ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Αρθρο του Νίκου Καργόπουλου*
που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

 

To 2003 θα είναι έτοιμος ο ευρωστρατός, που θ' αποτελείται από 50.000 έως 60.000 άνδρες και στον οποίο θα συμμετέχει και η Ελλάδα και μάλιστα με δυνάμεις δυσανάλογα μεγάλες προς τον πληθυσμό της.
Η πολιτική μας ηγεσία και τα μέσα διαμόρφωσης της κοινής γνώμης (τα αποκαλούμενα ΜΜΕ) προσπαθούν να δικαιολογήσουν την ελληνική συμμετοχή με τους παρακάτω δύο ισχυρισμούς:
• Ο ευρωστρατός θα είναι ένα αντίβαρο στο NATO, ένας άλλος πόλος, που θα συμβάλει στην παγκόσμια ισορροπία.
• Η δημιουργία του ευρωστρατού είναι μία θετική εξέλιξη για την Ελλάδα, διότι αποθαρρύνει την τουρκική επιθετικότητα και οποιαδήποτε άλλη απειλή στο μέλλον.
Στο άρθρο αυτό θα υποστηρίξουμε ότι τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά.

 

Οι ΗΠΑ χρειάζονται τον ευρωστρατό

 

Στις 4/4/1949 αποφασίστηκε στην Ουάσινγκτον η ίδρυση του NATO από 12 χώρες, τις ΗΠΑ και 11 συμμάχους τους, Βέλγιο, Γαλλία, Δανία, Ισλανδία, Ιταλία, Καναδά, Λουξεμβούργο. Μ. Βρετανία, Νορβηγία, Ολλανδία και Πορτογαλία, Σε αυτούς προσετέθησαν το 1952 η Ελλάδα και η Τουρκία, το 1955 η Δ. Γερμανία και το 1982 η Ισπανία. Σήμερα συμμετέχουν ως δόκιμα μέλη η Τσεχία, ή Ουγγαρία και η Πολωνία, σύνολο 19 μέλη.

 

Διακηρυγμένος σκοπός του NATO ήταν η αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου. Διακήρυξη κατά το ήμισυ ειλικρινής, διότι με τους κομμουνιστές που κατείχαν την εξουσία στην Αν. Ευρώπη και συγκρότησαν στις 14/5/1955 το σύμφωνο της Βαρσοβίας (ΕΣΣΔ. Αλβανία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Αν. Γερμανία, Πολωνία, Ρουμανία και Τσεχοσλοβακία), είχαν αποκαταστήσει μια ισορροπία με άτυπες συμφωνίες (Τεχεράνη, Γιάλτα, Πότσνταμ), καθόρισαν σφαίρες επιρροής στην Ευρώπη και ο ένας δεν επενέβαινε στα του οίκου του άλλου. Ο πραγματικός κίνδυνος ήταν τα ανεξέλεγκτα νήματα μέσα στις χώρες- μέλη του NATO, π χ. με σχέδια του NATO και αμερικανική καθοδήγηση έγινε το πραξικόπημα της 21ς Απρίλη 1967 στην Ελλάδα.
Μέχρι το 1945 οι ΗΠΑ ήταν αντιπαθείς μόνο στην αμερικανική ήπειρο, όπου συμπεριφέρονταν ως βάναυσοι επικυρίαρχοι (δόγμα Μονρόε). Στον υπόλοιπο κόσμο θεωρούσαν ότι είχαν τα πολιτικά αποθέματα να επεμβαίνουν μόνες τους ως «προστάτες του ελεύθερου κόσμου». Οι πλέον μισητές χώρες ήταν η Μ. Βρετανία και η Γαλλία ως οι κυριότεροι αποικιοκράτες, και η Γερμανία, ως ύπαίτια του Β'Παγκόσμιου Πολέμου.
Mε το πέρασμα των χρόνων και τις φρικαλέες επεμβάσεις τους, κυρίως στη ΝΑ Ασία οι ΗΠΑ έγιναν η πιο μισητή χώρα του πλανήτη και από κάποια στιγμή και πέρα για τις επεμβάσεις τους χρειάζονται πολιτική κάλυψη απ' όσο το δυνατόν περισσότερους συμμάχους τους από τη «Διεθνή Κοινότητα». Γι' αυτό στις επιθέσεις τους κατά του Ιράκ, της Γιουγκοσλαβίας και του Αφγανιστάν δεν ήταν μόνες.

 

Το μοίρασμα των ευθυνών και του κόστους είναι αναγκαίο στις ΗΠΑ και για δυο ακόμη λόγους:

 

• Οι ΗΠΑ δεν αντέχουν πολλές επιστροφές φέρετρων με Αμερικανούς στρατιώτες, διότι θα ξυπνήσει το σύνδρομο του Βιετνάμ (κι αυτό είναι και λόγος αμφισβήτησης της παντοδυναμίας τους).

 

• Οι ΗΠΑ δεν βρίσκονται και στην καλύτερη οικονομική τους κατάσταση, για να πληρώνουν μόνες τους.
Έτσι το NATO όχι μόνο δεν διαλύεται, όπως απέρρεε από το καταστατικό του, αφού διαλύθηκε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, αλλά ενισχύεται:

 

• Διευρύνεται προς ανατολάς, ασκώντας πίεση προς τη Ρωσία, το laquo;στρατηγικό ανταγωνιστή των ΗΠΑraquo;, και πλησιάζοντας προς τις πλούσιες περιοχές της Κασπίας.
• Διακηρύσσει, πάλι στην Ουάσινγκτον (23-24/4/99), το laquo;Νέο Δόγμαraquo;, με βάση το οποίο δίνει το δικαίωμα στον εαυτό του (!) να επεμβαίνει, όπου γης και αναδομεί κατάλληλα τις Ένοπλες Δυνάμεις των χωρών-μελών.

 

Μάλιστα πολλές φορές οι ΗΠΑ όχι μόνο δεν θέλουν να δρουν μόνες, αλλά θέλουν να φαίνεται ότι δεν έχουν τον πρώτο λόγο. Στο Κοσσυφοπέδιο, την «τήρηση της τάξης» αναλαμβάνουν Γερμανοί και Γάλλοι και στο Αφγανιστάν ο διοικητής των «συμμαχικών δυνάμεων» είναι Βρετανός. Στο μέλλον θα βόλευε τις ΗΠΑ να μην εμπλέκονται καθόλου σε κάποιες επιχειρήσεις, στις οποίες την αποκλειστική ευθύνη να έχουν σύμμαχοι τους. π.χ. η ΕΕ με τον ευρωστρατό της.

 

Ο ευρωστρατός υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ και NATO

 

Θεωρούμε δεδομένο ότι το NATO ελέγχεται πλήρως από τις ΗΠΑ και δεν χρειάζεται να το αποδείξουμε σε αυτό το άρθρο. Να θυμίσουμε μόνο ότι ο Ανώτατος Διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ευρώπη (SACEUR) είναι πάντα Αμερικανός και ο ίδιος άνθρωπος είναι συγχρόνως και ο αρχιστράτηγος των Αμερικανικών Δυνάμεων στην Ευρώπη (CINCEUR)!
Ποια είναι, όμως, η σχέση του ευρωστρατού με το ΝΑΤΟ; Εχει ο ευρωστρατος περιθώρια αυτονομίας, όπως ισχυρίζονται οι ευρωπαϊστές; Η δική μας απάντηση είναι ΟΧΙ και, για να στηρίξουμε την άποψη μας, παραθέτουμε συγκριτικά αποσπάσματα από τις αποφάσεις του NATO (Ουάσινγκτον, Απρίλης 1999) και τις αποφάσεις της ΕΕ (Ελσίνκι, Δεκέμβρης 1999), στα οποία φαίνεται ότι η ΕΕ όχι μόνο δεν σηκώνει το ανάστημα της στις ΗΠΑ και το NATO, αλλά υλοποιεί τις δικές τους αποφάσεις.

 

• NATO: «To NATO ενσαρκώνει το διατλαντικό δεσμό που ενώνει Β. Αμερική και Ευρώπη σ' ένα μοναδικό συνεταιρισμό άμυνας και ασφάλειας».
ΕΕ: «To NATO παραμένει το θεμέλιο της συλλογικής άμυνας τον μελών του και θα συνεχίσει, να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαχείριση κρίσεων».
• NATO: «Καλωσορίζουμε τη νέα ώθηση που δόθηκε στην ενίσχυση μιας κοινής ευρωπαϊκήςπολιτικής για την ασφάλεια και την άμυνα στα πλαίσια της Συνθήκης του Αμστερνταμ... Επιβεβαιώνουμε ότι ένας ισχυρότερος ευρωπαϊκός ρόλος θα βοηθήσει στην αύξηση της ζωτικότητας του NATO... θα παρασχεθούν στην ΕΕ προκαθορισμένες νατοϊκές δυνατότητες καθώς και κοινό υλικό για χρήση σε επιχειρήσεις υπό διοίκηση της ΕΕ».
ΕΕ: «Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπογραμμίζει τη βούληση του ν' αναπτύξει αυτόνομη ικανότητα να λαμβάνει αποφάσεις, καθώς και ν' αρχίσει να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις υπό την ηγεσία της ΕΕ προς αντιμετώπιση διεθνών κρίσεων, σε περίπτωση που το NATO δεν συμμετάσχει σε αυτές ως σύνολο» [Σ.Σ: δηλ. η ΕΕ θεωρεί τον εαυτό της ως μέρος του ΝΑΤΟ].

