ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Στην πρόσφατη ιστορία μας είχαμε άλλους δύο πρωθυπουργούς πλήρως υπόδουλους στην Ουάσινγκτον, τις Βρυξέλες και τα εβραϊκά λόμπι που επηρεάζουν καθοριστικά την πολιτική τους: το Μητσοτάκη, που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ, και το Σημίτη, που στα 8 χρόνια της πρωθυπουργίας του δε βρήκε χρόνο να επισκεφθεί ούτε μία αραβική χώρα!
Κανείς από τους δύο, όμως, δεν τόλμησε να πει δημόσια ότι στηρίζει την πολιτική του Ισραήλ στη Γάζα, όπως έκανε ο Γιωργάκης (βλ. εφημερίδες 17/8/10), και μάλιστα λίγο καιρό μετά τις δολοφονικές επιδρομές κατά των Παλαιστινίων αμάχων στη Γάζα και τη βάρβαρη επίθεση κατά των πλοίων που μετέφεραν ακτιβιστές με ανθρωπιστική βοήθεια, μεταξύ των οποίων και Έλληνες!
Η απάντηση του Νετανιάχου ήταν να χαρακτηρίσει «γενναίες» τις αποφάσεις του Γιωργάκη για την οικονομία(!), δηλ. του έδωσε συγχαρητήρια που φροντίζει να συνεχίζεται η ροή χρημάτων από τις τσέπες των Ελλήνων πολιτών προς τα θησαυροφυλάκια των ξένων τοκογλύφων και κερδοσκόπων, από τους οποίους οι περισσότεροι είναι του εβραϊκού κεφαλαίου!!
Το ΠΑΣΟΚ είχε αναγάγει σε επιστήμη την απόκρυψη των ελλειμμάτων, για να παραπλανά ότι η Ελλάδα είναι ισχυρή χώρα. Είχε ανοίξει πάνω από 100 ειδικούς λογαριασμούς, οι οποίοι δεν εμφανίζονταν στον προϋπολογισμό κι έτσι μαγείρευαν όπως ήθελαν τα δημόσια οικονομικά.
Η ΝΔ, προφανώς, γνώριζε άριστα τι γινόταν. ’λλωστε αυτό έγινε και δημόσια γνωστό σε σχετική ερώτηση στη Βουλή του τότε βουλευτή του ΣΥΝ Π. Λαφαζάνη. Παρ’ όλ’ αυτά η ΝΔ δεν εφείσθη προεκλογικών υποσχέσεων για παροχές.
Ασφαλώς είναι σωστό στον προϋπολογισμό να εμφανίζεται η πραγματική εικόνα των δημόσιων οικονομικών, ώστε να γνωρίζει ο ελληνικός λαός την πραγματικότητα. Η απογραφή, λοιπόν, έπρεπε να γίνει. Η κυβέρνηση όμως τη χρησιμοποίησε, για να μεταθέσει στο αόριστο μέλλον την εκπλήρωση των υποσχέσεών της, να δημιουργήσει κλίμα αποδοχής για τα χειρότερα που έρχονται και να επιρρίψει στο ΠΑΣΟΚ την ευθύνη για την οικονομική κατάσταση.

Απογραφή και ΟΝΕ

Το ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται ότι η οικονομία επιδεινώθηκε λόγω της “απογραφής” και ότι αυτή υπονομεύει την ισχυρή θέση της χώρας. Πέραν του γελοίου του ισχυρισμού του, έμμεσα παραδέχεται ότι στην Ε.Ε. όλοι οι εταίροι “μαγειρεύουν” τα οικονομικά στοιχεία, ώστε να εμφανίζουν ελλείμματα κάτω του 3%, που επιβάλλει η ΟΝΕ, παρόλο που όλοι αυτοί βλέπουν το αδιέξοδο της ΟΝΕ για τις οικονομίες τους. Κάποιοι απ’ αυτούς “διερωτώνται” αν κατά την εισδοχή μας στην ΟΝΕ είχε η Ελλάδα έλλειμμα κάτω του 3 % . Αυτό μόνο ως ανέκδοτο θα μπορούσε να εκληφθεί, αν η ΟΝΕ δεν είχε τόσο σοβαρές συνέπειες για την οικονομία και την κοινωνία μας. Απλούστατα δεν τους ενδιέφερε, επειδή το ευρώ θα εκμηδένιζε την εναπομείνασα ελληνική παραγωγή και έτσι οι εταίροι θα πουλούσαν ανενόχλητοι στην ελληνική αγορά.

