ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Ας μας επιτραπούν οι παρακάτω γραμμές και θα εξηγήσουμε γιατί.
Όταν το 1982 ο τότε πρωθυπουργός «διεπίστωνε» εν μια νυκτί ότι «το κόστος της αποχώρησης είναι μεγαλύτερο από το κόστος της παραμονής» και σχεδόν όλοι έσπευσαν (με το αζημίωτο) να συμφωνήσουν, κάποιοι θεωρήσαμε ότι τούτο αποτελεί την αρχή της πλήρους μετάλλαξης του ΠΑΣΟΚ (με μοιραίο το σημερινό κατάντημά του), αρνηθήκαμε τη συμμετοχή σε μια τέτοια εξουσία, διαχωρίσαμε τη θέση μας και το 1984 ιδρύσαμε το ΑΣΚΕ.
Ο πολύς κόσμος βολεύτηκε με τις διάφορες χρηματοδοτήσεις και (έκανε πως) δεν έβλεπε ότι στόχο δεν είχαν την εισοδηματική του ενίσχυση, αλλά το ξεθεμελίωμα της ελληνικής παραγωγής. Οι «ημέτεροι» κατέλαβαν με έφοδο τη δημόσια διοίκηση, λεηλάτησαν τα δημόσια οικονομικά, υπερχρέωσαν τη χώρα και (έκαναν πως) δεν καταλάβαιναν ότι αυτή η πολιτική έχει ημερομηνία λήξης. Όσοι κατείχαν ή διεκδικούσαν κυβερνητικούς θώκους «μπήκαν στο νόημα» και έσπευσαν να προσκολληθούν σε μεγαλοεπιχειρηματίες, ΜΜΕ και πρεσβείες. Έτσι λειτούργησε η φυσική επιλογή: όποιος είχε διατηρήσει κάποιο πατριωτισμό, κάποια κοινωνική ευαισθησία, κάποια προσωπική εντιμότητα και αξιοπρέπεια βγήκε στο περιθώριο. Προωθήθηκαν άλλοι, ανάλογα με το βαθμό εθελοδουλίας τους.
Στα 28 χρόνια από τότε, με την οργιώδη πλύση εγκεφάλου, κυριάρχησε η άποψη του μονόδρομου της συμμετοχής στην ΕΟΚ/Ε.Ε. Στα μεγάλα ΜΜΕ επιτρεπόταν να ακουστεί ο,τιδήποτε, εκτός από το κυριότερο: την αμφισβήτηση αυτής της συμμετοχής. Έτσι το ΑΣΚΕ δεν μπόρεσε να εξηγήσει ευρέως ότι, ιδίως μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, οι λόγοι της αποχώρησης έγιναν περισσότεροι και ισχυρότεροι.
Τα πράγματα επιδεινώθηκαν με την ένταξή μας στην ΟΝΕ, την οποία επεδίωξαν οι Γερμανοί τραπεζίτες και επιχειρηματίες, για να μας εκμεταλλεύονται αγριότερα, και όχι ο ελληνικός λαός, ο οποίος ουδέποτε μέχρι σήμερα ούτε ενημερώθηκε ούτε ρωτήθηκε για ο,τιδήποτε σχετικό με την Ε.Ε. Τα στοιχεία, λοιπόν, δεν τα «μαγείρεψαν» τότε οι «απατεώνες Έλληνες», αλλά οι Γερμανοί με τον υποτελή τους κ. Σημίτη. Όταν άλλοι θριαμβολογούσαν για το σκληρό νόμισμα και την «ισχυρή οικονομία» και κάποιοι, στην καλύτερη περίπτωση, σιωπούσαν ή ασκούσαν επιδερμική κριτική, το ΑΣΚΕ προειδοποίησε με ανακοίνωσή του στις 28/12/2001: «Η κατάργηση του εθνικού νομίσματος και η καθιέρωση του ευρώ αφαιρεί και τυπικά το δικαίωμα της χώρας μας να έχει εθνική οικονομία προς όφελος του ελληνικού λαού. Θα αποφασίζει η ΕΚΤ και το διευθυντήριο της Κοινότητας. Οι συνέπειες θα γίνουν σύντομα ορατές: συρρίκνωση της εναπομείνασας ελληνικής παραγωγής, αύξηση τιμών, ελλειμμάτων, δημόσιου χρέους, δανεισμού, φορολογίας και ανεργίας καθώς και μείωση πραγματικών μισθών και κοινωνικών δαπανών. Η διαφαινόμενη πλέον, λόγω ΟΝΕ, δυσκολία πληρωμής των υποχρεώσεων του δημοσίου μας φέρνει πιο κοντά στην τύχη της Αργεντινής.»
Υπενθυμίζουμε όλα τα παραπάνω όχι για να ευλογήσουμε τα γένια μας, άλλωστε το κόμμα μας ποτέ δεν το είδαμε ως αυτοσκοπό ούτε ως φορέα ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών και δε θ’ αλλάξουμε στάση ζωής τώρα, που έφεραν την πατρίδα μας στο χείλος της καταστροφής. Τα υπενθυμίζουμε, για να πείσουμε, έστω την υστάτη ώρα, ότι η ανοχή, οι αυταπάτες και τα μισόλογα πρέπει να τελειώνουν, ότι η συνταγή που μας υπαγορεύουν οι εκμεταλλευτές μας (οι «εταίροι», κατά κάποιους) είναι μόνο για να συνεχιστεί αγριότερη η εκμετάλλευσή μας (με τη μορφή της εξόφλησης τόκων), ότι σε μας θα παραμείνει μόνιμη η κρίση με τη φτώχεια και την ανεργία. Θέλουν οι δυτικοί μας «σύμμαχοι» την Ελλάδα μικρή, αδύναμη, υποταγμένη, συνεχώς χρεωμένη (γι’ αυτό δε θέλουν να τους ξοφλήσουμε ποτέ), συνεχώς συρρικνούμενη και απειλούμενη, ώστε «… να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Αν. Μεσόγειο, στη Μ. Ανατολή…» (Χ. Κίσινγκερ).
Η εθνική μας κυριαρχία αμφισβητείται προ πολλού κι όχι μόνο τώρα, που το ανακάλυψε ο Γ. Παπανδρέου. Μια χώρα που δεν παράγει δεν μπορεί να λύσει κανένα της πρόβλημα. Όσα μας υποσχέθηκαν για την ΕΟΚ/Ε.Ε. αποδείχθηκαν χοντρά και επικίνδυνα ψέματα (ισχυρή οικονομία, υποστήριξη στα εθνικά, καταπολέμηση της διαφθοράς, κατοχύρωση δημοκρατίας, προάσπιση πολιτισμού, φιλία των λαών κ.λπ.). Με τη συμμετοχή μας στην Ε.Ε. έχουμε απομονωθεί απ’ όλο τον υπόλοιπο κόσμο, όπως επίσης και μέσα στην ίδια την Ε.Ε., γι’ αυτό δεν μπορούμε ν’ ασκήσουμε πολυδιάστατη πολιτική, που είναι προς το συμφέρον μας. Η αποχώρηση από την Ε.Ε. είναι η πρώτη αναγκαία κίνηση, για ν’ αντιστρέψουμε την πορεία των πραγμάτων. Χωρίς αυτήν όλα τ’ άλλα δεν έχουν νόημα. Τότε μπορούμε ν’ αξιοποιήσουμε τις άφθονες πλουτοπαραγωγικές μας πηγές και το σπουδαίο ανθρώπινο δυναμικό μας, ν’ αναπτυχθούμε και να κατακτήσουμε μιαν αξιοζήλευτη θέση στον κόσμο, αφού πλέον θα μπορούμε να σπάσουμε τη σημερινή απομόνωση και ν’ αναπτύξουμε σχέσεις με όλες τις χώρες του κόσμου, με βάση το αμοιβαίο όφελος.
Μέχρι τότε οι δανειστές-τοκογλύφοι μπορούν να περιμένουν, για να ξαναγίνει ο λογαριασμός ολόκληρος (όχι σαν το λογαριασμό του καραγκιόζη) και να δούμε ποιος χρωστάει σε ποιον. Για τις γερμανικές επανορθώσεις να πούμε στη συμπεριφερόμενη ως νεοναζί (πρώην κομμουνίστρια) κυρία ότι ο λογαριασμός είναι ήδη έτοιμος: 54 δισεκατομμύρια ευρώ + οι αποζημιώσεις για τα θύματα του ναζισμού.
Τελευταίο: μήπως εμείς οι Έλληνες, πολίτες και κράτος, πρέπει να τους μιλήσουμε στη μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν, μποϋκοτάροντας τουλάχιστον τα γερμανικά προϊόντα, από τα γαλακτοκομικά μέχρι τα αυτοκίνητα και τα τανκς;

