Στην Ελλάδα ευοίωνο μέλλον(;) Είδος εν πλήρει ανεπαρκεία

Κι ενώ ο Μητσοτάκης στριμωγμένος από τις συγκεντρώσεις για τη συγκάλυψη  στα Τέμπη, με την εκλογή Τραμπ, που υποχρεώθηκε να κάνει «γαργάρα» τα «woke»  του και τους «γάμους» του, με τρέχοντα κυβερνητικά σκάνδαλα, μειοδοτική εξωτερική πολιτική,  με την ακρίβεια ανεξέλεγκτη, με μισθούς και συντάξεις στα τάρταρα, με τις Τράπεζες και τις εταιρείες ρεύματος ασύδοτες και αδηφάγες με πολλά δις κέρδη, και  με συνέπεια απογοητευτικές δημοσκοπήσεις, είχε ξεμείνει από τις ευρωεκλογές από τον ξεσκολισμένο αμερικανό επικοινωνιολόγο του, που του  καθόριζε την «ατζέντα» του. Γι’αυτό: «Στην Αθήνα είναι ο Σταν Γκρίνμπεργκ, μετά το SOS που εξέπεμψε το Μαξίμου για την φθορά της κυβέρνησης. Ο γνωστός επικοινωνιολόγος του Κυριάκου Μητσοτάκη εκλήθη εσπευσμένως να δώσει τα φώτα του στην χάραξη νέας στρατηγικής, μετά τις δημοσκοπήσεις-κόλαφο και την αρνητική περιρρέουσα ατμόσφαιρα».

     Τον συμβούλευε, ως φαίνεται ότι η καλλίτερη άμυνα είναι η επίθεση. Και θέλει να δείξει ότι είναι καλός μαθητής, μόνο που δεν μπορεί να υπολογίσει το πολιτικό κόστος των «συμβουλών».

Η άρση της μονιμότητας

Ετσι αφού εξασφάλισε ένα ευνοϊκό «πόνημα» για τα «έλαια σιλικόνης» και αφού «υποσχέθηκε»  παροχές που «θα» δώσει, ανέλαβε προσωπικά με «αυστηρό» ύφος να ζητήσει την άρση  μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη. Εκτός όμως από τον «επικοινωνιακό» χαρακτήρα της πρότασης η άρση της μονιμότητας είναι και στόχος των παγκοσμιοποιητών, που είναι αντίθετοι με την ανθρώπινη συνείδηση, την αξιοπρέπεια και την αντίσταση σε παρανομίες που περιορίζουν τα υπερκέρδη τους. Ετσι θα τους «έχουν» έρμαια.

Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

Μετά «έπιασε» την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών «Αν κάποιος αρνείται επί της αρχής να αξιολογηθεί, δεν πρέπει να έχει θέση στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης». Ασφαλώς θα πρέπει να γίνεται αξιολόγηση, όμως όπως έχει θεσμοθετηθεί  αυτή είναι μια τελείως τυπική διαδικασία, ενώ απουσιάζουν ως αξιολογητές γονείς, μαθητές και μόνιμοι εκπαιδευτικοί της ίδιας βαθμίδας με τον αξιολογούμενο. Δεν μας είπε, όμως, ο Μητσοτάκης πού θα πάνε οι αρνούμενοι μόνιμοι εκπαιδευτικοί (οι αναπληρωτές και οι ωρομίσθιοι ως νέοι  είλωτες δεν υπολογίζονται). Ούτε μας είπε πόσοι λείπουν από τα σχολεία, πόσα σχολεία λείπουν και πόσοι μαθητές στοιβάζονται στην τάξη, αλλά μας είπε για πάμπολλους διαδραστικούς πίνακες, που έχουν και προμήθειες(…), την τηλεκπαίδευση και τα Ωνάσεια, τους πρόδρομους της ιδιωτικοποίησης της «αριστείας». Οι εκπαιδευτικοί περιττεύουν. Οι αξιολογητές δεν αξιολογούνται;

