ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Η, ολιγοήμερη έστω, επέμβαση των ευαίσθητων, όπου τους συμφέρει μόνο, φυσικά, δυνάμεων στην απειλή (!) των χημικών όπλων της Συρίας του Άσαντ, φαίνεται να αποτρέπεται και πολλοί έσπευσαν να πανηγυρίσουν για ήττα Ομπάμα.
Υπήρξε, πράγματι, ήττα και μάλιστα ήττα χωρίς πόλεμο! Ηττημένη όμως δεν υπήρξε η Αμερική του Ομπάμα, που φρόντισε, με τη βοήθεια των κοινοβουλίων Αγγλίας και ΗΠΑ και της πρωτοβουλίας της Ρωσίας του Πούτιν, να τον αναβάλει μέχρι ματαίωσης. Ηττημένοι είναι οι ιέρακες των ΗΠΑ, που δε θα δοκιμάσουν, επί του παρόντος, τα νέα τους όπλα, η Γαλλία, η Τουρκία και το Ισραήλ και πολιτικοί, βασιλικότεροι του βασιλέως, Έλληνες.
Στις 31/8/2013 ο «ευφυής» και φλύαρος Βενιζέλος εδήλωνε: «Έχουμε καταδικάσει με πολύ καθαρό και απερίφραστο τρόπο τη χρήση χημικών όπλων, που είναι απάνθρωπη, που είναι ειδεχθές έγκλημα, που παραβιάζει, προφανώς αυστηρούς κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και άρα πρέπει να υπάρξει μια διεθνής απάντηση στο όνομα της νομιμότητας και στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτή είναι μια θέση που την υποστηρίζουν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φυσικά και η Ελλάδα»!! (εφημερίδες 2/9/2013)
Και πριν από 2 χρόνια ο Συνασπισμός του Τσίπρα εδήλωνε: «Οι εξεγερμένοι της Συρίας, παρά το λουτρό αίματος, επιμένουν να στέκονται όρθιοι. Η διεθνής κοινότητα σιωπά, όμως οφείλει να απομονώσει το αιμοσταγές καθεστώς Άσαντ, στηρίζοντας τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης»!! («δημοκρατία» 31/8/2013).
Δεν είχαν ερμηνεύσει, σωστά τις πραγματικές διαθέσεις του Ομπάμα και τώρα πάνε χαμένες τόσο φιλοπόλεμες κορώνες και τόσο προσωπικό γόητρο...
Οι Αγγλοαμερικανοί θεωρούν ότι τώρα είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για να προωθήσουν μια «λύση» του κυπριακού κατά τα συμφέροντά τους. Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Ν. Ανανστασιάδης, υπέρμαχος του σχεδίου Ανάν. Δεύτερο κόμμα είναι το ΑΚΕΛ, με ηγεσία επίσης υπέρμαχο του ίδιου σχεδίου. Μόνο που το ΑΚΕΛ τώρα που πέρασε στην αντιπολίτευση θυμήθηκε να τα βάλει με τον … καπιταλισμό, ενώ 5 χρόνια που ήταν στην κυβέρνηση δεν τον έθιξε στο παραμικρό. Επιπλέον βαρύνεται με τόσα πολλά στην κυβερνητική του θητεία (έκρηξη στο Μαρί, κατάρρευση της οικονομίας κ.λπ.), που τόσο ο Χριστόφιας όσο και άλλα στελέχη μπορούν να περάσουν την πόρτα της φυλακής. Πιθανότατα ο Αναστασιάδης να εξασφαλίσει τη στήριξη του ΑΚΕΛ για το εθνικό θέμα, με αντάλλαγμα την απαλλαγή από τις κατηγορίες.
Η κατάρρευση της ανθηρής κυπριακής οικονομίας, που οφείλεται κυρίως στην ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. (περί της οποίας ουδείς τολμά να αρθρώσει ούτε μία λέξη), αποδυνάμωσε και την ελληνική πλευρά. Η ανεργία στην Κύπρο, που πριν από την ένταξη στην Ε.Ε. ήταν 4%, έφτασε τον Ιούλιο 2012 στο 11,7% και τον Ιούλιο του 2013 στο 17,3%.
Οι ανανικοί προωθούν ως πρώτο βήμα τη λεγόμενη «επιστροφή της Αμμοχώστου». Δεν πρόκειται, βέβαια, για καμιά επιστροφή, αφού η πόλη και το λιμάνι δε θα επανέλθουν στην κυριαρχία της νόμιμης κυβέρνησης της Κύπρου. Ένα μέρος της περίκλειστης πόλης θα τεθεί τυπικά υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ ή της Ε.Ε. και στην πραγματικότητα θα επιστρέψουν κάποιοι πρόσφυγες στα σπίτια τους, για να γίνουν όμηροι των δυνάμεων κατοχής, όπως οι εγκλωβισμένοι της Καρπασίας. Το χειρότερο είναι ότι η «αρχή» της Ε.Ε. ή του ΟΗΕ θα συνδιαλέγεται με τα δύο «συνιστώντα κράτη», δηλ. το δόλωμα της Αμμοχώστου σκοπό έχει να αναγνωρίσει ντε φάκτο η ελληνική πλευρά (άρα και όλος ο κόσμος) το ψευδοκράτος, το οποίο σήμερα αναγνωρίζει μόνο η Τουρκία. Πολύ περισσότερο, εάν όλ’ αυτά συνοδευτούν α) με το «συμβιβασμό» να λειτουργήσει με το ίδιο καθεστώς και το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου και β) την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου, που θα περνά τόσο από τις ελεύθερες περιοχές όσο και από τα κατεχόμενα και το έδαφος των βρετανικών βάσεων.
Παράλληλα λειτουργεί εντατικά η «Επιτροπή Αποζημιώσεων» του ψευδοκράτους, όπου καταφεύγουν Έλληνες πρόσφυγες, για να πουλήσουν τις περιουσίες τους. Έτσι νομιμοποιείται σταδιακά η αρπαγή ελληνικών περιουσιών από τις δυνάμεις εισβολής.