Νίκος Καργόπουλος
Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Αγωνιστικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΑΣΚΕ)

Μαίνονται οι αντιθέσεις ανάμεσα στους ξένους προστάτες, κι έτσι το εγχώριο πολιτικό σκηνικό(αφού διαρκεί η παθητικότητα των δυνάμει πολιτών) υφίσταται σοβαρούς κλυδωνισμούς.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά την πρόσφατη εκλογική του νίκη, τα έχει τελείωςχαμένα. Ακολουθεί πιστά τις κατευθύνσεις της αμερικάνικης παγκοσμιοποίησης,όπως αυτή εξειδικεύεται στις ντιρεκτίβες της ΕΟΚ, αλλά και απευθείας μέσωτων κατευθύνσεων της αμερικανικής πολιτικής, κάτι που δημιουργεί πρόσθεταπροβλήματα, όταν ΕΟΚ και ΗΠΑ έχουν διαφορές.Και ταπροβλήματα πολλαπλασιάζονται, όταν υπάρχουν αντιθέσεις μέσα στις ΗΠΑ καιανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις της ΕΟΚ!

Επισφαλής η θέση του Σημίτη.

Η αλλαγή Προέδρου στις ΗΠΑ και η αλλαγή στις προτεραιότητες της πολιτικής τους καθιστούν,πλέον, πολύ επισφαλή τη θέση του Κ. Σημίτη, που ετοιμάζονται να τον απομακρύνουν.Φαίνεται μάλιστα ότι και ο κατ' εξοχήν άνθρωπος των ΗΠΑ στη χώρα μας, οΓιωργάκης, σύντομα θα τελειώσει τη θητεία του στο Υπουργείο Εξωτερικών,παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες τωνπροηγούμενων πατρόνων. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη και η αναποτελεσματικότητατης εσωτερικής δεξιάς πολιτικής του Σημίτη, που άγγιξε τα όρια της και στοοικονομικοκοινωνικό της επίπεδο και στο επίπεδο των υποχωρήσεων στον εξωτερικόπερίγυρο και ιδιαίτερα με την Τουρκία, φαίνεται λογική η στροφή προς τηναυθεντική κεντροδεξιά, με την οποία υπάρχουν ήδη σχέσεις (Ντόρα, Αβραμόπουλος).
Ταυτόχρονα η πλήρης σύμπλευση του Κ. Σημίτη με τη γερμανική πολιτική (συστοιχήθηκεμε τη Γερμανία στη Νίκαια και μίλησε σε... "αυστηρό" τόνο για τις ευθύνεςτου NATO στις βόμβες ουρανίου!) δημιουργεί νέα προβλήματα. Όσοι ακολουθούν άλλες χώρεςκαι επιρροές, όπως π.χ. ο Πάγκαλος με τη Γαλλία, ο Χρυσοχοϊδης και οΠαπαδόπουλος με τις ΗΠΑ κ.λ.π.,ετοιμάζονται για τις επικείμενες αλλαγές και τις νέες συμμαχίες.

O Αβραμόπουλος

Ειδική περίπτωση ο Δήμαρχος. Δεν είναι τυχαίο που ανήγγειλε την ...πρόθεση ίδρυσης νέου κόμματος, μόλις επισημοποιήθηκεη εκλογή του Μπους. Δεν είναι, επίσης, τυχαία η τόσο μακρόχρονη κυοφορίατου νέου κόμματος. Περιμένει να αποσαφηνιστεί η νέα αμερικανική πολιτικήγια τη χώρα μας και ανάλογα να προσαρμοστεί στις κατευθύνεις της. Είναι το ιδανικό πολιτικόπροσωπείο που θέλει η Νέα Τάξη της παγκοσμιοποίησης. Τελείως άχρωμο, απολίτικο, αποϊδεολογικοποιημένο και ασαφές. Είναι όμως σαφής σ'αυτά που προωθεί η παγκοσμιοποίηση. Υποβάθμιση της δημοκρατίας (200 μόνοβουλευτές) και προσπάθεια διάλυσης της χώρας (περιφέρειες αυτόνομες).

