ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Μετά τα Τίρανα και την εθνική δράση του ΕΛΙΑΜΕΠ, ήλθε η σειρά της Θεσσαλονίκης, με την «Μυστική Συνάντηση» των «Ενωμένων Μακεδόνων της Διασποράς», δηλαδή ψευτομακεδόνων των Σκοπίων μαζί  με οργανώσεις άλλων υποτίθεται εθνικών μειονοτήτων της Ελλάδας όπως αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται, Βλάχων, Εβραίων, Τούρκων Δυτικής Θράκης υπό της πτέρυγας των Σκοπιανών Οργανώσεων, στις
22 Οκτωβρίου 2023 το «2023 Θεσσαλονίκη φόρουμ ανθρώπινων δικαιωμάτων».

 Στη μυστική αυτή συνάντηση (γιατί ο έλεγχος των εισερχόμενων ήταν ιδιαίτερα αυστηρός) κατηγορήθηκε η Ελλάδα ότι δήθεν καταπατεί δικαιώματα μειονοτήτων, όπως οι Τούρκοι Δυτικής Θράκης, ενώ η ισχύουσα Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και όχι των Σεβρών του 1920, όπως ψευδώς υποστήριζαν, δεν γνωρίζει Τούρκους αλλά Μουσουλμάνους, για να μη μιλήσουμε για, δήθεν καταπιεζόμενους ανύπαρκτους Βλάχους και Εβραίους.

Οσο για τους ψευτομακεδόνες για ποια καταπάτηση ομιλούν όταν Ελληνικά Δικαστήρια τους αναγνωρίζουν δικαιώματα διδασκαλίας της ψευτομακεδονικής σε σχολεία και λοιπά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Ελλάδος;

Το συμπέρασμα είναι ότι  η Νομοθεσία της Χώρας είναι πολύ χαλαρή και ακόμα πιο  χαλαρή η συμπεριφορά των Διοικούντων απέναντι σε εχθρικές μειονότητες εντός της Χώρας.

Είναι από την κλασσική αρχαιότητα εμπεδωμένη η αντίληψη ότι η πολιτική έχει διαπαιδαγωγικό χαρακτήρα. Και αυτό επιβεβαιώνεται διαχρονικά. Ο υπ. Εξ Γεραπετρίτης απονέμοντας τα διαπιστευτήριά του στον Ερντογάν, τόσο στο αεροδρόμιο όσο και στο προεδρικό μέγαρο, υποκλινόμενος, λειτούργησε, άθελα ή ηθελημένα, πολύ «παιδευτικά»(!) για τον ελληνικό λαό:

«Ετσι» θα έπρεπε να αντιμετωπίζει ο Ελληνας τον Τούρκο, σαν επικυρίαρχο μπροστά στον οποίο υποκλίνεται... Η φτηνή δικαιολογία ότι υποκλίθηκε μπροστά στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας και όχι μπροστά στον Ερντογάν δεν επιβεβαιώνεται από το βίντεο στο προεδρικό και εξάλλου στο αεροδρόμιο δεν υπάρχει η Πρόεδρος. Και επίσης, πότε υπουργός υποκλίθηκε σε Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Η απάντηση είναι ποτέ. 

Ο Γεραπετρίτης ξεκίνησε την καριέρα του στην εξωτερική πολιτική της χώρας ως υπουργός Επικρατείας λέγοντας ότι «η κόκκινη γραμμή μας είναι τα 6 μίλια». Το εξαργύρωσε αναβαθμιζόμενος σε υπουργό εξωτερικών και τώρα υποκλίνεται μπροστά στον επικυρίαρχο, για να μας προετοιμάσει για τα επόμενα βήματα. Να τον ενημερώσουμε ότι ο ελληνικός λαός έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα ανεπίδεκτος μαθήσεως σε τέτοιες διαπαιδαγωγήσεις σε όλη του την ιστορική πορεία…

Το Σαββατοκύριακο, στις 14-15 Οκτωβρίου 2023 διοργανώθηκε στα Τίρανα «ένα φόρουμ» από την «Κοινωνία Πολιτών» για τα Δυτικά Βαλκάνια CSF για ζητήματα διεύρυνσης της Ε.Ε. και τη διαδικασία ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων σ’ αυτήν, κατά την άποψη των οποίων, η ρωσσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας υπογραμμίζει τη σημασία της διεύρυνσης αυτής.