 

• NATO: «Ν' αναπτύξουμε... δυνάμεις, που αναπτύσσονται πιο γρήγορα, να διατηρούνται και να επιβιώνουν περισσότερο...».

 

ΕΕ: «Τα κράτη-μέλη πρέπει να είναι σε θέση ως το 2003 να αναπτύσσουν εντός 60 ημερών
και να υποστηρίζουν επί τουλάχιστον ένα έτος στρατιωτικές δυνάμεις μέχρι 50.000 - 60.000 ατόμων.».
• NATO: ««To NATO και η ΕΕ πρέπει να διασφαλίσουν ότι θα αναπτυχθούν αποτελεσματικές αμοιβαίες διαβουλεύσεις, συνεργασία και διαφάνεια, οι οποίες θα οικοδομήσουν πάνω στους υπάρχοντες μηχανισμούς μεταξύ NATO και ΔΕΕ».
ΕΕ: «Θα καθοριστούν οι λεπτομέρειες για την πλήρη διαβούλευση, συνεργασία και διαφάνεια μεταξύ της ΕΕ και του NATO».

 

Το συμπέρασμα είναι άτι ο ευρωστρατος δεν δημιουργείται ως αντίβαρο ή άλλος πόλος από το NATO, αλλά κατόπιν απόφασης του NATO, με τον τρόπο και τους σκοπούς που θέλει το NATO και λειτουργεί με τις υποδομές του NATO και υπό τον έλεγχο του NATO.

 

Ολα τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι κάποιοι ηγέτες στην Ευρώπη δεν θα ήθελαν μια πιο ανεξάρτητη ευρωπαϊκή πολιτική .Αλλά:
α) Δε μπορούν. Χαρακτηριστική είναι ανταπόκριση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ από τις Βρυξέλες (23/12/01): «Οι Ευρωπαίοι έχουν κατά καιρούς απειλήσει ότι... θ' αναγκαστούν ν' αναπτύξουν οι ίδιοι ανεξάρτητα δικά τους μέσα [Σ.Σ.: δηλ.: στρατιωτικές υποδομές]. Πλην. όμως, ουδείς τους πιστεύει, η δε απειλή αυτή έχει πλέον προσλάβει στις Βρυξέλλες χαρακτήρα μάλλον ανεκδότου, προς τέρψιν διπλωματών και άλλων αξιωματούχων».
β) Κι αν μπορούσαν, γιατί οι λαοί θα έπρεπε να περιμένουν από τις δυτικοευρωπαϊκές άρχουσες τάξεις περισσότερη ανθρωπιά σε σύγκριση με των ΗΠΑ;

 

Ο ευρωστρατός και n τουρκική απειλή

 

Και ο δεύτερος ισχυρισμός των ευρωπαϊστών, ότι ο ευρωστρατος θα περιορίσει την τουρκική επιθετικότητα, θεωρούμε ότι είναι αβάσιμος, για τους εξής λόγους:
• Ο ευρωστρατος δεν προορίζεται να δράσει στα σύνορα των χωρών-μελών της ΕΕ, αλλά μακρυά από αυτά (στις περιπτώσεις εκτός άρθρου 5, όπως κομψά λέει το NATO), δηλ. σε χώρες σαν το Αφγανιστάν ή τη Σομαλία. Αυτό συνάγεται και από τις πολιτικές αποφάσεις της ΕΕ και απά το είδος του εξοπλισμού και τον τρόπο οργάνωσης και εκπαίδευσης του ευρωοτρατού.
• Για να μην υπάρχουν καθόλου αμφιβολίες και δια παν ενδεχόμενο, οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί, χωρίς να πάρουν εξουσιοδότηση από την ΕΕ, συνεννοήθηκαν με την Τουρκία (Σύμφωνο Κωνσταντινούπολης, (26/11/01) ότι ο ευρωστρατος δεν θα αναμιγνύεται σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί ζωτικό της χώρο, όπως η Κύπρος και το Αιγαίο, αλλά και το Κουρδιστάν και ο Καύκασος. Στις περιοχές αυτές, χωροφύλακας αναγορεύεται η Τουρκία και ο ευρωστρατός δεν χρειάζεται.
Το κείμενο της Κωνσταντινούπολης απεδέχθησαν και οι 14 εταίροι μας της ΕΕ και μόνο η ελληνική κυβέρνηση αναγκάστηκε να δείξει ότι αντιδρά και «πέτυχε» αναβολή της απόφασης για το ζωτικό χώρο της Τουρκίας, χωρίς ν' απορρίψει το κείμενο!
Αυτή η αναβολή δεν έχει κανένα κόστος για την ΕΕ, διότι η δημιουργία του ευρωστρατού προχωρεί κανονικά. Όταν το
2003 ο ευρωστρατος θα είναι
έτοιμος, βλέπουμε δύο ενδεχόμενα α) Να έχει γίνει αποδεκτό
και από την Ελλάδα το κείμενο
της Κωνσταντινούπολης με κάποιες λεκτικές βελτιώσεις, όπως πχ. ότι ο ευρωστρατος δεν θα επεμβαίνει στο ζωτικό χώρο όχι μόνο της Τουρκίας, αλλά οποιουδήποτε μέλους ή υποψήφιου μέλους. Αυτή η προσθήκη δεν βελτιώνει σε τίποτα τα
πράγματα για την Ελλάδα διότι η Ελλάδα δεν σκοπεύει να επιτεθεί εναντίον κανενός,
β) Το θέμα να παραμείνει ανοιχτό επ' αόριστον. Κα πάλι δεν υπάρχει διαφορά, πρώτον, διότι ό,τι προβλέπει το κείμενο προβλέπεται κάπως γενικότερα από τις αποφάσεις Ουάσινγκτον και Ελσίνκι, κα, δεύτερον, ο ευρωστρατος αυτό που χρειάζεται είναι ξεκάθαρη απόφαση γι' αυτό που θέλει να κάνει (τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ανά τη γη) και όχι γι' αυτά που δεν θέλει να κάνει (τον περιορισμό της τουρκικής επιθετικότητας).
Η υποκρισία της κυβέρνησης Σημίτη επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι δεν έκανε τίποτα για ν' αποτρέψει ή να επηρεάσει ή να καταγγείλει το Σύμφωνο της Κωνσταντινούπολης, ούτε για να ενημερώσει κανέναν από τους 14 πριν φτάσουν στο Λάακεν, και κυρίως από το γεγονός ότι υπέγραψε τις αποφάσεις της Ουάσινγκτον και του Ελσίνκι, από τις οποίες απορρέει αυτό το Σύμφωνο.
• Ας υποθέσουμε (υπόθεση εργασίας) ότι αποφασιζόταν να έχει ο ευρωστρατος ρόλο σε κρίσεις που απειλούν ένα κράτος-μέλος της ΕΕ. Και πάλι η
Τουρκία παρ' ότι δεν είναι μέλος της ΕΕ, έχει ρόλο και λόγο στον ευρωστρατό με βάση τις αποφάσεις Ουάσινγκτον και του Ελσίνκι. Παραθέτουμε:
NATO: «Αποδίδουμε τη μεγαλύτερη σημασία στο να διασφαλίσουμε την όσο το δυνατόν πληρέστερη συμμετοχή Ευρωπαίων συμμάχων που δεν ανήκουν στην ΕΕ σ' επιχειρήσεις αντίδρασης σε κρίσεις υπό τη Διοίκηση της ΕΕ».
ΕΕ: «Θα γίνουν οι κατάλληλες διευθετήσεις, που θα επιτρέπουν σε ευρωπαϊκά κράτη-μέλη του NATO που δεν συμμετέχουν στην ΕΕ να συμβάλουν στη στρατιωτική διαχείριση κρίσεων από την ΕΕ-.
Οι αποφάσεις αυτές αναφέρονται στις 3 χώρες-μέλη του NATO που δεν είναι μέλη της ΕΕ (Νορβηγία, Ισλανδία, Τουρκία), δηλ. στην εξής μία: την Τουρκία.
Η στάση που κρατάει η ΕΕ στα ελληνοτουρκικά είναι ακριβώς ίδια με τη στάση της ΔΕΕ και του NATO, που, ερμηνεύοντας το άρθρο 5 του καταστατικού του, ξεκαθάρισε ότι εγγυάται τα σύνορα της Ελλάδας έναντι οποιουδήποτε εχθρού που δεν είναι μέλος του NATO (δηλ. σήμερα πρακτικά από κανέναν), ενώ δεν τα εγγυάται σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης (δηλ. τον μόνο ορατό σήμερα κίνδυνο).
Για τη διαπραγμάτευση που κατέληξε στο Σύμφωνο της Κωνσταντινούπολης έχουμε δύο ακόμη σχόλια:

 

α) Οι Αμερικανοί διαπραγματεύθηκαν ένα σημαντικό θέμα της ΕΕ, χωρίς να είναι μέλος της ΕΕ. Η ΕΕ όχι μόνο δεν διαμαρτυρήθηκε, αλλά οι 14 απεδέχθησαν το Σύμφωνο, πράγμα που επιβεβαιώνει τον καθοδηγητικό ρόλο των ΗΠΑ.

 

β) Η Τουρκία χωρίς να είναι μέλος της ΕΕ, συναποφασίζει για το στρατό της ΕΕ και ασκεί βέτο, ενώ της Ελλάδας, που είναι μέλος της ΕΕ, δεν ζητείται καν η γνώμη για ένα ζωτικό της θέμα !

