ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.


’ρχισαν οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία

Ύστερα από μια μαραθώνια σύνοδο των υπ. Εξ. των 25 ξεκίνησαν, όπως είχε προγραμματιστεί, οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε.. «Αίσιο τέλος», ανέκραξαν τα «ελληνικά» ΜΜΕ, χάρηκαν δηλαδή!
Ο Γάλλος πρωθυπουργός Ντε Βιλπέν προ μηνών είχε δηλώσει κατηγορηματικά ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις, αν πρώτα δεν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι εν Ελλάδι ευρωπαϊστές έσπευσαν να θριαμβολογήσουν για τη δικαίωση της πολιτικής τους. Τον Ιούλιο η Γαλλία έκανε στροφή 180 μοιρών. Όσο για τις αντιρρήσεις της Αυστρίας, ξεπεράστηκαν με ένα τηλεφώνημα της Κοντολίζα Ράις και την υπόσχεση ότι αρχίζουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις και με την Κροατία, στην αγορά της οποίας προσβλέπει η γειτονική Αυστρία.
Οι ευρωπαϊστές προσπαθούν να μας πείσουν ότι στη διαπραγμάτευση Ε.Ε.-Τουρκίας η αδύνατη πλευρά είναι η Τουρκία, που θα αναγκαστεί να μεταβάλει την πολιτική της. Όμως, όλες οι δηλώσεις όλων των Τούρκων αξιωματούχων διαβεβαιώνουν για το αντίθετο, δηλ. ότι η Τουρκία θα «μεταρρυθμίσει» την Ε.Ε..
Το διαπραγματευτικό πλαίσιο που αποφασίστηκε στο Λουξεμβούργο περιέχει τις γνωστές ασαφείς παραινέσεις προς την Τουρκία για σχέσεις καλής γειτονίας, σεβασμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων κλπ., που γράφονται στα παλαιότερα των υποδημάτων όχι μόνο της Τουρκίας, αλλά και της ίδιας της Ε.Ε. (και της Ελλάδας, φυσικά). Την επομένη της έναρξης των διαπραγματεύσεων τουρκικά αεροπλάνα έκαναν βόλτες πάνω από το αεροδρόμιο της Ρόδου, ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών της Ν.Δ. Ι. Βαρβιτσιώτης υπέστη ταπεινωτικό καψώνι κατά την είσοδό του στην Τουρκία κλπ., χωρίς οι διαπραγματεύσεις να διακοπούν.
Σ’ ένα μόνο ζήτημα η Ε.Ε. είναι κατηγορη-ματική: ότι στην Τουρκία πρέπει να λειτουργήσει απρόσκοπτα η «οικονομία της αγοράς», δηλ. η άγρια εκμετάλλευση των λαών της.
Το χειρότερο είναι ότι άλλη μια απόφαση της Ε.Ε. (με την υπογραφή και της Ελλάδας και της Κύπρου) δεν αναφέρει λέξη για την κατοχή της Κύπρου, τον εποικισμό, το casus belli στο Αιγαίο κλπ. Πώς θα τα ξαναθέσουμε σε οποιαδήποτε μελλοντική διαπραγμάτευση; Δικαίως ο Ερντογάν ισχυρίζεται στις 2/10/05: «Κανείς δεν κατηγορεί πλέον την Τουρκία και την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»! Σ’ αυτό το κατάντημα μας έφεραν οι «ευρωπαϊκές λύσεις».
Η χώρα μας είναι από τις ελάχιστες που δε γνωρίζει την ιδιοκτησία του δημοσίου, των άλλων φορέων (εκκλησία, δήμοι κ.λ.π.) καθώς και των ιδιωτών.
Οι καταπατήσεις δημόσιων εκτάσεων, η αυθαίρετη δόμηση, ακόμη και οι δασικές πυρκαγιές και οι πλημμύρες οφείλονται, εκτός των άλλων, και στην έλλειψη εθνικού κτηματολογίου.
