ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο της "Ε" ότι αποδεικνύεται «ΔΙΑΛΥΤΙΚΗ η «ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ» του ΣΗΜΙΤΗ» με το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Και πράγματι, η αποδυνάμωση του πρωθυπουργού και η ανυπαρξία κυβερνητικής πολιτικής είναι το κυρίαρχο φαινόμενο του πολιτικού προσκηνίου της εποχής.
Δεν είναι όμως και το πιο σημαντικό. Το σημαντικότερο είναι η πρόδηλη, πλέον, διόγκωση των προβλημάτων της χώρας μας, η συσσώρευση των όποιων, η αδυναμία λύσης, λόγω ακριβώς αυτού του πολιτικού σκηνικού, και η καταστροφική προβολή στο προσεχές μέλλον είναι και η αφορμή για τις πολιτικές εκρήξεις, που άρχισαν κιόλας να εκδηλώνονται.

Το ταπεινωτικό ταξείδι στις ΗΠΑ.

Η πρώτη φάση των παρενεργειών ή δρομολογημένων εξελίξεων από το χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη φαίνεται να έχει ολοκληρωθεί (παρά τις αντιδράσεις της άλλης μερίδας των ΗΠΑ. Το σκάνδαλο άλλωστε της πτώχευσης της ENRON, και τις φαιδρότητες του Κλίντον, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου των ενδοαμερικανικών αντιθέσεων). Έτσι η ανάπαυλα που δόθηκε στην κυβέρνηση της "εκσυγχρονιστικής" διαχείρισης τελείωσε και ο Σημίτης κλήθηκε στην Ουάσιγκτον για να προσυπογράψει την προώθηση των αμερικανικών (και ΕΟΚΙΚΩΝ) σχεδίων στην περιοχή μας.
Δεν τηρήθηκε κανένα πρόσχημα. Δεν επέτρεψαν ούτε καν να δοθεί η εντύπωση ότι η ημερομηνία της επίσκεψης καθορίστηκε από κοινού. Πρωτοφανές στην παγκόσμια ιστορία της διπλωματίας. Μετά απ' αυτό επιλέγησαν όλες οι ενέργειες, που θα σηματοδοτούσαν τον υποβιβασμό έως και εξευτελισμο της ελληνικής κυβέρνησης. Κατάπτυστο κείμενο για τρομοκράτες, άρνηση του Τσένι να αντικρύσει το Σημίτη, άρνηση του Μπους για κοινή συνέντευξη τύπου (δεν έχει ξανασυμβεί), προκλητική προώθηση του "από το εξωτερικό" υπουργού μας (που προαλείφεται μάλιστα ως μελλοντικός πρωθυπουργός και έσχατη κατάντια της χώρας μας). Και φαντάζεται κανείς τι κρυφά υπαγορεύτηκαν, έστω κι αν ο Σημίτης προκαταβολικά τα είχε αποδεχτεί όλα. Και η εικόνα συμπληρώνεται με την άκρως αντίθετη υποδοχή του Ετσεβίτ, κάτι που δε σημαίνει βέβαια, ότι οι ΗΠΑ ακολουθούν φιλοτουρκική πολιτική. Απλώς επιχειρούν πάλι αυτό που προσπάθησαν με τη χούντα, το Μητσοτάκη, το Νταβός του '87 και που τώρα έχουν την ευσεβή ελπίδα πως θα το κατορθώσουν με το Γιωργάκη: Αμερικανική κυριαρχία στο Αιγαίο, πάνω σε μια Ελληνοτουρκική συγκυριαρχία !

Πώς να «κυβερνήσει», πλέον, ο Σημίτη ;

Όσο κι αν στηρίζεται η κυβέρνηση (με απειλές ή παροχές) από όλα τα ΜΜΕ, πώς μπορεί να γίνουν ανεκτά ο "αναβαθμισμένος" ελληνοτουρκικός διάλογος ή οι "μη ανακοινώσιμες" μυστικές συμφωνίες ; Και, φυσικά, πώς να αντιμετωπίσεις τη λαίλαπα που έρχεται με την υποδούλωση της χώρας στο χρηματιστικότραπεζικό ΕΥΡΩ · τις ιδιωτικοποιήσεις, που αντί για, πρόσκαιρη έστω, ανακούφιση του προϋπολογισμού απαιτούν πολύ μεγάλη προίκα · την πυριτιδαποθήκη του ασφαλιστικού και αγροτικού, της ογκούμενης ανεργείας και της πανδημικής διαφθοράς· ή το φρικαλέο δράμα που κυοφορείται από την περιπέτεια της Ολυμπιάδας του 2004 (ξεκίνησε με προϋπολογισμό 600 - 700 δις και εκτοξεύεται στα 3.5 τρις ...μάλιστα εκτός Αττικής, η χώρα μας θα γινόταν αγνώριστη!); Πώς, ακόμη, να αντισταθεί στο μοχλό ανατροπής που συνιστούν οι απειλές για τρομολίστες, έστω κι αν δημοσιεύονται ψεύτικες για να θολώσουν τα νερά ή στην απειλή πανωλεθρίας στις δημοτικές εκλογές ;