            Νόμος και Τάξη  στους Πρυτάνεις

Μετά τα έβαλε με τους πρυτάνεις. Τους απείλησε με έκπτωση από το αξίωμά τους, αν δεν αντιμετωπίσουν οι ίδιοι τα φαινόμενα παρανομίας, και ότι το κράτος δε θα πληρώνει τις ζημιές, θυμίζοντας το αντίστοιχο με το Γ. Παπαδόπουλο του 1973. Τώρα το θυμήθηκε; Από το 2019 τι έκανε; Τι απόγινε η «Πανεπιστημιακή αστυνομία», που πλήρωσαν αδρά οι  Ελληνες;

Οι παραπάνω μητσοτάκειοι  επικοινωνιακοί «λεονταρισμοί» πιστεύουν ότι θα τους αποφέρουν εκλογικά οφέλη; Μήπως οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι εκπαιδευτικοί, οι πανεπιστημιακοί θα σπεύσουν να συνταχθούν μαζί του;

H παραπομπή

Στο μεταξύ η παραπομπή του Καραμανλή του Αχιλλέα από τη ΝΔ ως πλημμέλημα απαιτεί  151 θετικές ψήφους. Φαίνεται όμως ότι κάποιοι νεοδημοκράτες βουλευτές δεν δείχνουν διατεθειμένοι να ψηφίσουν υπέρ  (Η ψήφος είναι μυστική…).

Kυβερνητικός εκπρόσωπος: «Εάν λοιπόν οι βουλευτές της αντιπολίτευσης, ασχέτως τι θα ψηφίσουν για τα δικά τους κατηγορητήρια, ψηφίσουν κατά στο δικό μας κατηγορητήριο θα έχουν κι εκείνοι ευθύνη για την όποια τελική απόφαση». Αν τυχόν συμβεί αυτό, δηλ. να μην παραπεμφθεί, θα είναι φιάσκο για τον ίδιο το Μητσοτάκη, που θα ξανακατηγορηθεί για συγκάλυψη.

Τα βοσκοτόπια

Τώρα του έσκασε και το σκάνδαλο με τα βοσκοτόπια με τον περιβόητο ΟΠΕΚΕΠΕ (ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΠΡΟΣ/ΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΕΩΝπου πληρώνει αγρότες με κονδύλια της ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική) της Ε.Ε. Οταν λοιπόν ο  Βορίδης ήταν ο αρμόδιος υπουργός, υπέγραψε απόφαση με την οποία αναγνωρίζονται ως βοσκοτόπια της Κρήτης και αυτά που βρίσκονται  σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, ακόμη και σε ξεροβούνια.  Ετσι για να δικαιολογηθούν τα μαϊμού αιγοπρόβατα, εμφανίζονται βοσκοτόπια  στη Μακεδονία, στα Δωδεκάνησα και αλλού στην ηπειρωτική Ελλάδα. Δηλ. τα αιγοπρόβατα ταξιδεύουν με πλοίο για να βοσκήσουν!!!

Βλέποντας ότι θα σκάσει εις βάρος τους το σκάνδαλο μετά τη δίωξη της ευρωπαϊκής εισαγγελίας καταργήσανε τον ΟΠΕΚΕΠΕ και στη θέση του βάλανε την ΑΑΔΕ(!!!). δηλ όπως φαίνεται αντί να πληρώνονται θα πληρώνουν. Τα πρόστιμα όμως αντί να τα πληρώσουν οι υπουργοί και οι απατεώνες θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός.

Τα αδικήματα έγιναν στην Ελλάδα και θα έπρεπε να επιληφθεί και η ελληνική δικαιοσύνη. Όμως η «ημέτερη και μη εξαιρετέα» κ. Αδειλίνη μας είπε ότι : «Ως εκ τούτου, είναι αυτονόητο, ότι, επί των ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, που διερευνώνται ήδη από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, είναι ανεπίτρεπτη – αλλά και περιττή – η ενασχόληση των Ελληνικών – εθνικών Εισαγγελικών Αρχών και της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου». Δηλ. εν αρχή είναι να μην θίγουμε και να προστατεύουμε αυτούς που μας επέλεξαν, όπως με τις παρακολουθήσεις.