Στα «κατορθώματα» της αντιπροσωπείας της Ε.Ε. στην Κύπρο (κάποια από τα οποία αναφέραμε σε προηγούμενα φύλλα μας) προστέθηκε και τούτο: Η αντπροσωπεία της Κομισιόν παίρνει πρωτοβουλίες, για να εντάξει την κατεχόμενη Καρπασία στο δίκτυο Natura 2000, παρακάμπτοντας τη νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Όσο η ελληνική πλευρά συνεχίζει τη μειοδοτική της πολιτική, ο χρόνος δουλεύει υπέρ της Τουρκίας. Το κυπριακό πρέπει να επανατοποθετηθεί ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής και η λύση του προϋποθέτει αποχώρηση όλων των στρατευμάτων κατοχής, αποχώρηση όλων των εποίκων (ο εποικισμός είναι έγκλημα κατά το Διεθνές Δίκαιο) και επιστροφή όλων των προσφύγων στις εστίες τους.
  Ο θανάσιμος εναγκαλισμός της Ελλάδας στα πλοκάμια ξένων κέντρων εξουσίας (Ε.Ε., Δ.Ν.Τ.) έχει ως συνέπεια την αποδόμηση βασικών πυλώνων κοινωνικών αναγκών (υγεία, παιδεία).
Οι εκπαιδευτικοί, αντιδρώντας στην προσπάθεια απαξίωσης και υποβάθμισης της δημόσιας παιδείας και εκπαίδευσης, άρχισαν απεργιακό αγώνα. Η κατάργηση των σχολικών φυλάκων, η απόλυση εκπαιδευτικών και η ταυτόχρονη κατάργηση πλήθους τεχνικών ειδικοτήτων, η μετατροπή του γενικού λυκείου σε εξεταστικό κέντρο, η απόλυση διοικητικών υπαλλήλων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και πλήθος άλλων αλλαγών, δεν έχουν ως στόχο την εξοικονόμηση χρημάτων για την εξυπηρέτηση των εξωφρενικών απαιτήσεων της τρόικας (με όλ’ αυτά το κράτος χάνει, τελικά, χρήματα), αλλά τη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας και του κράτους-έθνους μας. Γι’ αυτό η αντίδραση πρέπει να είναι συνολική του ελληνικού λαού, ώστε το μήνυμα να είναι ισχυρό και το αποτέλεσμα βέβαιο.  
Το νέο προτεινόμενο εκλογικό σύστημα για τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης (δήμοι και περιφέρειες) προβλέπει ενιαία λίστα υποψηφίων δημάρχων και περιφερειαρχών και ξεχωριστή ενιαία λίστα δημοτικών - περιφερειακών συμβούλων. Διότι έτσι, λένε, ο λαός θα μπορέσει να ψηφίσει τους ικανούς, ανεξάρτητα από κομματικές και παραταξιακές δεσμεύσεις.
Υπέροχα! Όντως, έτσι θα έπρεπε να ψηφίζουμε για την τοπική αυτοδιοίκηση. Αυτό υποστηρίζουμε κι εμείς τόσα χρόνια στο ΑΣΚΕ, αφού πιστεύουμε ότι η αυτοδιοίκηση πρέπει να διατηρεί την αυτονομία της απέναντι στα κόμματα.
Γιατί, όμως, αποφάσισαν στην κυβέρνηση να γίνουν τώρα πιο … δημοκράτες;
Όταν πλησιάζουν εκλογές κάθε είδους, τα κόμματα εξουσίας βλέπουν εφιάλτες, πόσο μάλλον τώρα, που η αγανάκτηση ξεχειλίζει και ο λαός περιμένει να τιμωρήσει αυτούς που ευθύνονται για την κατάντια του. Όσο κι αν προσπαθούν ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, οι παρατρεχάμενοι και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ να πείσουν ότι η κρίση τελειώνει, ο κόσμος που δεν τους αντέχει άλλο, που ξέρει ότι τα μέτρα θα συνεχιστούν και θα χειροτερέψουν, γιατί ο λογαριασμός δε βγαίνει, δεν πείθεται. Τι θα γίνει, λοιπόν, αν μέσω των εκλογών τοπικής αυτοδιοίκησης καταδικαστούν τα μνημόνια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, τα πριν και τα επόμενα; Τι θα γίνει, αν οι εκλεκτοί τους υποψήφιοι αποτύχουν; Ποιες θα είναι οι συνέπειες στη συνέχιση της πολιτικής τους; Τι θα τολμήσουν να πουν στους δανειστές αφέντες;
Έτσι λοιπόν εφηύραν το νέο σύστημα, που θεωρούν ότι θα θολώσει τα νερά. Όμως, το προτείνουν αυτοί που απαιτούν απόλυτη κομματική πειθαρχία, για να περνούν τα μνημόνια και τους εξαμβλωματικούς νόμους που τα στηρίζουν. Αυτοί που διαγράφουν όποιο κομματικό ή συνδικαλιστικό στέλεχος τολμήσει να εκφέρει αντίθετη άποψη, αυτοί που έχουν καταστρατηγήσει το θεσμικό ρόλο του βουλευτή ως εκπροσώπου των ψηφοφόρων του, αυτοί που παραβιάζουν ακόμη και το σύνταγμα της χώρας. Μοναδικός τους στόχος είναι ν’ αποφύγουν την πολιτική καταδίκη τους. Τι θα κάνουν αλήθεια στις ευρωεκλογές; Πλησιάζουν γρήγορα και τους απειλούν!
Μας πληροφόρησαν, μόλις πρόσφατα, ότι το φυσικό αέριο της Ρωσίας το προμηθευόμαστε ακριβότερο κατά 30% σε σχέση με τους (πλουσιότερους!) κεντροευρωπαίους και πως ζητά ο Σαμαράς (τώρα το έμαθε κι αυτός ο ευλογημένος;) ανάλογη μείωση της τιμής του.