Η άλλη όψη

Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα πια για τους τέκτονες του νέου σκηνικού. Τα προβλήματα από την ένταξη στην ΕΟΚ και ιδιαίτερα τώρα με την ΟΝΕ γίνονται σε όλους προφανή. Η σύμφυτη με ένα τέτοιο καθεστώς διαφθορά απειλεί με πλήρη διάλυση και δημιουργεί αντίθετες ροπές. Οι επιπτώσεις στην παιδεία, την υγεία, τον πολιτισμό, ακόμη και στο... ποδόσφαιρο προμηνύουν θυελλώδεις αντιδράσεις. Και αν συνυπολογισθούν παγκόσμιες αντιδράσεις κατά της παγκοσμιοποίησης, με τις όποιες μορφές τους, που τώρα αρχίζουν να εκδηλώνονται και εδώ και ιδιαίτερα κατά της ΕΟΚ, η διαμόρφωση του νέου σκηνικού γίνεται πολύ δυσχερής υπόθεση.
Φυσικά θα επιχειρήσουν αυτό το ογκούμενο κύμα να διοχετευθεί σε σχετικά ανώδυνα σχήματα. Δεν είναι, άλλωστε τυχαίο ενώ οι αφελείς εξουσιολάγνοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να πλησιάσουν το ΠΑΣΟΚ και τον... Αβραμόπουλο (Δαμανάκη, Μπίστης,Παπαγιαννάκης κ.λ.π.), άλλοι (Κωνσταντόπουλος, Τσοβόλας) πυκνώνουν τις αριστερές κορώνες και ετοιμάζονται να υποδεχθούν τη στροφή προς τα αριστερά των πολιτών, που ήδη ξυπνούν από το λήθαργο.
Ιδού το στάδιο αγώνων της πραγματικής αριστεράς, αυτών που, με όποιο μέχρι τώρα πολιτικό πρόσημο, αγωνιούν πραγματικά για το κατάντημα της χώρας και για τη θανάσιμη απειλή κατά των ανθρώπων, του πολιτισμού μας,των εθνικών γνωρισμάτων μας.

