ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Πολύς λόγος έγινε τελευταία για την ελληνοτουρκική φιλία, λόγω της επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού στην Ελλάδα. Είναι γνωστό ότι ο ελληνικός λαός πάντα επιθυμεί να έχει φιλικές σχέσεις με όλους τους λαούς, με πρώτους τους γειτονικούς, και ποτέ δεν τον χαρακτήρισε ο ρατσισμός ή ο εθνικισμός (οι ελάχιστοι ανόητοι ή προβοκάτορες «υπερπατριώτες» απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Ειδικά με τους «Τούρκους» οι Έλληνες έχουν ζήσει πολλά χρόνια αρμονικά (ακόμη και στα πλαίσια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), όταν η τουρκική ηγεσία, με την υποστήριξη των δυτικών δεν προκαλεί προβλήματα. Πολύ περισσότερο που σχεδόν όλοι οι «Τούρκοι» δεν είναι τουρκικής καταγωγής (και πολλοί απ' αυτούς το γνωρίζουν), αλλά μικρασιατικοί πληθυσμοί, με πολιτισμό συγγενικό με τον ελληνικό, αν δεν είναι ελληνικός. Τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα (που εκφράζονται σε μεγάλο βαθμό από το κόμμα του Ερτογάν) ακόμη και σήμερα τρέφουν φιλικά αισθήματα προς τους Έλληνες. Οι διώξεις κατά των Ελλήνων έγιναν από τις μεσαίες ή ανώτερες τάξεις ή από «κουβαλητούς».
Η τωρινή επίθεση φιλίας γίνεται τη στιγμή που η Τουρκία έχει καταλάβει το 40% της Κύπρου και με την υποστήριξη ΗΠΑ και Ε.Ε. δηλώνει ότι δεν πρόκειται να αποχωρήσει και απαιτεί τη νομιμοποίηση του Αττίλα. Στο Αιγαίο απειλεί με πόλεμο, αν η Ελλάδα ασκήσει το δικαίωμα που της παρέχει το Διεθνές Δίκαιο να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια και η ίδια είναι από τις ελάχιστες χώρες του κόσμου που αρνούνται να υπογράψουν τη Συνθήκη για το Δίκαιο της θάλασσας. Ακόμη και στη διάρκεια της επίσκεψης Ερτογάν οι Τούρκοι έκαναν άσκηση έρευνας και διάσωσης (SAR) στο μέσο του Αιγαίου, μεταξύ Σκύρου, Λέσβου και Χίου!! Δεν μας αναγνωρίζουν τα 10 μίλια ως εναέριο χώρο και προκαλούν με συνεχείς παραβιάσεις του και παραβάσεις, θεωρούν ως «γκρίζες ζώνες», δηλ. αμφισβητούμενης κυριαρχίας, 3000 νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου και αρνούνται στην Ελλάδα το δικαίωμα να εξοπλίζει τα νησιά της (ώστε να είναι εύκολη λεία).
Ενώ η μειονότητα στη Θράκη, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης, είναι «μουσουλμανική», ο Ερτογάν κατά την περιοδεία του (!) είπε στα «αδέλφια της Δυτικής Θράκης» ότι «κανείς δε γύρισε να σας πει να εγκαταλείψετε την τουρκική σας ταυτότητα», ενώ ο μειονοτικός δήμαρχος Αρριανών χαρακτήρισε την Τουρκία «μητέρα-πατρίδα».
Είναι γεγονός ότι στο ύφος του και στις κινήσεις του ο Ερτογάν ήταν προσεκτικός. Είπε στους μειονοτικούς «μην ξεχνάτε ότι είστε Έλληνες πολίτες ... εργαστείτε για να γίνει ισχυρή η Ελλάδα», αλλά πόση αξία μπορούν να έχουν αυτές οι δηλώσεις; Δέχτηκε ότι υπάρχουν μειονότητες στην Τουρκία, αλλά αρνείται να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ποντίων, ενώ η εξόντωση των Κούρδων συνεχίζεται. Διεκδικεί τα δικαιώματα των «Τούρκων» στην Κύπρο και τη Δ. Θράκη, ενώ στην Ίμβρο συνεχίζεται η κατοχύρωση ελληνικών περιουσιών υπέρ του τουρκικού δημοσίου, η απαγόρευση διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και ο μαζικός εποικισμός.