Η σύνταξη, συνεπώς, εθνικού κτηματολογίου είναι απαραίτητη, ώστε το δημόσιο και κατ' επέκταση η ελληνική κοινωνία να έχει ένα εργαλείο, για ν' αντιμετωπίσει αυτές τις πληγές. Είναι έργο μεγάλης κλίμακας και χρονοβόρο. Απαιτεί λοιπόν σοβαρό προγραμματισμό, ακριβή εκτίμηση κόστους, τήρηση χρονοδιαγράμματος, έλεγχο υλοποίησης και επανεκτίμηση δεδομένων σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Αντί λοιπόν ν' αντιμετωπισθεί με σοβαρότητα το έργο, μετατράπηκε σ' ένα ακόμη "έργο πνοής" του Λαλιώτη. Μέσα σε έξι χρόνια έγινε το … 21 % του έργου και απορρόφησε το 83 % του προϋπολογισμού του, χωρίς κανένα τμήμα του να λειτουργεί.
Το τι έγινε δεν περιγράφεται. Ακόμη και οι αρμόδιοι της Κομισιόν μίλησαν, μεταξύ άλλων, για δεκάδες παράνομες συμπληρωματικές συμβάσεις, τροποποιήσεις, έλλειψη σχεδιασμού, υψηλό κόστος κ.λ.π. και ζήτησαν την επιστροφή 20 δις δρχ και τη διακοπή της χρηματοδότησης. Η ενέργεια αυτή της Κομισιόν είναι πρωτοφανής. Φαίνεται ότι δε θέλουν να γίνουν συνυπεύθυνοι για τέτοιου μεγέθους διαφθορά που υποκρύπτεται. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι η Β. Παπανδρέου ξήλωσε τη διοίκηση της "ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ" ΑΕ.
Ο θρασύτατος Λαλιώτης, κατά τα γνωστά, κατηγόρησε τη …ΝΔ και τον εισαγγελέα, προσπερνώντας τις βαρύτατες κατηγορίες εις βάρος του. Θεωρεί ότι θα μείνει στο απυρόβλητο. Για το μέλλον του ας διδαχθεί απ' τον εαυτό του, που έβγαλε τ' άπλυτα του Μητσοτάκη τώρα, ενώ τα γνώριζαν όλοι πάνω από μια δεκαετία.
Μετά την επιτυχία των Αγγλοαμερικανών να εκτοπίσουν τον Τάσσο Παπαδόπουλο από την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχει διαμορφωθεί στην Κύπρο μια επικίνδυνη πολιτική κατάσταση.
Τον κύριο λόγο στη διαμόρφωση της κυβερνητικής πολιτικής, άρα και στους χειρισμούς του εθνικού θέματος, έχει φυσικά το ΑΚΕΛ, γνωστό ανέκαθεν για τη μειοδοτική του πολιτική, σε βαθμό που πολλοί, όχι μόνο κακοπροαίρετοι, να το κατηγορούν για διαρκή συνεργασία με τους ’γγλους και τώρα για προσπάθεια επαναφοράς του σχεδίου Ανάν μεταμφιεσμένου.
Το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ, που στήριζαν (όσο στήριζαν) τον Τάσσο και την πολιτική του, λόγω της συμμετοχής τους στην κυβέρνηση Χριστόφια, έχουν βάλει πολύ νερό στο κρασί τους και δεν προβάλλουν σοβαρή αντίσταση. Ο δεξιός ΔΗΣΥ είναι ενθουσιασμένος με το Χριστόφια και δεν το κρύβει, όπως δεν το κρύβουν και οι Δυτικοί. Έτσι απομένουν να ασκούν αντιπολίτευση το ΕΥΡΩΚΟ (με τους περιορισμούς που θέτουν οι αυταπάτες του για «ευρωπαϊκή λύση») και οι Οικολόγοι (με τους περιορισμούς που θέτει η συνεργασία τους με τους Ευρωπαίους Πράσινους, φανατικούς αντιπάλους του ελληνισμού σε όλα τα εθνικά μας θέματα).
