ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Στις 25 Ιανουαρίου, ώρα 7.30 μ.μ., στα γραφεία μας θα πραγματοποιηθεί η 3η «εσπερίδα βιβλιοθήκης», με ιστορικό περιεχόμενο, αφιερωμένη στην τουρκοκρατία, με ειδικές αναφορές στον κοινοτισμό και το ρόλο της Εκκλησίας στην περίοδο αυτή.
Στο διάλειμμα θα κόψουμε την πρωτοχρονιάτικη πίτα μας.
Στις Φεβρουαρίου, 7.30 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί η 4η «εσπερίδα», με γενική αναφορά στα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα και ειδικές αναφορές στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και το ρόλο του αυτοκινήτου στη σύγχρονη ζωή.
Στις Μαρτίου, 7.30 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί η 5η «εσπερίδα», με θέμα: πολιτική και λογοτεχνία στον 20ο αιώνα στην Ελλάδα και ειδικές αναφορές στον Καβάφη και το Ρίτσο.


Τον Ιούλιο επισκεφθήκαμε τη Μεσσηνία, την Ηλεία, την Αχαΐα, τη Ζάκυνθο, όπου δώσαμε συνέντευξη στο ραδιόφωνο και δημοσιεύσαμε άρθρο στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ και στα Δωδεκάνησα (Λέρος-Κάλυμνος), όπου δημοσιεύσαμε ένα εκτεταμένο δελτίο τύπου στην εφημερίδα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ. Επίσης δημοσιεύτηκε πολιτικό άρθρο του ΑΣΚΕ στην εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ.
Στις 20 Αυγούστου έγινε ομιλία του ΑΣΚΕ στην Ικαρία, σε αίθουσα του Δήμου, με τη συμμετοχή 60 ατόμων. Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε τη Σάμο, τη Χίο, όπου δώσαμε συνέντευξη στην ΑΛΗΘΕΙΑ TV, και τη Λέσβο, όπου επίσης δώσαμε συνέντευξη στην τοπική τηλεόραση.