Συνεχίζεται η πολιτική του Γιωργάκη;

Η κυβέρνηση της Ν.Δ., ενώ στο Κυπριακό κράτησε μια στάση καλύτερη από του δίδυμου Σημίτη-Γιωργάκη, κατά την επίσκεψη Ερτογάν έδειξε ίδιο πρόσωπο με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα ζεϊμπέκικο αντικαταστάθηκαν από τα χαλιά της κ. Εμινέ. Η καινοφανής άποψη Καραμανλή «πρώτα φιλία και μετά αντιμετώπιση των προβλημάτων» περισσότερο μπορεί να ερμηνευτεί ως συσκότιση μιας μειοδοτικής στάσης και λιγότερο ως τρόπος να μην παρακωλυθούν οι μπίζνες των δεκάδων επιχειρηματιών που ακολουθούσαν τους δύο πρωθυπουργούς.
Φοβόμαστε ότι με την επίσκεψη του ο Ερτογάν κέρδισε πόντους στην προσπάθεια του να προωθήσει τις σχέσεις του με την Ε.Ε. (που τόσο πολύ θέλουν οι Αμερικανοί), κράτησε στο τραπέζι όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις, έδωσε μόνο την επαναλειτουργία της θεολογικής Σχολής της Χάλκης (δώρο προς τον κ. Βαρθολομαίο, που εντάσσεται στην αμερικανοτουρκική στρατηγική) και η Ελλάδα οδηγείται προς το Δικαστήριο της Χάγης, έχοντας υπογράψει συνυποσχετικό, με το οποίο γίνεται δεκτό ένα μεγάλο μέρος των τουρκικών διεκδικήσεων. Έτσι όμως οι φιλίες κρατάνε λίγο.
Έχει γίνει πλέον πεποίθηση σ' όλους τους Έλληνες ότι την τελευταία διετία η οικονομική κατάσταση τόσο σε ατομικό όσο και σε εθνικό επίπεδο έχει επιδεινωθεί ραγδαία.
Η ακρίβεια, η ανεργία, η προϊούσα αδυναμία του κράτους να πληρώνει τις υποχρεώσεις του (σε εργαζόμενους, νοσοκομεία, σεισμοπαθείς, ασφαλιστικά ταμεία, αθλητικές ομοσπονδίες κ.λ,π.), η ντε φάκτο κατάργηση των εργατικών δικαιωμάτων και η επιστροφή σε εργασιακό μεσαίωνα, η συνεχής εξαπάτηση με την απόκρυψη των πραγματικών μεγεθών της οικονομίας είναι μερικοί από τους ορατούς λόγους αυτής της πεποίθησης.
Αυτή η πεποίθηση, επίσης, ενισχύεται με το γεγονός ότι τεράστια ποσά διοχετεύονται σε λίγους επιχειρηματίες (ημέτερους εργολάβους, ΜΜΕ κλπ), με δεδομένο ότι αυτοί καρπώθηκαν τη μερίδα του λέοντος από το μεγάλο φαγοπότι του χρηματιστηρίου, καθώς και με την προκλητική χλιδή, τις αφ' υψηλού συμπεριφορές και τις θηριώδεις σπατάλες της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων.
Πολλοί αποδίδουν την ευθύνη αποκλειστικά στη σημερινή κυβέρνηση και ελπίζουν ότι με μια κυβέρνηση της ΝΔ ίσως να καλυτερέψουν τα πράγματα. Αλλη μια ασύγγνωστη πλάνη.