Ενδιαφέρθηκε κανείς να μας πληροφορήσει και για το ποιος «μάγκας» υπέγραψε τέτοια συμφωνία και με ποιο «τίμημα»;
Η εταιρεία Ελντοράντο, με τις πλάτες της κυβέρνησης, συνεχίζει το καταστροφικό της έργο στη Χαλκιδική, παράλληλα όμως συνεχίζεται και η αντίσταση των κατοίκων. Στους 4 ήδη κρατούμενους σύντομα αναμένεται να προστεθούν κι άλλοι.
Στη φάση αυτή η εταιρεία κόβει χιλιάδες δέντρα και κατασκευάζει ένα φράγμα όπου προβλέπεται να συγκεντρώνονται τα επικίνδυνα απόβλητα, που θα δηλητηριάζουν το νερό που σήμερα υδροδοτεί την Ιερισσό.
Ένα δεύτερο φράγμα θέλουν να κατασκευάσουν σε περιοχή που ανήκει στη Μονή Ιβήρων. Επειδή οι μοναχοί αρνήθηκαν την πώλησή της, η κυβέρνηση προχωρεί σε αναγκαστική απαλλοτρίωση!
Ο δήμαρχος Αριστοτέλη (Ιερισσού), ο διαβόητος Πάχτας, φοβούμενος τη λαϊκή οργή, μετακόμισε σε άλλο δήμο, συγκεκριμένα νοίκιασε σπίτι στον Πολύγυρο, δίπλα στην αστυνομία! Επειδή δεν προβλέπεται να επανεκλεγεί, οι φήμες λένε ότι θα πολιτευτεί στις εθνικές εκλογές με το Λοβέρδο!
Το καλό είναι ότι ο προγραμματισμός της εταιρείας πήγε ένα χρόνο πίσω και, με αυτή την καθυστέρηση, με την ενδυνάμωση του αγώνα των κατοίκων και τη συμπαράσταση του ελληνικού λαού, αυξάνονται τα περιθώρια για διακοπή των εργασιών πριν αρχίσει η εξόρυξη.
Στις 20 Οκτωβρίου, ημέρα Κυριακή, στις 12.30 το μεσημέρι, στα γραφεία μας, όπως πάντα, θα πραγματοποιηθεί η συνεστίαση του ΑΣΚΕ.
Θα συζητήσουμε, θ’ ακούσουμε ζωντανή μουσική, θα έχουμε μια πολιτική ομιλία γύρω στις 1.30 και θ’ απολαύσουμε τους μεζέδες που θα φτιάξουμε μόνοι μας, σε πείσμα των μνημονίων. Σας περιμένουμε.
Στις 16/9 ξεκίνησε η μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών με υψηλότατα ποσοστά συμμετοχής, που δηλώνουν το δίκαιο των αιτημάτων και αναδεικνύουν το πρόβλημα της εκπαίδευσης στη χώρα μας.
Κάθε κοινωνία μέσω της παιδείας προσπαθεί να διαμορφώνει το χαρακτήρα του ατόμου και τους πολίτες της έτσι όπως οραματίζεται. Επιλέγει ποιες γνώσεις θα μεταδώσει, σε ποιους και με ποιον τρόπο. Στην Ελλάδα η μόρφωση ως αυτοσκοπός είναι ιδιαίτερο στοιχείο του πολιτισμού μας. Στα παλαιότερα χρόνια ήταν και το μέσο για να ξεφεύγουν οι νέοι μας από τις στερήσεις των γονέων τους. Πρόσβαση στην πανεπιστημιακή μόρφωση μπορούσαν να έχουν και παιδιά χαμηλότερων κοινωνικο-οικονομικών στρωμάτων (αν και δεν ανταγωνίζονταν επί ίσοις όροις), άρα και πρόσβαση σε όλα τα πολιτιστικά αγαθά και δυνατότητα για κοινωνική ανέλιξη. Αυτή η ιδιαιτερότητα της Ελλάδας, ο δημοκρατικός χαρακτήρας της εκπαίδευσης, ήταν πάντοτε πολύ ενοχλητική στις άρχουσες ελίτ της κεντρο-δυτικής Ευρώπης, ιδιαίτερα της Γερμανίας, όπου η εκπαίδευση είναι καθαρά ταξική, όπου τα παιδιά των εργατών δε διανοούνται ότι μπορούν ν’ αλλάξουν κοινωνική τάξη και από το δημοτικό σχολείο έχει αποκλειστεί η εισαγωγή τους στα πανεπιστήμια.
Όταν η Γερμανία θεώρησε ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να επιχειρήσει και πάλι την κατάκτηση της Ευρώπης, μέσω της ΕΟΚ/Ε.Ε. αυτή τη φορά, όταν απέκτησε τη δυνατότητα να υπαγορεύει σε κάθε υπουργό της ελληνικής κυβέρνησης την πολιτική που οφείλει ν’ ακολουθήσει, σχεδίασε και υλοποιεί την αντικατάσταση του υπερήφανου και πολιτισμένου ελληνικού λαού με νέες γενιές, που θα της προσφέρουν ημιμαθές, αμόρφωτο, υπερ-εξειδικευμένο, ευέλικτο και εύκολα αναλώσιμο εργατικό δυναμικό, χωρίς ταυτότητα και συνείδηση. Και πολλούς ανέργους που θα ζουν στην εξαθλίωση, χωρις να διαμαρτύρονται για την κατάστασή τους. Η αλλαγή του χαρακτήρα της εκπαίδευσης αποτελεί προϋπόθεση για την αλλοτρίωση του λαού.