Το «φόρουμ» οργανώθηκε από το Open Society Foundation στα Δυτικά Βαλκάνια σε συνεργασία με το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και το Cooperation of Development Institute των Τιράνων.

Το Open Society Foundation, δηλαδή το Ιδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας του  Σόρος που πρόσφατα πέρασε στον  έλεγχο του γυιού του Αλεξάντερ, είναι γνωστό ότι έχει σκοπό την προώθηση της παγκοσμιοποίησης, κόντρα στα συμφέροντα των Εθνικών Κρατών. Ειδικά στα Βαλκάνια καταγγέλλεται ότι προσπαθεί με υπόγειες και φανερές χρηματοδοτήσεις και χορηγίες να αποσταθεροποιήσει κράτη με λαούς που έχουν βαθείςσυνεκτικούς δεσμούς όπως η Σερβία, η Αλβανία, η Ρουμανία, καθώς σχετικές καταγγελίες έχουν κάνει ο Βούτσιτς στη Σερβία, ο Ιλίρ Μέτα στην Αλβανία και ο Λίβιου Ντραγκνέα στη Ρουμανία. Κάτι παρόμοιο επιχειρεί και στην  Ελλάδα, κυρίως με την οργάνωση Solidarity Now, με προεδρεύουσα την Αλεξάνδρα Μητσοτάκη!Ενώ αντίθετα χρηματοδότησε στο παρελθόν το προεκλογικό αγώνα του Ζάεφ στα Σκόπια.

Οσο για το γνωστό μας ΕΛΙΑΜΕΠ έχει χαρακτηρισθεί ως «ναός ενδοτικής πολιτικής έναντι της Τουρκίας», κήρυκας και απόστολος εθνικού μαρασμού και υποτέλειας, με την πρόταση για άνευ όρων αποδοχή τουρκικών αξιώσεων, «λίκνο ενδοτισμού», κ.λπ.

Το ΕΛΙΑΜΕΠ λοιπόν χέρι – χέρι με το Ιδρυμα του Σόρος διοργάνωσαν το παραπάνω συνέδριο – «φόρουμ», όπως το ονομάζουν, για την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων Αλβανία, Βοσνία, Ερζεγοβίνη, Κόσοβο, Σκόπια, Σερβία στην Ε.Ε.

Και ερωτάται: Ένα Ιδρυμα που υποτίθεται ότι υπηρετεί την εξωτερική πολιτικής της Ελλάδος, πώς συνεργάζεται με άλλο Ίδρυμα που σκοπό έχει τη διάλυση των Εθνικών Κρατών;

Τι συνδέει τα δύο υποτίθεται, αντιθέτων σκοπών, Ιδρύματα;

Ο πρώτος  θάνατος είναι αυτός του δυσώνυμου Σόιμπλε, του φανατικού εχθρού της Ελλάδας, συνεχιστή του Χίτλερ και όλων των Γερμανικών φύλων, που πάντοτε, από της εμφανίσεώς τους συστηματικά κατέστρεφαν (και καταστρέφουν) τον Ελληνισμό. Και ο ίδιος και η Μέρκελ και το ανθρωποφάγο ΔΝΤ των ΗΠΑ παραδέχθηκαν πώς ο αλγόριθμος(!) που καθόριζε τα «μέτρα» κατά της χώρας μας ήταν λαθεμένος!!

Ποιος, πότε από τους δικούς «μας» υπηρέτες τους ζήτησε να πληρώσουν το «λάθος» και να μας ξεπληρώσουν τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια των καταστροφών μας; Ρητορική ερώτηση. Η απάντηση είναι κανείς και ποτέ. Εδώ δεν τολμάει κανείς από τους «ημέτερους» ταγούς, εκπροσώπους μας δεν τολμά να ζητήσει από τους πάτρωνές τους Γερμανούς (κατόπιν συγκατάθεσης φυσικά του μεγαλού υπερατλαντικού «συμμάχου») τα αναγνωρισμένα ήδη δυσθεώρητα Γερμανικά χρέη.

Γι’ αυτόν η μεγάλη πλειονότητα των λαών του Νότου και ιδιαίτερα, φυσικά, του Ελληνικού, θεωρεί «αναπόφευκτη» την αιώνια καταδίκη του.