Το τελευταίο ανέκδοτο;
"Το ΠΑΣΟΚ άνοιξε μέτωπο κατά της... διαφθοράς".
Παγκόσμιο το ενδιαφέρον, η συγκίνηση αλλά και η ανησυχία για την τραγική κατάληξη της "τρομοκρατικής" απόπειρας στο θέατρο της Μόσχας των Τσετσένων αυτονομιστών. Αλλά και πολλά τα ερωτηματικά που δημιούργησε.
Δεν εξετάζουμε εδώ το πρόβλημα του αγώνα των Τσετσένων για αυτονομία, αγώνα που είναι, βέβαια, πολύ παλιός, από την εποχή ήδη των Τσάρων, όμως η αναζωπύρωση του τα τελευταία χρόνια, όταν άρχισε να εκδηλώνεται το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τα πετρέλαια της περιοχή, δημιουργεί υπόνοιες και συσχετισμούς.
Ούτε το φοβερό γεγονός του θανάτου τόσων ανθρώπων με αέρια φονικά από αυτούς που υποτίθεται ότι έπρεπε να τους προστατεύουν.
Εξετάζουμε το θλιβερό γεγονός ως ενδεχόμενο να είναι εμπνευσμένο και καθοδηγούμε από τις ΗΠΑ, δηλ απο την περί Μπους κλίκα, για να υπενθυμίσουν στον Πούτιν ποιος (πιστεύουν ότι) είναι το αφεντικό και τι μπορεί να πάθει όποιος φέρνει εμπόδια στην επίθεση στο Ιράκ.
Είναι, πράγματι, αξιοσημείωτο ότι και η απόπειρα κατά του γαλλικού πολεμικού στην Υεμένη και η τραγωδία στο Μπαλί με το θάνατο τόσων αυστραλέζων τουριστών, “συμπτωματικά” φαίνεται να φοβίζουν χώρες που εκφράζουν αντιρρήσεις για το Ιράκ.
Αν κάτι τέτοιο έχει στοιχεία αλήθειας, τότε η σκληρή στάση του Πούτιν, αλλά και η μη υποχώρηση του Σιράκ μάλλον θα οδηγήσει σε αμηχανία τα γεράκια του Μπους.
Αν δε θυμηθούμε και το ότι άρχισε να φουντώνει και στις ίδιες τις ΗΠΑ η υποψία για τους πραγματικούς εμπνευστές της 11ης Σεπτεμβρίου, με πιο θαραλλέα φωνή αυτή του συγγραφέα Βιντάς, τότε τα πράγματα για τους πολεμοκάπηλους πετρελαιάδες και εβραιόπληκτους αμερικανούς δεν πάνε καθόλου καλά, πέρα από την παγκόσμια, όπως εξελίσσεται, αντίθεση στα πολεμικά σχέδιά τους.
Με το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ το 1987 αποφασίστηκε η λήψη κάποιων ημίμετρων για την απαγόρευση ουσιών που καταστρέφουν το όζον της στρατόσφαιρας, το οποίο όζον προστατεύει την υγεία ανθρώπων και ζώων και τη φυτική παραγωγή. Το Πρωτόκολλο υπογράφηκε, όπως έχουμε ξαναγράψει στην «Ε», με μεγάλη καθυστέρηση, υπό την πίεση εταιρειών, κυρίως της αμερικανικής Ντι Ποντ, που παρήγαν τις ουσίες αυτές.
Κι όμως, αυτά τα καθυστερημένα ημίμετρα αρχίζουν να αποδίδουν. Η έκταση της τρύπας του όζοντος σταθεροποιήθηκε, δείχνει τα πρώτα σημάδια μείωσης και υπολογίζεται ότι θα μηδενιστεί γύρω στο 2075.
Οι εξελίξεις αυτές αποδεικνύουν ότι, αν η ανθρωπότητα πάρει έγκαιρα και τολμηρά μέτρα, αν πάψουν οι ιδιώτες-επιχειρηματίες να κερδοσκοπούν σε βάρος του περιβάλλοντος, αν η παραγωγική διαδικασία περάσει στο έλεγχο των κοινωνιών, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία και τα άλλα μεγάλα προβλήματα, με πρώτο το φαινόμενο του θερμοκηπίου, και να κάνουμε όλοι τη ζωή μας καλύτερη και πιο φυσιολογική.