Τα πάντα, πλέον, ανοικτά

Αυτά, αναγκαστικά αποτελέσματα του πολιτικού συστήματος εξάρτησης-υποδούλωσης, δεν μπορούν να τα αντέξουν ούτε οι οπαδοί του κυβερνώντος κόμματος, παρά τα όποια, πραγματικά ή φανταστικά οφέλη της εξουσίας. Και τούτο οδηγεί και στην ενδοπασοκική παθογένεια, πέρα από την ευκαιρία που δημιουργεί στις ιδιαίτερες αντιθέσεις, προσωπικές και εξωτερικών επιρροών, να εκδηλώνονται απροκάλυπτα.
Δημιουργείται, έτσι, αδιέξοδο, και δεν μπορεί να αποτελέσει λύση μια νίκη της ΝΔ. Πώς να τα αντιμετωπίσει, όταν δε θα υπάρχει και η δικαιολογία του "αριστερού" ή του "προοδευτικού" της "κεντροαριστεράς" επιτέλους; (ίσως γι' αυτό και η Ντόρα σκέπτεται να αποδράσει στη Δημαρχία!)
Η σκέψη πάλι να αντικατασταθεί ο Σημίτης τώρα προσρούει στην αντίθεση του ίδιου και των "εξαπτέρυγων" του, που πιθανόν να επιλέξουν ήττα, αλλά με δικό τους, επιτέλους κόμμα! Απόγνωση στους σχεδιαστές και τα ανδρείκελα, ελπίδα όμως για προοπτικές μιας άλλης πορείας.
'Οταν διαβάζουμε ή μιλάμε για δυνάμεις κατοχής στο Ιράκ, ασυναίσθητα το μυαλό τρέχει στην κατοχή της Ελλάδας την περίοδο 1941-44. Βασανιστήρια, δολοφονίες αμάχων, αυθαιρεσία, κατάργηση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μόνο που στο Ιράκ οι Αμερικανοί, με έμβλημα τους την ελευθερία, και οι Αγγλοι «δημοκράτες» προχώρησαν παραπέρα: στους εξευτελισμούς των κρατουμένων. Όλ' αυτά που έρχονται στο φως της δημοσιότητας γίνονται εν γνώσει των ανωτέρων τους, που έστησαν και τα στρατόπεδα εκπαίδευσης των βασανιστών. Είναι, λοιπόν, όλοι υπεύθυνοι, από τους στρατιώτες-βασανιστές μέχρι τους ηθικούς αυτουργούς, το Ράμσφελντ, τη Ράις και το Μπους, που έδωσαν τις εντολές, θεωρώντας ότι έτσι θα κάμψουν τους Ιρακινούς και διαπράττοντας άλλο ένα μεγάλο λάθος, που θέτει σε σκληρή δοκιμασία την αμερικανική κυριαρχία. Συνένοχοι είναι και οι Αμερικανοί ψηφοφόροι που ψήφισαν το Μπους και του έδωσαν τη δύναμη να εγκληματεί και κυρίως αυτοί που θα τον ξαναψηφίσουν. Εξ άλλου τα ίδια γίνονται στο Γκουαντανάμο και όπου αλλού κρατούνται οι 9.000 αιχμάλωτοι των Αμερικανών.
Χωρίς αναστολές, χωρίς ηθικούς φραγμούς, χωρίς σεβασμό σε γραμμένους και άγραφους νόμους οι Αγγλοαμερικάνοι κατακτητές και οι σύμμαχοι τους εγληματούν κατά της ανθρωπότητας. Μέχρι πότε;
Οι ΗΠΑ πίστευαν ότι θα ήταν σχετικά εύκολη υπόθεση να περάσουν τα σχέδια τους στα Βαλκάνια. Επιδιώκουν, και το έχουν καταφέρει ως ένα σημείο, να δημιουργήσουν ένα τόξο-ανάχωμα απέναντι στη Ρωσία, με Βουλγαρία – Σκόπια – Κόσοβο – Μαυροβούνιο και, βέβαια, την Αλβανία. Ελπίζουν ότι, μετά την επίθεσή τους, πέτυχαν να αποδυναμώσουν τη Σερβία για αρκετά χρόνια και να προωθήσουν «δικά τους» πρόσωπα στη σερβική εξουσία.
Στο πλαίσιο αυτών των σχεδίων προωθούν την ανεξαρτησία του Κοσόβου, όπου η πλειονότητα των κατοίκων, εκτός της βορειοανατολικής ζώνης του, είναι Αλβανόφωνοι. Ανιστόρητοι, όμως, όπως είναι, δε λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι για τους Σέρβους το Κόσοβο αποτελεί το εθνικό μας λίκνο, απ’ όπου διώχτηκαν από τους Οθωμανούς και όπου εγκαταστάθηκαν επήλυδες Αλβανοί, για να επωφελούνται στη λεία και τα εκκενούμενα εδάφη.
Τα τελευταία 2 χρόνια οι Αμερικάνοι και τα όργανά τους στην περιοχή (και στην Ελλάδα...) διέδιδαν ότι η ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου από τη Σερβία, που τώρα, μετά τους άγριους βομβαρδισμούς, βρίσκεται υπό νατοϊκή διοίκηση, ήταν ζήτημα ημερών. Συνέχεαν, όμως, τις επιθυμίες τους με την πραγματικότητα, που είναι εντελώς διαφορετική. Έτσι, ενώ, υποτίθεται, συνεχίζονταν οι συζητήσεις ανάμεσα στους Σέρβους και Αλβανοκοσοβίτες στη Βιένη, παρουσίασαν ένα σχέδιο, τάχατες, του ΟΗΕ, αυτό του Αχτισάαρι, και καταμετρούσαν τις αντιδράσεις.
Το σχέδιο αυτό, που προβλέπει ανεξαρτησία υπό όρους, δε γίνεται δεκτό από κανένα, εκτός από τις ΗΠΑ. Οι Σέρβοι το απορρίπτουν, ακόμη και τα δυτικόστροφα κόμματα. Το ίδιο και οι περισσότεροι των αλβανόφωνων, που πίστευαν ότι οι Αμερικάνοι τους είχαν εξασφαλίσει πλήρη ανεξαρτησία. Η Ε.Ε. είναι διστακτική, με την Αυστρία μάλιστα να αντιτίθεται ανοικτά. Και οι Ρώσοι δηλώνουν ότι, αν εφαρμοστεί ένα τέτοιο σχέδιο στο Κόσοβο, θα προωθήσουν κι εκείνοι την «ανεξαρτησία» της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας από το αμερικανικό προτεκτοράτο της Γεωργίας στον Καύκασο και αφήνουν να εννοηθεί ότι θα ευνοούσαν την απόσχιση του βορειοανατολικού Κόσοβου, που θα ενωνόταν με τη Σερβία.
Δεν φαίνεται να ευοδούνται, λοιπόν, τα αμερικανικά σχέδια, τουλάχιστον για την ώρα και κάτι τέτοιο θα ήταν ευοίωνο για την αποτυχία και των άλλων «σχεδίων» τους, που θα μετέτρεπαν τα Βαλκάνια ολόκληρα σε ένα αμερικανικό προτεκτοράτο, με απροσμέτρητες αρνητικές εξελίξεις για όλους μας.
Όσο για τις ελληνικές «αντιδράσεις», δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε τίποτα θετικό, όταν στο Υπ. Εξωτερικών ευρίσκεται η θυγατέρα του Μητσοτάκη, που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να εξασφαλίσει το αμερικανικό χρίσμα για πρωθυπουργία στη χώρα μας έναντι πάσης θυσίας, σε βάρος φυσικά της Ελλάδας. Και ο κίνδυνος γίνεται ακόμη μεγαλύτερος, αν, παραμένει στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ ο Γιωργάκης...
Με το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ το 1987 αποφασίστηκε η λήψη κάποιων ημίμετρων για την απαγόρευση ουσιών που καταστρέφουν το όζον της στρατόσφαιρας, το οποίο όζον προστατεύει την υγεία ανθρώπων και ζώων και τη φυτική παραγωγή. Το Πρωτόκολλο υπογράφηκε, όπως έχουμε ξαναγράψει στην «Ε», με μεγάλη καθυστέρηση, υπό την πίεση εταιρειών, κυρίως της αμερικανικής Ντι Ποντ, που παρήγαν τις ουσίες αυτές.
Κι όμως, αυτά τα καθυστερημένα ημίμετρα αρχίζουν να αποδίδουν. Η έκταση της τρύπας του όζοντος σταθεροποιήθηκε, δείχνει τα πρώτα σημάδια μείωσης και υπολογίζεται ότι θα μηδενιστεί γύρω στο 2075.
Οι εξελίξεις αυτές αποδεικνύουν ότι, αν η ανθρωπότητα πάρει έγκαιρα και τολμηρά μέτρα, αν πάψουν οι ιδιώτες-επιχειρηματίες να κερδοσκοπούν σε βάρος του περιβάλλοντος, αν η παραγωγική διαδικασία περάσει στο έλεγχο των κοινωνιών, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία και τα άλλα μεγάλα προβλήματα, με πρώτο το φαινόμενο του θερμοκηπίου, και να κάνουμε όλοι τη ζωή μας καλύτερη και πιο φυσιολογική.
Η ελληνική εταιρία ΕΒΙΚ, που μέχρι τώρα εισήγε βιολογικά προϊόντα, τώρα πρώτη στον κόσμο(!) άρχισε να παράγει βιολογικά απορρυπαντικά. Σχεδίαζε παραγωγή μόνο για ευαίσθητες στη ρύπανση χώρες, όμως τώρα θα εφοδιάζει και την εγχώρια αγορά. Εξαιρετική προσπάθεια, που αξίζει κάθε στήριξης από το κράτος, αν περισσέψουν χρήματα από άλλες σοβαρότερες επιδιώξεις, όπως η ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων!
Δεν ξέρουμε πόσο ευτυχείς θα είναι οι αμερικανικές και δυτικοευρωπαϊκές εταιρίες απορρυπαντικών, που με τα προϊόντα τους ρυπαίνουν τόσο πολύ τα νερά. Αξίζει να αναφέρουμε πως η ΝΑΣΑ κρατούσε μυστικά τα αποτελέσματα ερευνών της για την τρύπα του όζοντος και τα ανακοίνωσε 2 βδομάδες μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Μόντρεαλ (16/9/1987), ώστε να μην παρθούν αυστηρά μέτρα και να προλάβει η εταιρία Du Pont να πουλήσει τα σπρέι που είχε στις αποθήκες της!

