Στη σημερινή εποχή υπάρχει πολύς θόρυβος για την τεχνητή νοημοσύνη. Ομως τι ακριβώς σημαίνει.
Η τεχνητή νοημοσύνη είναι κλάδος της πληροφορικής στον οποίον μια υπολογιστική μηχανή τροφοδοτούμενη με δεδομένα και προγραμματικούς αλγόριθμους που όλα αυτά είναι προσβάσιμα στο διαδίκτυο, μπορεί να μιμηθεί την ανθρώπινη νοημοσύνη. Σύμφωνα με την Βικιπέδια (online εγκυκλοπέδια) ο όρος επινοήθηκε το 1956 από τον Τζον Μακάρθι που όρισε τον τομέα αυτόν ως: «επιστήμη και μεθοδολογία της δημιουργίας νοημόνων μηχανών». Βέβαια μέχρι σήμερα από την εποχή του πρώτου υπολογιστή με λυχνίες μέχρι και την εξέλιξη του διαδικτύου έχει γίνει κολοσσιαία εξέλιξη. Τα τελευταία χρόνια με τα κοινωνικά δίκτυα και τις υπηρεσίες κειμένου, εικόνας και βίντεο τα οποία αποθηκεύονται, κατέστη δυνατόν, αρχικά στις κυρίαρχες παγκόσμια ομιλούμενες γλώσσες και στη συνέχεια και στις δευτερεύουσες, να αναπτυχθούν γλωσσικά μοντέλα αναγνώρισής των. Πολλά βιβλία και επιστημονικά κείμενα και εργασίες επίσης αποθηκεύονται ψηφιακά σε διάφορους διακομιστές ανά την υφήλιο. Με αυτόν τον τρόπο «εκπαιδεύουμε» τα γλωσσικά μοντέλα, εφόσον είναι αρχεία κειμένου.
Υπάρχουν πολλά οφέλη για τον άνθρωπο, που με βάση την τρέχουσα γνώση μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επωφελείς αλλά και κακόβουλους σκοπούς. Ενα πολύ καλό της είναι ότι μπορεί να κάνει πιο ακριβή και πιο γρήγορη τη διάγνωση μιας ασθένειας, ακόμα και για τις σπάνιες παθήσεις. Το πώς θα εξελιχθούν τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και τι αποτελέσματα θα μας παράγουν κάθε φορά, εξαρτάται από τα κάθε λογής δεδομένα που την τροφοδοτούμε, «μαθαίνουμε» τους υπολογιστές διακομιστές και εδώ ενυπάρχει ο ανθρώπινος παράγοντας. Ακόμα αυτά τα συστήματα βρίσκονται σε αρχικό στάδιο και εξελίσσονται διαρκώς, συνεπώς σε πολλά αποτελέσματα υπάρχει η πιθανότητα σφάλματος.
Παρά τα αδιαμφισβήτητα θετικά στοιχεία υπάρχουν και οι αρνητικές συνέπειές της.
Τα κέντρα δεδομένων ελέγχονται από μεγάλες εταιρείες πληροφορικής όχι κρατικές, αλλά διεθνείς πολυεθνικές. Ετσι, βέβαια, μπορεί κάποια αποτελέσματα να είναι μεροληπτικά ανάλογα με το ποιος φορέας τα ελέγχει. Αλλο πρόβλημα είναι ότι με τις γνώσεις που υπάρχουν μπορούν να δημιουργήσουν ρομποτικές θέσεις εργασίας, αντικαθιστώντας ανθρώπινες θέσεις. Η πρόσφατη απεργία των ηθοποιών στο Χόλιγουντ περί τούτου να μην δανείζουν τη φωνή τους, την εικόνα τους ακόμα και το σενάριο προηγούμενων ταινιών σε μελλοντικές χωρίς την άδεια τους είναι κρίσιμο του τι κίνδυνοι υπάρχουν. Επίσης υπάρχουν θέματα με τα πνευματικά δικαιώματα καθώς υπάρχει πρόσβαση σε άρθρα και κείμενα χωρίς άδεια των δημιουργών με έστω απλή αναφορά στις πηγές. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εξαπάτηση ανθρώπων μέσω ψηφιακής τροποποίησης φωνής και εικόνας. Ακόμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί να δημιουργεί εικονικούς ψηφιακούς φίλους και πολλοί άνθρωποι, κυρίως έφηβοι οι οποίοι δεν είναι τόσο κοινωνικοί, να κάνουν συνομιλίες με τις ψηφιακές μηχανές λόγου με ό,τι αντίκτυπο έχει στην ψυχική υγεία τούτο.
Επίσης η αντικατάσταση εργατικού δυναμικού σημαίνει ανεργία και συνάμα διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αφού οι μηχανές είναι πολύ λιγότερο κοστοβόρες. Μία πρόταση του ιδρυτή της Microsoft Bill Gates είναι να υπάρχει εισφορά-φόρος υπέρ των κοινωνιών από κάθε ρομπότ και από τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες πληροφορικής και τεχνητής νοημοσύνης.
Πρέπει επίσης στην εκπαίδευση να μάθουμε τους ανθρώπους να έχουν την περιέργεια να μαθαίνουν, όσο μεγαλώνουν για να αποκτούν περισσότερες γνώσεις κάνοντας αναζητήσεις και έτσι μπορούν να την εμπλουτίζουν συνάμα. Ο μεγαλύτερος όμως κίνδυνος είναι να στραφούν οι μηχανές-ρομπότ σε πολέμους ενάντια των ανθρώπων και να χαθεί ο έλεγχος από τον ανθρώπινο παράγοντα, αν γίνει κακή χρήση. Ενα παράδειγμα θα ήταν να υπήρχαν οπλισμένα ρομπότ αυτόνομα τα οποία να κινούνται αυτόνομα και να προγραμματισθούν, ακόμα και με στοχευμένη δολιοφθορά κυβερνοεπίθεση στο λογισμικό τους, να αναγνωρίζουν ανθρώπους ως εχθρούς.
Τα κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης απαιτούν τεράστια ποσά ενέργειας για επεξεργαστική ισχύ, με αποτέλεσμα συνεχώς να χρειάζονται επιπλέον πηγές ενέργειας. Πολύ συζητείται να ανοίξουν νέοι σταθμοί πυρηνικής ενέργειας με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται για τον πλανήτη μας.
Το ζήτημα αυτό είναι σύνθετο και λεπτό. Πολλές χώρες με την εξέλιξη της τεχνολογίας καθιέρωσαν λιγότερες ώρες εργασίας. Ομως αυτό θα έπρεπε να μην συνεπάγεται και την απώλεια αμοιβών και ανθρώπινων θέσεων εργασίας, ώστε να υπάρχει πνευματική πρόοδος των ανθρώπων και όχι να έχουν περισσότερα κέρδη οι μεγάλες εταιρείες, αλλά οι οπουδήποτε κρατικές δομές. Φυσικά θα πρέπει να μπει και ο περιορισμός να μην κατασκευάζουμε πολλά ενεργοβόρα κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης.
Η τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης είναι ένα εργαλείο και έχει και τις δύο όψεις του νομίσματος. Στην Ανθρωπότητα έγκειται να τη χρησιμοποιήσει σωστά και σοφά.