Για τις εκλογές

Όπως εκτιμούμε, εκλογές μπορούν να προκηρυχθούν ανά πάσα στιγμή. Τα μέλη του ΑΣΚΕ καλούνται στις 11 Οκτωβρίου, για να διαμορφώσουμε την εκλογική τακτική και να οργανώσουμε τον προεκλογικό μας αγώνα, Από τους φίλους του ΑΣΚΕ ζητάμεt:
• Την οικονομική ενίσχυση από τον καθένα, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, για να καλυφθούν οι ανάγκες του τυπογραφείου (ψηφοδέλτια, υλικό), των μεταφορών και των ταξιδιών.
• Προτάσεις για υποψηφιότητες. Στις προηγούμενες εκλογές το παράβολο με τα έξοδα του κλητήρα ήταν 60.000δρχ. Ελπίζουμε ότι δε θα αυξηθεί ή δε θα αυξηθεί πολύ.
• Τη βοήθεια σε πρακτικές δουλειές (τυπογραφείο, νομική κάλυψη, διανομή υλικού, βάρδιες στο γραφείο κλπ.) απ' όσο ελεύθερο χρόνο διαθέτει ο καθένας.
• Τη διοργάνωση ενημερωτικών συζητήσεων είτε σε δημόσιους χώρους είτε σε σπίτια.
• Το μοίρασμα ψηφοδελτίων χέρι-χέρι και γενικά την προσπάθεια να κερδηθεί κάθε δυνατή ψήφος για το ΑΣΚΕ.
Στο παρελθόν έγιναν προσπάθειες “εκλογίκευσης” του ασφαλιστικού προβλήματος με τις προτάσεις Γιαννίτση και την έκθεση Σπράου, ρίχνοντας το βάρος στις πλάτες των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Σύμφωνα με τις προτάσεις Γιαννίτση, η βασική σύνταξη σήμερα θα ήταν 163 € και η αναπηρική 79 €. Οι αντιδράσεις τόσο από τους εργαζόμενους όσο και από στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που αναλογίζονταν το πολιτικό κόστος, απομάκρυναν τέτοιες μεθοδεύσεις ή μάλλον τις ανέβαλαν για το μέλλον…
Τώρα, μετά τον ορυμαγδό της καταστροφολογίας και την πλύση εγκεφάλου από τα ΜΜΕ και τον πολιτικό κόσμο της χώρας, πλην της αριστεράς, προωθούν ένα νομοσχέδιο πολλαπλάσια χειρότερο, το οποίο ισοπεδώνει κεκτημένα δικαιώματα πολλών δεκαετιών, που κερδήθηκαν με θυσίες και αγώνες, εξιλεώνοντας την κακοδιαχείριση, την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και κάποιων συνδικαλιστικών ηγεσιών, την αρπαγή των περιουσιακών στοιχείων των ταμείων ασφάλισης και τη διασπάθιση των κεφαλαίων, που με κόπο και από το υστέρημά του είχε αποταμιεύσει στα ταμεία του ο εργαζόμενος λαός.
Έτσι με μειώσεις συντάξεων έως 15% και αύξηση των ορίων ηλικίας 2-7 χρόνια (στις γυναίκες έως 15 χρόνια) επιχειρεί η κυβέρνηση κάτω από την καθοδήγηση ΕΕ-ΔΝΤ, να λύσει το ασφαλιστικό πρόβλημα και όχι μόνο. Συρρικνώνει, σχεδόν ακυρώνει, τις υποχρεώσεις του κράτους για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος, υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Διεθνή Σύμβαση Εργασίας 102, που το ελληνικό κράτος έχει επικυρώσει με το νόμο 3251/1955, επαναφέρει το αντισυνταγματικό ΛΑΦΚΑ, δηλαδή την εσωτερική αναδιανομή εισοδήματος μεταξύ των συνταξιούχων και αφήνει πολλές σκόπιμες ασάφειες για να ρυθμιστούν σημαντικότατα θέματα με υπουργικές αποφάσεις, φυσικά εις βάρος των συνταξιούχων.
Όμως πού βρίσκεται πραγματικά το πρόβλημα του ασφαλιστικού, στις παροχές ή στους πόρους; Όταν η μαύρη εργασία αυξάνεται διαρκώς, όταν δεν εισπράττονται ή χαρίζονται σε μεγάλους εργοδότες ασφαλιστικές εισφορές που έχουν βεβαιωθεί και καταλογισθεί, όταν τα ταμεία κυριολεκτικά λεηλατούνται από τα υπερκέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών, από αδικαιολόγητες ακόμα και πλαστές δαπάνες φαρμάκων και εξωνοσοκομειακών υπηρεσιών, όταν δε λειτουργεί κανένας ελεγκτικός μηχανισμός, λόγω διάλυσης και διαφθοράς, πώς θα μπορούσε να ορθοποδήσει το ασφαλιστικό σύστημα; Εξ άλλου τα χρέη του ίδιου του κράτους προς τα ασφαλιστικά ταμεία ξεπερνούν τα 8 δισ. Να λοιπόν οι αιτίες του προβλήματος.
Μα θέλουν να λύσουν το πρόβλημα η κυβέρνηση και οι εντολείς της ΕΕ και ΔΝΤ; Όχι βέβαια. Αυτό που επιδιώκουν είναι μέσα σ’ ένα πλαίσιο άκρατου νεοφιλελευθερισμού να περικόψουν και να αποδομήσουν τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και τέλος να την καταργήσουν. Τα δομημένα ομόλογα του Καραμανλή θα γίνουν δομημένη σύνταξη, δομημένη υγεία, δομημένη εργασία. Οι συντάξεις θα κατρακυλήσουν σε επίπεδα πείνας και θα δίνονται μόνον αν έχουν δυνατότητα τα κατεστραμμένα ταμεία. Το μόνο που μας εξασφαλίζουν, προς το παρόν, είναι 360 € μηνιαίως και τη δια βίου εργασία, τη μαύρη εργασία, την ελαστικοποιημένη και ιδιαίτερα για τους νέους. Για τους υπόλοιπους θα «σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν».
Η δαπάνη ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης θα επιχειρήσουν να μετακυλήσει στους εργαζόμενους, προς δόξαν και κέρδη των ιδιωτικών κέντρων υγείας, των ιδιωτικών κλινικών και νοσοκομείων και κατ’ επέκταση των ασφαλιστικών εταιρειών, ¨όπως Αμερική¨ πριν τη μεταρρύθμιση Ομπάμα!
