Α) O «τυφώνας» Τραμπ
Οι, επιεικώς, περίεργες πρωτοβουλίες του «τυφώνα» Τραμπ, ιδίως στον λεγόμενο δυτικό κόσμο, προκαλούν μεγάλη αναστάτωση και στη χώρα μας, όπου, ως συνήθως, οι «εκπρόσωποί» μας αποφεύγουν να εκδηλώσουν τις αναγκαίες «απαντήσεις», με γνώμονα τα ελληνικά συμφέροντα.
Είναι αλήθεια ότι οι θέσεις του Τραμπ για αδυσώπητη επίθεση κατά της απάνθρωπης «Παγκοσμιοποίησης» και διάλυσης των εθνικών κρατών δημιουργούν ελπίδες στη μεγάλη πλειονότητα των λαών τους, που επιτέλους κατανόησαν τι είδους ηγεσίες τους κυβερνούν, παντού εκτός της Ελλάδας! Εδώ, σχεδόν όλες, οι ηγεσίες εξακολουθούν να στηρίζονται ακόμη στη λεγόμενη Ευρωπαϊκή «Ενωση»(!), τους στυγνούς εχθρούς, ουσιαστικά, της Ελλάδας και «δυνάστες»(!!), οι οποίοι πάντοτε όπου χρειαζόνταν η στήριξή τους, ήταν με τους εχθρούς μας. Πάντως ο τρόπος δράσης του μειώνει την αποτελεσματικότητα του αντιπαγκοσμιοποιητικού αγώνα του.
Β)Η εξέγερση των αγροτοκτηνοτρόφων γεννά ελπίδες…
Οι εξεγερμένοι αγροτοκτηνοτρόφοι, σχεδόν πλήρως, συνειδητοποιημένα και με ελαχιστοποιημένη την κομματική επιρροή, επί 2 μήνες «στάθηκαν» στους δρόμους, έχοντας μπροστά τους τον μέγα κίνδυνο εξόντωσής τους προς όφελος των ισχυρών πολυεθνικών της Ε.Ε. (και των Μεγάλων Αδελφών…).
Και μάλιστα, για πρώτη φορά, με την αμέριστη συμπαράσταση της μεγάλης πλειονότητας των Ελλήνων πολιτών, που έχουν ήδη κατανοήσει τι σημαίνει η κατάργηση της «Πρωτογενούς Παραγωγής», όχι μόνο των παραγωγών αλλά και όλων των πολιτών. Και αυτά πριν να γίνουν καν γνωστά τα αβυσσαλέα σχέδια της συμφωνίας(!) Mercosur (της Ενωσης Νότιας Αμερικής με την Ε.Ε.) και παρά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που, μάλλον, ανασύρθηκε από τα συρτάρια της Ε.Ε. τις παραμονές της παραπάνω «συμφωνίας», ώστε να συκοφαντήσουν όλους τους αγροτοκτηνοτρόφους και να μην μπορούν αυτοί να αντιδράσουν!!! Μάταια, ευτυχώς.
Γ) Οι προσπάθειες του Μητσοτάκη και σία για παραχωρήσεις στον… Ερντογάν!
Απαντες οι Ελληνες πολίτες, σχεδόν άναυδοι, παρακολουθούν τις αέναες προσπάθειες του Κυρ. Μητσοτάκη και του επιτελείου του (με τη συμπαράταξη του μεγαλύτερου μέρους της λεγόμενης Κεντροαριστεράς!!) και την επιμονή για τα κυριαρχικά δικαιώματα (και την κυριαρχία!) της Ελλάδας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Και όλοι, ακόμη και σε ολόκληρο τον πλανήτη διερωτώνται τι είδους σχέσεις (αποκλείουν μόνο τον… έρωτα) έχουν αναπτύξει στην Τουρκία και πόσης έκτασης και αξίας, ώστε σε κάθε συνάντηση με ολόκληρο, σχεδόν, το Υπουργικό Συμβούλιο να εξασφαλίζει ο Ερντογάν παραχωρήσεις έμμεσες (όπως κοινή γέφυρα τα 11 νησιά του Ανατολικού Αιγαίου!) και άμεσες (όπως άδεια για πόντιση του γνωστού καλωδίου ανάμεσα στην Κάρπαθο και Κάσο!) κ.λπ. Και μάλιστα κάθε φορά μετά από προκλήσεις αδιανόητες, όπως και σήμερα. Ετσι, όμως, κτίζεται η λεγόμενη «έρπουσα δικαιοδοσία» (creepingjurisdiction).
Ευτυχώς, ετοιμάζονται ή επωάζονται αντιδράσεις. Καλό είναι, πάντως, αυτές να επιταχυνθούν. Η συμπόρευση του μεγάλου μέρους των Ελλήνων πολιτών, ακόμη και εντός όλων των κομμάτων, θα είναι η μέγιστη.
Ηγγικεν πλέον η ώρα…
Για την Ε.Ε.
Λεοντόπουλος Νίκος
Στενός Σήφης