Η κατάσταση αυτή έχει αποθρασύνει το Χριστόφια, που προχώρησε σε 2 χαρακτηριστικές κινήσεις:

Τα βιβλία του CDRSEE

Το υπουργείο Παιδείας της Κύπρου χαρακτήρισε ως βοηθήματα Ιστορίας, που θα βρίσκονται πλέον στις σχολικές βιβλιοθήκες, 4 εκδόσεις του διαβόητου Κέντρου για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Ν.Α. Ευρώπη (CDRSEE), που χρηματοδοτείται από τα υπουργεία Εξωτερικών των ΗΠΑ, της Γερμανίας και της Βρετανίας, τον κ. Σόρος κ.ά. Τα βιβλία αυτά παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη τύπου στη Λευκωσία στις 9/10/2008 από τον εφοπλιστή Κ. Καρρά, τη Χρ. Κουλούρη και κάποιους Τούρκους! Επίκειται επιμόρφωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εκπαιδευτικών με βάση τα 4 αυτά βιβλία! [Σημειωτέον, τα βιβλία αυτά ήδη παρουσιάστηκαν σε Βελιγράδι, Ζάγκρεμπ, Τίρανα, Σεράγεβο και Σκόπια. Στην Ελλάδα δεν τόλμησαν ακόμη, αφού έκαναν ένα βήμα παραπάνω με το βιβλίο της Ρεπούση, που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων.]

Συλλήψεις «αντιφρονούντων»

Την ημέρα της Ανεξαρτησίας, 1η Οκτωβρίου, η Αστυνομία συνέλαβε 16 άτομα, επειδή πριν την έναρξη της παρέλασης μοίραζαν φυλλάδια, με τα οποία κατήγγελλαν την προσπάθεια κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον ενδοτισμό της κυβέρνησης. Τα 16 άτομα οδηγήθηκαν με χειροπέδες στον αστυνομικό σταθμό, όπου και κακοποιήθηκαν. Όλα τα κόμματα κατηγόρησαν την αστυνομία, πλην του ΑΚΕΛ.
Η αντιδημοκρατική νοοτροπία του ΑΚΕΛ φαίνεται και από τις δηλώσεις του κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου Ντ. Κατσουρίδη, ο οποίος στις 19/10/08 κάλεσε τα άλλα κόμματα να εκφράζουν τις διαφωνίες τους μόνο στο Εθνικό Συμβούλιο και να μην τις δημοσιοποιούν στα ΜΜΕ!

Εξασθενεί η διεθνής θέση της Κύπρου

Έτσι έχουμε αρνητικές εξελίξεις και στο διεθνές πεδίο. Την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης ποτέ δεν είχε προσφωνήσει κατοχικός ηγέτης (Ντενκτάς ή Ταλάτ), γιατί αντιδρούσε η κυπριακή κυβέρνηση. Τώρα συνέβη και αυτό, προφανώς με τη συναίνεση του Χριστόφια. Το ψήφισμα της Συνέλευσης, πολύ χειρότερο από κάθε άλλη φορά, καλεί την Τουρκία να … μειώσει (όχι να αποσύρει!!) τα στρατεύματα κατοχής και την Κυπριακή Δημοκρατία να επιτρέψει το ελεύθερο εμπόριο μεταξύ Κατεχομένων και Ε.Ε. από τα λιμάνια της Αμμοχώστου και της Κερύνειας! Στις διαβουλεύσεις για τη σύνταξη αυτού του κατάπτυστου ψηφίσματος συμμετείχε από πλευράς Κύπρου μόνο ο ’. Κυπριανού του ΑΚΕΛ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι είναι ένα πολύ καλό ψήφισμα, αποτέλεσμα της ορθής πολιτικής που ακολουθεί ο Χριστόφιας!
Η εχθρική στάση των Δυτικών απέναντι στον ελληνισμό της Κύπρου αποδεικνύεται πλέον ότι δεν οφειλόταν στην «αδιαλλαξία» του Τάσσου, αλλά στην επιδίωξή τους να μετατρέψουν ολόκληρο το νησί σε προτεκτοράτο τους. Γι’ αυτό παρατηρείται το αδιέξοδο στις επαναλαμβανόμενες συναντήσεις των δύο φίλων Χριστόφια και Ταλάτ, το οποίο θα κληθούμε να το ξεπεράσουμε πάλι με νέες δικές μας μονομερείς υποχωρήσεις.