Από πού οι περικοπές ;

Σύμφωνα με την “απογραφή” το έλλειμμα 1,2 % του Προϋπολογισμού του 2004, που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ, ανέβηκε στο 5,3 %, δηλ. επιπλέον ελλείμματα της τάξης των 7 δις ευρώ. Όμως για το 2005 η ΝΔ ισχυρίζεται ότι το έλλειμμα θα περιορισθεί στο 2,8 %. Αν έτσι πράξουν, που είναι εξαιρετικά δύσκολο, επειδή θα ξεσηκωθούν οι πάντες, σημαίνει ότι περίπου 4,5 δις ευρώ θα περικοπούν από την κοινωνική πρόνοια, την Παιδεία, την Υγεία, τις δημόσιες υπηρεσίες και θα ιδιωτικοποιηθούν όσες δημόσιες επιχειρήσεις έχουν απομείνει.
Η ήδη αυξημένη ανεργία, μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες θα διογκωθεί και η οικτρή οικονομική κατάσταση που έχει περιέλθει μεγάλο μέρος του πληθυσμού θα επιδεινωθεί. Ήδη ξένοι οικονομικοί μετανάστες και τα πιο φτωχά στρώματα αντιμετωπίζουν το φάσμα της πείνας και, για να ζήσουν, θα υποχρεωθούν να παρανομήσουν.
Εμείς όλοι, η κοινωνία, δεν πρέπει να παραμείνουμε απλοί θεατές σ’ αυτές τις εξελίξεις.
Κεκλεισμένων των θυρών το ΣτΕ έκρινε συνταγματικό το νόμο Σιούφα, που είχε κριθεί αντισυνταγματικός από τον ’ρειο Πάγο. Οι επιπτώσεις στους εργαζομένους θα είναι τεράστιες, αφού, μεταξύ άλλων, κινδυνεύει να μειωθεί το εφάπαξ σε ΔΕΚΟ και τράπεζες. Μπορεί ένας νόμος να μην είναι μετρήσιμο μέγεθος, αλλά δεν μπορεί να γίνεται και λάστιχο από την «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη, ανάλογα με τα κελεύσματα της εκάστοτε κυβέρνησης.