Ο δεύτερος είναι αυτός της ντροπής της Ανθρωπότητας, του γερμανοεβραίου Αμερικανού Χένρι Κίσινγκερ (ή Κίσιντζερ).

Κυριάρχησε, περισσότερο από μισό αιώνα, στην πολιτική των ΗΠΑ, είτε ήταν πανίσχυρος υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ είτε όχι, με κύριο σήμα του τον «πόλεμο» όπου γης, ως τρόπο εκδήλωσης της παγκόσμιας παντοκρατορίας των ΗΠΑ, ευφυέστατος άρχων του σκότους.

Με σαρδόνια χαμόγελα «αποδέχτηκε» το Νόμπελ(!) Ειρήνης(!!!) και διασκεδάζοντας σαδιστικά σκόρπισε ό,τι κακό σε όλον τον κόσμο και ιδιαίτερα για τους Ελληνες, την Ελλάδα και, ευρύτερα, τον Ελληνισμό. Μάλιστα φέρεται ως ο συντάκτης (σίγουρα, πάντως, ο εμπνευστής) του περίφημου (μικρού) κειμένου γιατί και πώς πρέπει να καταστραφούν οι ατίθασοι Ελληνες(!) Αλλωστε υπήρξε ευρύτερα ο πατέρας της Παγκοσμιοποίησης.

«Ο ελληνικός λαός είναι ατίθασος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουµε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή να πλήξουµε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευµατικά και ιστορικά του αποθέµατα, ώστε να εξουδετερώσουµε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να µη µας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να µη µας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή µεγάλης στρατηγικής σηµασίας για µας, για την πολιτική των ΗΠΑ.». (Οικονοµικός Ταχυδρόµος 14/8/1997).

Δεν χρειάζεται επομένως να δικαιολογηθεί (και ας λυπήσουμε τους οπαδούς της «πολιτικής ορθότητας», της ακραίας υποκρισίας που θέλει ευγενικές εκφράσεις για τις πιο χυδαίες πράξεις και πρόσωπα) η δίκαια(!) κατάκτηση της «ευχής» στο ανάθεμα!

Ο +1 είναι η (!) εκδήλωση, «δίκην μνημοσύνου», (με εμπνεύστρια την ιέρεια του «εκσυχρονισμού» Αννούλα Διαμαντοπούλου: «Εθνική γλώσσα της Ελλάδας να γίνει η Αγγλική»(!) και πρόσφατα «πρέπει να γραφεί, κοινή Ελληνοτουρκική ιστορία». Κύριε, ελέησον!) προς τιμήν του... Κώστα Σημίτη!!!

Υποθέτουμε ότι η έμπνευση αυτή ήταν στο βάθος πλήρως ιδιοτελής, μήπως δηλαδή όσοι συνέρρευσαν σ’αυτήν την μάζωξη υμνολογίας του Σημίτη κατόρθωναν να... εξασφαλίσουν ανάλογες εκδηλώσεις στο προσεχές μέλλον προς τιμήν αυτών των ίδιων...!

Εννοείται ότι, φυσικά, ενθουσιάστηκε ο Κυρ. Μητσοτάκης και έσπευσε να δηλώσει ότι ευχαρίστως θα παραστεί και θα μιλήσει, μαζί με το 1/3 της κυβέρνησής του! Αποτέλεσμα: «Είδαν και έπαθαν»(!) να τον πείσουν οι σύμβουλοί του να πάει (έστω, και) στην εκδήλωση για την Μαριάννα Γιαννάκου (άλλη κι αυτή, που θεσμοθέτησε την εισαγωγή της Τουρκικής γλώσσας σε όλα τα Ελληνικά(!) σχολεία και προστάτευσε την Ρεπούση!), που γινόταν την ίδια ώρα! Πήγε για λίγο αναγκαστικά, αλλά έπεσε πάνω στον Κώστα Καραμανλή, που τον κατακεραύνωσε για τα Εθνικά θέματα...

Αλλά, βρε αθεόφοβοι, να τιμήσετε τον Σημίτη, διαγραμμένο ακόμη και από το ΠΑΣΟΚ!