Όπως είχαμε γράψει στο προηγούμενο φύλλο της «Ε», η επιδίωξη μονομερούς αμερικανοβρετανικής επέμβασης στο Ιράκ, που προωθούν τα «γεράκια», έχει περιέλθει σε αδιέξοδο.
Οι προσπάθειες της αμερικανικής και της βρετανικής κυβέρνησης να πείσουν την κοινή γνώμη των χωρών τους όχι μόνο δεν είχε θετικό γι’ αυτούς αποτέλεσμα, αλλά αύξησαν τα ποσοστά αυτών που είναι αντίθετοι με τον πόλεμο.
Οι λεονταρισμοί του Μπους για άμεση επέμβαση των ΗΠΑ και μερικών φίλων τους», χωρίς την κάλυψη της «διεθνούς νομιμότητας» του ΟΗΕ, εναλλάσσονται με δηλώσεις όπως ότι ο αφοπλισμός του Ιράκ, αν επιτευχθεί μέσω του ΟΗΕ, σημαίνει ότι το καθεστώς άλλαξε. Φυσικά τα «γεράκια» δεν έχουν εγκαταλείψει το στόχο τους, δηλ τον έλεγχο από τις δικές τους εταιρείες των πετρελαίων του Ιράκ και ταυτόχρονα να εξασφαλίσουν υπερκέρδη και πεδία δοκιμών για τις πολεμικές τους βιομηχανίες.
Είναι φανερό ότι όλες αυτές οι παλινωδίες οφείλονται στις σοβαρές ενδοαμερικανικές αντιθέσεις, που σχηματικά εκφράζονται από τη μια πλευρά από το Υπουργείο ’μυνας και από την άλλη από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Οι θέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που εκφράζει το κεφάλαιο που έχει εξασφαλίσει κέρδη με το σημερινό ιρακινό καθεστώς, διοχετεύονται και σε άλλες χώρες (κυρίως Γαλλία, Ρωσία, Κίνα, Γερμανία), οι οποίες λόγω συμφερόντων είναι αντίθετες με την επέμβαση. Οι θέσεις των «γερακιών» μόνο σύμμαχό τους έχουν το θλιβερό Μπλέρ.
Είναι γεγονός ότι τα «γεράκια» τάζουν μερίδιο από την πίτα των ιρακινών πετρελαίων και μελλοντικά μερίδια επιρροής μέσα στα κράτη που έχουν «βαφτίσει» ως «άξονα του κακού», μερίδια χωρίς τον ξενοδόχο, με πενιχρά, όπως φαίνεται, αποτελέσματα.
Η σημερινή κατάσταση στις ΗΠΑ θυμίζει άλλα ιστορικά ανάλογα, αυτοκρατοριών που υπονομεύθηκαν και τελικά κατέρρευσαν από τις εσωτερικές τους αντιθέσεις.
Οι τρομοκρατικές ενέργειες σε Υεμένη (γαλλικό δεξαμενόπλοιο), Μπαλί και Μόσχα ευνοούν την επικράτηση της γραμμής των «γερακιών» σε χώρες που αντιδρούν στα σχέδιά τους, εις μάτην για την ώρα.

 

Ο Ν. Βούτσης, σημαίνον στέλεχος του ΣΥΝ, αναφερόμενος στο γνωστό γεγονός της σύλληψης του γιου του για ληστεία τράπεζας, κατέληγε ότι όσο για τις ευθύνες, τη μόνη ευθύνη που αντιλαμβάνεται είναι αυτή του γονιού για παροχή κάθε δυνατής βοήθειας και συμπαράστασης στο παιδί του.
Καλώς, βέβαια, για ένα γονιό. Μόνο που και ως γονείς έχουμε και άλλες ευθύνες ως μέλη κοινωνίας, ως πολίτες και ιδιαίτερα ως πολιτικοί. Περί αυτών;
Επί χρόνια προσπαθούν οι καρχαρίες της Ε.Ε. να μαντρώσουν την Ισλανδία, δηλ. να την κάνουν μέλος της, για να αρπάξουν τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές και να ελέγξουν τον τεράστιο θαλάσσιο χώρο της. Η προπαγάνδα οργίασε κι εκεί και λέγεται ότι είχε δημιουργήσει ένα ευνοϊκό κλίμα σε ενδεχόμενο δημοψήφισμα.