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και το ευρώ

Το ΑΣΚΕ έχει από χρόνια και κατ' επανάληψη αναφερθεί με άρθρα στην «Ε» και αλλού στις επιπτώσεις της ένταξης στην ΕΟΚ-ΕΕ καθώς και της εφαρμογής του ευρώ. Αυτές είναι πλέον επώδυνα αισθητές, ιδιαίτερα από την προσχώρηση μας ως χώρας στο Σύμφωνο Σταθερότητας και στο ευρώ.
Το Σύμφωνο Σταθερότητας και το ευρώ, που επιβλήθηκε για να μπορεί το μεγάλο κεφάλαιο χωρίς κανένα ρίσκο (πληθωρισμό, υψηλά επιτόκια, διακύμανση νομισματικών ισοτιμιών κ,λ.π.) ν' αποκομίζει τεράστια κέρδη, κυρίως μέσω χρηματιστηρίων και τραπεζών, στηρίζεται στην περιστολή της ανάπτυξης. Δηλ. τα κέρδη δεν επενδύονται για την αύξηση της παραγωγής, αλλά για κερδοσκοπία. Δεν αναδιανέμονται, όπως συνέβαινε πριν (σ' ένα ποσοστό), κι έτσι ακόμη και τα μεσαία κοινωνικά στρώματα έχουν περιέλθει σε κατάσταση προϊούσας φτώχειας.
Η εφαρμογή του παραλογισμού αυτού πλήττει ακόμη και τις χώρες της Ε.Ε. που το εμπνεύστηκαν και το επέβαλαν (Γερμανία, Γαλλία). Αυτές όμως έχουν ασυλία, όταν παραβιάζουν το Σύμφωνο Σταθερότητας (έλλειμμα προϋπολογισμού μεγαλύτερο του 3 %). Η κυβέρνηση, παρ' ότι επιμένει στην τήρηση του, ψηφίζει υπέρ της παραβίασης του από τους Γαλλογερμανούς!!
Η επιλογή της ένταξης μας στην ΕΟΚ από τη μεταπρατική αστική (τρόπος του λέγειν) τάξη σήμαινε ότι η Ελλάδα δε θα αναπτυσσόταν αυτοδύναμα, δε θ'αποκτούσε αυτοτελείς παραγωγικές δομές· ότι θα παραμείνει, δηλ., ο οικονομικός παρίας των άλλων κοινοτικών χωρών και όχι μόνο.
Εδώ βρισκόμαστε σήμερα. Τα πιο σημαντικά αποτελέσματα αυτών των επιλογών είναι:

Συρρίκνωση παραγωγής και εξαγωγών

Οι εξαγωγές μας είναι μικρότερες και από αυτές του Λουξεμβούργου.
Σύμφωνα με το Eurostat to 2001
ΧΩΡΑ
ΕΞΑΓΩΓΕΣ
δις €
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ
εκ.
Ελλάδα 8,9 10,600
Λουξεμβούργο 10,4 0,422
Πορτογαλία 26,4 9,950
Ιρλανδία 92,2 3,700







Η κατάσταση θα επιδεινωθεί με την ένταξη των νέων χωρών στην Ε Ε.
Σύμφωνα με έκθεση του ΚΕΠΕ :
«Η εμπορική θέση της Ελλάδας είναι ήδη δυσχερής. Μέχρι σήμερα ήταν η τελευταία των 15 σε εξαγωγικές επιδόσεις και από το 2004 γίνεται τελευταία των 25. Η αξία των εμπορικών συναλλαγών της Ελλάδας (εξαγωγές και εισαγωγές) είναι η πιο μικρή σε αξία από κάθε άλλο κράτος-μέλος ή υπό ένταξη, ακόμη και χωρών όπως η Τουρκία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία, που έχουν απορριφθεί σε αυτή τη φάση της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»
Οι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις όχι μόνο δε βελτιώνουν τις παραγωγικές υποδομές, αλλά συμβάλλουν στην αθρόα εισαγωγή κοινοτικών προϊόντων και καλύπτουν ένα μικρό μέρος των εμπορικών μας ελλειμμάτων. Το 2002 το εμπορικό έλλειμμα ήταν 14,7 δις €, ενώ οι καθαρές κοινοτικές εισροές 3,9 δις €, δηλ. μόλις το 26,5%. Αυτό αφιερώνεται σ' όσους ισχυρίζονται ότι, αν δεν είχαμε τα λεφτά της Ε.Ε., θα πεινάγαμε. Δυστυχώς, λόγω αυτών πεινάμε και θα πεινάσουμε περισσότερο.
Επειδή δεν έχουμε παραγωγή, άρα και στοιχειώδη ανταγωνισμό, παρουσιάζουμε υψηλό πληθωρισμό, λόγω κερδοσκοπίας. Η άνοδος των τιμών είναι υπέρμετρη και οι τιμές υπερβαίνουν ακόμη και αυτές των πλούσιων χωρών της ΕΕ. Εκτός των επιπτώσεων στην ελληνική κοινωνία ο πληθωρισμός μειώνει τις εξαγωγές.
Αυτό έχει προκληθεί από την εφαρμογή του ευρώ, επειδή πλέον δε μας επιτρέπεται να ελέγχουμε εμείς την ισοτιμία του νομίσματος.