Οι εικόνες πλημμύρας μετά από βροχές σε διάφορες περιοχές είναι συχνές στη χώρα μας. Αποτελούν αντικείμενο ευρείας δημοσιότητας και αντιμετωπίζονται, συνήθως, ως αποτέλεσμα κρατικής ολιγωρίας, όπου τα ΜΜΕ επιδίδονται στην αναζήτηση των "ενόχων". Ακολουθούν οι εισαγγελικές και διοικητικές αρχές για να εκτονωθεί η κοινωνική κατακραυγή. Περνά ο χρόνος, η πλημμύρα γίνεται παρελθόν, τα φώτα της δημοσιότητας σβήνουν. Τα αίτια και η αντιμετώπιση των πλημμυρών παραμένουν αθέατα από την κοινωνία καθώς και το ποίοι τελικά ευθύνονται.
Παλαιότερα, όταν οι πόλεις ήταν μικρότερες, οι επιφάνειες δεν ήταν καλυμμένες από άσφαλτο και μπετόν και τα περιαστικά δάση δεν είχαν καεί, οι πλημμύρες εμφανίζονταν με πολύ ισχυρές βροχές και χτυπούσαν κατοικημένες περιοχέςπου είχαν χτιστεί σε χαμηλά σημεία ή μέσα σε παλιά ρέματα.
Όσο οι πόλεις επεκτείνονται, σε μεγάλο ποσοστό με αυθαίρετη δόμηση, μέσα σε ρέματα, όσο τα περιαστικά δάση καίγονται, για να καταπατηθούν με πολυτελείς βίλες είναι νομοτελειακό ότι οι πλημμύρες θα εμφανίζονται πιο συχνά και με μια ασήμαντη βροχή. Ως χώρα έχουμε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι οι περισσότερες πόλεις και τα χωριά μας είναι χτισμένες σε περιοχές με έντονες γεωγραφικές πτυχώσεις (ρέματα, βουνά, λόφοι), που μεγαλώνουν τα καταστρεπτικά αποτελέσματα των πλημμυρών.
Στη χώρα μας δεν υπάρχει, ουσιαστικά, οργανωμένη πολεοδόμηση ιδιαίτερα για περιοχή κατοικίας, δηλ. η ένταξη μιας περιοχής στο σχέδιο πόλης πριν χτισθεί, ώστε κατασκευάζονται πρώτα οι υποδομές (οδοποιία, ύδρευση, αποχέτευση ομβρίων-ακαθάρτων, ΔΕΗ, ΟΤΕ κ.λ.π.) και εν συνεχεία τα κτίρια. Ο κανόνας είναι η νομιμοποίηση περιοχών με αυθαίρετα (την τελευταία 20ετία τα αυθαίρετα είναι εξοχική κατοικία) , όπου δεν υπάρχουν υποδομές και το κόστος κατασκευής τους είναι πολλαπλάσιο. Ιδιαίτερα το δίκτυο ομβρίων όσο απομακρύνεται από τον αποδέκτη (θάλασσα ή ρέμα) γίνεται λιγότερο αποτελεσματικό και δαπανηρό. Τα αντιπλημμυρικά έργα έχουν πολύ μεγάλο κόστος και απαιτούν πολύ χρόνο μελέτης και κατασκευής και δεν είναι έργα βιτρίνας.
Το κράτος αδυνατεί να κάνει οργανωμένη πολεοδόμηση επειδή δεν έχει εθνικό κτηματολόγιο, άρα δεν γνωρίζει τις ιδιοκτησίες και δεν έχει δημόσιο φορέα για το σκοπό αυτό. Οι πόλεις έτσι επεκτείνονται ανεξέλεγκτα με συνέπεια τα προβλήματα από πλημμύρες να μεγεθύνονται.
Σ' όλη αυτή την αλυσίδα είναι ορατοί οι υπεύθυνοι : Οι πολιτικές ηγεσίες και η δημόσια διοίκηση, που ανέχονται την αυθαίρετη δόμηση και την ανεξέλεγκτη επέκταση των πόλεων, εισπράττοντας ψήφους και "φακελάκια"· η κυβέρνηση, που περιέκοψε αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα λόγω της εοκικής "σύγκλισης" και των έργων του 2004· όσοι χτίζουν αυθαίρετα και ιδιαίτερα μέσα σε ρέματα· όσοι καίνε τα δάση.
Υπεύθυνοι είναι ακόμη όσοι παραπλανούν για τα πραγματικά αίτια και τις ευθύνες, διαιωνίζοντας και οξύνοντας το πρόβλημα.