Τον Σημίτη, που χαιρέκακα απάντησε στο ερώτημα γιατί γίνονται τόσα και τόσα (κακά, φυσικά) στη χώρα που κυβερνούσε αυτός: «Αυτή είναι η Ελλάδα»! Τον Σημίτη των Ιμίων (στην επέτειο των οποίων ο Κυρ. Μητσοτάκης εδήλωσε προχθές ότι συμβόλιζε την «αφοσίωση στο Εθνικό καθήκον». Τον Σημίτη της «Μαδρίτης» και του «Ελσίνκι», της καλπονοθείας στις εκλογές του 2000 (που μετά, κυρίως, διέλυσαν τη χώρα, όπως δήλωσε ο Θ. Πάγκαλος). Τον Σημίτη του κορυφαίου σκανδάλου του Χρηματιστηρίου (πάνω από 1 εκατομμύριο Ελλήνων κατεστράφηκαν εξαπατημένοι από τον ίδιο), αυτόν που κατακρεουργούσε την Ελληνική γλώσσα και της κατάπτυστης παράδοσης του Οτσαλάν (1999) στην Τουρκική ΜΙΤ κ.λπ. κ.λπ

«Δεν είναι η Ελλάδα αυτή». Αυτοί είναι όσους επέλεξαν (και επιλέγουν) οι επικυρίαρχοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, να μας «κυβερνούν» και όσοι τους στηρίζουν, κύριε Σημίτη, «πολλά τα έτη σου», ειλικρινά και μόνο ως παράδειγμα προς αποφυγήν!

 

Τα απαγορεύει το άρθρο 16 του Συντάγματος και η λεγόμενη «παράκαμψη» συνιστά παρανομία. Ας προηγηθεί η Αναθεώρησή του, αν περάσει...

Και μόνο η επίσπευσή του ενισχύει την υποψία δέσμευσης σε υποσχέσεις... Ολα τα περί μη κερδοσκοπικών αποτελούν απάτη... Τα έχουν, λένε, πολλά άλλα κράτη. Και λοιπόν... ; Εμείς τι κάνουμε έχει σημασία. «Λάθος»(...) άλλωστε αποτελούν και τα ξενόγλωσσα κατώτερα σχολεία, αρχικά για τα παιδιά ξένων υπηκόων, στη συνέχεια όμως επιτομή της ξενομανίας, ξενοδουλίας...   Επομένως ΟΧΙ. Κι ας λέει ό,τι θέλει ο Β. Βενιζέλος, που χρησιμοποιεί το Σύνταγμα ως ακορντεόν, πάντοτε με ιδιοτέλεια...

Η θέση μας στο φύλλο 172 της «Ενημέρωση του ΑΣΚΕ» στην ιστοσελίδα του.  «Η αλλαγή ταυτότητας φύλου σύμπτωμα ευρύτερου καταστροφικού προβλήματος».

Επιπρόσθετα, τα «δικαιώματα» είναι ατομικά. Αρα καθένας έχει δικαίωμα στο γάμο, περιβλημένο ιστορικά και με ιερότητα, ώστε να γίνεται πιο εύκολη η προσπάθεια τιθάσευσης του πανερωτισμού, πανηδονισμού του ανθρώπου για κοινωνικούς λόγους, άρα με τους αναγκαίους περιορισμούς.

Αλλά γάμος είναι, σύμφωνα με τον μόνο υπάρχοντα οριστικό (!) ορισμό του νομοδιδάσκαλου Modestino (3ος αιώνας μ.Χ.) «Ανδρός και γυναικός συνάφεια, συγκλήρωση του βίου παντός, θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία».

Αν μια κοινωνία θέλει να νομιμοποιήσει διαφορετικές ενώσεις προσώπων, ας του έδιναν άλλο όνομα, σύμφωνο με το είδος της «ένωσης», εν προκειμένω, π.χ. ομόζυγον. Είναι απαράδεκτο να θέλουν κάποιοι να αλλάζουν την έννοια των λέξεων(...)και να υποκύπτουμε στο «σύμπλεγμα της κολοβής αλεπούς». Οσο για τους υποστηρικτές του δικαιώματος σ' αυτόν, σχεδόν όλοι είναι  εχθροί του γάμου γενικά... Τώρα πλέον θα αναμένουμε(...) ως 16η στην Ευρώπη και πρώτο στα Ορθόδοξα κράτη!