Ήταν αρκετό, όμως, το κραχ της «επενδυτικής» τράπεζας Icesaver, για να καταλάβουν οι Ισλανδοί τι σημαίνει Ε.Ε. Σε «φούσκες» της τράπεζας αυτής είχαν τζογάρει 340.000 Βρετανοί και Ολλανδοί τυχοδιώκτες, οι οποίοι με το κραχ έχασαν 5,4 δισ. ευρώ, τα οποία τώρα έχουν το θράσος να ζητούν να τους τα πληρώσουν οι 320.000 κάτοικοι του νησιού! Αν κέρδιζαν δικά τους, τώρα που έχασαν να πληρώσουν άλλοι!! Το ΔΝΤ, η Ε.Ε. και οι κυβερνήσεις Βρετανίας, Ολλανδίας, Γερμανίας και Γαλλίας άσκησαν αφόρητες πιέσεις στη νέα ισλανδική κυβέρνηση να περάσει νομοσχέδιο με το οποίο οι Ισλανδοί θα ήσαν υποχρεωμένοι να πληρώσουν τα σπασμένα στο διάστημα 2016-2024 και μάλιστα με τοκογλυφικό επιτόκιο 5,5%! Η κυβέρνηση κατάρτισε το νομοσχέδιο, αλλά (μπροστά στη λαϊκή οργή) αναγκάστηκε να το θέσει σε δημοψήφισμα, από το οποίο εισέπραξαν ένα μεγαλοπρεπέστατο 93% ΟΧΙ!
Οι Βρυξέλες δέχτηκαν ένα ηχηρό χαστούκι και … απειλούν (μεταξύ άλλων) ότι θα παγώσουν την ένταξη της Ισλανδίας στην Ε.Ε. Τόσο το καλύτερο για τους Ισλανδούς!!
[Αυτά βλέπουν οι Γιωργάκηδες και δεν τολμούν να βάλουν σε δημοψήφισμα τίποτα που να έχει σχέση με την Ε.Ε. και τα μέτρα που μας υπαγορεύει.]
[Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" της 4/3/07]

Η κρίση στον χώρο της Παιδείας και ειδικότερα της εκπαίδευσης στην Ελλάδα είναι γεγονός πανθομολογούμενο. Τα προβλήματα της πρωτοβάθμιας διεφάνησαν με αφορμή τη μακρόχρονη απεργία των λειτουργών της. Αυτά της δευτεροβάθμιας συμποσούνται στην έλλειψη ενιαίου οράματος, άρα και σχεδιασμού, και στη μοναδική, σχεδόν, στόχευση στην εισαγωγή των μαθητών σε σχολές της τριτοβάθμιας. Όσο γι' αυτήν, όλοι μας είμαστε μάρτυρες μιας άνευ προηγουμένου αναστάτωσης που περιληπτικά συγκεκριμενοποιείται στην αντίθεση των περισσότερων διδασκόντων και των φοιτητών στο άρθρο 16 και στο ζήτημα της αμφισβήτησης του πανεπιστημιακού ασύλου.