Ο Σαμαράς

Τώρα ο Μητσοτάκης έχει  έναν  ακόμη πονοκέφαλο με το αν θα κάνει κόμμα ο Σαμαράς.  Ο ίδιος όταν ρωτήθηκε είπε:    «Πολλοί ρωτούν αν κάνω κόμμα. Και θα συνεχίσουν να ρωτάνε». Τους κρατάει σε αγωνία. Πάντως αν γίνει αυτό και με όποια μορφή κι αν παρουσιασθεί, δηλ. είτε ηγείται ο ίδιος, λιγότερο πιθανό, είτε είναι υπό την αιγίδα του, ο Μητσοτάκης θα πρέπει να ξεχάσει την 3η πρωθυπουργική του  θητεία. Τι θα κάνει; 

H  ενδοτική εξωτερική πολιτική τους

            Το δίδυμο του ενδοτισμού Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη σημειώνει νέες, δυστυχώς για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό, υποχωρήσεις και ήττες. Μετά το καλώδιο, που ναυάγησε στο όνομα των «ήρεμων νερών», ήρθε η αιγυπτιακή εφετειακή δικαστική απόφαση που δημεύει τη Μονή του Σινά. Δεν γνωρίζουμε αν το δίδυμο αιφνιδιάστηκε ή το άφησε να συμβεί. Σημασία έχει ότι αυτοί οι «δεδομένοι και αξιόπιστοι» κατάντησαν τη χώρα μας ασήμαντη και ανυπόληπτη. Ετσι στο πρόγραμμα SAFE της Κομισιόν για την «άμυνα της Ευρώπης», αφού βάφτισαν τη Ρωσία άσπονδο εχθρό, το δίδυμο δεν αντέδρασε για τη συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα, που την προωθούν οι «εταίροι» μας. Τα «ήρεμα νερά» πάλι(;)

Ο Δένδιας, πάντως διαφοροποιούμενος, μίλησε για πρόγραμμα κερκόπορτα για την Ελλάδα. Αυτός ως υπουργός εξωτερικών δεν ήταν διατεθειμένος να υπηρετεί τα τουρκικά συμφέροντα.    

 Αλλη μια «επιτυχία» είναι η αναμενόμενη επικύρωση του λεγόμενου τουρκολιβυκού μνημονίου από το Χαφτάρ και το λιβυκό κοινοβούλιο που εδρεύει στη Βεγγάζη της Ανατολικής Λιβύης. Οταν ήταν υπουργός εξωτερικών ο Δένδιας, υπήρξε προσέγγιση με το Χαφτάρ και υποσχέσεις για οικονομική και στρατιωτική ενίσχυση.  Οταν ανέλαβε το δίδυμο, όλα αυτά εγκαταλείφθηκαν και ανέπτυξε σχέση με τη φιλοτουρκική κυβέρνηση της Τρίπολης, με συνέπεια η Τουρκία να τον προσεγγίσει. Τελικά το δίδυμο δουλεύει αντικειμενικά, έστω…, υπέρ των  τουρκικών συμφερόντων.

Μακάρι οι αντίρροπες δυνάμεις εντός και εκτός της ΝΔ  να τους αποτρέψουν να κάνουν παραχωρήσεις και υποχωρήσεις. Μακάρι

Χαμηλά

Παρά τους επικοινωνιολόγους της και τις «συμβουλές» τους η ΝΔ δημοσκοπικά δεν υπερβαίνει το 25% στην πρόθεση ψήφου. Οπότε επανέρχεται το ερώτημα για την τύχη του Μητσοτάκη, ακόμη κι αν επιδιώξει και δεύτερες εκλογές. Δημοσκοπικά φαίνεται μια μεταστροφή στην συμπεριφορά των εν δυνάμει ψηφοφόρων, δηλ. δεν είναι πλέον προτεραιότητα τους η εκλογή κυβέρνησης, αλλά η ενίσχυση της διαμαρτυρίας και της αποχής.