Η υπερχρέωση της χώρας

Φυσικό αποτέλεσμα της παραγωγικής συρρίκνωσης είναι ο δανεισμός και το τεράστιο χρέος. Με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών (ΥΠΟΙΚΟ, όπως μετονομάστηκε το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, για να θυμίζει καλύτερα υπηκόους) το 2002 το χρέος ήταν συνολικά (μαζί με το χρέος των Ενόπλων Δυνάμεων και των εγγυήσεων τρίτων) 187,2 δις € (64 τρις δρχ.), δηλ. 132,4% του ΑΕΠ. Χώρια αυτά που κρύβονται στους περίπου 300 ειδικούς λογαριασμούς, που έχουν συσταθεί, για να μη φαίνονται στον ελληνικό λαό τα πραγματικά χρέη, όπως αποκαλύφθηκαν με την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου επί της δημοσιονομικής διαχείρισης του έτους 2002.
Το ίδιο έτος μόνο για τοκοχρεωλύσια η χώρα πλήρωσε 29,9 δις €, δηλ. το 20 % του ΑΕΠ.
«Ελπίζουμε το 2004 να μειώσουμε το Εθνικό Χρέος κάτω από το 100 % του ΑΕΠ. Αυτή τη φορά πραγματικά», είπε εν τη αφελεία του ο Ακης.

Η κατάσταση θα χειροτερέψει μέσα στην ΕΕ

Η Ελλάδα μέσα στην ΕΟΚ και την ΕΕ, αντί ν' αναπτυχθεί με βάση τα συμφέροντα της ως χώρας και κοινωνίας, αποδιάρθρωσε ακόμη και αυτή την παραγωγική υποδομή που είχε, ώστε από παραγωγός να μετατραπεί σε καταναλωτή των κοινοτικών προϊόντων.
Η μεταπρατική αστική τάξη δεν ενδιαφέρεται να κερδίζει από την παραγωγή, αλλά από τη μεσιτεία. Δεν ενδιαφέρθηκε ούτε καν για στοιχειώδη παραγωγική επένδυση των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων. Το 46,4% αυτών επιστρέφει στους «εταίρους» υπό μορφή εισαγωγών. Τα υπόλοιπα τα μοιράζονται μέσω προγραμμάτων, δημόσιων έργων κλπ.
Απόδειξη όλων αυτών είναι ότι έχουν επενδύσει 6,7 δις € κερδοσκοπικά (χρηματιστήρια, ομόλογα κ.λ.π.) σε διάφορες χώρες. Μάλιστα «ελληνική» τράπεζα (Eurobank) με πληρωμένη καταχώρηση προτρέπει: «Επενδύσεις σε τουρκικές αξίες» (τουρκικά ομόλογα, μετοχές κ.λ.π).
Στα αμέσως επόμενα χρόνια, μετά και την είσοδο των 10 νέων χωρών, οι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις θα μειωθούν στο ένα έβδομο των σημερινών, δηλ θα είναι περίπου 0,5 δις €, που είναι αμελητέα μπρος στις τεράστιες δαπάνες της χώρας, που, εκτός των άλλων, θα πληρώνει τα τεράστια χρέη των Ολυμπιακών Αγώνων, επίσημου προϋπολογισμού 4,6 δις € και πολύ μεγαλύτερου πραγματικού.
Αν το 2002 πληρώναμε το 20 % του ΑΕΠ για τοκοχρεωλύσια, τι θα πληρώνουμε μετά το 2004; Το 50 %; Και από πού θα εξοικονομούνται οι πόροι αυτοί; Από μισθούς, συντάξεις, υγιεία, κοινωνική πρόνοια, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, αυξήσεις φορολογίας, ασφαλιστικών εισφορών. Από παντού.
Το ευφυολόγημα ότι, αν φύγουμε από την ΕΕ, θα γίνουμε Αλβανία θα μετατραπεί στο ότι μέσα στην ΕΕ μας οδηγούν ακόμη χειρότερα.
Συνεπώς όσοι πιστεύουν ότι, ψηφίζοντας ένα κόμμα, που αποδέχεται, ακόμη και σιωπηρά, την ΕΕ, θα βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση αυταπατώνται. Λόγω της φύσης της ελληνικής οικονομίας, του καθαρά εμπορομεσιτικού χαρακτήρα της αστικής μας τάξης και της σε ακραίο βαθμό υποτέλειας της πολιτικής μας ηγεσίας οι συνέπειες της συμμετοχής της Ελλάδας στην Ε.Ε. είναι βαρύτερες από κάθε άλλη χώρα. Γι' αυτό η λύση προϋποθέτει την αποχώρηση από την ΕΕ όσο γίνεται ταχύτερα.