Φυσικά, τα προβλήματα της εκπαίδευσης (για την ευρύτερη Παιδεία ούτε λόγος...) είναι πολύ περισσότερα και βαθύτερα. Και με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα πολλοί πιστεύουν ότι, επιτέλους, άρχισε ή, έστω, θα αρχίσει σύντομα να διατυπώνεται πλούσιος προβληματισμός και ότι θα
οδηγηθούμε έτσι σε κάποιες λύσεις. Αποψη μάλλον αδικαιολόγητα αισιόδοξη, αν λάβουμε υπόψη τον «διάλογο» που υποτίθεται ότι διεξήχθη και αυτούς που, υποτίθεται, έλαβαν μέρος. Και αυτό, διότι το μέγα ερώτημα είναι ποιοι θα συνομιλήσουν ή ποιοι θα προτείνουν λύσεις;
Ως το κατεξοχήν εθνικό θέμα θα έπρεπε να απασχολεί σοβαρά τα κόμματα, ιδιαίτερα αυτά που με τους κατάλληλους χειρισμούς μονοπωλούν την κυβερνητική εξουσία. Τα απασχολεί όμως; Η ΝΔ δηλώνει ότι προχωρεί στις «αναγκαίες» μεταρρυθμίσεις. Και το μόνο της επίτευγμα είναι η θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής διδασκαλίας της... τουρκικής γλώσσας και η κλιμακούμενη αποδυνάμωση της δημόσιας δωρεάν Παιδείας. Το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται ανάλογους εκσυγχρονισμούς, που ελησμόνησε να τους εκδιπλώσει όσο βρισκόταν στην εξουσία. Και ως πρώτο δείγμα, σημαίνον στέλεχος της γεωργακικής του περιόδου συμμετέχει στο πόνημα περί νέας οπτικής για την ιστορία των Βαλκανίων,
σύμφωνα με τις προδιαγραφές των υπουργείων Εξωτερικών των ΗΠΑ, Αγγλίας κ.λπ., καθώς και του διαβόητου Σόρος! Και μόνο το ότι πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας είναι ο εκλεκτός και των δύο κ. Βερέμης αρκεί να καταδείξει τι μπορούμε να περιμένουμε απ' αυτά τα κόμματα.
Θα μπορούσε κάποιος να ελπίζει στις προτάσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας... Το μεγαλυτερο μέρος όμως των διδασκόντων έχει άλλα ενδιαφέροντα: θέσεις, θεσούλες, κομματική ευαρέσκεια, βολικές διασυνδέσεις και, κυρίως, συμμετοχή στα καρποφόρα ευρωπαϊκά «προγράμματα». Όσο για τους φοιτητές, δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να προτείνουν σοβαρές λύσεις υπό τις παρούσες συνθήκες (ανυπαρξία ΕΦΕΕ και πραγματικών φοιτητικών συλλόγων, κομματικές παρατάξεις, αποχή της μεγάλης πλειονότητας των φοιτητών κ.λπ.). Τουλάχιστον όμως θέτουν το πρόβλημα.
Θα μπορούσαν, ως εκ της θέσεως και των γνώσεών τους, να αποτελούν
αξιόπιστη πηγή προτάσεων οι εκπαιδευτικοί της μέσης και δημοτικής βαθμίδας. «Κατόρθωσε όμως η Πολιτεία να τους έχει εξουθενώσει τόσο, οικονομικά και κοινωνικά, ώστε έχοντας χάσει, σχεδόν, την αυτοεκτίμησή τους, να περιορίζονται μόνο στον αγώνα για την επιβίωσή τους».
Μήπως θα μπορούσαν οι «διανοούμενοι»; Είναι τόσο διαφορετικών αποκλίσεων οι πάτρωνες των περισσότερων, ώστε, προκειμένου να αποφύγουμε τον θόρυβο της Βαβέλ, ας τους αγνοήσουμε, μέχρι να υψώσουν το ανάστημά τους οι πραγματικοί που τώρα δε διαθέτουν βήμα φωνής, τουλάχιστον αποτελεσματικό.
Δεν εξαντλείται στα παραπάνω ο κατάλογος. Αρκούν όμως για να φανεί ότι ούτε διάλογος μπορεί να διεξαχθεί με τα σημερινά δεδομένα ούτε, πολύ περισσότερο, να οδηγήσει οε κάποια, έστω μίνιμουμ αποτελέσματα.