Στο ΠΑΣΟΚ

            Προσπαθούν να συνέλθουν δημοσκοπικά για να επανέλθουν στη δεύτερη θέση. Ομως, όπως γράψαμε και στο φύλλο 198 (Φεβρουάριος 2025):«Η «δομική» αντιπολίτευση Ανδρουλάκη με «κυβερνητικές» προτάσεις δεν φαίνεται να συγκινεί  ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, επειδή αντιλαμβάνονται ότι η πολιτική του δε θα διαφέρει ουσιωδώς από αυτήν της μητσοτάκειας ΝΔ.  Μέσα στην Ε.Ε. περιθώρια άσκησης προοδευτικής πολιτικής, δηλ. της ουσιαστικής ενίσχυσης των πιο αδύνατων κοινωνικών στρωμάτων, της ανάταξης της Παιδείας, της Υγείας, της καταπολέμησης των τραπεζικών και ενεργειακών καρτέλ, της κατάργησης του χρηματιστηρίου ενέργειας, του μηδενισμού των θηριωδών πρωτογενών πλεονασμάτων κ.λπ., δεν υπάρχουν». Επιπρόσθετα οι εσωτερικές κακοφωνίες καθώς και αυτοί οι υπέρ της «μεγάλης κεντροαριστεράς» δεν  προδιαγράφουν ευοίωνο μέλλον.  Άλλωστε  όλοι αυτοί περιμένουν εκλογική αποτυχία για να την «πέσουν» στον Ανδρουλάκη.

Στο ΣΥΡΙΖΑ

            Εχουν επανέλθει δημοσκοπικά στα παλαιά τους ποσοστά του 4% και όχι άδικα. Ο «σοβαρός» Φάμελλος αποδείχθηκε πολύ λίγος. Στην προσπάθειά τους να παραστήσουν τους προοδευτικούς  υπερακοντίζουν με προτάσεις, όπως η πρόωρη πρόταση δυσπιστίας μόνο με βάση τη συνέντευξη Μητσοτάκη στο Σρόιτερ και επειδή δεν συγκέντρωνε 50 βουλευτές κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ. Οταν το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας, τότε που δημοσιοποιήθηκε το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, την συνυπέγραψε. Ομως η επιμονή του να παραπέμψει το Μητσοτάκη για κακούργημα για το έγκλημα  των Τεμπών έφτασε στο έσχατο σημείο να ζητήσει να συνυπογράψουν οι βουλευτές του Κασσελάκη, οι αποστάτες κατά το ΣΥΡΙΖΑ. Τελικά τον άδειασαν για υποστηρίξουν μαζί με μια ετερόκλητη συμμαχία  Βελόπουλου,  «Νίκης» και  Ζωής την καθόλα υπερβολική, πλην ευεπίφορη για εντυπωσιασμό, πρόταση της Καρυστιανού,  που ζητά την παραπομπή Μητσοτάκη και λοιπών για εσχάτη προδοσία(!!). Όμως παραμένει το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απευθύνθηκε σε αποστάτες κατ’ αυτόν. Εχουν αξιοπρέπεια ή είναι και αυτή εν ανεπαρκεία;

Για το Μάτι φυσικά ούτε κουβέντα.  Αλλά το μέγα ερώτημα είναι τι θα κάνει τελικά ο Τσίπρας. Θα ηγηθεί της «μεγάλης κεντροαριστεράς» ή θα παραμείνει ακόμη «γκουρού»; Αυτό είναι το μέγα θέμα που ταλανίζει την Ανθρωπότητα.