ΥΣΤΕΡΙΑ ΥΠΕΡΔΑΝΕΙΣΜΟΥ

Δεν είναι μόνο οι ελληνικές κυβερνήσεις, μετά το 1982 κυρίως, που (μιμούμενες την οικονομική πολιτική του 19ου αιώνα, που κατέληξε στο «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Τρικούπη) δανείζονται αφειδώς, όχι για επενδυτικούς-παραγωγικούς σκοπούς, αλλά για κατανάλωση και κάλυψη της εξυπηρέτησης των προηγούμενων δανείων! Τα τελευταία χρόνια το ίδιο έκαναν και, δυστυχώς, παρά τους προφανείς κινδύνους συνεχίζουν και τώρα εκατοντάδες χιλιάδες ελληνικά νοικοκυριά. Ανακοινώθηκε από τις τράπεζες ότι κάθε μέρα χορηγούνται 30.000 εορτοδάνεια! Όσο για τις πιστωτικές κάρτες...
Είναι γνωστό και στους πιο αδαείς ότι κάποιος συνάπτει δάνειο, για να κάνει μια επένδυση, που θα το υπερκαλύψει μελλοντικά ή για να καλύψει υπαρκτές ανάγκες, περιμένοντας καλύτερες μέρες. Εκτός από τα δάνεια για αγορά κατοικίας, κανένα από τα υπόλοιπα, που αποτελούν και το μέγα μέρος αυτών, δεν πληρεί αυτές τις προϋποθέσεις. Και εκτός από τις τράπεζες, που θριαμβολογούν για τα, εν πολλοίς παράνομα, κέρδη τους και την ...αγορά που κινείται (!), όλοι οι άλλοι άρχισαν ήδη να αγωνιούν. Πώς θα ξεπληρωθούν αυτά; Δε βρίσκονται ήδη χώροι αποθήκευσης για τα αυτοκίνητα που κατάσχονται και πολύς ήδη λόγος γίνεται για τις σπείρες (που τάχα τώρα τις ανακάλυψαν!) που νέμονται τις κατασχέσεις ακινήτων.
Γιατί όμως ένας τέτοιος παραλογισμός κατέλαβε τόσους πολλούς Έλληνες; Οι λόγοι είναι πολλοί, με κυριότερους την υπερκαταναλωτική νοοτροπία, που καλλιεργεί γενικά το σύστημα του κέρδους, αλλά και ειδικότερα στη χώρα μας για ευκολότερη χειραγώγηση του πλήθους, αλλά και την πραγματική οικονομική δυσπραγία των πολλών, την έξοδο από την οποία δεν επιδιώκουν με πολιτικούς και παραγωγικούς τρόπους, αλλά με μεθόδους ευκολίας και αφέλειας. Η αφύπνιση όμως θα είναι οδυνηρή και όχι μόνο για τα θύματα...
Οι μολότοφ των κουκουλοφόρων και οι λεηλασίες σαφώς έπληξαν την ήδη καταπονημένη αγορά της Αθήνας. Οι απελπισμένοι έμποροι του κέντρου ζήτησαν να μείνουν τα μαγαζιά τους ανοικτά και μια δεύτερη Κυριακή, μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς. Αντέδρασαν οι φορείς των μικρομεσαίων, που δικαίως φοβούνται μια τάση επέκτασης του μέτρου, προς όφελος των μεγάλων εμπορικών κέντρων και των πολυκαταστημάτων. Αντέδρασαν οι φορείς των εμποροϋπαλλήλων, που δικαίως φοβούνται περαιτέρω καταπάτηση της εργατικής νομοθεσίας περί αργιών, υπερωριών κ.λπ.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. και η νομαρχία του ΠΑΣΟΚ, με τη γνωστή ανικανότητά τους, αφού έριξαν το μπαλάκι ο ένας στον άλλο και ύστερα από παλινωδίες, έκαναν δεκτό το λογικό αίτημα των εμπόρων και τα μαγαζιά άνοιξαν.
Οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και οι «αγωνιστές» του Κοινωνικού Φόρουμ, αντί να εστιάσουν την προσοχή τους και τη δράση τους στην τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και στη μη επέκταση του μέτρου, συναγωνίστηκαν σε μια κακόγουστη και αυταρχική επίδειξη «μαχητικής υπεράσπισης των λαϊκών κατακτήσεων», προπηλακίζοντας εμπόρους και καταναλωτές.
Η κρίση στην αγορά είναι αποτέλεσμα του περιορισμού της αγοραστικής ικανότητας των λαϊκών στρωμάτων, λόγω της προκλητικής μεταφοράς πλούτου από τη μεγάλη πλειονότητα των φτωχότερων προς τη μικρή μειονότητα των πλουσιότερων, που εξασφάλισε η αμερικανοευρωπαϊκή παγκοσμιοποίηση, που στην Ελλάδα εκφράζεται με τη συμμετοχή μας στην Ε.Ε. Η κατάσταση δε διορθώνεται με ημίμετρα. Οι αντιδράσεις, λοιπόν, για το άνοιγμα των μαγαζιών στις 28/12 ήσαν πολύ κακό για το τίποτα!
Θα ήταν σπουδαίο να γίνονταν εδώ στην Αθήνα, την ίδια ημερομηνία-25η Μαρτίου- να χτυπούσαν οι καμπάνες των δικών μας ναών, να πανηγύριζε η Αθήνα τη γιορτή της Παναγίας, της Παλιγγενεσίας του ΄21 και μαζί, ως συστοιχία, την ιδρυτική Συνθήκη της Ευρώπης». Τάδε έφη ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στην παρουσίαση του βιβλίου του Χρήστου Γιανναρά «50 χρόνια Ευρωπαϊκής Ενότητας».
Προφανώς ο Αρχιεπίσκοπος θεωρεί ότι στο συλλογικό υποσυνείδητο του απλού Έλληνα η ένωση των μεγαλοαστών της Ευρώπης για την καταλήστευση των λαών της και ιδίως των περιφερειακών χωρών, όπως της Ελλάδας πρέπει να είναι πηγή έμπνευσης όπως και ο αγώνας για την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό, για ελευθερία, για εθνική ανεξαρτησία!!
Τον Ιούλιο επισκεφθήκαμε τη Μεσσηνία, την Ηλεία, την Αχαΐα, τη Ζάκυνθο, όπου δώσαμε συνέντευξη στο ραδιόφωνο και δημοσιεύσαμε άρθρο στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ και στα Δωδεκάνησα (Λέρος-Κάλυμνος), όπου δημοσιεύσαμε ένα εκτεταμένο δελτίο τύπου στην εφημερίδα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ. Επίσης δημοσιεύτηκε πολιτικό άρθρο του ΑΣΚΕ στην εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ.
Στις 20 Αυγούστου έγινε ομιλία του ΑΣΚΕ στην Ικαρία, σε αίθουσα του Δήμου, με τη συμμετοχή 60 ατόμων. Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε τη Σάμο, τη Χίο, όπου δώσαμε συνέντευξη στην ΑΛΗΘΕΙΑ TV, και τη Λέσβο, όπου επίσης δώσαμε συνέντευξη στην τοπική τηλεόραση.