Συμμόρφωση προς την Ε.Ε.

Η Ελλάδα έχει αναλάβει τη δέσμευση προς την Κομισιόν να καταρτίσει προϋπολογισμό το 2010 με μηδενικό έλλειμμα. Έτσι στο «Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης» προβλέπεται ότι εφέτος το έλλειμμα θα διαμορφωθεί στο 1,6%, το 2009 στο 0,8% και το 2010 θα είναι μηδέν. Φυσικά αυτά είναι εκτός πραγματικότητας (το 2007 το έλλειμμα με το αυξημένο ΑΕΠ έφθασε το 2,7% παρά τα κρυφά χρέη των «ειδικών» λογαριασμών, που δεν εμφανίζονται στον προϋπολογισμό), επειδή τότε το κράτος θα πρέπει κηρύξει πλήρες χρεοστάσιο, δηλ. να μην πληρώνει τις υποχρεώσεις του, όπως ήδη κάνει σε πολλές περιπτώσεις που αφορούν τα πιο αδύνατα οικονομικά στρώματα: στα ασφαλιστικά ταμεία, στα κοινωνικά προγράμματα, στους ΟΤΑ, στα χρηματοδοτούμενα από την Ε.Ε. έργα (εθνική συμμετοχή), με συνέπεια να μην απορροφώνται τα ΚΠΣ και τα ΕΣΠΑ κ.λπ.

Το δημόσιο χρέος

Το κράτος δεν μπορεί ούτε να δανεισθεί για να καλύψει τα ελλείμματα, αφού το χρέος έχει υπερβεί κάθε όριο. Εφέτος το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης θα ανεβεί στα 250,2 δισ. ευρώ και η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να δανειστεί 39,3 δισ. ευρώ, για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η έκτακτη εισφορά προς την Ε.Ε. λόγω της αναθεώρησης του ΑΕΠ. Από το 2004, οπότε και ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας η Νέα Δημοκρατία, η χώρα έχει χρεωθεί επί πλέον 50 δισ. ευρώ. Το δημόσιο χρέος που μας είχε φορτώσει το ΠΑΣΟΚ το 2004 ήταν 201,2 δισ. ευρώ και για εφέτος αναμένεται να διαμορφωθεί στα 250,2 δισ. ευρώ.
Τι έμενε λοιπόν ;

Ποια είναι τα νέα φορολογικά μέτρα

Είναι φανερό ότι δεν ήταν δυνατή η πραγματοποίηση του «στόχου» του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 1,6% φέτος. Έτσι άρον-άρον και υπό το κράτος πανικού αποφασίσθηκαν τα νέα φορολογικά μέτρα, που στρέφονται κυρίως κατά των πολλών και ελάχιστα ή καθόλου κατά των λίγων, επειδή αυτή είναι η ιδεολογία της Ν.Δ., την οποία, άλλωστε, δεν κρύβει.
Το νομοσχέδιο για τα οικονομικά μέτρα που ανακοίνωσε ο Αλογοσκούφης προβλέπει τα εξής:
-Φορολόγηση των μερισμάτων και της υπεραξίας από μετοχές κατά 10% με ισχύ από 1/1/2009. Διευκρίνησε μετά ότι θα συμψηφίζει τις ζημιές των μετοχών, για να μην τους πέσει βαρύ.
-Για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο και προς τρίτους που εισπράττονται από Δ.Ο.Υ. προβλέπονται έως 24 δόσεις με πλήρη απαλλαγή από προσαυξήσεις. Προθεσμία μέχρι τις 20 Νοεμβρίου.
-Η περαίωση φορολογικών υποθέσεων αφορά τις διαχειριστικές περιόδους έως την 31η Δεκεμβρίου 2006.
-Αυξάνεται η προκαταβολή φόρου των επιχειρήσεων στο 80% το 2009, από 65% που ισχύει σήμερα
-Αύξηση κατά 20% των τελών κυκλοφορίας του 2009 για όλα τα οχήματα πλην των ηλεκτροκίνητων.
-Μείωση φορολογικών συντελεστών επί των κερδών εταιριών φυσικών προσώπων κατά 1% ανά έτος με ισχύ από το 2010, δηλ. από 25% σήμερα σε 20 % το 2014.
-Κατάργηση του αφορολόγητου ορίου για όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους επιτηδευματίες και τη φορολόγησή τους με 10% για δηλωθέν εισόδημα μέχρι του ποσού των 10.500 ευρώ. Εξαιρούνται όσοι είναι κάτω των 30 με μπλοκ αποδείξεων. Αν είναι 31 δεν εξαιρούνται !
Επί πλέον:
-Επανέρχονται τα τεκμήρια που είχαν καταργηθεί το 2002.
-Έχει ήδη γίνει νόμος η επιβολή του ενιαίου τέλους των ακινήτων από 1-1-2008, αφού έσπευσαν να καταργήσουν το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας, δηλ. επιβολή φόρου κατοχής.

Τα μέτρα ευνοούν κεφάλαιο και φοροφυγάδες,

Σε αντιστάθμισμα της ελάχιστης φορολόγησης μόνο με 10% των μετοχών και της αύξησης της προκαταβολής φόρου των επιχειρήσεων, η κυβέρνηση τους παρέχει μείωση της φορολογίας των κερδών τους και χαριστική ρύθμιση των οφειλών τους. Υπάρχουν περίπου 10.000 οφειλέτες, που χρωστούν πάνω από 200.000 ευρώ ο καθένας. Έτσι μαζεύτηκαν, άλλωστε, και αυτά τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο, που είναι περίπου 18 δισεκατομμύρια ευρώ! Αντί δηλαδή να τους ελέγξει ή να βάλει φυλακή τους μεγαλοφοροφυγάδες, τους κάνει και διευκολύνσεις, ευλογώντας τη φοροδιαφυγή. Όταν η Ν.Δ. ήταν αντιπολίτευση, ο Αλογοσκούφης δήλωνε αντίθετος με ανάλογες «ρυθμίσεις» του ΠΑΣΟΚ και ζητούσε φορολογικούς ελέγχους. Τώρα ... ΠΑΣΟΚ!
Οι μεγαλοφοροφυγάδες, λοιπόν, δεν πρόκειται να πληρώσουν, όπως πάντα, και θα παραμείνουν ατιμώρητοι.
… πλήττουν όμως τους πολλούς

Αντίθετα, τα νέα μέτρα στρέφονται μέχρις απανθρωπιάς εναντίον των πιο αδύνατων, ιδιαίτερα εναντίον των σύγχρονων σκλάβων, δηλ. των οιονεί μισθωτών με τα μπλοκάκια, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ενοικιαζόμενοι. Το πιο εξοργιστικό είναι ότι έτσι νομιμοποιούν την παρανομία των εργοδοτών, την ανασφάλιστη εργασία, αποδεχόμενοι την εισφοροδιαφυγή και τη ληστρική τους εκμετάλλευση, ώστε ν’ αυξάνουν υπέρμετρα τα κέρδη στο βωμό της «επιχειρηματικότητας».
Στην Ελλάδα οι μισθοί και οι συντάξεις υπερφορολογούνται, επειδή δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν και επειδή η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας αυξάνει τους φόρους τους πολύ περισσότερο από το εισόδημά τους, Τα ακίνητα και τα αυτοκίνητα επίσης υπερφορολογούνται, επειδή επιβάλλονται επ’ αυτών πολλαπλοί τέλη και φόροι. Το νέο τέλος ακινήτων, που τώρα καθορίζεται στο 1ο/οο επί της αξίας τους και αργότερα προτίθενται να το αυξήσουν, συμβολίζει την πρόθεσή τους να καταστήσουν τους μικροϊδιοκτήτες ακτήμονες.

