ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ κάποιοι, στην αγωνία τους να μπουν και με τα δύο πόδια στην εξουσία (με το ένα ήδη βρίσκονται), έχασαν και την κοινή λογική. Ενώ είναι ήδη μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και μετείχαν στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψή του, δημιούργησαν συνιστώσα, που αποτελείται (λένε) από τους ανένταχτους, ισχυριζόμενοι ότι δεν αποτελούν συνιστώσα, αλλά επιδιώκουν τη σύνταξη και κατάθεση προγράμματος! Το γιατρό!!

Η νέα προκήρυξη

Από τα τέλη του Φλεβάρη έχει τυπωθεί η νέα προκήρυξη του ΑΣΚΕ, που αρχίσαμε να τη μοιράζουμε και στο Λεκανοπέδιο και στους άλλους νομούς της χώρας. Μερικά φύλλα σας εσωκλείνουμε στην «Ε». Όποιος φίλος μπορεί να βοηθήσει στο μοίρασμά της (πρωί ή απόγευμα) να απευθυνθεί σε κάποιο μέλος της Ε.Ε..


Οι εσπερίδες βιβλιοθήκης

Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί 4 εσπερίδες. Θεωρούμε θετικό ότι στην παρουσίαση των θεμάτων δε συμμετέχουν μόνο μέλη, αλλά και φίλοι του ΑΣΚΕ.
Από την τελευταία εσπερίδα υπάρχει σε φωτοτυπίες μια γενική αναφορά στα κυριότερα περιβαλλοντικά προβλήματα και μια πιο αναλυτική στο πιο σημαντικό από αυτά, το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Όποιος αναγνώστης θέλει μπορεί να μας τις ζητήσει.


Η έκδοση για την ΕΟΚ/Ε.Ε.

Η έκδοση ΑΣΚΕ-4, για τις σχέσεις της Ελλάδας με την ΕΟΚ/Ε.Ε., στην οποία αναλύεται η θέση μας για την ανάγκη άμεσης αποχώρησης, βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο της προετοιμασίας της και υπολογίζουμε να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του μήνα.


Οι συνεδριάσεις μας

Υπενθυμίζουμε ότι η Εκτελεστική Επιτροπή του ΑΣΚΕ συνεδριάζει κάθε Δευτέρα στις 9 μ.μ. και η νεολαία κάθε Πέμπτη στις 8 μ.μ.. Οι συνεδριάσεις είναι ανοιχτές σε όποιον φίλο επιθυμεί να τις παρακολουθήσει.
«Η επιτυχία του εγχειρήματος των τραπεζών θα αποτελέσει το έναυσμα γιά την άρση των αγγυλώσεων στην αγορά εργασίας σε όλη την οικονομία» (Γ. Αλογοσκούφης). Δηλ. εργασιακά δικαιώματα = αγγυλώσεις.

Ο θρίαμβος της βήμα με βήμα προσέγγισης

Το δίδυμο Σημίτη- Γιωργάκη εφάρμοσε τα τελευταία χρόνια (με αρχή τις υποχωρήσεις στο Ελσίνκι) τη μεγάλη στροφή στην πολιτική της χώρας μας σε σχέση με την επιθετικότητα της Τουρκίας. Φιλία και υποστήριξη σ' όλα τα επίπεδα, πρώτα για να διευκολύνουμε τους κεμαλιστές εναντίον των ισλαμιστών και τώρα για το αντίθετο!! Έτσι (μας λένε) θα πετύχουμε τον ... εξευρωπαϊσμό και το φιλελληνισμό της Τουρκίας!
Αποτέλεσμα: ενώ πριν το Ελσίνκι είχαμε περίπου 200 παραβιάσεις των Τούρκων στο Αιγαίο το χρόνο, το 2003 είχαμε 1300 στους 4 πρώτους μήνες!! Τα βήματα προσέγγισης τους πείθουν όλο και περισσότερο ότι μπορούν να αποκτήσουν το Ανατολικό Αιγαίο.

Η δίκη της 17 Ν

Οι τυμπανοκρουσίες για το μεγάλο κατόρθωμα της σύλληψης, από ένα τυχαίο(;) γεγονός, των μελών της «17Ν», ακόμη ηχούν στ' αφτιά μας και οι αναθυμιάσεις από το βόρβορο των ΜΜΕ ακόμη μολύνουν την περριρέουσα ατμόσφαιρα.
Να, όμως, που έφτασαν σε χρόνο ρεκόρ για τη βραδυπορούσα Ελληνική Δικαιοσύνη στη δίκη. Και, αντί για συνέχιση του θριάμβου, παρακολουθούμε μια δίκη όπου παρελαύνουν μάρτυρες κατηγορίας κατάλληλοι για θεατρικές ... επιθεωρήσεις, με αποτέλεσμα ακόμη και συγγενείς των θυμάτων να απορούν και ο ίδιος ο πρόεδρος του δικαστηρίου να αναφωνεί: «Τώρα κατάλαβα γιατί δεν μπορούσατε να τους συλλάβετε τόσα χρόνια»!!
Μόνο μια τέτοια κυβέρνηση μπορούσε να επιτύχει τέτοιο άθλο!