Για τις εκλογές

Όπως εκτιμούμε, εκλογές μπορούν να προκηρυχθούν ανά πάσα στιγμή. Τα μέλη του ΑΣΚΕ καλούνται στις 11 Οκτωβρίου, για να διαμορφώσουμε την εκλογική τακτική και να οργανώσουμε τον προεκλογικό μας αγώνα, Από τους φίλους του ΑΣΚΕ ζητάμεt:
• Την οικονομική ενίσχυση από τον καθένα, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, για να καλυφθούν οι ανάγκες του τυπογραφείου (ψηφοδέλτια, υλικό), των μεταφορών και των ταξιδιών.
• Προτάσεις για υποψηφιότητες. Στις προηγούμενες εκλογές το παράβολο με τα έξοδα του κλητήρα ήταν 60.000δρχ. Ελπίζουμε ότι δε θα αυξηθεί ή δε θα αυξηθεί πολύ.
• Τη βοήθεια σε πρακτικές δουλειές (τυπογραφείο, νομική κάλυψη, διανομή υλικού, βάρδιες στο γραφείο κλπ.) απ' όσο ελεύθερο χρόνο διαθέτει ο καθένας.
• Τη διοργάνωση ενημερωτικών συζητήσεων είτε σε δημόσιους χώρους είτε σε σπίτια.
• Το μοίρασμα ψηφοδελτίων χέρι-χέρι και γενικά την προσπάθεια να κερδηθεί κάθε δυνατή ψήφος για το ΑΣΚΕ.
Φέτος ο προϋπολογισμός δε θα έρθει κατευθείαν από το υπουργείο στη Βουλή, αλλά θα κάνει πρώτα μια βόλτα για έλεγχο στις Βρυξέλες. Τη σχετική πρόταση του Όλι Ρεν (ύστερα από απαίτηση της Γερμανίας) την αποδέχθηκαν αμέσως όλοι οι υπουργοί της ευρωζώνης. Συγχρόνως αποφασίστηκε η επιβολή αυστηρών ποινών σε όποια χώρα αποκλίνει από τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας.
Τόση ανεξαρτησία και τόση αξιοπρέπεια πώς θα τις αντέξουμε;
Η επόμενη εσπερίδα του ΑΣΚΕ θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου, 7.30μ.μ., με θέμα το έργο του Αδαμάντιου Κοραή και του Ρήγα Φεραίου.
Στις 21 Φεβρουαρίου, ημέρα Τετάρτη, 7.30μ.μ. η εσπερίδα θα έχει ως θέμα την ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη.
Μετά από πολύχρονη δουλειά, εκδόθηκε το ΑΣΚΕ-4, με θέμα: Η Ελλάδα στην ΕΟΚ/Ε.Ε. – Η αποχώρηση από την Ε.Ε. όρος επιβίωσης και προόδου (βλ. σχετικό άρθρο ).
Η επόμενη εσπερίδα του ΑΣΚΕ θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου, ώρα 7.30 μ.μ., με θέμα την παρουσίαση του ΑΣΚΕ-4. Θα ακολουθήσει συζήτηση.
Η εσπερίδα του Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στις 13 του μηνός, με θέμα την ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη και του Ιανουαρίου στις 24 του μηνός με θέμα το έργο του Αδαμάντιου Κοραή και του Ρήγα Φεραίου.