Τα τεκμήρια

Τα τεκμήρια για κατοχή και αγορά περιουσιακών στοιχείων καθώς και για δαπάνες διαβίωσης (ακίνητα, αυτοκίνητα, σκάφη, πισίνες, δίδακτρα, πιστωτικές κάρτες κ.λ.π.) γενικά είναι σωστό μέτρο, όταν θέλουν οι κυβερνήσεις άμεση φορολογική απόδοση, επειδή δεν μπορούν ή δε θέλουν να χρησιμοποιήσουν ελεγκτικούς μηχανισμούς. Όμως ο προσδιορισμός της ετήσιας δαπάνης διαβίωσης με βάση τα τεκμήρια ενέχει εν πολλοίς στοιχεία αυθαιρεσίας και αδικίας, π.χ. κάποιος που έχει από κληρονομιά ή γονική παροχή ένα μεγάλο σπίτι και κατοικεί σ’ αυτό μπορεί να φορολογηθεί πολύ περισσότερο με βάση το τεκμήριο από τα πραγματικά του εισοδήματα, όπως και κάποιος ανόητος που έχει μεγάλα ποσά αγορών με πιστωτικές κάρτες, ενώ χρωστά στις τράπεζες μια περιουσία.
Το δικαιότερο σύστημα θα ήταν η επιβολή πόθεν έσχες για την κατοχή, χρήση (leasing) και αγορά περιουσιακών στοιχείων καθώς και των δαπανών διαβίωσης και η σύγκρισή τους με τα δηλούμενα εισοδήματα. Ανάπτυξη των ελεγκτικών μηχανισμών και δημιουργία λίστας φοροφυγάδων, που θα υπόκεινται σε συνεχείς ελέγχους. Αποκλεισμός των τρόπων καταστρατήγησης, όπως μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων σε off shore ή άλλου είδους εταιρείες, αλά Βουλγαράκη.
Με το σύστημα των τεκμηρίων οι διάφοροι μεγαλόσχημοι θα φροντίσουν να βάλουν ό,τι είναι τεκμήριο σε εταιρικά σχήματα. αλά Βουλγαράκη, όπως άλλωστε έπραξαν και με τον καταργηθέντα φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

Τα μέτρα απόρροια της υποταγής στην ΕΕ

Ένα κράτος αυξάνει τα δημόσια έσοδά του όταν τα εισοδήματα των πολιτών του αυξάνουν, δηλ. όταν η χώρα είναι παραγωγική, έχει ανάπτυξη λόγω της παραγωγής της και η κατανομή του πλούτου και των φορολογικών βαρών είναι κοινωνικά δίκαιη. Η χώρα μας, λόγω συμμετοχής στην ΕΟΚ-ΕΕ, έχει προ πολλού πάψει να είναι παραγωγική. Η «ανάπτυξη», δηλ. τα εισοδήματά μας, οφείλονται στον υπερδανεισμό και όχι φυσικά στις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις. Για 1 ευρώ που παίρνουμε από την Ε.Ε. έχουμε καθαρό έλλειμμα 7!! Σήμερα στη χώρα μας τα εισοδήματα των πολλών μειώνονται και των λίγων αυξάνονται. Η φορολογία είναι κοινωνικά άδικη. Οι φόροι βαρύνουν σχεδόν αποκλειστικά τους πολλούς, ενώ οι λίγοι φοροδιαφεύγουν νόμιμα ή παράνομα. Η λογική του μηδενισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος, που επιβάλλει η Κομισιόν, λειτουργεί υπέρ των μεγαλοεπιχειρηματιών, επειδή δίνει το πρόσχημα για το ξεπούλημα σ’ αυτούς της δημόσιας περιουσίας και την αναδιανομή των δημόσιων πόρων προς όφελός τους. Το σκληρό ευρώ, που θέλουν οι τραπεζίτες και οι χρηματιστές, με τις συνεχείς αυξήσεις των επιτοκίων λειτουργεί υπέρ της αύξησης των κερδών τους, απομυζώντας ακόμη και τα μεσαία στρώματα, ενώ το δημόσιο απαξιώνεται, ενισχύοντας έτσι το ιδεολόγημα της Ε.Ε. κατά «του κρατισμού», που αναφωνούν συχνά οι... Αλογοσκούφηδες. Τα αυξανόμενα τοκοχρεωλύσια των δανείων, παλαιών και νέων, ανοίγουν νέες τρύπες ελλειμμάτων και όσους φόρους και να βάλουν οι τρύπες θα μεγαλώνουν.
Η κατάσταση αυτή θα αναστραφεί μόνον όταν οι πολλοί, τα σημερινά υποζύγια, αποφασίσουν ν’ αντιδράσουν.

Ευτυχώς διαψεύστηκαν οι φόβοι μας ότι στους Ολυμπιακούς Αγώνες η χώρα μας θα δυσφημιζόταν. Οργανωτικά και λειτουργικά δεν προέκυψαν σημαντικά προβλήματα και η γενική εντύπωση ήταν θετική. Στα θετικά είναι επίσης ότι τους Αγώνες παρακολούθησαν πολλοί θεατές.
Αυτό εν πολλοίς οφείλεται και στο γεγονός ότι η ΝΔ, λόγω των ασφυκτικών προθεσμιών, υπόλογη σε περίπτωση αποτυχίας και εγκλωβισμένη στο σύνδρομο κυβέρνηση-αντιπολίτευση, δε θέλησε ή δεν πρόλαβε να επωφεληθεί, όπως το ΠΑΣΟΚ, στήνοντας την ανάλογη "επικοινωνιακή" πολιτική, σύμφωνα με την οποία οι καθυστερήσεις, η έλλειψη οργάνωσης, η κατασπατάληση-διασπάθιση δημόσιου χρήματος και το φαγοπότι εργολάβων, προμηθευτών, τρομοκρατολόγων και λοιπών πλιατσικολόγων ήταν πράγματα απολύτως φυσιολογικά και δικαιολογημένα.
Η τελετή έναρξης ήταν εικαστικά ιδιοφυής, ανεξάρτητα από το "ιδεολόγημα" της, και έδειξε ότι η χώρα μας έχει το δυναμικό που μπορεί να "παράγει" σύγχρονες ελληνικές πολιτιστικές εικόνες παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Η χώρα μας θα ωφεληθεί;

Ισχυρίζονται ότι η χώρα μας θα ωφεληθεί και ότι άξιζε η θηριώδης για τα μέτρα της σπατάλη των 10 δις ευρώ (προς το παρόν) και η υπερχρέωση των 200 δις ευρώ του δημοσίου και άλλων 90 δις ιδιωτών και επιχειρήσεων. Τα ισχυρίζονται αυτοί που επωφελήθηκαν από τους Αγώνες, τα ΜΜΕ των εργολάβων-προμηθευτών, οι τράπεζες-χορηγοί και οι παπαγάλοι τους.
Θ' αυξηθεί το τουριστικό ρεύμα, λένε, όταν η ακρίβεια λόγω του ευρώ και της ανεξέλεγκτης αισχροκέρδειας έχει διώξει τον τουρισμό σε φθηνότερους προορισμούς. 'Οταν ο τουρισμός, όπως και γενικότερα η ελληνική οικονομία, δεν είναι πλέον ανταγωνιστικός.