Και τώρα τι θα γίνουμε γωρις αποκαλύψεις;

Η «Αυριανή» του Γ. Κουρή σταμάτησε απότομα τη ροή των αποκαλύψεων των σκανδάλων ή «σκανδάλων» του σκληρού πυρήνα των εκσυγχρονιστών.
Γιατί, άραγε; Τελείωσαν τα σκάνδαλα, με στοιχεία που παρέχει αφειδώς το ακόμη σκανδαλωδέστερο γνωστό κέντρο; Ή, ο Γ Κουρής πέτυχε ό,τι επιδίωκε από την αρχή αφήνοντας την «κάθαρση» ημιτελή; Μάλλον δεν υπάρχει κανείς να στοιχηματίσει υπέρ το πρώτου.
Στην «Καθημερινή», κύριο και «σοβαρό» εκφραστή του κατεστημένου στη χώρα μας, γράφτηκαν στις 7/1/2007 ως κύριο άρθρο τα κάτωθι: «Η προστασία έχει κόστος.
Οι Έλληνες κατάλαβαν την αναγκαιότητα της απελευθέρωσης των αγορών και ότι τα προστατευτικά μέτρα κατοχυρώνουν τελικά μόνο τα συμφέροντα των ολίγων εξόδοις των πολλών.
Ενώ όμως η ανάγκη απελευθέρωσης των αγορών γίνεται κοινή πεποίθηση, η κυβέρνηση μοιάζει να μην τολμά να διαφυλάξει τα χρήματα των πολιτών, απελευθερώνοντας τις αγορές. Οι υπαναχωρήσεις στα λιμάνια και στο ψωμί δείχνουν ότι οι συντεχνίες επιτυχημένα ποντάρουν στο φόβο του πολιτικού κόστους.
Το ζήτημα όμως είναι ότι η συντήρηση του προστατευτισμού βαρύνει οικονομικά τους πολλούς. Και αυτό τελικά μεταφράζεται σε σημαντικότερο πολιτικό κόστος.»!!
Είναι πράγματι προκλητικοί. Πού είδε ο αρθρογράφος την αποδοχή μιας τέτοιας «αναγκαιότητας» και πού αυτή την «κοινή πεποίθηση»; ΄Οταν μάλιστα σε άλλο άρθρο του ίδιου φύλλου της «Κ» γράφεται υπό τον τίτλο «Όσα δε λύνει η αγορά»:
Η αγορά είναι σκληρή προς τους αδύνατους και ευνοϊκή προς τους δυνατούς, ενώ όλοι πρέπει να μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.
Και, δυστυχώς για τον αρθρογράφο, ακολουθεί στο ίδιο φύλλο άλλη ανάλυση για «Το τέλος του νεοφιλελευθερισμού»!! Στο ίδιο φύλλο!!
Στις 17 Νοέμβρη αντιπροσωπεία της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΑΣΚΕ κατέθεσε λουλούδια στη μνήμη των νεκρών του Πολυτεχνείου και του αντιδικτατορικού αγώνα.
Στην πορεία που ακολούθησε, όπως κάθε χρόνο, τα μέλη του ΑΣΚΕ πορεύτηκαν, χωρίς κομματικά διακριτικά, με το μπλοκ των φυλακισθέντων και εξορισθέντων αντιστασιακών της περιόδου 1967-1974.
Συμφώνησαν, τελικά, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο οι 25 αρχηγοί για τη θέσπιση συντάγματος της Ε.Ε.. Εννοείται ότι «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν» και μάλιστα «ποντικό» δηλητηριώδη για τους λαούς της Ε.Ε..
Δεν πρόκειται, φυσικά, για κάποιο σύνταγμα-θεμελιώδη νόμο που κατοχυρώνει τα δικαιώματα των λαών, τα ανθρώπινα δικαιώματα, ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά. Κατά παγκόσμια ιστορική πρωτοτυπία συμφωνήθηκε ένα κείμενο, καρικατούρα συντάγματος, που επιχειρεί απλώς(!) να κατοχυρώσει τη χυδαιοκαπιταλιστική Ε.Ε., τα δικαιώματα του χρηματιστικού-τραπεζικού κεφαλαίου και των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών, όπως είχαν αποτυπωθεί στις συνθήκες του Μάαστριχτ και τις επόμενες, με στόχο τις κοινωνίες των 2/3, δηλαδή του 1/10. Διευθετήθηκαν ακόμη τα πολιτικά-«πολιτειακά» όργανα διοίκησης της, με προσεκτικό αποκλεισμό κάθε λαϊκής εκπροσώπησης και επιρροής. Ακόμη και την επίκληση, έστω διακοσμητική, της δημοκρατικής αρχής της πλειοψηφίας, όπως διατυπώνεται στον «Επιτάφιο» των Περικλή-Θουκυδίδη, μαζί με την αναφορά στη χριστιανική καταβολή, φρόντισαν να την απαλείψουν. Το Ευρωκοινοβούλιο παράμενει διακοσμητικό στοιχείο, γιατί δεν ξέρει κανείς τι προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει στην ολιγαρχία του κεφαλαίου και των εκπροσώπων του.
Φρόντισαν, μάλιστα, να φτιάξουν αυτό το συνονθύλευμα μετά τις ευρωεκλογές, γιατί προφανώς φοβούνταν ακόμη μεγαλύτερη παθητική ή ενεργητική αντίδραση. Το μόνο που τους απασχόλησε ήταν η κατοχύρωση της δυνατότητας των μεγάλων χωρών να εξασφαλίζουν την κυριαρχία τους με διάφορους συνδυασμούς λήψης αποφάσεων (το 55% των χωρών και το 65% των πληθυσμών), ώστε κι αν δεν μπορούν να αποφασίζουν οι λίγοι, να μπορούν, τουλάχιστο, να εμποδίζουν τις αποφάσεις των πολλών...