Ήδη το σύστημα υγείας, που είναι βασικό στοιχείο της ασφάλισης, δεν καλύπτει ούτε τις βασικές ανάγκες, με δημόσια νοσοκομεία διαλυμένα, που χωρίς φακελάκι και αποκλειστική νοσοκόμα δεν έχεις μέλλον στον μάταιο τούτο κόσμο.
Το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που προωθεί για ψήφιση στη Βουλή η κυβέρνηση στις αρχές Ιουνίου, σύμφωνα με το μνημόνιο που συνυπέγραψε η χώρα μας με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει. Είναι άδικο και ανεφάρμοστο. Πρέπει η κυβέρνηση να παραιτηθεί, έστω και εξ ανάγκης, η χώρα να οδηγηθεί σε εκλογές και η νέα κυβέρνηση να οδηγήσει την Ελλάδα έξω απ’ όλους τους λεόντειους οργανισμούς, ΔΝΤ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, κ.λπ. Ώστε η εξουσία να έρθει στα χέρια του ελληνικού λαού.
Η πολεμική ανταποκρίτρια του… μεγάλου καναλιού των μεγαλοεκδοτών κυρία Καρχιλάκη, εξεδήλωσε πρόσφατα τις ιδεολογικές της απόψεις εναντίον της βίας, αφού αποκάλεσε χούλιγκανς τους Σέρβους διαδηλωτές που επιτέθηκαν στην αμερικανική πρεσβεία, λόγω της παράνομης και αυθαίρετης αναγνώρισης του Κοσόβου. Μετά από μερικές μέρες αποκάλεσε τους Σκοπιανούς που επιτέθηκαν στα γραφεία του Ελληνικού Συνδέσμου στα Σκόπια εξαγριωμένο πλήθος!! Σε λίγο αναμένουμε να αποκαλέσει και τον αμερικανικό στρατό στο Ιράκ ειρηνευτική δύναμη…
Πολύς λόγος έγινε τελευταία για την ελληνοτουρκική φιλία, λόγω της επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού στην Ελλάδα. Είναι γνωστό ότι ο ελληνικός λαός πάντα επιθυμεί να έχει φιλικές σχέσεις με όλους τους λαούς, με πρώτους τους γειτονικούς, και ποτέ δεν τον χαρακτήρισε ο ρατσισμός ή ο εθνικισμός (οι ελάχιστοι ανόητοι ή προβοκάτορες «υπερπατριώτες» απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα). Ειδικά με τους «Τούρκους» οι Έλληνες έχουν ζήσει πολλά χρόνια αρμονικά (ακόμη και στα πλαίσια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), όταν η τουρκική ηγεσία, με την υποστήριξη των δυτικών δεν προκαλεί προβλήματα. Πολύ περισσότερο που σχεδόν όλοι οι «Τούρκοι» δεν είναι τουρκικής καταγωγής (και πολλοί απ' αυτούς το γνωρίζουν), αλλά μικρασιατικοί πληθυσμοί, με πολιτισμό συγγενικό με τον ελληνικό, αν δεν είναι ελληνικός. Τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα (που εκφράζονται σε μεγάλο βαθμό από το κόμμα του Ερτογάν) ακόμη και σήμερα τρέφουν φιλικά αισθήματα προς τους Έλληνες. Οι διώξεις κατά των Ελλήνων έγιναν από τις μεσαίες ή ανώτερες τάξεις ή από «κουβαλητούς».
Η τωρινή επίθεση φιλίας γίνεται τη στιγμή που η Τουρκία έχει καταλάβει το 40% της Κύπρου και με την υποστήριξη ΗΠΑ και Ε.Ε. δηλώνει ότι δεν πρόκειται να αποχωρήσει και απαιτεί τη νομιμοποίηση του Αττίλα. Στο Αιγαίο απειλεί με πόλεμο, αν η Ελλάδα ασκήσει το δικαίωμα που της παρέχει το Διεθνές Δίκαιο να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια και η ίδια είναι από τις ελάχιστες χώρες του κόσμου που αρνούνται να υπογράψουν τη Συνθήκη για το Δίκαιο της θάλασσας. Ακόμη και στη διάρκεια της επίσκεψης Ερτογάν οι Τούρκοι έκαναν άσκηση έρευνας και διάσωσης (SAR) στο μέσο του Αιγαίου, μεταξύ Σκύρου, Λέσβου και Χίου!! Δεν μας αναγνωρίζουν τα 10 μίλια ως εναέριο χώρο και προκαλούν με συνεχείς παραβιάσεις του και παραβάσεις, θεωρούν ως «γκρίζες ζώνες», δηλ. αμφισβητούμενης κυριαρχίας, 3000 νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου και αρνούνται στην Ελλάδα το δικαίωμα να εξοπλίζει τα νησιά της (ώστε να είναι εύκολη λεία).
Ενώ η μειονότητα στη Θράκη, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης, είναι «μουσουλμανική», ο Ερτογάν κατά την περιοδεία του (!) είπε στα «αδέλφια της Δυτικής Θράκης» ότι «κανείς δε γύρισε να σας πει να εγκαταλείψετε την τουρκική σας ταυτότητα», ενώ ο μειονοτικός δήμαρχος Αρριανών χαρακτήρισε την Τουρκία «μητέρα-πατρίδα».
Είναι γεγονός ότι στο ύφος του και στις κινήσεις του ο Ερτογάν ήταν προσεκτικός. Είπε στους μειονοτικούς «μην ξεχνάτε ότι είστε Έλληνες πολίτες ... εργαστείτε για να γίνει ισχυρή η Ελλάδα», αλλά πόση αξία μπορούν να έχουν αυτές οι δηλώσεις; Δέχτηκε ότι υπάρχουν μειονότητες στην Τουρκία, αλλά αρνείται να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ποντίων, ενώ η εξόντωση των Κούρδων συνεχίζεται. Διεκδικεί τα δικαιώματα των «Τούρκων» στην Κύπρο και τη Δ. Θράκη, ενώ στην Ίμβρο συνεχίζεται η κατοχύρωση ελληνικών περιουσιών υπέρ του τουρκικού δημοσίου, η απαγόρευση διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και ο μαζικός εποικισμός.