Τα έργα

Ισχυρίζονται επίσης ότι χωρίς τους Ολυμπιακούς Αγώνες ούτε τα μεγάλα κυκλοφοριακά έργα ούτε η επέκταση και η βελτίωση των συγκοινωνιών θα γίνονταν. Το επιχείρημα αυτό είναι απαράδεκτο. Αν θεωρούσαν ότι τα έργα ήταν αναγκαία για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στο Λεκανοπέδιο, αυτά θα έπρεπε να προγραμματιστούν, να χρηματοδοτηθούν και να κατασκευασθούν για τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου και όχι για να τα δουν οι ξένοι επισκέπτες των Ολυμπιακών Αγώνων. Πάντως τα κυκλοφοριακά οδικά έργα στο πολεοδομικό περιβάλλον του Λεκανοπεδίου καθίστανται ανεπαρκή μετά από λίγα χρόνια. Ο λόγος είναι ότι αυξάνεται ο κυκλοφοριακός φόρτος τους, επειδή αυξάνονται οι χρήσεις δίπλα σ' αυτά ( π.χ. εμπορικά κέντρα, καταστήματα κ.λ.π.), επεκτείνεται ανεξέλεγκτα η πόλη περιμετρικά, με συνέπεια ν' αυξάνεται ο αριθμός των κυκλοφορούντων οχημάτων.
Και δε φθάνει μόνο αυτό. Η χώρα μας πλήρωσε και φορτώθηκε ένα πλήθος αθληηκών εγκαταστάσεων, που ήταν οι δαπανηρότερες όλων των αντίστοιχων των άλλων Ολυμπιακών Αγώνων, όχι μόνο άχρηστων, εν πολλοίς, αλλά και με τεράστιο κόστος συντήρησης. Είναι αμφίβολο μάλιστα αν βρουν και να τα ξεπουλήσουν όσο όσο, όπως προτίθενται.
Στις δαπάνες πρέπει να προστεθούν όλα τα έξοδα για τη λειτουργία της Αθήνας τον Αύγουστο και τα λειτουργικά έξοδα των Αγώνων (προσωπικό δημόσιων φορέων 24ωρου λειτουργίας, συγκοινωνίες, επιδόματα, υπερωρίες, αμοιβές εθελοντών κ.λ,π.).
Οι «εθελοντές»» στη μεγάλη τους πλειοψηφία εργάσθηκαν με αμοιβή. Αυτό αποσιωπήθηκε, επειδή ο εθελοντισμός για τη ΔΟΕ περιλαμβάνεται στα ιδεολογήματα της.
Έλληνες και ξένοι εργάτες πλήρωσαν με τη ζωή τους την έλλειψη των μέτρων ασφαλείας για τα υπερκέρδη των εργολάβων.

Η ασφάλεια

Με κάθε δημοσίευμα ή σχόλιο ξένων ΜΜΕ, που κατευθυνόμενα παρουσίαζαν την Ελλάδα ως άντρο τρομοκρατών, οι κυβερνώντες ψώνιζαν για την ασφάλεια ό,η ήθελαν να μας πουλήσουν Αμερικάνοι, Ισραηλινοί, Βρετανοί, Αυστραλοί και λοιποί τρομοέμποροι. Όλοι αυτοί λειτούργησαν σαν τους προστάτες της νύχτας, γιατί μόνο αυτοί υπήρχε περίπτωση να οργανώσουν τρομοκρατική ενέργεια, αν δεν τους αναθέταμε την ασφάλεια.
Βέβαια στη διάρκεια της παραμονής τους όλοι αυτοί οι πράκτορες δεν έκαναν μόνο δωρεάν διακοπές, αλλά κατέγραψαν ό,τι τους ενδιέφερε και άφησαν υποδομή για την καλύτερη παρακολούθησή μας στο μέλλον.
Έτσι το κόστος έφθασε, όπως λένε, να είναι τετραπλάσιο από αυτό του Σίδνεϊ. Τα λύτρα της εξάρτησης μας στους επίσημους τρομοκράτες έφθασε να είναι τουλάχιστον 1,3 δις ευρώ. Στο τέλος, αφού πέτυχαν το σκοπό τους, ...μας ζήτησαν και συγγνώμη κι εμείς οι ... έξυπνοι κολακευτήκαμε.

Πολλά θα μπορούσαν να γίνουν

Με το τεράσηο αυτό κόστος, που με μεγάλη ευκολία φόρτωσαν στον ελληνικό λαό, θα μπορούσαν ν' ανημετωπισθούν ζωτικές ανάγκες της χώρας, όπως η ανάπτυξη της περιφέρειας (νέες παραγωγικές μονάδες, έργα υποδομής), η βελτίωση της δημόσιας υγείας, της παιδείας, των κοινωνικών παροχών, με στόχο μια παραγωγική και ανθρώπινη χώρα. Πολλά θα μπορούσαν να γίνουν προς όφελος μας με αυτά τα ιλιγγιώδη ποσά, αν είχαμε ελληνικές ηγεσίες.

Η ΔΟΕ

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι δρώμενο παγκόσμιο και, όπως και στην αρχαιότητα, αφορμή για συγκλίσεις. Η εκμετάλλευση τους είναι πολλαπλή. Μέσω του αθλητισμού (ακριβέστερα του πρωταθλητισμού) επιδιωκόταν ανέκαθεν η κατάδειξη της εθνικής ισχύος των διαφόρων χωρών και οι ανταγωνισμοί τους μεταφέρονταν και στον τομέα αυτύ με αθέμιτα κατά κανύνα μέσα (ντόπιγκ, υπηκοότητα σε ξένους αθλητές κ.λ,π.).
Από το 1980, επί προεδρίας Σάμαρανκ, οι Αγώνες πήραν και άλλη διάσταση. Ενσωματώθηκαν στο καπιταλιστικό σύστημα, με την αναγόρευση του κέρδους ως βασικού συστατικού στοιχείου τους και τους διαχειρίζεται πλέον η ΔΟΕ ως εμπορικό προϊόν.
Η ΔΟΕ είναι μια διεφθαρμένη κερδοσκοπική εταιρεία, με μορφή ιδιωτικής λέσχης, που διαχειρίζεται εν λευκώ τους Ολυμπιακούς Αγώνες και δεν ελέγχεται από κανένα διεθνή οργανισμό, ούτε καν τις διεθνείς αθλητικές οργανώσεις. Έχει αναβαθμίσει και ακριβύνει το "προϊόν" της και απευθύνεται σ' ένα τεράστιο τηλεοπτικό κοινό (εφέτος ήταν τουλάχιστον 3,4 δισεκατομύρια). Τα τηλεοπτικά έσοδα της ΔΟΕ είναι τεράστια. Στην Αθήνα έφθασαν το 1,5 δις ευρώ, από τα οποία για τους Αγώνες έδωσε 730 εκ. ευρώ. Τα υπόλοιπα τα κράτησε η ΔΟΕ. Έχει επίσης τεράστια επιπλέον έσοδα από πολυεθνικές εταιρείες-χορηγούς (Coca Cola, Me Donald's, Xerox, Kodak, Swatch, Panasonic, Samsung, Visa κ.λ.π.), με χορηγικό αντίτιμο έκαστος τουλάχιστον 50 εκ. ευρώ.
Η "αναβάθμιση" Σάμαρανκ σήμαινε την επισημοποίηση του επαγγελματικού αθλητισμού, που ως τότε εμφανιζόταν ως ερασιτεχνικός, δηλ. του πρωταθλητισμού, με εταιρείες- χορηγούς σε αθλητές. Το ντόπιγκ αυξάνει τα ρεκόρ, την τηλεθέαση, τη διαφήμιση των χορηγών, την τιμή του "προϊόντος", τα μετάλλια και το κύρος των χωρών. Η καταπολέμηση του ντόπιγκ είναι υποκρισία. Το ξορκίζουν, αλλά το θέλουν και το χρησιμοποιούν όλοι, οι χώρες, η ΔΟΕ, οι αθλητικές ομοσπονδίες και οι αθλητές. Υποχρεώθηκε τώρα η ΔΟΕ να εμφανίζεται πολέμια, επειδή τα τελευταία χρόνια αυξήθηκαν οι θάνατοι αθλητών και πρώην αθλητών (π.χ. σε ΗΠΑ, Ιταλία) καθώς και ο ανταγωνισμός μεταξύ των εταιρειών-χορηγών. Το "προϊόν" της άρχισε να απαξιώνεται. Έτσι "τσιμπάει" που και που στους Αγώνες ελάχιστους (ούτε 1ο/οο) ντοπαρισμένους, εμπορικά ασήμαντους, για να μιλά για "καθαρούς" Αγώνες. Στο απυρόβλητο είναι φυσικά οι χώρες με αθλητές μεγάλης εμπορικής αξίας, όπως οι ΗΠΑ, η Βρετανία, Αυστραλία, Καναδάς κ.λ.π. Οι Αμερικανοί ούτε καν ελέγχονται!