Ελπίζουμε να γίνει δημοψήφισμα

Έκαναν όμως ένα σοβαρό λάθος ή μάλλον αναγκάστηκαν να κρατήσουν τα προσχήματα και να μπορούν, ενδεχομένως, να το κάνουν ακόμη χειρότερο: Για να ισχύσει αυτό το «πράμα», πρέπει να επικυρωθεί πρώτα από όλα τα κράτη,
με δημοψηφίσματα ή από τα εθνικά κοινοβούλια. Καταλαβαίνει κανείς τι έχει να επακολουθήσει.
Οι δικοί μας, βέβαια, φρόντισαν από τώρα να αποκλείσουν κάθε ιδέα δημοψηφίσματος, παρά τις «αντιρρήσεις» του Γιωργάκη, που ξαφνικά απέκτησε δημοκρατικές ευαισθησίες. Ο αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών Βαληνάκης, δεδηλωμένος ευρωπαϊστής, δήλωσε: «Αποκλείεται κάθε ιδέα δημοψηφίσματος. Η πλειοψηφία των κομμάτων συμφωνεί. ’λλωστε στα δημοψηφίσματα πολλές φορές άλλα ερωτώνται οι λαοί και άλλα ψηφίζουν»!! Ανάλογα είχε δηλώσει και ο Τσοχατζόπουλος, όταν τέθηκε θέμα δημοψηφίσματος για τη συνθήκη του Μάαστριχτ: «Τέτοια σοβαρά θέματα δεν μπορεί να είναι αντικείμενο οχλοκρατικών εκδηλώσεων»!! Έτσι αντιλαμβάνονται τη δημοκρατία οι ευρωπαϊστές μας και οι Ευρωπαίοι αφέντες τους!
Φυσικά, κανένα κοινοβούλιο δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη λαϊκή βούληση. Και όσο για την ελληνική Βουλή, δεν έχει καμμιά συντακτική εξουσιοδότηση. Ήδη η Ισπανία και η Πορτογαλία ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν δημοψηφίσματα, θα έχουν, λοιπόν, πολλά προβλήματα τα παλικάρια! Οψόμεθα συντόμως!
Δωράκια στους «νταβατζήδες»: συνέχεια με το Βοτανικό…

Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει την πολιτική Σημίτη ως προς την κατασκευή γηπέδων ποδοσφαίρου για τους μεγάλους συλλόγους, στην πραγματικότητα για τους ιδιοκτήτες τους. Μετά τη σκανδαλώδη σύμβαση για το «Καραϊσκάκη», που υπέγραψε ο Σημίτης, με την οποία χάρισε ένα στάδιο της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής όχι στον Ολυμπιακό αλλά στον Κόκκαλη, για να το γκρεμίσει και να το εκμεταλλεύεται για 50 χρόνια(!), τώρα έπεται το γήπεδο του ΠΑΟ, για λόγους «ίσης μεταχείρισης».
Το στάδιο θα κατασκευασθεί από το δήμο, δηλαδή από το φορολογούμενο, με το πρόσχημα της διπλής ανάπλασης των περιοχών του Βοτανικού και της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, αλλά θα το διαχειρίζεται αποκλειστικά ο πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός ως κυρίαρχος ενοικιαστής, που θα μπορεί στο μέλλον να αποκτήσει κυρίαρχα δικαιώματα σε οριζόντιες και κάθετες ιδιοκτησίες, μέσω της γνωστής δημιουργικής ασάφειας.
Φαίνεται ότι το «όπιο» που δίνουν οι μεγαλοϊδιοκτήτες στις στρατιές των πιστών τους, για να ξεχνούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, πρέπει να το πληρώνει όλος ο ελληνικός λαός…

Δωράκια και στους καναλάρχες της περιφέρειας με κοινοτικό χρήμα

Μαθαίνουμε από τις εφημερίδες ότι μεγάλο μερίδιο από τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης θα διατεθεί από τον υπουργό Τύπου κ. Ρουσόπουλο για την ενίσχυση των καναλιών με τοπική λήψη από Αθήνα και την περιφέρεια, συνεχίζοντας έτσι τις πρακτικές των καθεστωτικών (όπως ο ίδιος τους χαρακτήριζε ως αντιπολίτευση) προκατόχων του. Συγκεκριμένα θα ενισχυθούν 235 κανάλια, πολλά από τα οποία έχουν αρχίσει ήδη τις … διθυραμβικές κριτικές προς τον κύριο Ρουσόπουλο.
Η αντιπολίτευση, παρόλα αυτά, αντιδρά χλιαρά, αν δεν σιωπά, αφού προφανώς γνωρίζει ότι είναι πάγια τακτική της Ε.Ε. να χρηματοδοτεί επιχειρήσεις τύπου, προκειμένου να συμμετέχουν στην πλύση εγκεφάλου, που στόχο έχει να μας πείσει πόσο έχουμε ωφεληθεί ως τώρα από τη συμμετοχή μας στην Ε.Ε..
Αλήθεια, η στήριξη αυτή δε συνιστά παραβίαση των κανόνων του «ανόθευτου ανταγωνισμού», σύμφωνα με τις οδηγίες της Ε.Ε.; Γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις δεν προσφεύγουν τα κοινοτικά όργανα εναντίον της Ελλάδας, όπως έχουν πράξει μέχρι τώρα πολλές φορές, όπως στην περίπτωση της Ολυμπιακής; Ίσως ο εκμαυλισμός της κοινής γνώμης δεν εμπίπτει στους κοινοτικούς κανόνες λειτουργίας της αγοράς…
Η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 ήταν το πρόσχημα με το οποίο ο Μπους κήρυξε τον πόλεμο εναντίον όσων είναι αντίθετοι με την αμερικανική πολιτική. Η κατασκευή καταλόγου "εχθρών" ξεκίνησε με το Αφγανιστάν των Ταλιμπάν και συνεχίστηκε με το Ιράκ του Σαντάμ, δηλ. με δύο δικά τους καθεστώτα. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά, σε εξέλιξη και καθόλου αναμενόμενα για την κυβέρνηση Μπους, που πάγωσε τα σχέδια για επέμβαση σε Συρία, Ιράν, Β. Κορέα κλπ. Η αντιτρομοκρατική τους εκστρατεία χάνει συνεχώς οπαδούς. Ίσως νομίζουν ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Ρωσία, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία τους δίνουν το δικαίωμα να επιμείνουν στην παρανοϊκή και αδιέξοδη πολιτική τους.
Όλα τα ΜΜΕ παρουσίαζαν τον Κ. Σημίτη να παρακολουθεί ευλαβικά τις θείες λειτουργίες του Πάσχα, κρατώντας κατανυκτικά ένα κεράκι!!
Να μην ξεχνάμε, όμως, ότι τα πρώτα χρόνια της ηγεμονίας του απουσίαζε προκλητικά από κάθε πασχαλιάτικη εκδήλωση ή λειτουργία, θέλοντας να υπογραμμίσει το πόσο ανώτερος ήταν από κάτι τέτοια ή, ενδεχομένως, ότι είχε άλλες πεποιθήσεις...
Μάλλον καθυστερημένα θυμήθηκε (ή πείστηκε) να σεβαστεί τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των υπηκόων του.


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)