 

Το συμπέρασμα είναι ότι όλη η διαδικασία δημιουργίας του ευρωστρατού και η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτόν όχι μονό δεν μείωσε την τουρκική επιθετικότητα, αλλά έδωσε διαβεβαιώσεις στην Τουρκία ότι μπορεί να επιτεθεί όπου και όποτε θέλει, χωρίς οι «μεγάλοι» να την ενοχλήσουν. Έτσι ο Ετσεβίτ αποθρασύνεται και δηλώνει: «Δεν αλλάζει ούτε λέξη· (από το Σύμφωνο). Η θέση της Ελλάδας έγινε δυσχερέστερη.

 

Και άλλες αρνητικές συνέπειες για την Ελλάδα

 

Ετσι, λοιπόν, η Ελλάδα οδηγείται στη συμμετοχή 400 αξιωματικών και 3.500 στρατιωτών στον ευρωστρατό και άλλων τόσων για εφεδρεία, με
κόστος 20 δις δρχ. το μήνα.Θα πληρώνουμε τόσα χρήματα για κάτι που. τουλάχιστον, δενμας αφορά, για να μην αναφέρουμε τη δυσαρέσκεια ή εχθρότητα που θα προκαλείταιαπέναντι μας, λόγω της συμμετοχής μας στις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις εναντίον τωνλαών. Ταυτόχρονα δεσμεύουμε για τον ευρωστρατό 40 μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα, φρεγάτες, υποβρύχια κ.λπ.
Σε αυτά πρέπει να προσθέσουμε όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το πλαίσιο Ουάσινγκτον - Ελσίνκι, δηλ. τη συμμετοχή μας και στο NATO, δηλ. ότι:
• Διαλύουμε ολόκληρα τμήματα των Ενόπλων μας Δυνάμεων και τα μετατρέπουμε σε επιτελεία
• Σε περίπτωση τουρκικής απειλής μας απαγορεύεται να κινήσουμε ολόκληρες μεγάλες μονάδες που υπάγονται στο NATO, αν δεν μας επιτρέψει το NATO.
• Αλλάζουμε σταδιακά όλο το δόγμα των Ενόπλων Δυνάμεων, από αμυντικό (προς την Τουρκία) σε επιθετικό (προς κάθε Αφγανιστάν).
• Αγοράζουμε όπλα όχι τα πιο καλά, πιο φθηνά και πιο χρήσιμα σε μας, αλλά αυτά που θέλουν οι «σύμμαχοι μας».
• Γεμίζουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις μισθοφόρους και μάναντζερ (!), αλλάζοντας όλο το πνεύμα που υπήρχε μέχρι τώρα και μας επέτρεψε να επιβιώσουμε ως κράτος πέραν πάσης «λογικής».
Το συμπέρασμα που εμείς τουλάχιστον βγάζουμε απ' όλα τα παραπάνω, είναι ότι η συμμετοχή μας στην ΕΕ και στον ευρωστρατό ζημιώνει την αμυντική μας ικανότητα και αυτός είναι ένας από τους πολλους λόγους για τους οποίους πρέπει ν' αποχωρήσουμε από αυτήν, ν' αποφασίζουμε oι ίδιοι για το μέλλον του τόπου μας. Δεν ισχυριζόμαστε ότι αυτός είναι ένας εύκολος δρόμος, ισχυριζόμαστε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

• Ο Νίκος Καργόπουλος είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Αγωνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΑΣΚΕ).
Η παγκόσμια οικονομική κρίση συνεχίζεται και ανακυκλώνεται από τους ίδιους τους δημιουργούς της, με στόχο την όλο και αγριότερη εκμετάλλευση των λαών. Η Ελλάδα έχει την ατυχία να βιώνει την κρίση με μια κυβέρνηση που απροκάλυπτα εξυπηρετεί τα αμερικανικά, κυρίως, συμφέροντα (και κάποια ειδικότερα, όπως της Γκόλντμαν Σακς) και τα ευρωπαϊκά, κατά δεύτερο λόγο.
Για να αντιμετωπίσουμε την κρίση, πρέπει να εκδιώξουμε τη σημερινή κατοχική κυβέρνηση, να την αντικαταστήσουμε με άλλη, που να εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα, η οποία, κατά τη γνώμη του ΑΣΚΕ, θα πρέπει να κινηθεί στο παρακάτω πλαίσιο.
Α) Το ΑΕΠ της Ελλάδας είναι 230 έως 240 δισ. Αν από αυτά αφαιρεθεί ο ετήσιος δανεισμός (50 έως 70 δισ.), βγαίνει ότι ο πλούτος που παράγεται στη χώρα μας φθάνει καθαρά τα 170 έως 190 δισ. το χρόνο. Αυτός, όμως, ανισοκατανέμεται και υπερβολικά μεγάλο μέρος του διαρρέει στο εξωτερικό για εισαγωγές και τοκοχρεολύσια. Τα σημερινά τεράστια χρέη και τα ελλείμματα είναι τα σωρευτικά αποτελέσματα μιας αντιπαραγωγικής δομής, που επιβλήθηκε από την άρχουσα τάξη, με την επιλογή της για την ένταξη της χώρας μας στην ΕΟΚ-Ε.Ε.-ΟΝΕ. (βλ. έκδοση ΑΣΚΕ-4). Γι’ αυτό μια πραγματικά ελληνική κυβέρνηση (αριστερή ή δεξιά) οφείλει να προκηρύξει άμεσα δημοψήφισμα για την αποχώρηση της χώρας από την Ε.Ε.
Β) Με την αποχώρηση από την Ε.Ε. και την επαναφορά της δραχμής, οφείλουμε να εθνικοποιήσουμε ένα μέρος του τραπεζικού συστήματος και να απαγορεύσουμε την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων. Έτσι ξαναπαίρνουμε στα χέρια μας τη νομισματική μας πολιτική, ώστε να μπορούμε να προωθούμε τις εξαγωγές μας, να μοιράζουμε τα βάρη των οικονομικών δυσκολιών σε όλους κι όχι μόνο στους εργαζόμενους και συνταξιούχους και να μην επιτρέπουμε σε κερδοσκόπους ή άλλους να υπονομεύουν την προσπάθεια της ανάπτυξης.
Γ) Με το μνημόνιο η χώρα μας θα φτάσει να πληρώνει για τους τόκους των δανείων περίπου τόσα όσα είναι οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου, που, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2011, είναι 22 δισ. Συνεπώς, λόγω του μνημονίου δε θα μπορεί το κράτος να πληρώνει μισθούς και συντάξεις, αφού η αφαίμαξη των πόρων της χώρας είναι συνεχής και αυξανόμενη. Το αδιέξοδο είναι ολοφάνερο. Γι’ αυτό πρέπει να καταργήσουμε αμέσως το μνημόνιο με απλό νόμο, όπως αυτός με τον οποίο μας επιβλήθηκε (άλλωστε τα χρήματα τα έχουν πάρει ήδη πίσω, δηλ. απλώς θα απαλλαγούμε από τους επαχθείς όρους). Ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας και άλλοι επιστημονικοί φορείς έχουν καταγγείλει το μνημόνιο ως αντισυνταγματικό κι έχουν προσφύγει στα δικαστήρια για την κατάργησή του, τα οποία, αν δεν είναι όργανά τους, θα μας απελευθερώσουν από το μνημόνιο αυτόματα και νομότυπα.
Δ) Η αντιπαραγωγική νοοτροπία του κράτους, δηλ. να καταναλώνεις περισσότερα απ’ όσα παράγεις και να δανείζεσαι για να αγοράσεις, έχει περάσει και σε πολλές οικογένειες και είναι φαινόμενο παρακμής. Πολλοί έχουν δανειστεί για να αγοράσουν πολυτελές αυτοκίνητο ή για να πάνε διακοπές ή για άλλες αγορές, που δεν ήσαν απαραίτητες. Δε σκέφθηκαν ότι, αφού δεν είχαν δικά τους χρήματα γι’ αυτές τις αγορές και με δεδομένο ότι γενικά το οικογενειακό εισόδημα θα μειώνεται συνεχώς και δε θα αυξάνεται, δε θα έβρισκαν χρήματα ούτε για να ξεπληρώσουν τα δάνεια. Η απερισκεψία κάνει τον άνθρωπο να ζητάει χρήματα που δεν είναι προϊόν εργασίας. Με την οργιώδη διαφήμιση τους έκαναν να πιστεύουν ότι τους χαρίζουν λεφτά, στην αρχή με τα τυχερά παιχνίδια (λαχεία, προπό κ.λπ.), μετά με το χρηματιστήριο, τώρα με τα δάνεια από τις τράπεζες. Αυτοί οι άνθρωποι δε βλάπτουν μόνο τις οικογένειές τους, αλλά και το κοινωνικό σύνολο, γιατί δεν κινητοποιούνται (απεργίες κ.λπ.) και γενικά λειτουργούν υπό καθεστώς φόβου. Αν θέλουμε να πάμε μπροστά, αυτή η υπερκαταναλωτική νοοτροπία πρέπει να εκλείψει.
Ε) Η Ελλάδα θα πρέπει επιτέλους να επανασυστήσει και να αναπτύξει το παραγωγικό δυναμικό της. Να προωθήσει τον αγροτικό τομέα, που πριν από την ένταξη στην ΕΟΚ-Ε.Ε. ήταν πλεονασματικός, να προωθήσει εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας με το υψηλής στάθμης επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει, να ενισχύσει και να προστατεύσει κάθε εγχώρια παραγωγική δραστηριότητα. Αυτό μπορεί να γίνει (αν χρειάζεται) με την επιβολή δασμών στα ξένα προϊόντα που ανταγωνίζονται τα ελληνικά, με επιδότηση της παραγωγής και των εξαγωγών, με εξασφάλιση αγορών στο εξωτερικό με διμερείς εμπορικές (και όχι μόνο) συμφωνίες με άλλες χώρες με βάση το αμοιβαίο όφελος κ.λπ.
ΣΤ) Η Ελλάδα πρέπει να επαναδιαπραγματευθεί το χρέος της στην πραγματική του αξία. Η Αργεντινή το 2002 «κούρεψε» το 65% του χρέους και πλήρωσε μόνο το 35% των όσων απαιτούσαν οι δανειστές. Το 65% του χρέους της «κούρεψε» το 2004 και η Ουρουγουάη. Το 2008 ο Ισημερινός κήρυξε άνομο το χρέος προς τους δανειστές, οι οποίοι αντέδρασαν με κόψιμο περαιτέρω δανείων, αλλά η χώρα απευθύνθηκε στην Κίνα, από την οποία πήρε όσο δάνειο χρειαζόταν με πολύ ευνοϊκότερους όρους. Η χώρα μας στο εξής πρέπει να δανείζεται μόνο για παραγωγικές επενδύσεις, κατά προτίμηση με εσωτερικό δανεισμό από την Ελλάδα και την ομογένεια. Οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες φθάνουν τα 380 δισ. (στοιχεία Μαΐου 2010), ποσό που υπερβαίνει το δημόσιο χρέος και το οποίο εκμεταλλεύονται ασύδοτα και προς ίδιον όφελος οι τράπεζες (τρομακτικά bonus και φυγάδευση κεφαλαίων στο εξωτερικό), αντί να διατίθενται στην ορθολογική ανάπτυξη υπέρ της κοινωνίας. Αν χρειασθεί εξωτερικό δανεισμό η Ελλάδα, μπορεί να συνάπτει μόνο διακρατικές συμφωνίες (π.χ. η Κίνα έχει δανείσει τη Σερβία και τη Μολδαβία με επιτόκιο 3%, έναντι κατασκευής έργων από κινέζικες εταιρείες, με χρόνο αποπληρωμής 15 χρόνια).
Ζ) Να απαιτήσουμε την καταβολή του κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων από τη Γερμανία. Αν η κ. Μέρκελ και οι διάδοχοί της αρνηθούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, τότε να διαγράψουμε ισόποσες υποχρεώσεις δικές μας προς τις γερμανικές τράπεζες. Αν χοντρύνουν το παιχνίδι (τουριστικές οδηγίες κ.λπ.), να ξέρουν ότι θα προχωρήσουμε σε μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων, που έχουν κατακλύσει την ελληνική αγορά. Αυτοί θα χάσουν πολύ περισσότερα.
Η) Να προωθήσουμε την παιδεία, τον πολιτισμό, την έρευνα και την τεχνολογία. Η επένδυση στον άνθρωπο είναι η πιο παραγωγική επένδυση μιας χώρας. Την επένδυση δεν τη θεωρούμε με τη στενή έννοια του καπιταλιστικού κόσμου, που θέλει τους εργαζομένους να είναι εξειδικευμένοι σε ένα μόνο αντικείμενο, με μοναδικό σκοπό την κερδοφορία του εργοδότη και αποκλεισμένοι από κάθε άλλο μορφωτικό και πολιτιστικό στοιχείο (ώστε να είναι και πλήρως ελεγχόμενοι). Η Ελλάδα χρειάζεται πολίτες με συλλογική νοοτροπία, κοινωνικές ευαισθησίες, εθνική συνείδηση, ευρεία μόρφωση, συνεχιστές της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και με πανανθρώπινες αξίες, ανοιχτούς στους άλλους λαούς, ιδίως τους γειτονικούς, και τους πολιτισμούς τους.
Ευτυχώς διαψεύστηκαν οι φόβοι μας ότι στους Ολυμπιακούς Αγώνες η χώρα μας θα δυσφημιζόταν. Οργανωτικά και λειτουργικά δεν προέκυψαν σημαντικά προβλήματα και η γενική εντύπωση ήταν θετική. Στα θετικά είναι επίσης ότι τους Αγώνες παρακολούθησαν πολλοί θεατές.
Αυτό εν πολλοίς οφείλεται και στο γεγονός ότι η ΝΔ, λόγω των ασφυκτικών προθεσμιών, υπόλογη σε περίπτωση αποτυχίας και εγκλωβισμένη στο σύνδρομο κυβέρνηση-αντιπολίτευση, δε θέλησε ή δεν πρόλαβε να επωφεληθεί, όπως το ΠΑΣΟΚ, στήνοντας την ανάλογη "επικοινωνιακή" πολιτική, σύμφωνα με την οποία οι καθυστερήσεις, η έλλειψη οργάνωσης, η κατασπατάληση-διασπάθιση δημόσιου χρήματος και το φαγοπότι εργολάβων, προμηθευτών, τρομοκρατολόγων και λοιπών πλιατσικολόγων ήταν πράγματα απολύτως φυσιολογικά και δικαιολογημένα.
Η τελετή έναρξης ήταν εικαστικά ιδιοφυής, ανεξάρτητα από το "ιδεολόγημα" της, και έδειξε ότι η χώρα μας έχει το δυναμικό που μπορεί να "παράγει" σύγχρονες ελληνικές πολιτιστικές εικόνες παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Η χώρα μας θα ωφεληθεί;