Γιατί πήραμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η άρχουσα τάξη της χώρας μας με την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας τόλμησε ένα δύσκολο εγχείρημα, από το οποίο προσδοκούσε μεγάλα οφέλη για λογαριασμό της, όπως και έγινε.
Η ΔΟΕ το 1997, μετά το φιάσκο της Ατλάντα το 1996 (ανοργανωσιά, βόμβες, απαράδεκτες εγκαταστάσεις), είδε το "προϊόν" της απαξιωμένο και θεώρησε ότι η "επιστροφή στη χώρα που γεννήθηκαν" ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία αναβάθμισης, εξασφαλίζοντας όμως, μέσω της ευνοούμενης τους κ. Γιάννας, οι Αγώνες να έχουν πλουσιοπάροχες υπηρεσίες και εγκαταστάσεις. Πληρώσαμε χρυσά όλ' αυτά, για ν' αναβαθμίσει το «προϊόν» της η ΔΟΕ και για να έχει περισσότερα κέρδη.
Αφησαν σκόπιμα όλα να γίνουν την τελευταία στιγμή ,για ν' αυξηθεί το κόστος τους, λέγοντας ότι όλοι οι Ελληνες φταίμε, επειδή τα κάνουμε όλα την τελευταία στιγμή.
Η χειραφέτηση και ο εξευρωπαϊσμός της χώρας μας και η αναβάθμιση των Αγώνων ήταν το "ιδεολόγημα" τους. Στην πορεία φάνηκε ότι η νοοτροπία της εξάρτησης (ασφάλεια, ξένοι πράκτορες) πάει με αυτήν του αρχοντοχωριάτη, που τους απένειμε ο "αχάριστος" κ. Ρογκ. Να δείξουν στους ξένους τη βιτρίνα με σπατάλες και γελοιότητες με τους λαμπαδηδρόμους life style, τις σαχλαμάρες των τηλεπαρουσιαστών και τις
ανοησίες περί DNA των νικητών.
Στόχος τους ακόμη περισσότερα μετάλλια, ακόμη περισσότεροι ολυμπιονίκες, να εξακολουθεί να τρέφεται πλουσιοπάροχα ένα ολόκληρο κύκλωμα με αυτά. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ποια αναβάθμιση;
Ευτυχώς που η υπόθεση Κεντέρη-θάνου έβαλε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις. Κλόνισε την αντίληψη ότι αυτού του είδους τα πρότυπα και αυτού του είδους ο αθλητισμός είναι ελκυστικά για τη νεολαία. Δεν αμφιβάλλουμε ότι αυτό το σύστημα θα επιχειρήσει να περιορίσει το πρόβλημα σε πρόσωπα και να κουκουλώσει τα πράγματα. Οι παπαγάλοι πιάσανε δουλειά, το πρόβλημα όμως παραμένει.

