Κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ πρόταση για την προανακριτική για πλημμέλημα εναντίον του Τριαντόπουλου. Τι ακριβώς επέτυχε με αυτό; Υπήρξε παροιμιώδης η αβελτηρία του ΠΑΣΟΚ για το θέμα των Τεμπών όλο το τελευταίο διάστημα των δύο ετών. Καμία κίνηση κοινοβουλευτική ουσιαστικά δεν έγινε. Γιατί αυτό; Μα γιατί το ΠΑΣΟΚ, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, γνωρίζουν και τις δικές τους ευθύνες διαχρονικά για την κατάντια του σιδηρόδρομου. Και καμμιά αλλαγή δεν επιδιώκουν. Το μόνο που μάταια επιδιώκουν είναι να κάνει τον κύκλο του ο Μητσοτάκης και να τον διαδεχθούν.
Έτσι, μετά τις πρωτοφανείς πραγματικά διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο για τα Τέμπη, αμφότεροι«δραστηριοποιήθηκαν». Και έσπευσε ο κ. Ανδρουλάκης να καταθέσει την πρόταση για προανακριτική για να παραστήσει ότι κάτι κάνει. Μόνο που η πρόταση είναι για πλημμέλημα, για παράβαση καθήκοντος. Πουθενά όμως δεν προκύπτει ότι η παρουσία του Τριαντόπουλου στο πεδίο δεν εμπίπτει στα καθήκοντά του.
Ήταν υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ για τις αποκαταστάσεις από φυσικές καταστροφές. Και αν δεχτούμε καταχρηστικά ότι τα Τέμπη είναι «φυσική καταστροφή» η «αποκατάσταση του πεδίου», γνωστό και ως «μπάζωμα» είναι μέσα στα καθήκοντά του; Οι ενέργειές του που είναι στην αρμοδιότητα της ανακριτικής αρχής (έλεγχος του πεδίου δυστυχήματος) συμπεριλαμβάνονται στα καθήκοντά του;
Πρώτον, σφετερισμό εξουσίας διέπραξε ο κ. Τριαντόπουλος, καταπατώντας τη διάκριση των εξουσιών. Και δεύτερον, απέκρυψε στοιχεία από τις ανακριτικές αρχές, δηλαδή παρακώλυσε το έργο της δικαιοσύνης. Και αυτά είναι αμφότερα κακουργήματα. Συνεπώς δε συνιστούν παράβαση καθήκοντος. Το ΠΑΣΟΚ και οι έγκριτοι νομικοί του δεν τα γνωρίζουν αυτά; Τα γνωρίζουν αυτά και πολύ καλά μάλιστα. Όπως και ότι η αρμόδια δικαστικός της Λάρισας τα περιγράφει όλα αυτά πολύ καλά. Απλά δε θέλουν ο Τριαντόπουλος να πάει στο δικαστήριο με κατηγορίες κακουργηματικές, που δεν αφορούν παράβαση καθήκοντος, γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο νόμος περί ευθύνης υπουργών αφορά τις ευθύνες για παράβαση καθήκοντος και όχι αυτές που δεν αφορούν τα καθήκοντά τους.
Για αυτό, φερ’ ειπείν και ο Τσοχατζόπουλος, ο «αποδιοπομπαίος τράγος του μνημονίου» (…κυρίως για τις συμβάσεις με τη Ρωσία και όχι για τις μίζες…) παραπέμφθηκε στην τακτική δικαιοσύνη και όχι σε ειδικό δικαστήριο. Διότι ο χρηματισμός δεν αφορούσε τα καθήκοντά του. Συνεπώς, και στην περίπτωση του Τριαντόπουλου η Βουλή με δικογραφία για κακουργηματικές πράξεις εκτός παράβασης καθήκοντος θα έπρεπε να δηλώσει αναρμόδια και να στείλει το φάκελο στην τακτική δικαιοσύνη. Αλλά για αυτό μερίμνησε ο κ. Ανδρουλάκης.
Άρα, ο Ανδρουλάκης ουσιαστικά προσπαθεί να βοηθήσει την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό. Γιατί το κάνει αυτό; Μα ο Ανδρουλάκης δε θέλει να γίνουν εκλογές και προσπαθεί να τις αποφύγει, γιατί σε στιγμές αδυναμίας και καταποντισμού της κυβέρνησης θα καταποντιστεί και ο ίδιος και δε θα στέκει πια καλά στην ηγεσία. Το μικροκομματικό συμφέρον του Ανδρουλάκη υπαγορεύει να μείνει στην εξουσία ο Μητσοτάκης όσο γίνεται πιο πολύ, ούτε να κάνει εκλογές αλλά ούτε και να αντικατασταθεί εν πλω από τη ΝΔ, διότι και στις δύο περιπτώσεις χάνεται οριστικά η προοπτική πρωθυπουργίας για τον ίδιο.
Αν παραμείνει ο Μητσοτάκης μπορεί απλά να ελπίζει (μάταια φυσικά..) ότι θα φθαρεί και άλλο και θα καρπωθεί κάποια στιγμή τα εκλογικά οφέλη που προσδοκά. Δυστυχώς, αυτή είναι η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας.