Του άξιζαν σίγουρα τιμητικές εκδηλώσεις για το έργο του και τον ίδιο, θα έπρεπε όμως να έχει τιμηθεί όμοια και εν ζωή, ώστε να μην μπορεί να ισχυρισθεί κανείς ότι χρησιμοποιήθηκαν πολιτικά ως όπλο αποπροσανατολισμού από την παραπαίουσα κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη.

Στις κηδείες δεν υπάρχουν προσκλήσεις ούτε «τιμητικά»(!) καθίσματα (!!). Ολοι μπορούσαν να παραστούν και να «συν»τραγουδήσουν με τον «βραχνό» τραγουδιστή, τον ιδιαίτερο συνθέτη, τον ευρηματικά αιχμηρό στιχουργό που έφυγε εν ενεργεία.

Και, έτσι, κατέστησαν αναμενόμενα δικαιολογημένες και ηχηρές οι απουσίες και οι ορφανές καρέκλες. Δυστυχώς!