Συνεχίζεται η πολιτική του Γιωργάκη;

Η κυβέρνηση της Ν.Δ., ενώ στο Κυπριακό κράτησε μια στάση καλύτερη από του δίδυμου Σημίτη-Γιωργάκη, κατά την επίσκεψη Ερτογάν έδειξε ίδιο πρόσωπο με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα ζεϊμπέκικο αντικαταστάθηκαν από τα χαλιά της κ. Εμινέ. Η καινοφανής άποψη Καραμανλή «πρώτα φιλία και μετά αντιμετώπιση των προβλημάτων» περισσότερο μπορεί να ερμηνευτεί ως συσκότιση μιας μειοδοτικής στάσης και λιγότερο ως τρόπος να μην παρακωλυθούν οι μπίζνες των δεκάδων επιχειρηματιών που ακολουθούσαν τους δύο πρωθυπουργούς.
Φοβόμαστε ότι με την επίσκεψη του ο Ερτογάν κέρδισε πόντους στην προσπάθεια του να προωθήσει τις σχέσεις του με την Ε.Ε. (που τόσο πολύ θέλουν οι Αμερικανοί), κράτησε στο τραπέζι όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις, έδωσε μόνο την επαναλειτουργία της θεολογικής Σχολής της Χάλκης (δώρο προς τον κ. Βαρθολομαίο, που εντάσσεται στην αμερικανοτουρκική στρατηγική) και η Ελλάδα οδηγείται προς το Δικαστήριο της Χάγης, έχοντας υπογράψει συνυποσχετικό, με το οποίο γίνεται δεκτό ένα μεγάλο μέρος των τουρκικών διεκδικήσεων. Έτσι όμως οι φιλίες κρατάνε λίγο.
Είναι γνωστή η θέση μας ότι οι Έλληνες της Κύπρου δεν έχουν να περιμένουν τίποτα καλό από την Ε.Ε.. Το αντίθετο, μάλιστα. Παρ' όλα αυτά το ότι κάποιοι Ευρωπαίοι συνταγματολόγοι σε συνεργασία με Έλληνες από την Ελλάδα και την Κύπρο, αφού θεώρησαν γελοίο το σχέδιο Ανάν, ετοιμάζουν δικό τους σχέδιο Συντάγματος λογικό, δίκαιο, βιώσιμο και σύμφωνο με το Διεθνές Δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ, κρίνεται πολύ εποικοδομητικό και το χαιρετίζουμε.
Η διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης στις αρχές της δεκαετίας του 1990 σηματοδότησε την επιθετικώτερη στην Παγκόσμια Ιστορία επέκταση του καπιταλισμού σε πλάτος και σε βάθος.
Κατακερματίστηκαν χώρες του πρώην ανατολικού συνασπισμού. Σ’ όλες τις χώρες του κόσμου επιβλήθηκαν οι κανόνες της καπιταλιστικής «παγκοσμιοποίησης». Εκχωρήθηκε το δικαιώμα των χωρών και κατ’ επέκταση για των λαών ν’ αποφασίζουν σ’ εθνικό επίπεδο για την οικονομία τους και την κοινωνία τους σε υπερεθνικούς οργανισμούς ελεγχόμενους από το κεφάλαιο (ΔΝΤ, ΠΟΕ, ΕΕ, ΕΚΤ,Διεθνής Τράπεζα κ.λ.π.)