Στο παρελθόν έγιναν προσπάθειες “εκλογίκευσης” του ασφαλιστικού προβλήματος με τις προτάσεις Γιαννίτση και την έκθεση Σπράου, ρίχνοντας το βάρος στις πλάτες των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Σύμφωνα με τις προτάσεις Γιαννίτση, η βασική σύνταξη σήμερα θα ήταν 163 € και η αναπηρική 79 €. Οι αντιδράσεις τόσο από τους εργαζόμενους όσο και από στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που αναλογίζονταν το πολιτικό κόστος, απομάκρυναν τέτοιες μεθοδεύσεις ή μάλλον τις ανέβαλαν για το μέλλον…
Τώρα, μετά τον ορυμαγδό της καταστροφολογίας και την πλύση εγκεφάλου από τα ΜΜΕ και τον πολιτικό κόσμο της χώρας, πλην της αριστεράς, προωθούν ένα νομοσχέδιο πολλαπλάσια χειρότερο, το οποίο ισοπεδώνει κεκτημένα δικαιώματα πολλών δεκαετιών, που κερδήθηκαν με θυσίες και αγώνες, εξιλεώνοντας την κακοδιαχείριση, την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και κάποιων συνδικαλιστικών ηγεσιών, την αρπαγή των περιουσιακών στοιχείων των ταμείων ασφάλισης και τη διασπάθιση των κεφαλαίων, που με κόπο και από το υστέρημά του είχε αποταμιεύσει στα ταμεία του ο εργαζόμενος λαός.
Έτσι με μειώσεις συντάξεων έως 15% και αύξηση των ορίων ηλικίας 2-7 χρόνια (στις γυναίκες έως 15 χρόνια) επιχειρεί η κυβέρνηση κάτω από την καθοδήγηση ΕΕ-ΔΝΤ, να λύσει το ασφαλιστικό πρόβλημα και όχι μόνο. Συρρικνώνει, σχεδόν ακυρώνει, τις υποχρεώσεις του κράτους για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος, υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Διεθνή Σύμβαση Εργασίας 102, που το ελληνικό κράτος έχει επικυρώσει με το νόμο 3251/1955, επαναφέρει το αντισυνταγματικό ΛΑΦΚΑ, δηλαδή την εσωτερική αναδιανομή εισοδήματος μεταξύ των συνταξιούχων και αφήνει πολλές σκόπιμες ασάφειες για να ρυθμιστούν σημαντικότατα θέματα με υπουργικές αποφάσεις, φυσικά εις βάρος των συνταξιούχων.
Όμως πού βρίσκεται πραγματικά το πρόβλημα του ασφαλιστικού, στις παροχές ή στους πόρους; Όταν η μαύρη εργασία αυξάνεται διαρκώς, όταν δεν εισπράττονται ή χαρίζονται σε μεγάλους εργοδότες ασφαλιστικές εισφορές που έχουν βεβαιωθεί και καταλογισθεί, όταν τα ταμεία κυριολεκτικά λεηλατούνται από τα υπερκέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών, από αδικαιολόγητες ακόμα και πλαστές δαπάνες φαρμάκων και εξωνοσοκομειακών υπηρεσιών, όταν δε λειτουργεί κανένας ελεγκτικός μηχανισμός, λόγω διάλυσης και διαφθοράς, πώς θα μπορούσε να ορθοποδήσει το ασφαλιστικό σύστημα; Εξ άλλου τα χρέη του ίδιου του κράτους προς τα ασφαλιστικά ταμεία ξεπερνούν τα 8 δισ. Να λοιπόν οι αιτίες του προβλήματος.