Ισχυρίζονται ότι η χώρα μας θα ωφεληθεί και ότι άξιζε η θηριώδης για τα μέτρα της σπατάλη των 10 δις ευρώ (προς το παρόν) και η υπερχρέωση των 200 δις ευρώ του δημοσίου και άλλων 90 δις ιδιωτών και επιχειρήσεων. Τα ισχυρίζονται αυτοί που επωφελήθηκαν από τους Αγώνες, τα ΜΜΕ των εργολάβων-προμηθευτών, οι τράπεζες-χορηγοί και οι παπαγάλοι τους.
Θ' αυξηθεί το τουριστικό ρεύμα, λένε, όταν η ακρίβεια λόγω του ευρώ και της ανεξέλεγκτης αισχροκέρδειας έχει διώξει τον τουρισμό σε φθηνότερους προορισμούς. 'Οταν ο τουρισμός, όπως και γενικότερα η ελληνική οικονομία, δεν είναι πλέον ανταγωνιστικός.

Τα έργα

Ισχυρίζονται επίσης ότι χωρίς τους Ολυμπιακούς Αγώνες ούτε τα μεγάλα κυκλοφοριακά έργα ούτε η επέκταση και η βελτίωση των συγκοινωνιών θα γίνονταν. Το επιχείρημα αυτό είναι απαράδεκτο. Αν θεωρούσαν ότι τα έργα ήταν αναγκαία για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στο Λεκανοπέδιο, αυτά θα έπρεπε να προγραμματιστούν, να χρηματοδοτηθούν και να κατασκευασθούν για τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου και όχι για να τα δουν οι ξένοι επισκέπτες των Ολυμπιακών Αγώνων. Πάντως τα κυκλοφοριακά οδικά έργα στο πολεοδομικό περιβάλλον του Λεκανοπεδίου καθίστανται ανεπαρκή μετά από λίγα χρόνια. Ο λόγος είναι ότι αυξάνεται ο κυκλοφοριακός φόρτος τους, επειδή αυξάνονται οι χρήσεις δίπλα σ' αυτά ( π.χ. εμπορικά κέντρα, καταστήματα κ.λ.π.), επεκτείνεται ανεξέλεγκτα η πόλη περιμετρικά, με συνέπεια ν' αυξάνεται ο αριθμός των κυκλοφορούντων οχημάτων.
Και δε φθάνει μόνο αυτό. Η χώρα μας πλήρωσε και φορτώθηκε ένα πλήθος αθληηκών εγκαταστάσεων, που ήταν οι δαπανηρότερες όλων των αντίστοιχων των άλλων Ολυμπιακών Αγώνων, όχι μόνο άχρηστων, εν πολλοίς, αλλά και με τεράστιο κόστος συντήρησης. Είναι αμφίβολο μάλιστα αν βρουν και να τα ξεπουλήσουν όσο όσο, όπως προτίθενται.
Στις δαπάνες πρέπει να προστεθούν όλα τα έξοδα για τη λειτουργία της Αθήνας τον Αύγουστο και τα λειτουργικά έξοδα των Αγώνων (προσωπικό δημόσιων φορέων 24ωρου λειτουργίας, συγκοινωνίες, επιδόματα, υπερωρίες, αμοιβές εθελοντών κ.λ,π.).
Οι «εθελοντές»» στη μεγάλη τους πλειοψηφία εργάσθηκαν με αμοιβή. Αυτό αποσιωπήθηκε, επειδή ο εθελοντισμός για τη ΔΟΕ περιλαμβάνεται στα ιδεολογήματα της.
Έλληνες και ξένοι εργάτες πλήρωσαν με τη ζωή τους την έλλειψη των μέτρων ασφαλείας για τα υπερκέρδη των εργολάβων.