Έτσι, ειδικά τις δύο τελευταίες δεκαετίες, υπήρξε από το υπουργείο Παιδείας (που διαρκώς λειτουργεί ως υπάλληλος της Ε.Ε.) έντονη προσπάθεια για κατακερματισμό των αντικειμένων και υπερεξειδίκευση. Έχουμε διαρκώς σύμπτυξη της γνώσης προς τα κάτω, δηλαδή η ίδια ύλη διδάσκεται σε όλο και μικρότερες τάξεις, κι ένα καταιγισμό πληροφοριών. Από την άλλη παρατηρούμε έλλειψη βασικών γνώσεων στη νέα γενιά. Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα τόση πρόσβαση σε πληροφορίες και τέτοια έλλειψη μόρφωσης. Όλη αυτή η κατάσταση είναι εναντίον των μαθητών, που δείχνουν να μην μπορούν πια ν’ ανταποκριθούν.
Ταυτόχρονα στο κυρίαρχο περιεχόμενο σπουδών αποθεώνεται ο ατομικισμός και εκλείπουν ο ανθρωπισμός και η αλληλεγγύη, η εθνική και κοινωνική συνείδηση. Ο βαθμός επιρροής του σχολείου μειώνεται Η εκπαίδευση διαρκώς απαξιώνεται. Παρά τα παχιά λόγια και τις πομπώδεις εξαγγελίες, έχουμε σχολεία πολλών τύπων-ταχυτήτων, υποχρηματοδότηση, εξευτελιστικούς μισθούς, αύξηση ωραρίου, ακατάλληλους ή ανύπαρκτους χώρους για στέγαση μαθητών, αξιολόγηση που δεν αποσκοπεί σε βελτίωση, αλλά απλά σε κατατρομοκράτηση, απολύσεις μονίμων καθηγητών και αντικατάστασή τους με ωρομίσθιους (που σημαίνει ότι επιθυμούν ένα τρομαγμένο, πειθήνιο προσωπικό) και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
Το υπουργείο σήμερα κάνει τα πάντα, χωρίς να τηρεί καν τα προσχήματα, για ν’ αποδομήσει το δημόσιο χαρακτήρα της παιδείας και να στρέψει τους εύπορους μαθητές στην ιδιωτική εκπαίδευση και τους οικονομικά αδύνατους απλώς πουθενά. Έτσι, κατήργησε τις μισές σχεδόν ειδικότητες από τα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, αφήνοντας τους μαθητές ξεκρέμαστους, και με το σχέδιο Αθηνά δίνει εκτός των άλλων τη δυνατότητα να διατίθεται η περιουσία του Πανεπιστημίου σε ιδιώτες, για να φτιάξουν τις ιδιωτικές σχολές τους στις εγκαταστάσεις που πλήρωσε ο ελληνικός λαός ή αποτελούν δωρεές ευεργετών.
Η απόλυτη σύνδεση της εκπαίδευσης με την επαγγελματική αποκατάσταση αποστερεί την παιδεία από τη βασική αποστολή της. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να έχουν επαγγελματικά δικαιώματα οι νέοι απόφοιτοι-μελλοντικοί εργαζόμενοι. Η παιδεία και ο πολιτισμός ενός λαού δε μετριούνται με στενά οικονομίστικα κριτήρια. Είναι η αφετηρία του, η ιστορία του και η δυνατότητά του να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, να κατανοεί τον άλλο, ν’ αλλάζει, να προοδεύει.
Το «πρωτογενές πλεόνασμα» είναι ο νέος μύθος της κυβέρνησης, απαραίτητος για εσωτερική, αλλά κυρίως για εξωτερική χρήση. Απόλυτα αναγκαίος, για να δικαιολογήσει η Μέρκελ προεκλογικά την απάνθρωπή πολιτική της για την Ελλάδα και να προαναγγείλει τα νέα μνημόνια που απεργάζονται, για να στηρίξουν το ευρώ, το νόμισμα του κατακτητή, σχεδιάζοντας το ξεπούλημα της χώρας και νέα δεινά για τον ελληνικό λαό, ερήμην του. Γι’ αυτό στο νέο παραμύθι (το άλλο ήταν η «ανάπτυξη») συνέπραξε και η τρόικα.
Αυτή λοιπόν η συμπαιγνία κυβέρνησης-τρόικας για «δημιουργική λογιστική» συμφωνήθηκε στις 16 Ιουλίου με το «Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης», που συνυπέγραψαν ο Στουρνάρας και η τρόικα, όπου, μαζί με τις βασικές απαιτήσεις του τελευταίου μνημονίου, συμφώνησαν:
Α) Να μην καταγραφούν στο έλλειμμα και στο πρωτογενές αποτέλεσμα του προϋπολογισμού του έτους 2013 όσες πληρωμές επιστροφών φόρου αφορούν σε αιτήσεις που έχουν υποβληθεί στις Δ.Ο.Υ. όλης της χώρας πριν από τον Σεπτέμβριο του 2012, δηλ. πάνω από 600 εκατομμύρια ευρώ.
Β) Nα συμπεριληφθούν στα έσοδα του προϋπολογισμού του 2013 οι εισπράξεις της 5ης δόσης του «χαρατσιού» στα ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν μέσω της ΔΕΗ τον Μάρτιο του 2014 και θα μεταφερθούν στα δημόσια ταμεία Απρίλιο με Μάιο και είναι πάνω από 350 εκ.