«Η αναβάθμιση της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης συνιστά θέμα προτεραιότητας για το Υπουργείο (Σ.Σ. όχι Εθνικής, πλέον) Παιδείας … φέτος για πρώτη φορά στα Ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία … εισάγεται η διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας στις Α΄ και Β΄ τάξεις», δήλωσε σε ημερίδα ο αρμόδιος ειδικός γραμματέας. Τη στιγμή, δηλ., που κάνουν ό,τι μπορούν για να μη μαθαίνουν τα παιδιά (μεταξύ τους και των μεταναστών) την ελληνική γλώσσα η κ. Διαμαντοπούλου προωθεί τον ομολογημένο στόχο της να καθιερώσει ως δεύτερη επίσημη γλώσσα του κράτους την αγγλική! Δεν ομολογεί ότι θα ήθελε και θα προσπαθούσε σε δεύτερη φάση να επιβληθεί η αγγλική ως η μοναδική επίσημη γλώσσα. Έτσι γίνεται πάντα με τη γλώσσα του κατακτητή, ώστε οι κατακτημένοι να ξεχάσουν σταδιακά τη δική τους, π.χ. Ιρλανδία.
Ο «εκσυγχρονισμός» πραγματοποιείται με διπλοβάρδιες εν έτει 2010, με λυόμενες αίθουσες ή με αίθουσες-πρώην αποθήκες, με αύξηση του αριθμού των παιδιών ανά τμήμα, με χιλιάδες κενά που δημιουργήθηκαν από τον εξαναγκασμό σε παραίτηση (ελέω ασφαλιστικού) έμπειρων και χρήσιμων εκπαιδευτικών, με κατάργηση της Ενισχυτικής Διδασκαλίας και της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης, με την κατάργηση της βάσης για τα ΑΕΙ-ΤΕΙ (ώστε να «σπουδάζουν» και να σπαταλούν το δημόσιο χρήμα ακόμη και παιδιά που δεν ξέρουν να γράψουν το όνομά τους), με την περικοπή θέσεων εκπαιδευτικών για τα ελληνόπουλα της διασποράς (γυρίζουν πίσω μεγάλο αριθμό από τους εκπαιδευτικούς αυτούς, χωρίς να στέλνουν αντικαταστάτες τους), με την περικοπή των εκπαιδευτικών αδειών για μεταπτυχιακά (όλα επί πληρωμή, πλέον, ώστε να αποκλείονται όσοι δεν είναι εύποροι).
Προέχει η απάνθρωπη επέκταση σε 7ωρο για 6χρονα παιδιά στα 800 ολοήμερα ανά την Ελλάδα! Αυτός είναι εκσυγχρονισμός!
Εκτός από τη δική μας γνώμη, αξίζει να παραθέσουμε τις προβλέψεις ενός ειδικού πανεπιστημιακούμ με συντηρητικές απόψεις, που διατυπώθηκαν σε ανύποπτο χρόνο.
«Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η Ελλάδα και, πιθανώς, και άλλες χώρες της Ε.Ε. θα ασκήσουν βέτο κατά της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, προτού λάβει τέλος η κατοχή και βρεθεί πολιτική λύση. Εάν το Κυπριακό παραμένει ανεπίλυτο, όταν η Κύπρος προσχωρήσει στην Ε.Ε., τότε βεβαίως και η Κύπρος θα ασκήσει βέτο.» (Neil Nugent, καθηγητής στην έδρα Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης στο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ – Ιούλιος 2002).
Ο άνθρωπος είναι και ’γγλος και ευρωπαϊστής και θεωρούσε αυτονόητο το ελληνικό βέτο το 2002, με Κληρίδη, Σημίτη και Γιωργάκη στην εξουσία! Ακόμη και αυτόν διέψευσαν οι σημερινοί εκπρόσωποί μας!!
Πολύ περίεργη είναι η σκέψη του προέδρου του ΟΟΣΑ Τζόνσον ότι οι συνταξιούχοι δεν πρέπει να ... ψηφίζουν!! Στην αρχή φάνηκε σαν κάποια παλαβωμάρα. Δεν είναι, φυσικά, κάτι τέτοιο. Αντίθετα είναι πολύ σοβαρό.
Αντιλαμβάνονται οι αρχιερείς της παγκοσμιοποίησης και το ιερατείο της Ε. Ε. ότι οι αντιδράσεις στις πολιτικές τους θα ογκώνονται διαρκώς και οι δοτές κυβερνήσεις τους θα έχουν πρόβλημα νομιμοποίησης. Αρχίζουν λοιπόν να παίρνουν τα μέτρα τους, ξεκινώντας από τους πιο αδύναμους: όσοι θα διαμαρτύρονται απλώς δε θα ψηφίζουν(!) κι έτσι (ελπίζουν) δε θα ακούγεται η φωνή και η διαμαρτυρία τους.
Πάλι καλά, βέβαια, που δεν πρότεινε ακόμη ο ΟΟΣΑ να απομονώνουμε τους «γέρους» σε έρημους βράχους, ώστε να πεθαίνουν με την ησυχία τους, όπως συνέβαινε κάποτε. Φαίνεται πως η αποθράσυνσή τους δεν έχει όρια πια. Έτσι όμως δε θα μείνει κανείς που να μην καταλαβαίνει τις επιδιώξείς τους και ίσως το τέλος της αυτοκρατορίας τους να είναι πιο κοντά απ' όσο υποπτεύονται.
Τρέμε Τσε Γκεβάρα!