Στο ΚΚΕ  Εκπληξη προκάλεσε η πρότασή του Κουτσούμπα προς τα κεντροαριστερά κόμματα της αντιπολίτευσης για την συνδιαμόρφωση και υπογραφή κοινού κειμένου καταδίκης του Ισραήλ  για τα εγκλήματά του εις βάρος των Παλαιστινίων που απευθύνεται στον πρωθυπουργό και τον υπουργό εξωτερικών. Μήπως κάτι κινείται ή  πρόκειται για εκλογική αυτοσυντήρηση;

Το κόμμα της Ζωής  δείχνει ότι  δημοσκοπικά   πότε είναι δεύτερο και πότε τρίτο. Εχει περάσει την εντύπωση ότι είναι «αντισυστημική» ,επωφελούμενη από   τους  «καυγάδες» που προκαλεί,  και από τη διαιώνιση της υπόθεσης των Τεμπών που επιδιώκει. Η πρόταση Καρυστιανού για προανακριτική έχει τη σφραγίδα της Ζωής. Επωφελείται  επίσης και από το ότι ένα κομμάτι των εκλογέων είναι υπέρ της ψήφου διαμαρτυρίας. Εκτός εάν η εγωπάθειά της τους αποτρέψει.

Στα κόμματα δεξιότερα της ΝΔ  (Βελόπουλος, Λατινοπούλου, «Νίκη»). Δεν φαίνεται κάποια εξέλιξη. Κανένας Τραμπ δεν ενδιαφέρθηκε γι’αυτούς, ενώ, εκτός της θρησκευάμενης «Νίκης», οι άλλοι φοβούνται μήπως  κάνει κόμμα ο Σαμαράς και δεν τους πάρει μαζί του, που είναι πολύ πιθανό. Τι θα κάνουν τότε; Θα μείνουν με το μουτζούρη ή με το Μητσοτάκη που είναι ταυτόσημοι;

Η Νέα Αριστερά  των εν πολλαίς αμαρτίαις  τέως υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ πασχίζει πλην ματαίως Βαρουφάκης με τη ΛΑΕ κάτι «τσιμπάνε»  δημοσκοπικά.

Από τους Ξένους που καθόριζαν το πολιτικό σκηνικό και προωθούσαν πολιτικές  δυνάμεις υπηρέτες της εξάρτησης της χώρας μας, το βέβαιο είναι ότι απουσιάζουν οι ΗΠΑ του Τραμπ. Οι υπόλοιποι (Γερμανία-Γαλλία) είναι πλήρως αποδυναμωμένοι  και σε ό,τι τους αφορά τους αρκεί  τα κόμματα στην Ελλάδα ρητά ή σιωπηρά να είναι αφοσιωμένα στην Ε.Ε., που αποτελεί το δίαυλο της εξάρτησης και της παγκοσμιοποίησης, και επιβάλλει στην Ελλάδα και στους Ελληνες  να είναι καταδικασμένοι σε μαρασμό. Η εγχώρια ελίτ, δεν  φαίνεται προς το παρόν να παίζει σημαντικό ρόλο στις γενικότερες εξελίξεις. Είναι άλλωστε πολλά τα λεφτά, Αρη, του «Ελλάδα 2.0»

Η σημερινή κατάσταση της χώρας που μαστίζεται από πολλαπλές κρίσεις  στα εθνικά, κοινωνικά, πολιτικά, θεσμικά, και οικονομικά ζητήματα σε συνδυασμό με την δημογραφική κατάρρευση εγκυμονεί πολύ αρνητικές  εξελίξεις για την κοινωνία και την πατρίδα.

Το ΑΣΚΕ πιστεύει ότι  η ανάγκη ελληνοποίησης των πολιτικών δυνάμεων  είναι αδήριτη, ώστε να να διευρύνουν τη δημοκρατία, να προωθήσουν την κοινωνική δικαιοσύνη να αποχωρήσουν από τους λεόντειους οργανισμούς με προτεραιότητα από την Ε.Ε και το ευρώ της για  να προασπίζονται την Εθνική κυριαρχία,  ιδιαίτερα την  υπεράσπιση και διαφύλαξη της πατρίδας ως όρου επιβίωσης και προόδου.