Η ασφάλεια

Με κάθε δημοσίευμα ή σχόλιο ξένων ΜΜΕ, που κατευθυνόμενα παρουσίαζαν την Ελλάδα ως άντρο τρομοκρατών, οι κυβερνώντες ψώνιζαν για την ασφάλεια ό,η ήθελαν να μας πουλήσουν Αμερικάνοι, Ισραηλινοί, Βρετανοί, Αυστραλοί και λοιποί τρομοέμποροι. Όλοι αυτοί λειτούργησαν σαν τους προστάτες της νύχτας, γιατί μόνο αυτοί υπήρχε περίπτωση να οργανώσουν τρομοκρατική ενέργεια, αν δεν τους αναθέταμε την ασφάλεια.
Βέβαια στη διάρκεια της παραμονής τους όλοι αυτοί οι πράκτορες δεν έκαναν μόνο δωρεάν διακοπές, αλλά κατέγραψαν ό,τι τους ενδιέφερε και άφησαν υποδομή για την καλύτερη παρακολούθησή μας στο μέλλον.
Έτσι το κόστος έφθασε, όπως λένε, να είναι τετραπλάσιο από αυτό του Σίδνεϊ. Τα λύτρα της εξάρτησης μας στους επίσημους τρομοκράτες έφθασε να είναι τουλάχιστον 1,3 δις ευρώ. Στο τέλος, αφού πέτυχαν το σκοπό τους, ...μας ζήτησαν και συγγνώμη κι εμείς οι ... έξυπνοι κολακευτήκαμε.

Πολλά θα μπορούσαν να γίνουν

Με το τεράσηο αυτό κόστος, που με μεγάλη ευκολία φόρτωσαν στον ελληνικό λαό, θα μπορούσαν ν' ανημετωπισθούν ζωτικές ανάγκες της χώρας, όπως η ανάπτυξη της περιφέρειας (νέες παραγωγικές μονάδες, έργα υποδομής), η βελτίωση της δημόσιας υγείας, της παιδείας, των κοινωνικών παροχών, με στόχο μια παραγωγική και ανθρώπινη χώρα. Πολλά θα μπορούσαν να γίνουν προς όφελος μας με αυτά τα ιλιγγιώδη ποσά, αν είχαμε ελληνικές ηγεσίες.

Η ΔΟΕ

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι δρώμενο παγκόσμιο και, όπως και στην αρχαιότητα, αφορμή για συγκλίσεις. Η εκμετάλλευση τους είναι πολλαπλή. Μέσω του αθλητισμού (ακριβέστερα του πρωταθλητισμού) επιδιωκόταν ανέκαθεν η κατάδειξη της εθνικής ισχύος των διαφόρων χωρών και οι ανταγωνισμοί τους μεταφέρονταν και στον τομέα αυτύ με αθέμιτα κατά κανύνα μέσα (ντόπιγκ, υπηκοότητα σε ξένους αθλητές κ.λ,π.).
Από το 1980, επί προεδρίας Σάμαρανκ, οι Αγώνες πήραν και άλλη διάσταση. Ενσωματώθηκαν στο καπιταλιστικό σύστημα, με την αναγόρευση του κέρδους ως βασικού συστατικού στοιχείου τους και τους διαχειρίζεται πλέον η ΔΟΕ ως εμπορικό προϊόν.
Η ΔΟΕ είναι μια διεφθαρμένη κερδοσκοπική εταιρεία, με μορφή ιδιωτικής λέσχης, που διαχειρίζεται εν λευκώ τους Ολυμπιακούς Αγώνες και δεν ελέγχεται από κανένα διεθνή οργανισμό, ούτε καν τις διεθνείς αθλητικές οργανώσεις. Έχει αναβαθμίσει και ακριβύνει το "προϊόν" της και απευθύνεται σ' ένα τεράστιο τηλεοπτικό κοινό (εφέτος ήταν τουλάχιστον 3,4 δισεκατομύρια). Τα τηλεοπτικά έσοδα της ΔΟΕ είναι τεράστια. Στην Αθήνα έφθασαν το 1,5 δις ευρώ, από τα οποία για τους Αγώνες έδωσε 730 εκ. ευρώ. Τα υπόλοιπα τα κράτησε η ΔΟΕ. Έχει επίσης τεράστια επιπλέον έσοδα από πολυεθνικές εταιρείες-χορηγούς (Coca Cola, Me Donald's, Xerox, Kodak, Swatch, Panasonic, Samsung, Visa κ.λ.π.), με χορηγικό αντίτιμο έκαστος τουλάχιστον 50 εκ. ευρώ.
Η "αναβάθμιση" Σάμαρανκ σήμαινε την επισημοποίηση του επαγγελματικού αθλητισμού, που ως τότε εμφανιζόταν ως ερασιτεχνικός, δηλ. του πρωταθλητισμού, με εταιρείες- χορηγούς σε αθλητές. Το ντόπιγκ αυξάνει τα ρεκόρ, την τηλεθέαση, τη διαφήμιση των χορηγών, την τιμή του "προϊόντος", τα μετάλλια και το κύρος των χωρών. Η καταπολέμηση του ντόπιγκ είναι υποκρισία. Το ξορκίζουν, αλλά το θέλουν και το χρησιμοποιούν όλοι, οι χώρες, η ΔΟΕ, οι αθλητικές ομοσπονδίες και οι αθλητές. Υποχρεώθηκε τώρα η ΔΟΕ να εμφανίζεται πολέμια, επειδή τα τελευταία χρόνια αυξήθηκαν οι θάνατοι αθλητών και πρώην αθλητών (π.χ. σε ΗΠΑ, Ιταλία) καθώς και ο ανταγωνισμός μεταξύ των εταιρειών-χορηγών. Το "προϊόν" της άρχισε να απαξιώνεται. Έτσι "τσιμπάει" που και που στους Αγώνες ελάχιστους (ούτε 1ο/οο) ντοπαρισμένους, εμπορικά ασήμαντους, για να μιλά για "καθαρούς" Αγώνες. Στο απυρόβλητο είναι φυσικά οι χώρες με αθλητές μεγάλης εμπορικής αξίας, όπως οι ΗΠΑ, η Βρετανία, Αυστραλία, Καναδάς κ.λ.π. Οι Αμερικανοί ούτε καν ελέγχονται!

Γιατί πήραμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η άρχουσα τάξη της χώρας μας με την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας τόλμησε ένα δύσκολο εγχείρημα, από το οποίο προσδοκούσε μεγάλα οφέλη για λογαριασμό της, όπως και έγινε.
Η ΔΟΕ το 1997, μετά το φιάσκο της Ατλάντα το 1996 (ανοργανωσιά, βόμβες, απαράδεκτες εγκαταστάσεις), είδε το "προϊόν" της απαξιωμένο και θεώρησε ότι η "επιστροφή στη χώρα που γεννήθηκαν" ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία αναβάθμισης, εξασφαλίζοντας όμως, μέσω της ευνοούμενης τους κ. Γιάννας, οι Αγώνες να έχουν πλουσιοπάροχες υπηρεσίες και εγκαταστάσεις. Πληρώσαμε χρυσά όλ' αυτά, για ν' αναβαθμίσει το «προϊόν» της η ΔΟΕ και για να έχει περισσότερα κέρδη.
Αφησαν σκόπιμα όλα να γίνουν την τελευταία στιγμή ,για ν' αυξηθεί το κόστος τους, λέγοντας ότι όλοι οι Ελληνες φταίμε, επειδή τα κάνουμε όλα την τελευταία στιγμή.
Η χειραφέτηση και ο εξευρωπαϊσμός της χώρας μας και η αναβάθμιση των Αγώνων ήταν το "ιδεολόγημα" τους. Στην πορεία φάνηκε ότι η νοοτροπία της εξάρτησης (ασφάλεια, ξένοι πράκτορες) πάει με αυτήν του αρχοντοχωριάτη, που τους απένειμε ο "αχάριστος" κ. Ρογκ. Να δείξουν στους ξένους τη βιτρίνα με σπατάλες και γελοιότητες με τους λαμπαδηδρόμους life style, τις σαχλαμάρες των τηλεπαρουσιαστών και τις
ανοησίες περί DNA των νικητών.
Στόχος τους ακόμη περισσότερα μετάλλια, ακόμη περισσότεροι ολυμπιονίκες, να εξακολουθεί να τρέφεται πλουσιοπάροχα ένα ολόκληρο κύκλωμα με αυτά. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ποια αναβάθμιση;
Ευτυχώς που η υπόθεση Κεντέρη-θάνου έβαλε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις. Κλόνισε την αντίληψη ότι αυτού του είδους τα πρότυπα και αυτού του είδους ο αθλητισμός είναι ελκυστικά για τη νεολαία. Δεν αμφιβάλλουμε ότι αυτό το σύστημα θα επιχειρήσει να περιορίσει το πρόβλημα σε πρόσωπα και να κουκουλώσει τα πράγματα. Οι παπαγάλοι πιάσανε δουλειά, το πρόβλημα όμως παραμένει.