Έτσι, το πρώτο 8μηνο του 2013 η κυβέρνηση ανακοίνωσε πρωτογενές πλεόνασμα 3 δισ., ενώ αντίθετα η Τράπεζα της Ελλάδας ανακοίνωσε πρωτογενές έλλειμμα 3,2 δισ., υπολογίζοντας, μεταξύ άλλων, και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου προηγούμενων ετών, ύψους 4,632 δισ., που η κυβέρνηση δεν περνά στα έξοδα, με τη δικαιολογία ότι τα είχε εμφανίσει ως ελλείμματα τα προηγούμενα χρόνια. Επίσης μηδενίζει τα ελλείμματα των ΟΤΑ, ασφαλιστικών ταμείων και λοιπών φορέων, που πρέπει να πληρώσει το δημόσιο. Με τα «κόλπα» αυτά, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης μετά και την αφαίρεση των δαπανών για τόκους μετατρέπεται σε «πρωτογενές πλεόνασμα». [Πώς και η ΤτΕ λέει την αλήθεια; Μήπως θέλουν κι άλλα οι τράπεζες μέσω του προστάτη τους Προβόπουλου;]
Τι αξία θα είχε όμως το πρωτογενές πλεόνασμα, έστω και «μαγειρεμένο», όταν αυτό προκύπτει από μία άνευ προηγουμένου άδικη υπερφορολόγηση μεσαίων και αδύνατων κοινωνικών στρωμάτων, που φτωχοποιούνται ραγδαία, με την περικοπή ή και την έκπτωση ή και κατάργηση ζωτικών κρατικών και κοινωνικών λειτουργιών. όπως υγεία, παιδεία, εθνική άμυνα, πρόνοια, δημόσια ασφάλιση κ.λπ.; Όταν η επίσημη ανεργία έχει υπερβεί το 30%, η μαύρη εργασία έχει εκτοξευθεί και οι νέοι δεν έχουν καμιά προοπτική αξιοπρεπούς δουλειάς; Όταν ο πληθυσμός που εργάζεται δε φθάνει για να συντηρήσει ανέργους και συνταξιούχους; Όταν υγιείς επιχειρήσεις κλείνουν ή φεύγουν στο εξωτερικό (όπως πρόσφατα η ΒΙΟΧΑΛΚΟ); Όταν το δημόσιο χρέος δεν μπορεί ν’ αποπληρωθεί και όταν o παραγόμενος πλούτος, δηλ. το ΑΕΠ της χώρας, συνεχώς μειώνεται και η ανεργία διαρκώς αυξάνεται;
Η απάντηση είναι ότι, με τον τρόπο που προκύπτει, το «πρωτογενές πλεόνασμα» όχι μόνο δεν έχει καμιά αξία, αλλά συμβάλλει ακόμη περισσότερο στην ύφεση και στην οικονομική καταστροφή, επειδή συνεπάγεται αφαίμαξη και εξασθένηση του παραγωγικού τομέα και, συνεπώς, όχι μόνο δεν προαναγγέλλει ανάκαμψη της οικονομίας, αλλά αντίθετα απομακρύνει από αυτή.
Ο θλιβερός Σαμαράς ψεύδεται. όταν ισχυρίζεται ότι η κοινωνία δεν αντέχει άλλα μέτρα, επειδή καθημερινά επιβάλλει νέα μνημονιακά μέτρα, προετοιμάζοντας το έδαφος για τα νέα κατοχικά μνημόνια.
Όπως επίσης ψεύδεται, όταν θριαμβολογεί για την ανάπτυξη με ξένες επενδύσεις, ουσιαστικά «αρπαχτές», ξεπουλώντας την περιουσία της χώρας σε όρνεα. Δεν πρόκειται όμως να τον σώσει το «πρωτογενές πλεόνασμα» ή ανάλογα μυθεύματά του.

 

[Το παρόν άρθρο γράφτηκε πριν τη σύλληψη των μελών της Χ.Α.]

 

Όσο η κυβέρνηση βυθίζεται στα ψεύδη της και την ανυποληψία της, όσο τα ξένα κέντρα που έχουν επιβάλει καθεστώς κατοχής στη χώρα μας αισθάνονται ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τη λαϊκή οργή, τόσο αναβαθμίζουν την εγκληματική δράση των ανθρωποειδών της «Χρυσής Αυγής», η οποία περνά πλέον στο πρώτο πλάνο του πολιτικού σκηνικού. Με την αναβάθμιση αυτή δημιουργούν ένα νέο τεράστιο πρόβλημα μέσα στην κοινωνία και προσπαθούν να μεταθέσουν την αντίθεση και το ενδιαφέρον των πολιτών, ώστε να μην αναζητούν τις αιτίες και τους υπεύθυνους της σημερινής μας κατάστασης, αλλά τον τρόπο αντιμετώπισης του νεοναζισμού. Αντί να κυνηγά ο κόσμος όσους στηρίζουν τόσα χρόνια τη συμμετοχή μας στην Ε.Ε. και το ευρώ, όσους προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μνημόνια και η εξαθλίωσή μας είναι μονόδρομος, όσους μειοδοτούν στα εθνικά μας θέματα, όσους ευθύνονται για την παρουσία εκατομμυρίων παράνομων ξένων στην Ελλάδα, να κυνηγά τους χρυσαυγίτες. Και σ’ αυτό το κυνήγι όλοι αυτοί, κόμματα, συστημικά ΜΜΕ, πανεπιστημιακοί και οι λοιποί που επηρεάζουν την κοινή γνώμη, να μην είναι πλέον στη θέση του κατηγορούμενου, αλλά με τη «σωστή» πλευρά, οπότε να μπορούν πιο εύκολα να συνεχίζουν την ολέθρια πολιτική τους, π.χ. να νομιμοποιήσουν εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες.
Βάζοντας στο στόμα των ανθρωποειδών τα αυτονόητα, π.χ. την αντίθεση στα μνημόνια, την υπεράσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας, την αντίθεση στην εισβολή των λαθρομεταναστών, θέλουν να δημιουργήσουν σύγχυση σε δημοκρατικούς πολίτες, που δεν κατανοούν το παιχνίδι που παίζεται, ώστε να μην υποστηρίζουν τα αυτονόητα, για να μην ταυτίζονται με τους χρυσαυγίτες. Έτσι ή να τους αδρανοποιήσουν ή (το χειρότερο) να τους πάρουν με το μέρος τους.