Χριστόδουλου λόγια και έργα

Καταπέλτης από άμβωνος ο αρχιεπίσκοπος εναντίον των Τούρκων τόσο για τη σημερινή τους συμπεριφορά, όσο και για την παλαιότερη (Μικρασιατική Καταστροφή κλπ.).
Στη Γ.Σ., όμως, της Εθνικής Τράπεζας οι εκπρόσωποι της εκκλησίας της Ελλάδας (Μητροπολίτης Θεόκλητος και Κ. Πυλαρινός) ψήφισαν υπέρ της αύξησης του Μετοχικού της Κεφαλαίου, ώστε να εξαγοράσει την τουρκική Finansbank και να προσφέρει ανάσες στην τουρκική οικονομία.


Τους πήραμε χαμπάρι

Το 88% των Ελλήνων θεωρεί το ευρώ υπεύθυνο για την ακρίβεια και μόνο το 36% θεωρεί ως πλεονέκτημα την υιοθέτηση του ευρώ.
Οι Έλληνες ψαράδες διαπιστώνουν στη Γ.Σ. τους (11/6/06) ότι ο υπό ψήφιση κοινοτικός κανονισμός θα τους εξαφανίσει ως κλάδο.
Στην Πολωνία, την Τσεχία και την Σλοβακία οι λαοί αρχίζουν να μη θέλουν το ευρώ. Ευρωσκεπτικιστές με σημαντικά εκλογικά ποσοστά συμμετέχουν ακόμα και σε κυβερνητικούς συνασπισμούς.
Ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν Ζακ Ντελόρ, σε σεμινάριο στο Ελσίνκι στις 13/6/06, δήλωσε : «Πλέον, δεν υπάρχει όραμα της Ευρώπης … διατρέχουμε τον κίνδυνο να δούμε το οικοδόμημα να αλλάζει, ακόμα και λείπουν κομμάτια.» Αμήν!