Οι Θέσεις μας

Το ΑΣΚΕ είχε εξ αρχής εκφράσει την αντίθεση του στην ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων από την Ελλάδα. Οι Αγώνες έχουν καταντήσει μέσο για να κερδίζουν οι μεγάλες ξένες και ντόπιες εταιρείες, να γίνεται μια τεράστια αφαίμαξη εισοδήματος από τους οικονομικά ασθενέστερους προς όφελος των οικονομικά ισχυρών. Πρώτη φορά αναλαμβάνει τους Αγώνες χώρα του μεγέθους της Ελλάδας, που θα πληρώνει για πολλά χρόνια όχι μόνο τα δάνεια, αλλά και τα αρνητικά κοινωνικά πρότυπα που προβλήθηκαν. για τη νεολαία. Πρωταθλητισμός, ρεκόρ και μετάλλια ίσον επίλυση δια βίου του οικονομικού προβλήματος, θεμιτά όλα τα μέσα, ακόμη και το ντόπιγκ, χωρίς να υπολογίζεται το αγαθό της υγείας...
Το ΑΣΚΕ πιστεύει ότι πρέπει εγκαίρως να αλλάξουμε τα πρότυπα αυτά, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να διοργανώνουμε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Ολυμπισμός ως συμβολισμός και ιδεολόγημα σήμερα κατάντησε καρικατούρα και εμπορικό σήμα, τον οποίο σφετερίζεται η ΔΟΕ.
Το ΑΣΚΕ πιστεύει ότι η χώρα μας είναι ο φυσικός φορέας του ολυμπισμού και έχει το δικαίωμα της διαχείρισης του. Εφ' όσον οι αρχές του ολυμπισμού παραβιάζονται, εφ' όσον διατηρείται ο σημερινός χαρακτήρας των Ολυμπιακών Αγώνων, η Ελλάδα όχι μόνο δεν πρέπει να ξαναπάρει μέρος σ' αυτούς (και πολύ περισσότερο δεν πρέπει να τους ξαναδιοργανώσει), αλλά δεν πρέπει να επιτρέψει ξανά στους «Αθανάτους» να μας χρησιμοποιήσουν για τις μπίζνες τους, π.χ. να μην τους ξαναδώσουμε τη φλόγα. Αντιθέτως πρέπει να προωθούμε το μαζικό, λαϊκό αθλητισμό, π.χ. το σχολικό.
Επιφυλασσόμαστε κάποια στιγμή να παρουσιάσουμε πληρέστερα τις θέσεις του ΑΣΚΕ για τον αθλητισμό.
Με το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ το 1987 αποφασίστηκε η λήψη κάποιων ημίμετρων για την απαγόρευση ουσιών που καταστρέφουν το όζον της στρατόσφαιρας, το οποίο όζον προστατεύει την υγεία ανθρώπων και ζώων και τη φυτική παραγωγή. Το Πρωτόκολλο υπογράφηκε, όπως έχουμε ξαναγράψει στην «Ε», με μεγάλη καθυστέρηση, υπό την πίεση εταιρειών, κυρίως της αμερικανικής Ντι Ποντ, που παρήγαν τις ουσίες αυτές.
Κι όμως, αυτά τα καθυστερημένα ημίμετρα αρχίζουν να αποδίδουν. Η έκταση της τρύπας του όζοντος σταθεροποιήθηκε, δείχνει τα πρώτα σημάδια μείωσης και υπολογίζεται ότι θα μηδενιστεί γύρω στο 2075.
Οι εξελίξεις αυτές αποδεικνύουν ότι, αν η ανθρωπότητα πάρει έγκαιρα και τολμηρά μέτρα, αν πάψουν οι ιδιώτες-επιχειρηματίες να κερδοσκοπούν σε βάρος του περιβάλλοντος, αν η παραγωγική διαδικασία περάσει στο έλεγχο των κοινωνιών, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία και τα άλλα μεγάλα προβλήματα, με πρώτο το φαινόμενο του θερμοκηπίου, και να κάνουμε όλοι τη ζωή μας καλύτερη και πιο φυσιολογική.
Η ελληνική εταιρία ΕΒΙΚ, που μέχρι τώρα εισήγε βιολογικά προϊόντα, τώρα πρώτη στον κόσμο(!) άρχισε να παράγει βιολογικά απορρυπαντικά. Σχεδίαζε παραγωγή μόνο για ευαίσθητες στη ρύπανση χώρες, όμως τώρα θα εφοδιάζει και την εγχώρια αγορά. Εξαιρετική προσπάθεια, που αξίζει κάθε στήριξης από το κράτος, αν περισσέψουν χρήματα από άλλες σοβαρότερες επιδιώξεις, όπως η ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων!
Δεν ξέρουμε πόσο ευτυχείς θα είναι οι αμερικανικές και δυτικοευρωπαϊκές εταιρίες απορρυπαντικών, που με τα προϊόντα τους ρυπαίνουν τόσο πολύ τα νερά. Αξίζει να αναφέρουμε πως η ΝΑΣΑ κρατούσε μυστικά τα αποτελέσματα ερευνών της για την τρύπα του όζοντος και τα ανακοίνωσε 2 βδομάδες μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Μόντρεαλ (16/9/1987), ώστε να μην παρθούν αυστηρά μέτρα και να προλάβει η εταιρία Du Pont να πουλήσει τα σπρέι που είχε στις αποθήκες της!

Συμμόρφωση προς την Ε.Ε.

Η Ελλάδα έχει αναλάβει τη δέσμευση προς την Κομισιόν να καταρτίσει προϋπολογισμό το 2010 με μηδενικό έλλειμμα. Έτσι στο «Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης» προβλέπεται ότι εφέτος το έλλειμμα θα διαμορφωθεί στο 1,6%, το 2009 στο 0,8% και το 2010 θα είναι μηδέν. Φυσικά αυτά είναι εκτός πραγματικότητας (το 2007 το έλλειμμα με το αυξημένο ΑΕΠ έφθασε το 2,7% παρά τα κρυφά χρέη των «ειδικών» λογαριασμών, που δεν εμφανίζονται στον προϋπολογισμό), επειδή τότε το κράτος θα πρέπει κηρύξει πλήρες χρεοστάσιο, δηλ. να μην πληρώνει τις υποχρεώσεις του, όπως ήδη κάνει σε πολλές περιπτώσεις που αφορούν τα πιο αδύνατα οικονομικά στρώματα: στα ασφαλιστικά ταμεία, στα κοινωνικά προγράμματα, στους ΟΤΑ, στα χρηματοδοτούμενα από την Ε.Ε. έργα (εθνική συμμετοχή), με συνέπεια να μην απορροφώνται τα ΚΠΣ και τα ΕΣΠΑ κ.λπ.

Το δημόσιο χρέος

Το κράτος δεν μπορεί ούτε να δανεισθεί για να καλύψει τα ελλείμματα, αφού το χρέος έχει υπερβεί κάθε όριο. Εφέτος το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης θα ανεβεί στα 250,2 δισ. ευρώ και η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να δανειστεί 39,3 δισ. ευρώ, για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η έκτακτη εισφορά προς την Ε.Ε. λόγω της αναθεώρησης του ΑΕΠ. Από το 2004, οπότε και ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας η Νέα Δημοκρατία, η χώρα έχει χρεωθεί επί πλέον 50 δισ. ευρώ. Το δημόσιο χρέος που μας είχε φορτώσει το ΠΑΣΟΚ το 2004 ήταν 201,2 δισ. ευρώ και για εφέτος αναμένεται να διαμορφωθεί στα 250,2 δισ. ευρώ.
Τι έμενε λοιπόν ;

Ποια είναι τα νέα φορολογικά μέτρα

Είναι φανερό ότι δεν ήταν δυνατή η πραγματοποίηση του «στόχου» του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 1,6% φέτος. Έτσι άρον-άρον και υπό το κράτος πανικού αποφασίσθηκαν τα νέα φορολογικά μέτρα, που στρέφονται κυρίως κατά των πολλών και ελάχιστα ή καθόλου κατά των λίγων, επειδή αυτή είναι η ιδεολογία της Ν.Δ., την οποία, άλλωστε, δεν κρύβει.
Το νομοσχέδιο για τα οικονομικά μέτρα που ανακοίνωσε ο Αλογοσκούφης προβλέπει τα εξής:
-Φορολόγηση των μερισμάτων και της υπεραξίας από μετοχές κατά 10% με ισχύ από 1/1/2009. Διευκρίνησε μετά ότι θα συμψηφίζει τις ζημιές των μετοχών, για να μην τους πέσει βαρύ.
-Για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο και προς τρίτους που εισπράττονται από Δ.Ο.Υ. προβλέπονται έως 24 δόσεις με πλήρη απαλλαγή από προσαυξήσεις. Προθεσμία μέχρι τις 20 Νοεμβρίου.
-Η περαίωση φορολογικών υποθέσεων αφορά τις διαχειριστικές περιόδους έως την 31η Δεκεμβρίου 2006.
-Αυξάνεται η προκαταβολή φόρου των επιχειρήσεων στο 80% το 2009, από 65% που ισχύει σήμερα
-Αύξηση κατά 20% των τελών κυκλοφορίας του 2009 για όλα τα οχήματα πλην των ηλεκτροκίνητων.
-Μείωση φορολογικών συντελεστών επί των κερδών εταιριών φυσικών προσώπων κατά 1% ανά έτος με ισχύ από το 2010, δηλ. από 25% σήμερα σε 20 % το 2014.
-Κατάργηση του αφορολόγητου ορίου για όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους επιτηδευματίες και τη φορολόγησή τους με 10% για δηλωθέν εισόδημα μέχρι του ποσού των 10.500 ευρώ. Εξαιρούνται όσοι είναι κάτω των 30 με μπλοκ αποδείξεων. Αν είναι 31 δεν εξαιρούνται !
Επί πλέον:
-Επανέρχονται τα τεκμήρια που είχαν καταργηθεί το 2002.
-Έχει ήδη γίνει νόμος η επιβολή του ενιαίου τέλους των ακινήτων από 1-1-2008, αφού έσπευσαν να καταργήσουν το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας, δηλ. επιβολή φόρου κατοχής.