Μα θέλουν να λύσουν το πρόβλημα η κυβέρνηση και οι εντολείς της ΕΕ και ΔΝΤ; Όχι βέβαια. Αυτό που επιδιώκουν είναι μέσα σ’ ένα πλαίσιο άκρατου νεοφιλελευθερισμού να περικόψουν και να αποδομήσουν τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και τέλος να την καταργήσουν. Τα δομημένα ομόλογα του Καραμανλή θα γίνουν δομημένη σύνταξη, δομημένη υγεία, δομημένη εργασία. Οι συντάξεις θα κατρακυλήσουν σε επίπεδα πείνας και θα δίνονται μόνον αν έχουν δυνατότητα τα κατεστραμμένα ταμεία. Το μόνο που μας εξασφαλίζουν, προς το παρόν, είναι 360 € μηνιαίως και τη δια βίου εργασία, τη μαύρη εργασία, την ελαστικοποιημένη και ιδιαίτερα για τους νέους. Για τους υπόλοιπους θα «σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν».
Η δαπάνη ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης θα επιχειρήσουν να μετακυλήσει στους εργαζόμενους, προς δόξαν και κέρδη των ιδιωτικών κέντρων υγείας, των ιδιωτικών κλινικών και νοσοκομείων και κατ’ επέκταση των ασφαλιστικών εταιρειών, ¨όπως Αμερική¨ πριν τη μεταρρύθμιση Ομπάμα!
Ήδη το σύστημα υγείας, που είναι βασικό στοιχείο της ασφάλισης, δεν καλύπτει ούτε τις βασικές ανάγκες, με δημόσια νοσοκομεία διαλυμένα, που χωρίς φακελάκι και αποκλειστική νοσοκόμα δεν έχεις μέλλον στον μάταιο τούτο κόσμο.
Το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που προωθεί για ψήφιση στη Βουλή η κυβέρνηση στις αρχές Ιουνίου, σύμφωνα με το μνημόνιο που συνυπέγραψε η χώρα μας με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει. Είναι άδικο και ανεφάρμοστο. Πρέπει η κυβέρνηση να παραιτηθεί, έστω και εξ ανάγκης, η χώρα να οδηγηθεί σε εκλογές και η νέα κυβέρνηση να οδηγήσει την Ελλάδα έξω απ’ όλους τους λεόντειους οργανισμούς, ΔΝΤ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, κ.λπ. Ώστε η εξουσία να έρθει στα χέρια του ελληνικού λαού.
Κατά καιρούς ακούγονται διάφορα φαιδρά για την «Κρητική Αυτονομία». Κάποιοι επιτήδειοι ή αφελείς φωνάζουν σχετικά συνθήματα από το γήπεδο των Μαλλίων και τα Ζωνιανά μέχρι την κινητοποίηση των Κρητικών αγροτών στον Πειραιά.
Το πράγμα γίνεται σοβαρότερο όταν ο (προστατευόμενος των ΗΠΑ) Πατριάρχης Βαρθολομαίος καλεί τους μητροπολίτες της Κρήτης και της Δωδεκανήσου (που υπάγονται στο Πατριαρχείο) να αποκτήσουν … τουρκική υπηκοότητα (για να μπορούν να τον διαδεχθούν!) κι όταν διαδίδεται (εμείς αδυνατούμε να το πιστέψουμε) ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος συμφωνεί!
Σ’ αυτά ήρθε να προστεθεί η … απειλή του Γιώργου Βαρδινογιάννη στην κοπή της πίτας της Παγκρήτιας: «Ας μας προσέχουν, να μην κηρύξουμε την Κρητική Αυτονομία!» Το λόγο πήρε αμέσως ο τ. υπουργός Λ. Βερυβάκης κι έβαλε τα πράγματα στη θέση τους: «Η Κρήτη είναι ένας τόπος που διάλεξε να ζει ως Ελλάς, στην Ελλάδα όλων των Ελλήνων, που δημιούργησε ο Ελ. Βενιζέλος!», εισπράττοντας την επιδοκιμασία της μεγάλης πλειοψηφίας των παρευρισκομένων.


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)