Αφού κατάφεραν να μας φτάσουν μέχρι εδώ, κανείς βεβαίως δεν μπορεί να αδιαφορεί για τη γιγάντωση του νεοναζισμού. Οι δημοκρατικοί πολίτες οφείλουμε να στρατευτούμε στην αντιμετώπισή του (βλ. και στο τέλος του κειμένου), όχι κόβοντας ένα κεφάλι της λερναίας ύδρας, αλλά ανατρέποντας το σύστημα που δημιούργησε το νεοναζισμό, που τον χρηματοδοτεί και τον χρησιμοποιεί. Το σύστημα που τώρα ανακάλυψε τις 32 εγκληματικές πράξεις, που παριστάνουν τους θεματοφύλακες της συνταγματικής νομιμότητας, ενώ οι ίδιοι έχουν τσαλαπατήσει το Σύνταγμα με τα μνημόνιά τους. Σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες γίνεται εμφανής η απουσία μιας ισχυρής φωνής μέσα στην ελληνική κοινωνία που να προτείνει ένα ρεαλιστικό και πειστικό πρόγραμμα εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης και να μπορεί να επηρεάζει τις πολιτικές εξελίξεις. Έστω και τώρα ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας.
Όλα πάνε καλά, αλλά για ποιους;
Όταν όλη η Ελλάδα υποφέρει, όταν πανθομολογείται (ακόμη και από το ΔΝΤ) ότι τα προγράμματα «διάσωσης» είναι προγράμματα καταδίκης μας σε εντεινόμενη φτώχεια, όταν όλο και περισσότεροι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι τελικός στόχος των προγραμμάτων είναι η διάλυση της κοινωνίας μας και του κράτους-έθνους μας, η κυβέρνηση του Αντ. Σαμαρά λέει ότι πάμε καλά, παρουσιάζοντας ένα ψεύτικο πρωτογενές πλεόνασμα, ότι οι θυσίες έπιασαν τόπο και υπόσχεται ότι θα μας απελευθερώσει από τα μνημόνια, ότι θα διορθώσει τις αδικίες και ότι θα υπάρξει ανάπτυξη. Υποστηρίζει, επίσης, ότι μπορεί να επιβάλει «το νόμο και την τάξη».
Ίσως εννοεί ότι πάνε καλά οι ξένοι δανειστές-δυνάστες μας, που μέσω της εξόφλησης των τοκογλυφικών τους δανείων μετέφεραν τα χρήματα του ελληνικού λαού στα θησαυροφυλάκιά τους. Ίσως εννοεί ότι θα πάνε καλά και οι ξένοι «επενδυτές», που αρπάζουν τη δημόσια περιουσία στο 1/10 ή 1/20 της πραγματικής της αξίας. Ίσως «νόμο και τάξη» εννοεί την καταστολή των λαϊκών αντιδράσεων, με τα χημικά και με τους προβοκάτορες, τη στιγμή που η εγκληματική δράση της «Χρυσής Αυγής» γενικεύεται.
Η κυβέρνηση Σαμαρά ομοιάζει πλέον με την αντίστοιχη του Γιωργάκη το 2011 στο εξής: οι πολίτες δε δίνουν καμιά σημασία στις αναλύσεις, τις προγνώσεις και τις υποσχέσεις της, αφού κατανοούν ότι όλ’ αυτά αποσκοπούν μόνο στην εξαπάτησή τους. Η διαφορά είναι ότι ο κόσμος (και κυρίως όσοι τους ψήφισαν) δεν τους έχουν πάρει ακόμη «με τις πέτρες».
Η αστάθεια της κυβέρνησης και οι εκλογές
Η κυβερνητική αστάθεια γίνεται σοβαρότερη όσο οι λαϊκές αντιδράσεις ενισχύονται. Η κυβέρνηση κινδυνεύει και με απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, λόγω της απροθυμίας των βουλευτών της συμπολίτευσης να συνεχίζουν να ψηφίζουν τα αλλεπάλληλα μέτρα, όχι βέβαια γιατί έχουν κάποιες κοινωνικές ευαισθησίες, αλλά για να μην πεταχτούν κι αυτοί στο σκουπιδοντενεκέ της πολιτικής, όπως άλλοι που προηγήθηκαν. Γι’ αυτό η κυβέρνηση προσπαθεί να περνάει όλο και λιγότερα μέτρα από τη Βουλή. Δεν κρατούν δηλ. ούτε τα προσχήματα σχετικά με το σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμούς. Άρα δε βλέπουν και το λόγο να κάνουν εθνικές εκλογές, παρότι βρίσκονται σε προφανή δυσαρμονία με τη μεγάλη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, στο οποίο άλλα είχαν υποσχεθεί προεκλογικά. Εθνικές εκλογές θα κάνουν όταν ο κόσμος θ’ αρχίσει να τους παίρνει κι αυτούς «με τις πέτρες».
Το δημοκρατικό πολίτευμα, όμως, όσο κακοποιημένο κι αν είναι, τους αναγκάζει, αργά ή γρήγορα, να ζητήσουν τη νομιμοποίησή τους με την ψήφο του λαού. Κι αν τις εθνικές εκλογές μπορούν θεωρητικά να τις απομακρύνουν μέχρι και το 2016, το Μάιο του 2014 είναι υποχρεωμένοι να κάνουν εκλογές για την Αυτοδιοίκηση και το Ευρωκοινοβούλιο. Για να μην εξαχθούν τα καταδικαστικά γι’ αυτούς συμπεράσματα μηχανεύονται διάφορα τερτίπια. Για την Αυτοδιοίκηση επεξεργάζονται νέο εκλογικό σύστημα με ενιαία ψηφοδέλτια. Για τις ευρωεκλογές στο ΠΑΣΟΚ, που βρίσκεται και στη δυσκολότερη θέση, σκέπτονται διάφορες λύσεις (βλ. παρακάτω). Όσο, πάντως, κι αν μετριάσουν τις εντυπώσεις, δε θα μπορέσουν να τις αποφύγουν, οπότε αυτομάτως θα τεθεί θέμα παραμονής της κυβέρνησης Σαμαρά.