Τα μέτρα ευνοούν κεφάλαιο και φοροφυγάδες,

Σε αντιστάθμισμα της ελάχιστης φορολόγησης μόνο με 10% των μετοχών και της αύξησης της προκαταβολής φόρου των επιχειρήσεων, η κυβέρνηση τους παρέχει μείωση της φορολογίας των κερδών τους και χαριστική ρύθμιση των οφειλών τους. Υπάρχουν περίπου 10.000 οφειλέτες, που χρωστούν πάνω από 200.000 ευρώ ο καθένας. Έτσι μαζεύτηκαν, άλλωστε, και αυτά τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο, που είναι περίπου 18 δισεκατομμύρια ευρώ! Αντί δηλαδή να τους ελέγξει ή να βάλει φυλακή τους μεγαλοφοροφυγάδες, τους κάνει και διευκολύνσεις, ευλογώντας τη φοροδιαφυγή. Όταν η Ν.Δ. ήταν αντιπολίτευση, ο Αλογοσκούφης δήλωνε αντίθετος με ανάλογες «ρυθμίσεις» του ΠΑΣΟΚ και ζητούσε φορολογικούς ελέγχους. Τώρα ... ΠΑΣΟΚ!
Οι μεγαλοφοροφυγάδες, λοιπόν, δεν πρόκειται να πληρώσουν, όπως πάντα, και θα παραμείνουν ατιμώρητοι.
… πλήττουν όμως τους πολλούς

Αντίθετα, τα νέα μέτρα στρέφονται μέχρις απανθρωπιάς εναντίον των πιο αδύνατων, ιδιαίτερα εναντίον των σύγχρονων σκλάβων, δηλ. των οιονεί μισθωτών με τα μπλοκάκια, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ενοικιαζόμενοι. Το πιο εξοργιστικό είναι ότι έτσι νομιμοποιούν την παρανομία των εργοδοτών, την ανασφάλιστη εργασία, αποδεχόμενοι την εισφοροδιαφυγή και τη ληστρική τους εκμετάλλευση, ώστε ν’ αυξάνουν υπέρμετρα τα κέρδη στο βωμό της «επιχειρηματικότητας».
Στην Ελλάδα οι μισθοί και οι συντάξεις υπερφορολογούνται, επειδή δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν και επειδή η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας αυξάνει τους φόρους τους πολύ περισσότερο από το εισόδημά τους, Τα ακίνητα και τα αυτοκίνητα επίσης υπερφορολογούνται, επειδή επιβάλλονται επ’ αυτών πολλαπλοί τέλη και φόροι. Το νέο τέλος ακινήτων, που τώρα καθορίζεται στο 1ο/οο επί της αξίας τους και αργότερα προτίθενται να το αυξήσουν, συμβολίζει την πρόθεσή τους να καταστήσουν τους μικροϊδιοκτήτες ακτήμονες.

Τα τεκμήρια

Τα τεκμήρια για κατοχή και αγορά περιουσιακών στοιχείων καθώς και για δαπάνες διαβίωσης (ακίνητα, αυτοκίνητα, σκάφη, πισίνες, δίδακτρα, πιστωτικές κάρτες κ.λ.π.) γενικά είναι σωστό μέτρο, όταν θέλουν οι κυβερνήσεις άμεση φορολογική απόδοση, επειδή δεν μπορούν ή δε θέλουν να χρησιμοποιήσουν ελεγκτικούς μηχανισμούς. Όμως ο προσδιορισμός της ετήσιας δαπάνης διαβίωσης με βάση τα τεκμήρια ενέχει εν πολλοίς στοιχεία αυθαιρεσίας και αδικίας, π.χ. κάποιος που έχει από κληρονομιά ή γονική παροχή ένα μεγάλο σπίτι και κατοικεί σ’ αυτό μπορεί να φορολογηθεί πολύ περισσότερο με βάση το τεκμήριο από τα πραγματικά του εισοδήματα, όπως και κάποιος ανόητος που έχει μεγάλα ποσά αγορών με πιστωτικές κάρτες, ενώ χρωστά στις τράπεζες μια περιουσία.
Το δικαιότερο σύστημα θα ήταν η επιβολή πόθεν έσχες για την κατοχή, χρήση (leasing) και αγορά περιουσιακών στοιχείων καθώς και των δαπανών διαβίωσης και η σύγκρισή τους με τα δηλούμενα εισοδήματα. Ανάπτυξη των ελεγκτικών μηχανισμών και δημιουργία λίστας φοροφυγάδων, που θα υπόκεινται σε συνεχείς ελέγχους. Αποκλεισμός των τρόπων καταστρατήγησης, όπως μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων σε off shore ή άλλου είδους εταιρείες, αλά Βουλγαράκη.
Με το σύστημα των τεκμηρίων οι διάφοροι μεγαλόσχημοι θα φροντίσουν να βάλουν ό,τι είναι τεκμήριο σε εταιρικά σχήματα. αλά Βουλγαράκη, όπως άλλωστε έπραξαν και με τον καταργηθέντα φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

Τα μέτρα απόρροια της υποταγής στην ΕΕ

Ένα κράτος αυξάνει τα δημόσια έσοδά του όταν τα εισοδήματα των πολιτών του αυξάνουν, δηλ. όταν η χώρα είναι παραγωγική, έχει ανάπτυξη λόγω της παραγωγής της και η κατανομή του πλούτου και των φορολογικών βαρών είναι κοινωνικά δίκαιη. Η χώρα μας, λόγω συμμετοχής στην ΕΟΚ-ΕΕ, έχει προ πολλού πάψει να είναι παραγωγική. Η «ανάπτυξη», δηλ. τα εισοδήματά μας, οφείλονται στον υπερδανεισμό και όχι φυσικά στις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις. Για 1 ευρώ που παίρνουμε από την Ε.Ε. έχουμε καθαρό έλλειμμα 7!! Σήμερα στη χώρα μας τα εισοδήματα των πολλών μειώνονται και των λίγων αυξάνονται. Η φορολογία είναι κοινωνικά άδικη. Οι φόροι βαρύνουν σχεδόν αποκλειστικά τους πολλούς, ενώ οι λίγοι φοροδιαφεύγουν νόμιμα ή παράνομα. Η λογική του μηδενισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος, που επιβάλλει η Κομισιόν, λειτουργεί υπέρ των μεγαλοεπιχειρηματιών, επειδή δίνει το πρόσχημα για το ξεπούλημα σ’ αυτούς της δημόσιας περιουσίας και την αναδιανομή των δημόσιων πόρων προς όφελός τους. Το σκληρό ευρώ, που θέλουν οι τραπεζίτες και οι χρηματιστές, με τις συνεχείς αυξήσεις των επιτοκίων λειτουργεί υπέρ της αύξησης των κερδών τους, απομυζώντας ακόμη και τα μεσαία στρώματα, ενώ το δημόσιο απαξιώνεται, ενισχύοντας έτσι το ιδεολόγημα της Ε.Ε. κατά «του κρατισμού», που αναφωνούν συχνά οι... Αλογοσκούφηδες. Τα αυξανόμενα τοκοχρεωλύσια των δανείων, παλαιών και νέων, ανοίγουν νέες τρύπες ελλειμμάτων και όσους φόρους και να βάλουν οι τρύπες θα μεγαλώνουν.
Η κατάσταση αυτή θα αναστραφεί μόνον όταν οι πολλοί, τα σημερινά υποζύγια, αποφασίσουν ν’ αντιδράσουν.