Οι Συνέπειες Της «Παγκοσμιοποίησης»


Οι συνέπειες των εξελίξεων αυτών είναι γνωστές. Επιβλήθηκαν κανόνες «άγριου» καπιταλισμού με τη συρρίκνωση των κρατικών δαπανών, το ξεπούλημα των κρατικών επιχειρήσεων, την καταλήστευση του εθνικού πλούτου, την υπερχρέωση, την κατάργηση των εργατικών δικαιωμάτων και την επάνοδο σε εργασιακές σχέσεις του μεσαίωνα.
Η αιχμή του κεφαλαίου είναι το χρηματιστικό και το τραπεζικό. Μέσω αυτού του είδους του κεφαλαίου έγινε, κυρίως, η μεγαλύτερη σε ύψος και ταχύτητα αναδιανομή πλούτου και συγκέντρωση υπερκερδών που καταγράφηκε στην Ιστορία.


Η Αμερικανική Οικονομία

Η οικονομία των ΗΠΑ έχει μπεί τα τελευταία χρόνια σε σοβαρή κρίση, που χαρακτηρίζεται από μεγάλα ελλείμματα της τάξης των 300 δις δολαρίων ετησίως, πτώση των χρηματιστηρίων, των συναλλαγών, της αξίας των μετοχών και της κατανάλωσης.Το εμπορικό της έλλειμμα αθροιστικά έχει φθάσει τα 2,5 τρις δολ.
Είναι πασιφανές ότι τα συσσωρευμένα υπερκέρδη δεν έχουν επενδυτικές διεξόδους που να δίνουν μεγαλύτερα ποσοστά κέρδους. Τα υπερκέρδη αυτά αφαιρέθηκαν από τους πολλούς, που πλέον δεν έχουν αγοραστική δύναμη για τα αγαθά που θα παραχθούν απ’ αυτές τις επενδύσεις.
Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα ακόμη καπιταλιστικό αδιέξοδο και το ερώτημα είναι με πιο τίμημα θα γίνει η αναδιανομή του συγκεντρωμένου πλούτου.

Το Πετρέλαιο

Οι ΗΠΑ εισάγουν το 15 % της παγκόσμιας ημερήσιας παραγωγής πετρελαίου δηλ. 11,5 εκατομμύρια βαρέλια με παγκόσμια παραγωγή 76,4 εκ. βαρ.
Το Ιράκ είναι σήμερα η τρίτη πετρελαιοπαραγωγός χώρα μετά την Σ. Αραβία και την Ρωσία. Κατέχει τη δεύτερη θέση σε αποθέματα με 112,5 δισ. βαρ. μετά τη Σ. Αραβία με 263,5 δισ. βαρ. Σημειώνουμε ότι το 66,4 % των αποδεδειγμένα υπαρχόντων παγκοσμίως πετρελαϊκών αποθεμάτων βρίσκεται στις χώρες του Περσικού Κόλπου.
Υπολογίζουν ότι τα πετρελαϊκά αποθέματα θα διαρκέσουν από 45 έως 95 χρόνια.
Η εξάρτηση από το πετρέλαιο τόσο των ίδιων των ΗΠΑ, όσο και χωρών σημαντικών γεωστρατηγικά για τις ΗΠΑ όπως η Κίνα, η Ιαπωνία και ολόκληρη η Ευρώπη, εκτός της Ρωσίας, καθιστά προφανή την επιδίωξη τους να ελέγχουν τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες και ιδιαίτερα τη Σ. Αραβία που δε θεωρείται πια πλήρως ελεγχόμενη.