Το Ζάππειο σε ιδιώτες

Ο υπουργός οικονομίας κ. Αλογοσκούφης υπέγραψε νομοσχέδιο (που ανατρέπει νόμο του 1920), με το οποίο επιτρέπεται η παραχώρηση ολόκληρου του χώρου του Ζαππείου σε ιδιώτες, για κάθε είδους οικονομική χρήση.
Αν δεν τους σταματήσουμε, είναι ικανοί να δώσουν για εκμετάλλευση ακόμα και την Ακρόπολη.
Όταν ο ξένος παράγοντας ασκεί ασφυκτική πίεση, για να αποδεχτούμε το σχέδιο Ανάν, το κόμμα μας, ως ένα τρόπο αντίδρασης, κυκλοφόρησε το ΑΣΚΕ-3, με τα εξής μέρη:
• Ένα σύντομο ιστορικό
• Διαπραγματεύσεις - Συμφωνίες
• Το σχέδιο Ανάν
• Η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.
• Μια άλλη πολιτική για την Κύπρο Περιέχει 60 σελίδες και κοστίζει 5 ευρώ.
Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό από τους Οικολόγους Πράσινους και από το ΠΑΣΟΚ για την «πράσινη ανάπτυξη» και ιδιαίτερα τώρα στην προεκλογική περίοδο. Δεν αναφέρουν, φυσικά, ότι οι δυτικοευρωπαϊκές, κυρίως, επιχειρήσεις και βιομηχανίες είναι εκείνες που πιέζουν για την προώθηση των λεγόμενων πράσινων τεχνολογιών, τις οποίες θεωρούν ως διέξοδο από την κρίση των οικονομιών του δυτικού κόσμου. Η Ελλάδα όχι μόνο δεν πρόκειται να έχει καμιά ανάπτυξη απ’ αυτά, αλλά θα προσθέσει νέα δάνεια, για να εισάγει τα «πράσινα» προϊόντα.
Ως «πράσινη ανάπτυξη» θεωρούν την αντικατάσταση παλιών οικιακών συσκευών, αυτοκινήτων και άλλων βιομηχανικών αγαθών οικιακής χρήσης που παράγουν άλλες χώρες με άλλα, νέας τεχνολογίας, που είναι πιο φιλικά, υποτίθεται, προς το περιβάλλον. Βέβαια, θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν αυτά είναι πράγματι «οικολογικά». Θυμίζουμε την απόσυρση των αυτοκινήτων του 1990 επί Μάνου και την αντικατάστασή τους με νέα, τότε, καταλυτικά, που επιβαρύνουν σήμερα πολύ περισσότερο το περιβάλλον με καρκινογόνους υδρογονάνθρακες από όσο τα παλιά. Κάποτε ένα πλυντήριο π.χ. εξυπηρετούσε μια οικογένεια για 25-30 χρόνια. Τώρα θεωρείται πιο «οικολογικό» να αντικαθίσταται κάθε 10 χρόνια από ένα μοντέλο πιο «φιλικό». Κανείς δεν αναρωτήθηκε για την οικονομική αιμορραγία της χώρας με πρόσθετο δανεισμό και τον τεράστιο όγκο σκουπιδιών, που έτσι τετραπλασιάστηκαν.
Το καλοκαίρι επιδοτήθηκε η απόσυρση παλιών κλιματιστικών και η αγορά νέων, πιο «οικολογικών». Ακόμα και η ανακύκλωση συσκευών και μηχανημάτων έχει ένα όριο στο τι μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί και να αξιοποιηθεί. Μειώνει αλλά δεν εξαλείφει το πρόβλημα των σκουπιδιών. Επίσης πρέπει να μην ξεχνάμε ότι για κάθε μηχάνημα που παράγεται απαιτείται μία ποσότητα ενέργειας και εκλύεται μια ποσότητα ρύπων. Είναι γνωστό ότι η ταυτόχρονη χρήση των κλιματιστικών ανεβάζει τη μέση θερμοκρασία περιβάλλοντος κατά 2 περίπου βαθμούς. Τι το οικολογικό έχουν ως σύλληψη οι χιλιάδες αποσυρμένοι τόνοι παλιών κλιματιστικών και η παραγωγή αντίστοιχων νέων;
Τώρα προωθούν νέα απόσυρση οχημάτων, για να ευνοηθούν οι αυτοκινητοβιομηχανίες, στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος, και να εισπράξει το δημόσιο αυξημένα «πράσινα» τέλη κυκλοφορίας.