Η συμμαχία και η αντίθεση ΗΠΑ-Γερμανίας
Ταυτόχρονα με όλ’ αυτά παρατηρείται και μια αύξηση της αμερικανικής επιρροής στην Ελλάδα. Φαίνεται ότι οι Αμερικανοί, στα πλαίσια της μοιρασιάς με τους συμμάχους τους, είχαν παραχωρήσει στους Γερμανούς τον πρώτο λόγο για την Ελλάδα, όσο το πρόβλημα ήταν η αφαίμαξη του ελληνικού λαού από τους τοκογλύφους και οι «ιδιωτικοποιήσεις». Όταν, όμως, το γεωστρατηγικό ενδιαφέρον για την περιοχή μας αυξάνεται, λόγω των εξελίξεων στις αραβικές χώρες και της επιτάχυνσης της αξιοποίησης του ενεργειακού πλούτου, τότε οι Αμερικανοί διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο επιρροής.
Οι ΗΠΑ εμφανίζονται να διαφωνούν με την πολιτική που έχει επιβάλει η Γερμανία στην Ε.Ε. (που θίγει και τα συμφέροντα της βιομηχανίας και του εμπορίου των ΗΠΑ), διακηρύσσουν ότι η ανάπτυξη είναι ο στόχος, αλλά συγχρόνως απαιτούν από την Ελλάδα να τηρήσει το πρόγραμμα που μας καταδικάζει στην ύφεση και την εξαθλίωση!
Έτσι, μάλλον, εξηγείται και η μεταστροφή του Σαμαρά προς τη Γερμανία και στη συνέχεια η επιστροφή του στην αμερικανική γραμμή. Οι Αμερικανοί φαίνεται ότι ελέγχουν και την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δε θέλουν τώρα την άνοδό του στην εξουσία, αφ’ ενός γιατί δεν ξέρουν εάν θα μπορέσουν να ελέγξουν τις εξελίξεις, αφ’ ετέρου γιατί δε θέλουν να κάψουν την επένδυση Τσίπρα σε διάστημα λίγων μηνών. Γι’ αυτό στηρίζουν για όσο χρονικό διάστημα μπορούν την κυβέρνηση Σαμαρά.
Τα πολιτικά κόμματα
Στη Ν.Δ. ζουν καθημερινά με το άγχος πότε θα ξεσηκωθούν τα μέλη τους και οι οπαδοί τους (όσοι απέμειναν). Προς το παρόν επιβιώνουν, στηριζόμενοι στο επιχείρημα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι χειρότερος από αυτούς κι επικίνδυνος για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας (που τη βλέπουν, άραγε;). Τα σχέδια για ένα νέο κόμμα, ευρωπαϊκό-κεντροδεξιό, φαίνεται ότι αναβάλλονται, αφού αντιδρούν οι καραμανλικοί. Το αστείο είναι ότι η παραγκωνισμένη Ντόρα μετατράπηκε εσχάτως σε αντιμνημονιακή(!) και εναντίον της ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ (που δόθηκε εκεί που δεν ήθελε). Την ίδια στιγμή ο αδελφός Κυριάκος μετά του Αδώνιδος έχουν αναλάβει την υλοποίηση των πιο σκληρών μέτρων του προγράμματος!
Το ΠΑΣΟΚ, θυμίζουμε για όσους το ξέχασαν, ότι μόλις πριν από 4 χρόνια είχε θριαμβεύσει στις εκλογές με 44%. Τώρα προσπαθεί να επιβιώσει ως κυβερνητική τσόντα. Κόμμα στην ουσία δεν υπάρχει, παρά μόνο προσωπικές στρατηγικές. Οι σημιτικοί στις προηγούμενες εκλογές είχαν υποστηρίξει τη ΔΗΜΑΡ και οι γιωργακικοί το ΣΥΡΙΖΑ. Οι Πάγκαλος, Χρυσοχοΐδης κ.λπ. είναι υπέρ της δημιουργίας ενιαίου κόμματος υπό τον Σαμαρά ή της εκλογικής συνεργασίας με τη Ν.Δ.! Λοβέρδος, Διαμαντοπούλου κ.λπ. βρίσκονται επισήμως εκτός, ικανοί για το ο,τιδήποτε. Ο αρχηγός Βενιζέλος έχει χάσει τη μπάλα και μιλάει ακατάσχετα, αντιφάσκοντας συνεχώς προς τον εαυτό του.
Η ΔΗΜΑΡ, εκτεθειμένη στα μάτια του λαού με τη συμμετοχή της στην κατοχική κυβέρνηση, έπρεπε να δικαιολογήσει τον τίτλο της, αλλά συγχρόνως έπρεπε να συγκρατήσει στελέχη και μέλη που προσχώρησαν στο κόμμα με μοναδικό σκοπό τη συμμετοχή στη νομή της εξουσίας. Έτσι επέλεξε να εγκαταλείψει τους υπουργικούς θώκους (όπου, άλλωστε, είχαν τοποθετηθεί συνεργαζόμενοί της), αλλά να κρατήσει όλες τις άλλες κυβερνητικές θέσεις (οργανισμοί). Στη Βουλή κατά περίπτωση ψηφίζει υπέρ ή κατά της κυβέρνησης και μ’ όλ’ αυτά τα δημοσκοπικά της ποσοστά κατρακυλούν. Γι’ αυτό ζητεί αλλαγή κυβέρνησης, χωρίς να γίνουν εκλογές, από την παρούσα Βουλή!
Στο ΣΥΡΙΖΑ η εκλογική εκτόξευση (που δε συνοδεύτηκε από αντίστοιχη οργανωτική) και η προοπτική της εξουσίας καλύπτουν όλα τα προβλήματα, που είναι πολλά και σοβαρά. Η συσσώρευση αμαρτωλών στελεχών από το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε τόσες αντιδράσεις, ώστε κάποιοι έμειναν έξω από την πόρτα, π.χ. Παπουτσής. Άλλοι φιγουράρουν από τώρα στα ΜΜΕ ως φαβορί για καίρια υπουργικά πόστα, π.χ. Κατσέλη. Το Αριστερό Ρεύμα δεν μπορεί παρά να κατανοεί ότι σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα χρησιμοποιηθεί απλώς ως το αριστερό άλλοθι, π.χ. υπουργείο Εργασίας, για τη συγκράτηση των κοινωνικών αντιδράσεων. Οι πολλοί, που εμπιστεύονται (εθελοτυφλώντας) την ηγετική ομάδα θα βρεθούν μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις, όχι μόνο στις σχέσεις με την τρόικα, αλλά και στα εθνικά θέματα και σχετικά με την παρουσία των ξένων.