Το δολάριο εξοστρακίζεται

Εκείνο όμως, που τείνει να καταστεί ωρολογιακή βόμβα και να οδηγήσει ακόμη και σε κατάρρευση την αμερικανική οικονομία και την ισχύ των ΗΠΑ ως υπερδύναμης, είναι η αυξανόμενη τάση των χωρών να συναλλάσονται με ευρώ και όχι με δολάρια.
Από τις 6/11/2000 το Ιράκ δε δέχεται πλέον δολάρια αλλά ευρώ για το πετρέλαιο που πουλά, ενώ το ίδιο θέλουν να εφαρμόσουν το Ιράν και η Σ Αραβία. Η Βενεζουέλα έχει μετατρέψει τα μισά συναλλαγματικά της αποθέματα σε ευρώ. Το ίδιο ακριβώς έχουν κάνει οι κεντρικές τράπεζες της Ρωσίας και της Κίνας. Ολα αυτά έχουν σαν συνέπεια την κατακόρυφη πτώση της τιμής του δολαρίου και οδηγούν όλο και περισσότερες χώρες, ιδιαίτερα τις πετρελαιοπαραγωγούς, να μη χρησιμοποιούν το δολάριο στις συναλλαγές τους .
Ετσι, ενώ έως τώρα οι ΗΠΑ κάλυπταν τα τεράστια ελλείμματά τους με έκδοση πληθωρικών δολαρίων, δηλ. τις δαπάνες τους τις πλήρωναμε όλοι, τώρα πρέπει να τις πληρώνουν οι ίδιοι. Αυτό είναι πολύ σοβαρό πλήγμα στην αμερικανική ισχύ και σ’ ένα μεγάλο βαθμό ερμηνεύει αυτήν την παράλογη και βάρβαρη επιθετικότητα, που είναι ένδειξη αδυναμίας.
Είναι όμως αντιφατικό το γεγονός το ευρώ να τείνει να γίνει παγκόσμιο μέσο συναλλαγών ενώ οι χώρες που το εκδίδουν να είναι ασήμαντες ως «παίκτες» στη διεθνή σκακιέρα και μάλιστα τώρα που, λόγω του πολέμου, διαφαίνεται η ουσιαστική διάλυση της ΕΕ. Είναι επίσης αντιφατικό οι χώρες αυτές να περιστέλλουν την παραγωγή τους με Σύμφωνα Σταθερότητας και από την άλλη να μπορούν να εγγυηθούν την αξία του ευρώ.
Η ανθρωπότητα σύντομα θα βρεθεί στην ανάγκη να εξασφαλίσει με άλλο τρόπο τη νομισματική της ισσοροπία.

O καπιταλισμός θα λύσει το αδιέξοδο του με τον πόλεμο ;