Λύσεις υπάρχουν

Δεν θα ήταν πιο απλό π.χ να επιδοτηθούν οι πράσινες ταράτσες, που μάλιστα με συγκριτικά πολύ λιγότερο κόστος μπορούν να αποτελέσουν σημαντική λύση για σύγχρονες πόλεις. Σε μια πόλη όπως η Αθήνα όχι μόνο θα κατέβαζε τη θερμοκρασία περιβάλλοντος (κατά 2 βαθμούς και σε μαζική έκταση ίσως και περισσότερο) και θα λειτουργούσε σαν φυσικό μονωτικό υλικό χειμώνα – καλοκαίρι (20% λιγότερη κατανάλωση πετρελαίου και βελτίωση της ψύξης κατά 30%), αλλά θα συνέβαλλε και στην ανανέωση του αέρα και τη μείωση του νέφους. Όμως μια τέτοια λύση θα άφηνε χρήματα σε τοπικά φυτώρια και όχι στις ξένες βιομηχανίες.
Λύσεις για μια πραγματικά πράσινη ανάπτυξη που να ωφελεί τη χώρα, την οικονομία και την κοινωνία υπάρχουν. Το πρόβλημα είναι ότι κανείς απ’ αυτούς που την προβάλλουν δεν την εννοεί προς όφελος της χώρας. Απαιτείται μια τελείως διαφορετική λογική διαχείρισης του περιβάλλοντος, στα πλαίσια μιας γενικότερης πολιτικής, που το ΑΣΚΕ οφείλει να διατυπώσει. Όσα προβάλλουν σήμερα ως «πράσινη ανάπτυξη» είναι απλά προώθηση πωλήσεων, για την υπέρβαση της κρίσης του καπιταλισμού.
'Οταν διαβάζουμε ή μιλάμε για δυνάμεις κατοχής στο Ιράκ, ασυναίσθητα το μυαλό τρέχει στην κατοχή της Ελλάδας την περίοδο 1941-44. Βασανιστήρια, δολοφονίες αμάχων, αυθαιρεσία, κατάργηση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μόνο που στο Ιράκ οι Αμερικανοί, με έμβλημα τους την ελευθερία, και οι Αγγλοι «δημοκράτες» προχώρησαν παραπέρα: στους εξευτελισμούς των κρατουμένων. Όλ' αυτά που έρχονται στο φως της δημοσιότητας γίνονται εν γνώσει των ανωτέρων τους, που έστησαν και τα στρατόπεδα εκπαίδευσης των βασανιστών. Είναι, λοιπόν, όλοι υπεύθυνοι, από τους στρατιώτες-βασανιστές μέχρι τους ηθικούς αυτουργούς, το Ράμσφελντ, τη Ράις και το Μπους, που έδωσαν τις εντολές, θεωρώντας ότι έτσι θα κάμψουν τους Ιρακινούς και διαπράττοντας άλλο ένα μεγάλο λάθος, που θέτει σε σκληρή δοκιμασία την αμερικανική κυριαρχία. Συνένοχοι είναι και οι Αμερικανοί ψηφοφόροι που ψήφισαν το Μπους και του έδωσαν τη δύναμη να εγκληματεί και κυρίως αυτοί που θα τον ξαναψηφίσουν. Εξ άλλου τα ίδια γίνονται στο Γκουαντανάμο και όπου αλλού κρατούνται οι 9.000 αιχμάλωτοι των Αμερικανών.
Χωρίς αναστολές, χωρίς ηθικούς φραγμούς, χωρίς σεβασμό σε γραμμένους και άγραφους νόμους οι Αγγλοαμερικάνοι κατακτητές και οι σύμμαχοι τους εγληματούν κατά της ανθρωπότητας. Μέχρι πότε;
Για την επίλυση της κρίσης στην ΠΓΔΜ η ΕΟΚ κάλεσε στο Λουξεμβούργο εκπρόσωπους όλων των εθνοτήτων: "Σλαβομακεδόνες" (Βούλγαρους), Αλβανούς, Σέρβους, Τούρκους, ROM. Επροσώπους των 300.000 Ελλήνων δεν κάλεσε. Γιατί;
Αλλά αυτοί οι Έλληνες "δεν υπάρχουν για την ελληνική κυβέρνηση. Θα υπάρχουν για την ΕΟΚ;


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)