Οι Θέσεις μας

Το ΑΣΚΕ είχε εξ αρχής εκφράσει την αντίθεση του στην ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων από την Ελλάδα. Οι Αγώνες έχουν καταντήσει μέσο για να κερδίζουν οι μεγάλες ξένες και ντόπιες εταιρείες, να γίνεται μια τεράστια αφαίμαξη εισοδήματος από τους οικονομικά ασθενέστερους προς όφελος των οικονομικά ισχυρών. Πρώτη φορά αναλαμβάνει τους Αγώνες χώρα του μεγέθους της Ελλάδας, που θα πληρώνει για πολλά χρόνια όχι μόνο τα δάνεια, αλλά και τα αρνητικά κοινωνικά πρότυπα που προβλήθηκαν. για τη νεολαία. Πρωταθλητισμός, ρεκόρ και μετάλλια ίσον επίλυση δια βίου του οικονομικού προβλήματος, θεμιτά όλα τα μέσα, ακόμη και το ντόπιγκ, χωρίς να υπολογίζεται το αγαθό της υγείας...
Το ΑΣΚΕ πιστεύει ότι πρέπει εγκαίρως να αλλάξουμε τα πρότυπα αυτά, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να διοργανώνουμε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Ολυμπισμός ως συμβολισμός και ιδεολόγημα σήμερα κατάντησε καρικατούρα και εμπορικό σήμα, τον οποίο σφετερίζεται η ΔΟΕ.
Το ΑΣΚΕ πιστεύει ότι η χώρα μας είναι ο φυσικός φορέας του ολυμπισμού και έχει το δικαίωμα της διαχείρισης του. Εφ' όσον οι αρχές του ολυμπισμού παραβιάζονται, εφ' όσον διατηρείται ο σημερινός χαρακτήρας των Ολυμπιακών Αγώνων, η Ελλάδα όχι μόνο δεν πρέπει να ξαναπάρει μέρος σ' αυτούς (και πολύ περισσότερο δεν πρέπει να τους ξαναδιοργανώσει), αλλά δεν πρέπει να επιτρέψει ξανά στους «Αθανάτους» να μας χρησιμοποιήσουν για τις μπίζνες τους, π.χ. να μην τους ξαναδώσουμε τη φλόγα. Αντιθέτως πρέπει να προωθούμε το μαζικό, λαϊκό αθλητισμό, π.χ. το σχολικό.
Επιφυλασσόμαστε κάποια στιγμή να παρουσιάσουμε πληρέστερα τις θέσεις του ΑΣΚΕ για τον αθλητισμό.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση συνεχίζεται και ανακυκλώνεται από τους ίδιους τους δημιουργούς της, με στόχο την όλο και αγριότερη εκμετάλλευση των λαών. Η Ελλάδα έχει την ατυχία να βιώνει την κρίση με μια κυβέρνηση που απροκάλυπτα εξυπηρετεί τα αμερικανικά, κυρίως, συμφέροντα (και κάποια ειδικότερα, όπως της Γκόλντμαν Σακς) και τα ευρωπαϊκά, κατά δεύτερο λόγο.
Για να αντιμετωπίσουμε την κρίση, πρέπει να εκδιώξουμε τη σημερινή κατοχική κυβέρνηση, να την αντικαταστήσουμε με άλλη, που να εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα, η οποία, κατά τη γνώμη του ΑΣΚΕ, θα πρέπει να κινηθεί στο παρακάτω πλαίσιο.
Α) Το ΑΕΠ της Ελλάδας είναι 230 έως 240 δισ. Αν από αυτά αφαιρεθεί ο ετήσιος δανεισμός (50 έως 70 δισ.), βγαίνει ότι ο πλούτος που παράγεται στη χώρα μας φθάνει καθαρά τα 170 έως 190 δισ. το χρόνο. Αυτός, όμως, ανισοκατανέμεται και υπερβολικά μεγάλο μέρος του διαρρέει στο εξωτερικό για εισαγωγές και τοκοχρεολύσια. Τα σημερινά τεράστια χρέη και τα ελλείμματα είναι τα σωρευτικά αποτελέσματα μιας αντιπαραγωγικής δομής, που επιβλήθηκε από την άρχουσα τάξη, με την επιλογή της για την ένταξη της χώρας μας στην ΕΟΚ-Ε.Ε.-ΟΝΕ. (βλ. έκδοση ΑΣΚΕ-4). Γι’ αυτό μια πραγματικά ελληνική κυβέρνηση (αριστερή ή δεξιά) οφείλει να προκηρύξει άμεσα δημοψήφισμα για την αποχώρηση της χώρας από την Ε.Ε.
Β) Με την αποχώρηση από την Ε.Ε. και την επαναφορά της δραχμής, οφείλουμε να εθνικοποιήσουμε ένα μέρος του τραπεζικού συστήματος και να απαγορεύσουμε την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων. Έτσι ξαναπαίρνουμε στα χέρια μας τη νομισματική μας πολιτική, ώστε να μπορούμε να προωθούμε τις εξαγωγές μας, να μοιράζουμε τα βάρη των οικονομικών δυσκολιών σε όλους κι όχι μόνο στους εργαζόμενους και συνταξιούχους και να μην επιτρέπουμε σε κερδοσκόπους ή άλλους να υπονομεύουν την προσπάθεια της ανάπτυξης.
Γ) Με το μνημόνιο η χώρα μας θα φτάσει να πληρώνει για τους τόκους των δανείων περίπου τόσα όσα είναι οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου, που, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2011, είναι 22 δισ. Συνεπώς, λόγω του μνημονίου δε θα μπορεί το κράτος να πληρώνει μισθούς και συντάξεις, αφού η αφαίμαξη των πόρων της χώρας είναι συνεχής και αυξανόμενη. Το αδιέξοδο είναι ολοφάνερο. Γι’ αυτό πρέπει να καταργήσουμε αμέσως το μνημόνιο με απλό νόμο, όπως αυτός με τον οποίο μας επιβλήθηκε (άλλωστε τα χρήματα τα έχουν πάρει ήδη πίσω, δηλ. απλώς θα απαλλαγούμε από τους επαχθείς όρους). Ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας και άλλοι επιστημονικοί φορείς έχουν καταγγείλει το μνημόνιο ως αντισυνταγματικό κι έχουν προσφύγει στα δικαστήρια για την κατάργησή του, τα οποία, αν δεν είναι όργανά τους, θα μας απελευθερώσουν από το μνημόνιο αυτόματα και νομότυπα.
Δ) Η αντιπαραγωγική νοοτροπία του κράτους, δηλ. να καταναλώνεις περισσότερα απ’ όσα παράγεις και να δανείζεσαι για να αγοράσεις, έχει περάσει και σε πολλές οικογένειες και είναι φαινόμενο παρακμής. Πολλοί έχουν δανειστεί για να αγοράσουν πολυτελές αυτοκίνητο ή για να πάνε διακοπές ή για άλλες αγορές, που δεν ήσαν απαραίτητες. Δε σκέφθηκαν ότι, αφού δεν είχαν δικά τους χρήματα γι’ αυτές τις αγορές και με δεδομένο ότι γενικά το οικογενειακό εισόδημα θα μειώνεται συνεχώς και δε θα αυξάνεται, δε θα έβρισκαν χρήματα ούτε για να ξεπληρώσουν τα δάνεια. Η απερισκεψία κάνει τον άνθρωπο να ζητάει χρήματα που δεν είναι προϊόν εργασίας. Με την οργιώδη διαφήμιση τους έκαναν να πιστεύουν ότι τους χαρίζουν λεφτά, στην αρχή με τα τυχερά παιχνίδια (λαχεία, προπό κ.λπ.), μετά με το χρηματιστήριο, τώρα με τα δάνεια από τις τράπεζες. Αυτοί οι άνθρωποι δε βλάπτουν μόνο τις οικογένειές τους, αλλά και το κοινωνικό σύνολο, γιατί δεν κινητοποιούνται (απεργίες κ.λπ.) και γενικά λειτουργούν υπό καθεστώς φόβου. Αν θέλουμε να πάμε μπροστά, αυτή η υπερκαταναλωτική νοοτροπία πρέπει να εκλείψει.
Ε) Η Ελλάδα θα πρέπει επιτέλους να επανασυστήσει και να αναπτύξει το παραγωγικό δυναμικό της. Να προωθήσει τον αγροτικό τομέα, που πριν από την ένταξη στην ΕΟΚ-Ε.Ε. ήταν πλεονασματικός, να προωθήσει εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας με το υψηλής στάθμης επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει, να ενισχύσει και να προστατεύσει κάθε εγχώρια παραγωγική δραστηριότητα. Αυτό μπορεί να γίνει (αν χρειάζεται) με την επιβολή δασμών στα ξένα προϊόντα που ανταγωνίζονται τα ελληνικά, με επιδότηση της παραγωγής και των εξαγωγών, με εξασφάλιση αγορών στο εξωτερικό με διμερείς εμπορικές (και όχι μόνο) συμφωνίες με άλλες χώρες με βάση το αμοιβαίο όφελος κ.λπ.