Ας υποθέταμε, όμως, ότι παρά ταύτα όλοι θα υπερέβαιναν εαυτούς και θα κατέληγαν οε λύσεις σύμφωνες με τις μύχιες ελπίδες και ευχές όσων
γνήσια αγωνιούν. Τι θα γινόταν; Θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν και να καρπίσουν μέσα σε μια κοινωνία όπου τα πάντα είναι διαλυμένα, όπου κυριαρχεί η διαφθορά και η αδιαφορία για τα πάντα, εκτός από την «τσέπη»; Πόσο θα άντεχε μια τέτοια όαση στην έρημο της κοινωνίας μας;
Δεν γίνεται, λοιπόν, τίποτα; Όχι, βέβαια. Μπορούμε να κάνουμε πολλά, υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι τα επιμέρους, ακόμη και τα σπουδαιότερα, μπορούν να βελτιωθούν, όταν η προσπάθεια στοχεύει σε όλα τα πεδία της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής. Όταν δυνάμεις της κοινωνίας, που τώρα δύσκολα μπορούν να ακουστούν, αποτινάξουν τους πάτρωνες και προστάτες και τους εδώ μηχανισμούς τους και επιχειρήσουν συνολική αναβάθμιση της κοινωνίας μας όπως αναλυτικότερα έχουμε γράψει στο «ΠΑΡΟΝ». Αλλιώς θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο.
Ένας ένας φεύγουν από το Ιράκ οι σύμμαχοι των Αγγλοαμερικανών, ακολουθώντας το παράδειγμα της Ισπανίας.
Στις 12/4 η κυβέρνηση της Πολωνίας ανακοίνωσε ότι μέχρι το τέλος του 2005 θα έχει αποσύρει όλους τους στρατιώτες της από το Ιράκ. Στις 5/5 την ίδια απόφαση πήρε η Βουλή της Βουλγαρίας. Επίσης αποχωρούν οι 600 στρατιώτες της Ιαπωνίας και οι 27 του Καζακστάν. Θα ακολουθήσουν πολλοί άλλοι.
’ρθρο στην εφημερίδα “Χριστιανική” 19/3/09

«Η Ευρώπη είναι σήμερα πολύτιμη, επειδή πειθαναγκάζει σε ιδιωτικοποιήσεις και φιλελευθεροποίηση, που καμιά εθνική κυβέρνηση δε θα ήταν σε θέση ούτε καν να ονειρευτεί. Διότι οι κυβερνήσεις, ακόμη και δεξιότερες από αυτήν του κ. Κολ, διατηρούν ευαισθησίες, έστω και για ψηφοθηρικούς λόγους … Κύρια ευεργετική συνέπεια του ευρώ είναι ότι εγκαθιστά επ’ άπειρον λιτότητα εισοδημάτων των εργαζομένων στην Ευρώπη … Καμιά εθνική κυβέρνηση δε θα μπορούσε να επιτύχει αυτό το αποτέλεσμα.» Αυτά δήλωσε ο πρόεδρος των Γερμανών Βιομηχάνων Χανς-Όλαφ Χένκελ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Le Monde στις 31/5/1999.
Από τότε η Ε.Ε. έγινε ακόμη πιο απάνθρωπη και η λιτότητά της ακόμη σκληρότερη και ιδιαίτερα για την Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση, για να στηρίξει έστω και ελάχιστα το αγροτικό εισόδημα, υπό την πίεση των κινητοποιήσεων, χρησιμοποιεί τεχνάσματα, για να παρακάμψει, αν τα καταφέρει, τις απαγορεύσεις των Βρυξελών, παρότι η ενίσχυση αυτή προέρχεται αποκλειστικά από εθνικούς πόρους!
Επιπλέον η Ε.Ε. περιορίζει ασφυκτικά τη δημοκρατία μας, δε μας επιτρέπει καμιά προοδευτική αλλαγή, επιχειρεί να μας ξεκόψει από τις πολιτιστικές μας ρίζες και στηρίζει κάθε επιβουλή κατά του ελληνισμού, π.χ. όλα τα όργανα και όλοι οι αξιωματούχοι της Ε.Ε. σε κάθε ευκαιρία υποστήριξαν το επαίσχυντο σχέδιο Ανάν.