Εχει επικρατήσει το στερεότυπο ότι με την ολοκλήρωση ενός καπιταλιστικού κύκλου (ανάγκη αναδιανομής των συσσωρευμένων υπερκερδών) γίνεται ένας πόλεμος ή μιά εφευρέση, ώστε να δημιουργηθούν πιο κερδοφόρες επενδύσεις και να αναδιανεμηθεί ο συσσωρευμένος στα χέρια των ολίγων πλούτος. Αυτή η θεωρητική προσέγγιση αμφισβητείται όμως στην περίπτωση του πολέμου στο Ιρακ, ακόμη και από τους στυλοβάτες του καπιταλιστικού συστήματος όπως ο Τζότζεφ Στίγκλιτς.
Ο πόλεμος στο Ιράκ, υποστηρίζουν, δε θα προκαλέσει μαζικές επενδύσεις σε όπλα και πετρελαϊκές υποδομές, ώστε να ανακάμψει η αμερικανική οικονομία. Αντίθετα οι πολεμικές δαπάνες και το κόστος κατοχής του Ιράκ , που όπως φαίνεται θα επωμισθούν μόνον οι ΗΠΑ, θα επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την αμερικανική οικονομία.
Οι «λογιστές του θανάτου» υπολογίζουν ότι το κόστος του πολέμου θα είναι τουλάχιστον 100 δις δολ. ενώ η εκμετάλλευση των ιρακινών πετρελαίων θα τους αποφέρει μόνο 15 δις δολ. το χρόνο. Είναι τραγικό να βλέπει όλος ο κόσμος να τσακώνονται οι Δυτικοί ακόμη και οι «φιλειρηνιστές» Γαλλογεγερμανοί για την εξασφάλιση συμβολαίων πετρελαίων και «ανοικοδόμησης» στην μετά τον πόλεμο περίοδο.
Ο έλεγχος, υπό μορφή κατοχής των πετρελαίων της περιοχής του Περσικού Κόλπου, είναι εγχείρημα επισφαλές και τυχοδιωκτικό. Η έλλειψη νομιμοποίησης και ηθικού ερείσματος, εκτός από τις αντιδράσεις των λαών, ιδιαίτερα των αραβικών, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους όξυνσης των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων.
Ο πόλεμος στο Ιράκ και οι συνέπειές του θ΄ αλλάξουν τον κόσμο που έως τώρα ξέραμε.
Στο φύλλο 85 (Φλεβάρης 2002) είχαμε εξηγήσει ότι ο ευρωστρατός δε δημιουργείται ως αντίβαρο ή άλλος πόλος από το ΝΑΤΟ, αλλά κατόπιν απόφασης του ΝΑΤΟ, με τον τρόπο και τους σκοπούς που θέλει το ΝΑΤΟ, δηλ. ο ευρωστρατός θα είναι ο βοηθός των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ και η δημιουργία του αποσταθεροποιεί ακόμη περισσότερο τη διεθνή κατάσταση.
’λλη μια απόδειξη ότι τον ευρωστρατό χρειάζονται περισσότερο οι Αμερικανοί και λιγότερο οι Ευρωπαίοι είχαμε στο Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. στο Καθέρες της Ισπανίας (8/2/02), όπου η πλειοψηφία των εταίρων επέμεινε ότι δεν πρέπει να αποχωρήσουν οι αμερικανικές δυνάμεις από τα Βαλκάνια (και να αντικατασταθούν από ευρωστρατό) και διεφώνησαν η Βρετανία, η Ολλανδία και η Ισπανία, που εκφράζουν την αμερικανική πολιτική.

Το κείμενο Κωνσταντινούπολης - ’γκυρας (Κ-Α)

Στο ίδιο άρθρο είχαμε απορρίψει τον ισχυρισμό των ευρωπαϊστών ότι ο ευρωστρατός θα εγγυηθεί τα σύνορά μας ή, τουλάχιστον, θα περιορίσει την τουρκική επιθετικότητα. Υποστηρίζαμε ότι το αντίθετο θα συμβεί.
Το κείμενο Κ-Α, εξειδικεύοντας τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. (1999), αναθέτει στην Τουρκία το ρόλο του χωροφύλακα στην περιοχή μας. Το κείμενο συνέταξαν ΗΠΑ, Βρετανία και Τουρκία και απεδέχθησαν πλήρως οι 14 "εταίροι" της Ε.Ε.. Όταν "ξύπνησε" η ελληνική πολιτική ηγεσία, ποιώντας την νήσσαν για τις αποφάσεις του 1999, άρχισε τους λεονταρισμούς για veto κλπ. για εσωτερική κατανάλωση. Η πρόβλεψή μας ήταν ότι τελικά θα κάνει δεκτό το κείμενο με κάποιες λεκτικές βελτιώσεις άνευ ουσίας.
Όταν γράφεται το άρθρο αυτό, δε γνωρίζουμε τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Σεβίλης, αλλά οι δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι κάπως έτσι θα εξελιχθούν τα πράγματα. Η ισπανική προεδρία προτείνει την προσθήκη δύο σημείων:
  • Χώρες του ΝΑΤΟ μη μέλη της Ε.Ε. θα σέβονται τη λειτουργία της ΚΕΠΠΑΑ και το κοινοτικό κεκτημένο.
  • Αποκλείεται η επίθεση νατοϊκών μη κοινοτικών χωρών σε χώρες της ΚΕΠΠΑΑ.
  • Η προσθήκη αυτή, αν γίνει, θα είναι για τους αφελείς, γιατί η Τουρκία ποτέ δε σεβάστηκε τίποτα και ποτέ δε ζήτησε άδεια (όπως και κάθε επιτιθέμενος) για να επιτεθεί, πέραν του ότι δεν υπάρχει στο Διεθνές Δίκαιο ορισμός για το τι σημαίνει επίθεση!
    Μετά από πολύχρονη δουλειά, εκδόθηκε το ΑΣΚΕ-4, με θέμα: Η Ελλάδα στην ΕΟΚ/Ε.Ε. – Η αποχώρηση από την Ε.Ε. όρος επιβίωσης και προόδου (βλ. σχετικό άρθρο ).
    Η επόμενη εσπερίδα του ΑΣΚΕ θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου, ώρα 7.30 μ.μ., με θέμα την παρουσίαση του ΑΣΚΕ-4. Θα ακολουθήσει συζήτηση.
    Η εσπερίδα του Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στις 13 του μηνός, με θέμα την ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη και του Ιανουαρίου στις 24 του μηνός με θέμα το έργο του Αδαμάντιου Κοραή και του Ρήγα Φεραίου.