ΣΤ) Η Ελλάδα πρέπει να επαναδιαπραγματευθεί το χρέος της στην πραγματική του αξία. Η Αργεντινή το 2002 «κούρεψε» το 65% του χρέους και πλήρωσε μόνο το 35% των όσων απαιτούσαν οι δανειστές. Το 65% του χρέους της «κούρεψε» το 2004 και η Ουρουγουάη. Το 2008 ο Ισημερινός κήρυξε άνομο το χρέος προς τους δανειστές, οι οποίοι αντέδρασαν με κόψιμο περαιτέρω δανείων, αλλά η χώρα απευθύνθηκε στην Κίνα, από την οποία πήρε όσο δάνειο χρειαζόταν με πολύ ευνοϊκότερους όρους. Η χώρα μας στο εξής πρέπει να δανείζεται μόνο για παραγωγικές επενδύσεις, κατά προτίμηση με εσωτερικό δανεισμό από την Ελλάδα και την ομογένεια. Οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες φθάνουν τα 380 δισ. (στοιχεία Μαΐου 2010), ποσό που υπερβαίνει το δημόσιο χρέος και το οποίο εκμεταλλεύονται ασύδοτα και προς ίδιον όφελος οι τράπεζες (τρομακτικά bonus και φυγάδευση κεφαλαίων στο εξωτερικό), αντί να διατίθενται στην ορθολογική ανάπτυξη υπέρ της κοινωνίας. Αν χρειασθεί εξωτερικό δανεισμό η Ελλάδα, μπορεί να συνάπτει μόνο διακρατικές συμφωνίες (π.χ. η Κίνα έχει δανείσει τη Σερβία και τη Μολδαβία με επιτόκιο 3%, έναντι κατασκευής έργων από κινέζικες εταιρείες, με χρόνο αποπληρωμής 15 χρόνια).
Ζ) Να απαιτήσουμε την καταβολή του κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων από τη Γερμανία. Αν η κ. Μέρκελ και οι διάδοχοί της αρνηθούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, τότε να διαγράψουμε ισόποσες υποχρεώσεις δικές μας προς τις γερμανικές τράπεζες. Αν χοντρύνουν το παιχνίδι (τουριστικές οδηγίες κ.λπ.), να ξέρουν ότι θα προχωρήσουμε σε μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων, που έχουν κατακλύσει την ελληνική αγορά. Αυτοί θα χάσουν πολύ περισσότερα.
Η) Να προωθήσουμε την παιδεία, τον πολιτισμό, την έρευνα και την τεχνολογία. Η επένδυση στον άνθρωπο είναι η πιο παραγωγική επένδυση μιας χώρας. Την επένδυση δεν τη θεωρούμε με τη στενή έννοια του καπιταλιστικού κόσμου, που θέλει τους εργαζομένους να είναι εξειδικευμένοι σε ένα μόνο αντικείμενο, με μοναδικό σκοπό την κερδοφορία του εργοδότη και αποκλεισμένοι από κάθε άλλο μορφωτικό και πολιτιστικό στοιχείο (ώστε να είναι και πλήρως ελεγχόμενοι). Η Ελλάδα χρειάζεται πολίτες με συλλογική νοοτροπία, κοινωνικές ευαισθησίες, εθνική συνείδηση, ευρεία μόρφωση, συνεχιστές της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και με πανανθρώπινες αξίες, ανοιχτούς στους άλλους λαούς, ιδίως τους γειτονικούς, και τους πολιτισμούς τους.
Σε ερώτηση στον κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Πεταλωτή στη ΝΕΤ (4/3/10) για τα λεφτά που έλεγαν προεκλογικά ότι υπάρχουν, απάντησε: «Λεφτά υπάρχουν, γιατί χωρίς λεφτά δεν μπορούμε να ασκήσουμε πολιτική»!!
Τι να του πει κανείς, εκτός του ότι βρέθηκε κάποιος που συναγωνίζεται στην ευφυΐα και τη γλώσσα με τον Γεώργιο και παίρνει, αν είναι δυνατόν, μικρότερο βαθμό...
Μετά το μεγάλο φαγοπότι των "μεγαλοεπιχειρηματιών" στο φιάσκο του Χρηματιστηρίου, ήρθε η περίοδος των ισχνών αγελάδων. Έτσι αναζητήθηκαν επειγόντως μέτρα "στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας". Στα πλαίσια αυτά και με τις οδηγίες - υποδείξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο κ. Χριστοδουλάκης παρουσίασε τα αποτελέσματα έρευνας επιτροπής "σοφών", που προτείνει να μειωθεί η φορολόγηση των επιχειρήσεων και μάλιστα των Εταιρικών και να αυξηθούν οι φόροι στους μισθωτούς, συνταξιούχους, αγρότες, ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίους. Αναλυτικά προτείνεται:
  • Ο νέος φόρος κατοχής ακίνητης περιουσίας, που αντικαθιστά το φόρο μεταβίβασης - κληρονομιάς και το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Μ' αυτό τον τρόπο φορολογούνται κάθε χρόνο σχεδόν όλοι οι πολίτες, ανεξάρτητα από το μέγεθος της περιουσίας τους και ευνοούνται αυτοί που επιδιώκουν κέρδη με αγοραπωλησίες ακινήτων και αυτοί που έχουν και νοικιάζουν ακίνητα, γιατί, όπως είναι φυσικό, αυτός ο φόρος θα μετακυλίσει στο ενοίκιο. Όσοι δηλώνουν ιδιοκατοίκηση θα αρχίσουν πλέον να πληρώνουν "ενοίκιο" στην Εφορία!!
  • Κατάργηση του χαμηλού συντελεστή φόρου 5% και αντικατάστασή του με 20%, ενώ ο ψηλός 40% να μειωθεί κάτω από το 35% (Για να θυμόμαστε την προεκλογική υπόσχεση του Σημίτη, ότι θα πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες!).
  • Στα αυτοκίνητα κατάργηση του ειδικού τέλους ταξινόμησης, που αφορά την αγορά νέων αυτοκινήτων, ώστε να αυξήσουν τις πωλήσεις τους οι βιομηχανίες αυτοκινήτων, αλλά και αύξηση των τελών κυκλοφορίας και της φορολογίας καυσίμων, ώστε να σκεφτόμαστε την κάθε μετακίνησή μας.
  • Εξίσωση της φορολογίας πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης, με πρόσχημα την αντιμετώπιση του λαθρεμπορίου.
  • Κατάργηση σχεδόν όλων των εκπτώσεων του φόρου. Συγκεκριμένα, για νοσοκομειακές και ιατρικές δαπάνες, όταν είναι μικρότερες των 100.000 δραχμών! Για αγορά συσκευών φυσικού αερίου και υπολογιστών, για το ενοίκιο πρώτης κατοικίας, για τους τόκους στεγαστικών δανείων, για απόκτηση πρώτης κατοικίας, για οικογενειακές δαπάνες με αποδείξεις μέχρι 1 εκ. δραχμές, από τις οποίες προέκυπτε ωφέλεια φόρου 45.000 δρχ.
  • Αύξηση της φορολογίας αγροτών και πλανόδιων λιανοπωλητών.
  • Αλλαγή του συστήματος φορολόγησης του οικογενειακού εισοδήματος, ώστε να αντιμετωπίζεται συνολικά, με συνέπεια, αν εργάζονται δύο άτομα στην οικογένεια, ο μισθός του δεύτερου να φορολογείται με τη μέγιστη φορολογική κλίμακα και μάλιστα χωρίς το αρχικό αφορολόγητο. Τελικά υπολογίζεται διπλασιασμός ή και τριπλασιασμός του φόρου κάθε οικογένειας μικρού και μεσαίου εισοδήματος.
  • Την παρουσίαση αυτών των προτάσεων από τον κ. Χριστοδουλάκη ακολούθησε γενική κατακραυγή. Πανικόβλητος ο Σημίτης, εν όψει δημοτικών εκλογών, αποδοκίμασε το σχέδιο (απευθυνόμενος προς τους ψηφοφόρους), ενώ ο Πρωτόπαπας (απευθυνόμενος προς τους Ευρωπαίους αφέντες) είπε ότι όσα έγιναν δε θα επηρεάσουν καθόλου την απόφαση (της Ε.Ε.) για αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος.
    Δηλαδή το φορολογικό έγινε άλλο ένα θέμα στο οποίο θα δοθεί μια προσωρινή "λύση" και θα κληθεί να αντιμετωπίσει η επόμενη κυβέρνηση! Και, εφ' όσον και η επόμενη κυβέρνηση θα ακολουθεί τον "ευρωπαϊκό μονόδρομο", να μην έχει κανείς αμφιβολία ότι θα το αντιμετωπίσει στο πνεύμα των "σοφών" του κ. Χριστοδουλάκη…


    ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)