Οι ΑΝΕΛ θα μπορούσαν να είναι χρήσιμοι, εκφράζοντας ένα κόσμο, της δεξιάς κυρίως, που είναι αντίθετος με την πολιτική των μνημονίων, αλλά ακολουθούν μια φθίνουσα πορεία. Δεν είναι τόσο οι επιστροφές στη Ν.Δ., για τις οποίες άλλωστε δεν ευθύνεται η ηγεσία, όσο η έλλειψη προγράμματος και οργάνωσης, που φαίνεται ότι δε θα αποκτηθούν ποτέ.
Το ΚΚΕ και μετά το συνέδριό του και την αλλαγή Γ.Γ. συνεχίζει την πολιτική που διχάζει το λαό και κάθε κινητοποίησή του. Έτσι πετυχαίνει μόνο να κρατά σε ετοιμότητα τον κομματικό μηχανισμό, ίσως να στρατολογεί και νέα μέλη, αλλά καταδικάζει σε βέβαιη αποτυχία κάθε λαϊκή διεκδίκηση, προς μεγάλη ικανοποίηση της κυβέρνησης.
Για τη «Χρυσή Αυγή», συμπληρωματικά σε όσα αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, παραθέτουμε την ανακοίνωση του ΑΣΚΕ αμέσως μετά τη δολοφονία του Π. Φύσσα στο Κερατσίνι:
Όσο η υπαγορευμένη από την τρόικα πολιτική γίνεται πιο ανάλγητη και πιο αφόρητη για το λαό, όσο η αντίσταση σ’ αυτή την πολιτική γίνεται πιο ισχυρή, τόσο μεγαλύτερο ρόλο αναθέτουν όσοι χαράσσουν αυτή την πολιτική στον εσμό της «Χρυσής Αυγής». Με εκδηλώσεις μίσους και διχασμού, με την παρέμβασή τους στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής και των λαθρομεταναστών, με την καλλιέργεια εμφυλιοπολεμικού κλίματος γίνονται συνεχώς και πιο επικίνδυνοι.
Το ρόλο της ακροδεξιάς συμπληρώνουν ομάδες, που συγκροτήθηκαν από τα ίδια κέντρα, για να παίζουν το ρόλο του αντίπαλου δέους. Οι δημοκρατικοί πολίτες δεν πρέπει να παρασυρθούν σε αντεκδικήσεις, οφείλουν να περιφρουρούν ενωμένοι τους χώρους τους από κάθε εγκληματική δραστηριότητα και να απομονώσουν πολιτικά τους χρυσαυγίτες, αποκαλύπτοντας την υποκρισία τους και ανατρέποντας την πολιτική που οδήγησε στα μνημόνια, που μειοδοτεί στα εθνικά θέματα και εθελοτυφλεί μπροστά στο πρόβλημα της παρουσίας των εκατομμυρίων παράνομων ξένων. Η δε πολιτεία οφείλει να τιμωρεί άμεσα και παραδειγματικά κάθε εγκληματική πράξη.
Η υποκρισία της «Χρυσής Αυγής» έγκειται στα εξής: α) Υποτίθεται ότι αντιτίθεται στην πολιτική των μνημονίων, αλλά χρηματοδοτείται και προβάλλεται από αυτούς που μας έχουν επιβάλει τα μνημόνια. β) Παριστάνουν τους πατριώτες κι έχουν το θράσος να ανεμίζουν την ελληνική σημαία, ενώ είναι θαυμαστές των γερμανοντυμένων της Κατοχής 1941-44 και των χουντικών που παρέδωσαν το 37% της Κύπρου στους Τούρκους. Εάν τους επιτρέψουμε, είναι έτοιμοι να παίξουν έναν αντίστοιχο προδοτικό ρόλο σήμερα στη Θράκη ή την Αθήνα ή αλλού. γ) Μπροστά στις κάμερες εγκληματούν κατά μεταναστών, παριστάνουν τους υπέρμαχους της «καθαρότητας της φυλής», ενώ μεγάλος αριθμός μελών τους είναι μετανάστες, ενώ (ως άνθρωποι του υποκόσμου) χρησιμοποιούν κυρίως μετανάστες για τις δουλειές τους, ενώ δίνουν ρουχισμό κ.λπ. (που συγκέντρωσαν δήθεν για άπορους Έλληνες) σε μετανάστες μικροπωλητές, παίρνοντας ποσοστό από τις πωλήσεις!
Προφανώς η λύση δεν είναι να τεθεί εκτός νόμου η «Χρυσή Αυγή», γιατί αυτό θα την έκανε ακόμη πιο ισχυρή και πιο επικίνδυνη. Η λύση προϋποθέτει όσα αναφέρουμε στην ανακοίνωση και, κυρίως, ν’ αποκαλύψουμε την υποκρισία της στους εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που δεν είναι ναζιστές ή φασίστες, αλλά η απελπισία και η εγκληματική αφέλεια τους οδήγησαν να υποστηρίζουν τη «Χρυσή Αυγή».
[Το παραπάνω κείμενο αποτελεί εισήγηση της Εκτ. Επιτροπής του ΑΣΚΕ προς τη Σύνοδο του κόμματος, που θα πραγματοποιηθεί τις πρώτες μέρες του Νοεμβρίου και θα χαράξει τη γραμμή του κόμματος για τους προσεχείς μήνες.]

 

[Το παρόν άρθρο γράφτηκε πριν τη σύλληψη των μελών της Χ.Α.]


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)