    Αξίζει να τα θυμηθούμε. Πριν 1,5 χρόνο ο Στ. Παπαθεμελής ήταν φανερό ότι φεύγει από το ΠΑΣΟΚ, επειδή προέβλεπε ότι δε θα επανεκλεγεί, ο Δ. Τσοβόλας είχε απευθύνει έκκληση για ενότητα του «χώρου», επειδή έβλεπε τη φθίνουσα πορεία του ΔΗΚΚΙ, πολλοί τέως υπουργοί του ΠΑΣΟΚ είχαν σχεδόν συμφωνήσει με το εγχείρημα και μικρότεροι φορείς είχαν επιδείξει ενδιαφέρον ή και επιθυμία συμμετοχής.
    Δημοσιογράφοι και φίλοι ρωτούσαν αν ενδιαφέρεται και το ΑΣΚΕ. Παρότι θα βλέπαμε φιλικά ένα τέτοιο σχήμα, η απάντησή μας ήταν πως, αν μας γινόταν πρόταση, δε θα την αποδεχόμασταν, γιατί:
    Α) Το πρόγραμμά του δε θα έβγαινε από τη λογική του συστήματος, π.χ. όλοι οι παραπάνω είναι υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε., άρα δε θα προσέφερε κάποια προοπτική.
    Β) Πρόσωπα όπως οι Τσοβόλας και Παπαθεμελής δεν ενέπνεαν εμπιστοσύνη και την άλλη μέρα θα μπορούσαν να βρεθούν οπουδήποτε.
    Σήμερα οι τέως του ΠΑΣΟΚ παραμένουν στο ΠΑΣΟΚ, αφού χειροκρότησαν το νέο τους πρόεδρο και προσπάθησαν να επανεκλεγούν βουλευτές του!
    Ο Παπαθεμελής είναι βουλευτής με τη Ν.Δ., δεν άσκησε καμιά κριτική στον Καραμανλή για το ξεπούλημα των Βρυξελών και για τη στάση του στο Σκοπιανό. Γιατί; Λίγες μέρες πριν τη Σύνοδο των Βρυξελών, τη μέρα που διοργανώθηκε σχετική εκδήλωση, αυτός προτίμησε να συγκεντρώσει αλλού τους προσωπικούς του φίλους, για να τον επευφημήσουν ως το βέβαιο νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας! Μετά τη Σύνοδο η σιωπή του διασφαλίστηκε με διαρροές από το Μαξίμου προς τον τύπο ότι στον επόμενο ανασχηματισμό θα περιληφθούν τέως στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
    Ο Τσοβόλας παρουσίασε τη διάλυση του ΔΗΚΚΙ ως πράξη ευαισθησίας και υποσχέθηκε ότι θα παραμείνει παρών σε όλους τους αγώνες. Αντ’ αυτού, ήταν απών και από τη μάχη για το δημοψήφισμα στην Κύπρο και στην καταγγελία των ΗΠΑ για το Σκοπιανό και για τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελών! Οι κακές γλώσσες λένε ότι έχει συμφωνήσει την επιστροφή του στο ΠΑΣΟΚ.
    Στο ΑΣΚΕ δε μας αρέσει να περιαυτολογούμε ότι δικαιωνόμαστε. Κάποιες λίγες φορές, δυστυχώς, χρειάζεται.


    ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)