 

Ο ξεσηκωμός των αγροτών στην Ελλάδα και στις χώρες της Ε.Ε.,που στρέφονται ευθέως κατά της παγκοσμιοποίησης και ειδικότερα κατά της ίδιας της Ε.Ε, θέτει επί τάπητος το πρωταρχικό ζήτημα της σημασίας της κρατικής προστασίας της εθνικής παραγωγής. Ιδιαίτερα η  στήριξη  του  αγροτικού τομέα, που  είναι στρατηγικής σημασίας  για κάθε χώρα, επειδή δε θα εξαρτάται από τρίτους για τη διατροφή και τη συντήρηση του πληθυσμού της.

Η επιβίωση χωρών και  κοινωνιών προϋποθέτει να έχουν τον εθνικό έλεγχο των οικονομιών τους. Ομως η παγκοσμιοποίηση, που οικονομικά σημαίνει την ελευθερία διακίνησης κεφαλαίων, αγαθών και κερδών και έτσι με την αδιαφορία ή και ενθάρρυνση εκ μέρους των κυβερνήσεων, έχει οδηγήσει σε μια θηριώδη αναδιανομή πλούτου, στην φτωχοποίηση κοινωνιών και στον υπέρογκο δανεισμό. Το χρέος όλων των χωρών της γης έχει φτάσει τα 307,4 τρις δολ(!)., ενώ στην τρέχουσα  δεκαετία αυξήθηκε κατά 100 τρις δολ. Συνολικά αντιστοιχεί στο 335% του παγκόσμιου  ΑΕΠ. Μάλιστα τη μεγαλύτερη αυξηση χρέους είχαν η Κίνα(!) και η Βραζιλία.

Είναι αναμενόμενο ότι έτσι τα κραχ θα εμφανίζονται όλο και συχνότερα και οι χρεοκοπίες τραπεζών και επιχειρήσεων δε θα μπορούν να μεταφέρονται εσαεί στις πλάτες των  όλο και φτωχότερων κοινωνιών.

Η κρατική προστασία της εθνικής παραγωγής  για τους νεοφιλεύθερους οπαδούς της παγκοσμιοποίησης αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως, ισχυριζόμενοι ότι έτσι τα εγχώρια προϊόντα θα είναι ακριβότερα από αντίστοιχα εισαγόμενα αποτιμώμενα σε ξένο νόμισμα, π.χ ευρώ. Ομως τα εισαγόμενα στηρίζουν την εργασία των χωρών εξαγωγής, τις επιχειρήσεις τους, τη φορολογία που προκύπτει από τις αμοιβές και τα κέρδη τους και συγχρόνως τις τράπεζες που δανείζουν τις χώρες εισαγωγής με υπέρογκα επιτόκια. Αντίθετα στις χώρες εισαγωγής αυξάνεται η ανεργία, ο δανεισμός κράτους και επιχειρήσεων, η συρρίκνωση της εγχώριας παραγωγής και τα δημοσιονομικά ελλέιμματα.   Δεν μας είπαν φυσικά οι νεοφιλεύθεροι ποιος είναι αυτός ο λογαριασμός.

Η ανάπτυξη της εθνικής παραγωγής με ή χωρίς κρατική προστασία είναι όρος επιβίωσης για τη χώρα μας, έτσι ώστε να καλύπτεται με όσα εγχώρια καταναλωτικά προϊόντα παράγονται  η εσωτερική αγορά και να αυξηθούν οι εξαγωγές.  Φυσικά η εθνική παραγωγή δεν πρέπει εξαντλείται στα καταναλωτικά προϊόντα. Βιομηχανία, τεχνολογία, Εθνική Αμυνα θα πρέπει να είναι προτεραιότητες της χώρας μας. Ομως η αφαίρεση της νομισματικής πολιτικής από τον εθνικό έλεγχο με την εισαγωγή του ευρώ, που είναι ουσιαστικά ξένο νόμισμα, είναι εκχώρηση κυριαρχίας, που καθιστά αδύνατο τον έλεγχο της οικονομίας μας.    

Προϋπόθεση, όμως, για να γίνουν όλα αυτά είναι να απαλλαγεί η χώρα από τα δεσμα της Ε.Ε. και του ευρώ της, ώστε ν’ανακτήσει τον εθνικό έλεγχο της οικονομίας  της και μιας πιο ευοίωνης προοπτικής. Αναζητούνται προς τούτο ελληνικές πολιτικές ηγεσίες.