Όσοι σιτίζονται από τα «ευρωπαϊκά προγράμματα» (επιχειρηματίες, ΜΜΕ, πανεπιστημιακοί, εκδοτικοί οίκοι κ.λπ.), επειδή δεν μπορούν να μας πείσουν για τις καλές προθέσεις της Ε.Ε., (υποτίθεται ότι) κάνουν κριτική σ’ αυτήν, αλλά κινδυνολογούν για το ενδεχόμενο αποχώρησής μας. Διαδίδουν το ψεύδος ότι τα χρήματα που μας δίνει η Ε.Ε. (που πολυδιαφημίζονται) είναι περισσότερα από τα χρήματα που μας παίρνει (για τα οποία καμιά κουβέντα δε γίνεται). Στην πραγματικότητα η συμμετοχή μας στην Ε.Ε. σημαίνει (τουλάχιστον στα οικονομικά και κοινωνικά θέματα) την εκχώρηση της διακυβέρνησης της πατρίδας μας σε ξένους, τους οποίους πληρώνουμε κι από πάνω! [Ολόκληρος ο λογαριασμός στην έκδοσή μας ΑΣΚΕ-4 «Η Ελλάδα στην ΕΟΚ/Ε.Ε.» και στο προεκλογικό μας φυλλάδιο]
Γι’ αυτούς τους λόγους η αποχώρηση της Ελλάδας από την Ε.Ε. είναι ο πρώτος όρος για οποιαδήποτε πρόοδο της πατρίδας μας, ακόμη και για την επιβίωσή της.
Κύριος στόχος του ΑΣΚΕ σε κάθε ευρωεκλογές είναι να εξηγεί και να εκφράζει την ανάγκη άμεσης αποχώρησης από την Ε.Ε. Κάθε αρνητική τοποθέτηση απέναντι στην Ε.Ε. χωρίς το λογικό συμπέρασμα-πρόταση για άμεση αποχώρηση θεωρούμε ότι αποτελεί κακή υπηρεσία προς τη χώρα και τελικά σημαίνει στήριξη της Ε.Ε. Όπως και στο παρελθόν, έτσι και σ’ αυτές τις ευρωεκλογές εκφράσαμε την επιθυμία μας να μοιραστούμε το βάρος της προσπάθειας με άλλους αξιόπιστους προοδευτικούς φορείς που πιστεύουν και διακηρύσσουν, όπως κι εμείς, την ανάγκη για άμεση αποχώρηση από την Ε.Ε. Όσοι γνωρίζουν έστω και λίγο το ΑΣΚΕ γνωρίζουν επίσης ότι οι θέσεις σε τυχόν κοινό ψηφοδέλτιο θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα μας απασχολούσε.
Δυστυχώς, μια τέτοια συνεργασία δεν επιτεύχθηκε, γι’ αυτό το ΑΣΚΕ θα συμμετάσχει και πάλι αυτοδύναμα στις ευρωεκλογές. Με την ιστοσελίδα μας, τα φυλλάδια, τις προκηρύξεις και τις αφίσες μας και μέσω των ελάχιστων ΜΜΕ, όπως η «Χριστιανική», που επιτρέπουν την έκφραση όλων των απόψεων (μια και από τα ΜΜΕ των νταβατζήδων-μεσαζόντων της Ε.Ε. είμαστε πλήρως αποκλεισμένοι) θα προσπαθήσουμε να διαδώσουμε τις θέσεις μας και από τους πολίτες στους οποίους θα φτάσει η φωνή μας θα ζητήσουμε την υποστήριξή τους. Η πρώτη προεκλογική μας συγκέντρωση θα γίνει στα γραφεία μας Τζορτζ 12, πλ. Κάνιγκος, στις 4 Απριλίου 6μ.μ. και όποιος φίλος θέλει να βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο την προσπάθειά μας καλείται να παραβρεθεί.
Επί 36 χρόνια επικεφαλής της πορείας του Πολυτεχνείου είναι το πανό και το μπλοκ του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967-1974. Τιμής ένεκεν! Εφέτος για πρώτη φορά, με μια απίστευτη και ακατανόητη κίνηση, το ΚΚΕ «έτρεξε» και μπήκε μπροστά από τους αντιστασιακούς, τους οποίους απέκλεισε (ηλικιωμένους ανθρώπους τους περισσότερους) με τετραπλή αλυσίδα ροπαλοφόρων! Πολλοί αντιστασιακοί δεν ανέχθηκαν την υποτίμηση αυτή του Συνδέσμου τους και αποχώρησαν, παραβαίνοντας τον όρκο τιμής πως, όσο τους πηγαίνουν τα πόδια τους, θα πορεύονται κάθε χρόνο προς την πρεσβεία.


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)