Οι ΗΠΑ πίστευαν ότι θα ήταν σχετικά εύκολη υπόθεση να περάσουν τα σχέδια τους στα Βαλκάνια. Επιδιώκουν, και το έχουν καταφέρει ως ένα σημείο, να δημιουργήσουν ένα τόξο-ανάχωμα απέναντι στη Ρωσία, με Βουλγαρία – Σκόπια – Κόσοβο – Μαυροβούνιο και, βέβαια, την Αλβανία. Ελπίζουν ότι, μετά την επίθεσή τους, πέτυχαν να αποδυναμώσουν τη Σερβία για αρκετά χρόνια και να προωθήσουν «δικά τους» πρόσωπα στη σερβική εξουσία.
Στο πλαίσιο αυτών των σχεδίων προωθούν την ανεξαρτησία του Κοσόβου, όπου η πλειονότητα των κατοίκων, εκτός της βορειοανατολικής ζώνης του, είναι Αλβανόφωνοι. Ανιστόρητοι, όμως, όπως είναι, δε λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι για τους Σέρβους το Κόσοβο αποτελεί το εθνικό μας λίκνο, απ’ όπου διώχτηκαν από τους Οθωμανούς και όπου εγκαταστάθηκαν επήλυδες Αλβανοί, για να επωφελούνται στη λεία και τα εκκενούμενα εδάφη.
Τα τελευταία 2 χρόνια οι Αμερικάνοι και τα όργανά τους στην περιοχή (και στην Ελλάδα...) διέδιδαν ότι η ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου από τη Σερβία, που τώρα, μετά τους άγριους βομβαρδισμούς, βρίσκεται υπό νατοϊκή διοίκηση, ήταν ζήτημα ημερών. Συνέχεαν, όμως, τις επιθυμίες τους με την πραγματικότητα, που είναι εντελώς διαφορετική. Έτσι, ενώ, υποτίθεται, συνεχίζονταν οι συζητήσεις ανάμεσα στους Σέρβους και Αλβανοκοσοβίτες στη Βιένη, παρουσίασαν ένα σχέδιο, τάχατες, του ΟΗΕ, αυτό του Αχτισάαρι, και καταμετρούσαν τις αντιδράσεις.
Το σχέδιο αυτό, που προβλέπει ανεξαρτησία υπό όρους, δε γίνεται δεκτό από κανένα, εκτός από τις ΗΠΑ. Οι Σέρβοι το απορρίπτουν, ακόμη και τα δυτικόστροφα κόμματα. Το ίδιο και οι περισσότεροι των αλβανόφωνων, που πίστευαν ότι οι Αμερικάνοι τους είχαν εξασφαλίσει πλήρη ανεξαρτησία. Η Ε.Ε. είναι διστακτική, με την Αυστρία μάλιστα να αντιτίθεται ανοικτά. Και οι Ρώσοι δηλώνουν ότι, αν εφαρμοστεί ένα τέτοιο σχέδιο στο Κόσοβο, θα προωθήσουν κι εκείνοι την «ανεξαρτησία» της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας από το αμερικανικό προτεκτοράτο της Γεωργίας στον Καύκασο και αφήνουν να εννοηθεί ότι θα ευνοούσαν την απόσχιση του βορειοανατολικού Κόσοβου, που θα ενωνόταν με τη Σερβία.
Δεν φαίνεται να ευοδούνται, λοιπόν, τα αμερικανικά σχέδια, τουλάχιστον για την ώρα και κάτι τέτοιο θα ήταν ευοίωνο για την αποτυχία και των άλλων «σχεδίων» τους, που θα μετέτρεπαν τα Βαλκάνια ολόκληρα σε ένα αμερικανικό προτεκτοράτο, με απροσμέτρητες αρνητικές εξελίξεις για όλους μας.
Όσο για τις ελληνικές «αντιδράσεις», δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε τίποτα θετικό, όταν στο Υπ. Εξωτερικών ευρίσκεται η θυγατέρα του Μητσοτάκη, που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να εξασφαλίσει το αμερικανικό χρίσμα για πρωθυπουργία στη χώρα μας έναντι πάσης θυσίας, σε βάρος φυσικά της Ελλάδας. Και ο κίνδυνος γίνεται ακόμη μεγαλύτερος, αν, παραμένει στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ ο Γιωργάκης...
Όταν διεξάγονταν η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το κλίμα, όλοι οι λαοί και ελληνικός μαζί συνέπασχαν για το μεγάλο αυτό παγκόσμιο πρόβλημα. Και ως συνήθως, οι επαγγελματίες «οικολόγοι» έσπευσαν να επωφεληθούν. Έτσι διοργάνωσαν στις 13 Δεκεμβρίου 2009 εκδήλωση στο Σύνταγμα της Αθήνας με προγραμματισμένη «μεγάλη πορεία» 37 συλλογικοί φορείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Οικολόγοι-Πράσινοι (τρομάρα τους...) και άλλοι. Και τελικά συγκεντρώθηκαν, γύρω στους 100(!) πολίτες, ούτε δα τα προεδρεία τους!
Με την ευκαιρία της έναρξης του νέου σχολικού έτους θεωρούμε σημαντικές κάποιες παρατηρήσεις για τα σχολικά βιβλία του Γυμνασίου:
Α) Οι μαθητές πληροφορούνται τόσο από το εξώφυλλο όσο και από το πρώτο εσωτερικό φύλλο κάθε βιβλίου ότι για το … «Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης»-ΕΠΕΑΕΚ (!!), άρα και για τα σχολικά τους βιβλία, το 75% των χρημάτων το προσφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση και μόνο το 25% προέρχεται από εθνικούς πόρους. Έτσι τα παιδιά από αυτή τη μικρή ηλικία πρέπει να αισθάνονται ευγνωμοσύνη προς την Ε.Ε., ίσως και να σκέπτονται ότι χωρίς την Ε.Ε. τα βιβλία δε θα υπήρχαν ή θα έπρεπε να τα πληρώνουν οι γονείς τους.
Κανείς δεν τα ενημέρωσε ότι αυτό το 75% είναι επίσης εθνικοί πόροι και μάλιστα μικρό μέρος
(1/3 έως 1/4) των χρημάτων που η Ε.Ε. αφαιμάσσει από την Ελλάδα, ενώ το υπόλοιπο γεμίζει τις τσέπες των Δυτικοευρωπαίων μεγαλοεπιχειρηματιών και της γραφειοκρατίας των Βρυξελών.
Β) Οι παλιότεροι μαθητές διάβαζαν στα σχολικά βιβλία: «Σ’ αυτό το κεφάλαιο θα μάθουμε…», «να λύσετε τις παρακάτω ασκήσεις», μόνο πληθυντικός αριθμός. Αυτοί οι μαθητές αισθάνονταν μέρη ενός συνόλου με κοινές πολιτιστικές παραδόσεις (που όλοι μαζί έπρεπε να διατηρήσουν), κοινή πατρίδα (που όλοι μαζί έπρεπε να υπερασπίζουν, γιατί η τύχη της ήταν και τύχη του καθενός), κοινά προβλήματα (που όλοι μαζί έπρεπε να λύνουν), κοινά οράματα κ.λπ. Αυτοί οι μαθητές έδωσαν σκληρούς αγώνες στη διάρκεια της καραμανλικής οκταετίας (1955-63) για το 15% για την παιδεία («προίκα στην παιδεία και όχι στη Σοφία») και πέτυχαν από τότε να απολαμβάνουν δωρεάν παιδείας (με όλα τα προβλήματα και τις αδυναμίες της). Αυτοί οι μαθητές συμμετείχαν στον αγώνα του Πολυτεχνείου, που επέφερε το κρίσιμο χτύπημα στη χούντα, που κατέρρευσε μετά 8 μήνες, και σήμερα απολαμβάνουμε τα αγαθά της δημοκρατίας (με όλα τα προβλήματα και τις αδυναμίες της).
Σήμερα η νέα μόδα, που ακολουθούν τα μισά περίπου σχολικά βιβλία, είναι να απευθύνονται στα παιδιά στον ενικό αριθμό: «Το βιβλίο απευθύνεται σε σένα…», «χρέος του σχολείου είναι να σε εφοδιάσει…», «εφάρμοσε τις γνώσεις σου…»,
«να λύσεις τις παρακάτω ασκήσεις».
Κάποιοι νέοι εκπαιδευτικοί, μάλιστα, μπήκαν στο πνεύμα και απευθύνονται κι αυτοί στον ενικό αριθμό ακόμη κι όταν παραδίδουν μάθημα στην τάξη! Έτσι το παιδί αισθάνεται άτομο και όχι μέρος συνόλου, που μόνο του πρέπει να λύσει τα προβλήματά του, αδιαφορώντας (στην καλύτερη περίπτωση) για την τύχη των συμμαθητών του. Συμπληρωματικά με την επίδραση που έχουν ΜΜΕ, ηλεκτρονικά παιχνίδια, κινηματογραφικές ταινίες και οι σύνδεσμοι των χούλιγκανς (υπόθεση Φιλόπουλου) προσπαθούν να διαμορφώσουν νέους μοναχικούς, επιθετικούς προς τους ομοίους τους (κι όχι προς τους ξένους δυνάστες μας και τους εκπροσώπους τους στην Ελλάδα), ακίνδυνους για το σύστημα, όπως έχουμε εξηγήσει στο ΑΣΚΕ-4 και σε άλλα κείμενά μας.
Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι, δυστυχώς, αυτή η προσπάθεια έχει φέρει κάποια αποτελέσματα. Θα ανησυχούσαμε περισσότερο αν δεν είμασταν πεισμένοι ότι οι ρίζες του κοινοτισμού, της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης είναι βαθειά ριζωμένες στον ελληνικό λαό. Θα είμασταν τόσο πιο αισιόδοξοι, όσο περισσότερη αντίδραση βλέπαμε στα σχέδια αυτά (όπως η αντίδραση που ανάγκασε το υπουργείο να αποσύρει το βιβλίο της κ. Ρεπούση), ιδιαίτερα από τους εκπαιδευτικούς, κι αν δε βλέπαμε τον κ. Στυλιανίδη να εισάγει προκλητικά τα ιδιωτικά συμφέροντα στο χώρο της εκπαίδευσης.
Σε ερώτηση στον κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Πεταλωτή στη ΝΕΤ (4/3/10) για τα λεφτά που έλεγαν προεκλογικά ότι υπάρχουν, απάντησε: «Λεφτά υπάρχουν, γιατί χωρίς λεφτά δεν μπορούμε να ασκήσουμε πολιτική»!!
Τι να του πει κανείς, εκτός του ότι βρέθηκε κάποιος που συναγωνίζεται στην ευφυΐα και τη γλώσσα με τον Γεώργιο και παίρνει, αν είναι δυνατόν, μικρότερο βαθμό...


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)