 

Και μέσα στο γενικό χαμό με τις απανωτές και ασθμαίνουσες «μεταρρυθμίσεις» που επιβάλλει η Νέα Τάξη στο Μητσοτάκη και τις κοινωνικές εκρήξεις των αντιδράσεων ξαφνικά ο Α. Τσίπρας ψάχνει να βρει χορηγούς για να ιδρύσει ίδρυμα Τσίπρα για προστασία και εμπλουτισμό της μεγάλης εθνικής παρακαταθήκης του ! Ελπίζουμε να μην πληρώσει τη νύφη το Δημόσιο δηλ. εμείς...

 

Μετά τις εκλογές του 2023 ανοικτά πια δεν κυβερνάει παρά ο Μητσοτάκης με την κάστα του, η οποία μικρή σχέση έχει με το κόμμα της ΝΔ, τη λαϊκή της βάση και το στελεχικό δυναμικό της. Είναι εμφανής η προτίμηση σε εξωκοινοβουλευτικούς του άλλοτε σημιτικού εκσυγχρονισμού, οι οποίοι κολλάνε παντού – από το ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το Μητσοτάκη…- και κάποιους…νεόφερτους, χωρίς ιδιαίτερη «εργασιακή εμπειρία». Ο πρόσφατος ανασχηματισμός το απέδειξε, η δε ατζέντα της κυβέρνησης δεν έχει καμμία σχέση με το πρόγραμμα της ΝΔ, όπως αυτό δημοσιεύτηκε προεκλογικά. Το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχει σημαντική πρωτοβουλία της κυβέρνησης μετά τις εκλογές (ελληνοτουρκικά και διεθνείς σχέσεις, πρόγραμμα αμυντικής αποθωράκισης, γάμος ομοφύλων, νομιμοποίηση λαθρομεταναστών, ιδιωτικά ΑΕΙ) που να μην έχει την τυπική ή/και ουσιαστική στήριξη της αντιπολίτευσης. ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, εν μέρει και ΝΕ.ΑΡ - ΠΛ.ΕΛ, Τους μένει μόνο να αντιπολιτεύονται στην ακρίβεια και το νομοσχέδιο για τους ελεύθερους επαγγελματίες, κάτι όμως που προκαλεί το παγωμένο χαμόγελο σε όσους τους ακούν, δεδομένης της κυβερνητικής εμπειρίας όλων των αντιπολιτευόμενων…

Αν υπολογίσουμε το περιορισμένο ακροατήριο του ΚΚΕ και των κομμάτων δεξιά της ΝΔ, είναι εμφανές ότι ουσιαστική αντιπολίτευση δεν υπάρχει στη χώρα. Και έχουμε φτάσει στο κωμικό σημείο η ίδια η ΝΔ (πλευρές της, η σαμαρική και καραμανλική πτέρυγα) να αντιπολιτεύονται. Είναι επικίνδυνο το φαινόμενο για την πολιτική ζωή να μην υπάρχει αντιπολίτευση. Ουσιαστικά πια μιλάμε για ένα μονοκομματικό σύστημα. Μόνο που δεν είναι καν ένα κόμμα αυτό που κυβερνά, αλλά μια κάστα στελεχών που βρίσκονται σε διάφορα κόμματα, κάτι ακόμα χειρότερο.

Η εθελοδουλία δεν είναι, πράγματι, μόνο ελληνικό φαινόμενο, όμως στην Ελλάδα άνθιζε διαχρονικά, από την αρχαιότητα (π.χ. Ανταλκίδειος ειρήνη, γραικύλοι κ.λπ) και ακμάζει, συνήθως, μετά από εμφυλίους() πολέμους ή ευρύτερους έως και παγκόσμιους, και οφείλεται συνοπτικά στην γεωγραφική μας θέση() και τον ατομισμό των Ελλήνων, που τον εκμεταλλεύονται όσοι μας επιβουλεύονται και εύκολα αγρεύουν τους «φιλήκοους» των ξένων (όπως τους αποκάλεσε ο μεγάλος Καποδίστριας).

Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα και της νεότερης Ελλάδας, με αποτέλεσμα ουσιαστικά να μην μπορεί να εκπροσωπείται ποτέ, σχεδόν, από καθαρά εθνικούς, Ελληνες ταγούς, ηγήτορες, κυρίως πολιτικούς

Μια, κυρίαρχη, εκδήλωση εθελοδουλίας πρόσφατη είναι η ένταξή μας στην ΕΟΚ (τότε) το 1980, Ε.Ε, σήμερα, με δικαιολόγηση την προάσπιση της Δημοκρατίας(!), την αντιμετώπιση των Εθνικών κινδύνων(!) και, Ανάπτυξη !! Και μια «απόδειξη» ότι δεν διακυβεύεται η Εθνική ανεξαρτησία, μας έλεγαν, είναι ότι όποια απόφαση της ΕΟΚ τελεί υπό την αίρεση του βέτο (veto=απαγορεύω), όταν βλάπτονται τα συμφέροντα μιας χώρας.

Ομως, όπως ήταν αναμενόμενο(!), οι «μεγάλες» χώρες (Γαλλία και, κυρίως, Γερμανία) κατόρθωναν, σιγά, σιγά να περιορίζουν το δικαίωμα του veto, εκτός εάν επλήττοντο εθνικά συμφέροντα μιας χώρας, κάτι που ισχύει τυπικά μέχρι τώρα, αλλά που σπάνια προβάλλεται από κάποια «μικρή», μιας που η εθελοδουλία καλλιεργείται(!) προσεκτικά από τους «μεγάλους» μέσα στις «μικρές» και πολύ αποτελεσματικά, ιδιαίτερα, στην Ελλάδα.

Ετσι, τώρα, οι «μεγάλοι» έκριναν πως δεν χρειάζεται, πλέον, αυτό το veto, γιατί (λένε) δυσκολεύεται η γρήγορη αντιμετώπιση προβλημάτων και μια που επιδιώκεται η εμβάθυνση της ενότητας και ολοκλήρωσης(!) της «Ευρωπαϊκής Ενωσης» (Ε.Ε.), για την οποία όλοι οι εθελόδουλοι στην Ελλάδα «τα δίνουν όλα» στους πάτρωνές τους.

Στο «πνεύμα» αυτό εισήχθη, στα τέλη του 2023, στο ευρωκοινοβούλιο (ευτυχώς, για το θέμα αυτό, τουλάχιστο) με την ανύπαρκτη ισχύ, επίσημα, πλέον, νομοσχέδιο κατάργησης του veto!! Και το αποτέλεσμα ήταν 291 των ευρωβουλευτών να ψηφίσουν Ναι και 274 Οχι!!

Εννοείται ότι «η απόφαση» δεν «λέει» τίποτα. Αρκεί ένα μόνο κράτος, μέλος της Ε.Ε., να προβάλει το veto του, εκτός πια αν η ίδια η Ε.Ε. παραβεί τους «νόμους» του και αναγνωρισθεί ένα αυταρχικό (όπως στην πράξη είναι) κατασκεύασμα, ως απλό παράρτημα της Παγκοσμιοποίησης της Δύσης(!), δηλ. ένα παραδιεθνές «παρακράτος» του ανεξέλεγκτου Νταβός.

Από τα παραπάνω καλό είναι να δημοσιοποιηθούν, και να τα θυμόμαστε για τα περαιτέρω…

Ψήφισαν ΝΑΙ, κατάργηση του veto, από τη Ν.Δ. Μεϊμαράκης Βαγγέλης, Ασημακοπούλου Αννα Μισέλ, Κεφαλογιάννης Μανώλης, Σπυράκη Μαρία και Κυμπουρόπουλος Στυλιανός, από ΣΥΡΙΖΑ Αρβανίτης Κώστας, Παπαδημούλης Δημήτριος, Γεωργούλης Αλέξης και η Καϊλή Εύα του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Κύρτσος Ανεξάρτητος. Από τους υπόλοιπους είπαν ΟΧΙ  οι Ελίζα Βόζενμπεργκ (Ν.Δ.) και Μανόλης Φράγκος (Ελληνική Λύση-Βελόπουλος), Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνου και Κώστας Παπαδάκης (ΚΚΕ) και Νίκος Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ!).

Αλλωστε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είναι ο σημαιοφόρος της κατάργησης του βέτο!!

Ας θυμόμαστε τους πρώτους 10(!) (Αξιος ο μισθός τους!!!) πάντοτε ως «εθνικούς» μειοδότες.

 

ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 150


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)