Η Υπουργός κ. Διαμαντοπούλου, που ας μην ξεχνάμε είχε προτείνει, όταν ήταν επίτροπος, ως «δεύτερη» επίσημη γλώσσα της Ελλάδας τα αγγλικά, ονειρεύεται … σαρωτικές αλλαγές στα σχολεία και την εκπαιδευτική διαδικασία. Όμως είναι πολύ επικίνδυνο να κοιμάσαι όρθιος, εκτός κι αν, λέγοντας πως ονειρεύεσαι, προσπαθείς να κοιμήσεις όσους σε ακούν.
Και τι δεν υποσχέθηκε! Κομπιούτερ σε κάθε θρανίο, ψηφιοποιημένα βιβλία, διαδραστικούς πίνακες και πάνω απ’ όλα εκπαιδευτικούς επιμορφωμένους και απολύτως εξοικειωμένους με τις νέες τεχνολογίες. Και μετά ξύπνησε!
Μα ποιον κοροϊδεύουν; Είναι πολύ πρόσφατη η εμπειρία των NETbook για τους μαθητές της Α΄ Γυμνασίου που υλοποίησε η κυβέρνηση της Ν.Δ. λίγο πριν φύγει. 500 ευρώ πλήρωσε το κράτος για κάθε ένα, ενώ τώρα στα καταστήματα ηλεκτρονικών συσκευών τα ίδια κομπιούτερ πωλούνται μόλις 300 ευρώ! Ως προς τη χρήση τους στα σχολεία, ελάχιστα ως καθόλου και μόνο χάρη στο φιλότιμο κάποιων εκπαιδευτικών, αφού και τα λογισμικά από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ήσαν δύσχρηστα και οι καθηγητές ανεκπαίδευτοι. Πότε θα γίνουν τα σεμινάρια επιμόρφωσης και από ποιους; Πότε θα εγκατασταθούν και θα διανεμηθούν τα λογισμικά, πότε σε κάθε τάξη θα υπάρχει ίντερνετ και βάση δεδομένων για τους μαθητές και τους καθηγητές; Πού θα βρεθούν τα χρήματα, αφού για χιλιάδες τάξεις θα απαιτηθούν εκτός των άλλων και διαδραστικοί πίνακες που στους ιδιώτες κοστίζουν 3000 ευρώ κάθε ένας, τη στιγμή που οι καθαρίστριες των σχολείων των 200 ευρώ το μήνα είναι απλήρωτες από την αρχή του χρόνου; Και οι ωρομίσθιοι καθηγητές πολλούς μήνες! Αλλά ξεχάσαμε: η κ. Διαμαντοπούλου έχει δηλώσει ότι η σχέση κρατών μελών και Ε.Ε. είναι σχέση κέρδους, άρα μίζας!
Η όλη ιστορία θυμίζει τις εξαγγελίες του Αλ. Παπαδόπουλου, που ως Υπουργός Υγείας είχε υποσχεθεί πως σε λίγους μήνες όχι μόνο δε θα υπάρχουν ράντζα, αλλά όλοι θα νοσηλεύονται σε σουίτες! Πέρασαν οι μήνες, πέρασαν τα χρόνια κι έχουμε κάτι να θυμόμαστε και να γελάμε, ή να κλαίμε με τα χάλια των νοσοκομείων μας, που μερικά απ’ αυτά (Ευαγγελισμός, Αγία Όλγα κ.λπ.) δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από την εποχή του Πάγκαλου!
Το «νέο σχολείο» θέλει δουλειά, θέλει μελέτη, θέλει οργάνωση, χρήματα, αναβάθμιση των εκπαιδευτικών σε όλους τους τομείς και, κυρίως, την πολιτική βούληση. Όλα αυτά λείπουν, γι’ αυτό καλά θα κάνουν να μην κοροϊδεύουν τον κόσμο. Όλοι εμείς δε ζούμε σ’ άλλη χώρα, ούτε είμαστε ηλίθιοι. Ας το καταλάβουν επιτέλους!

Περιπλέκονται όλα τα προβλήματα

Το ειδύλλιο ανάμεσα στην ελληνική και την αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται ότι διαδέχεται μια περίοδος αμοιβαίας καχυποψίας και αφανών κτυπημάτων, παρότι επισήμως οι σχέσεις δεν έχουν διαταραχθεί. Φαίνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση είδε καθυστερημένα αυτό που όφειλε να προβλέψει εξ αρχής, δηλ. ότι η πλήρης ευθυγράμμιση με την αμερικανική πολιτική όχι μόνο δε θα απέδιδε κανένα κέρδος στην Ελλάδα (π.χ. ανεκτή ονομασία για τα Σκόπια, ουδετερότητα στο Λουξεμβούργο), αλλά αντιθέτως θα επιδείνωνε τη θέση της χώρας μας διεθνώς. Έτσι η ελληνική κυβέρνηση:
Απέρριψε ως απαράδεκτο το νέο σχέδιο Νίμιτς για το όνομα των Σκοπίων, με ύφος που δεν έκρυβε την οργή της για την «αχαριστία» των Αμερικανών.
Δεν αποδοκίμασε (όπως έκανε π.χ. το ΑΚΕΛ) τις δηλώσεις του Κύπριου πρέσβυ Τ. Τζιωνή, έμπιστου του προέδρου Τ. Παπαδόπουλου, που
για πρώτη φορά είπε ότι το σχέδιο Ανάν είναι νεκρό.
Δημοσιοποίησε τη σύλληψη υπαλλήλου της αμερικανικής πρεσβείας, που κατείχε μεγάλη ποσότητα όπλων.
Κάλυψε τη σκληρή στάση του προέδρου Κ. Παπούλια απέναντι στις αλβανικές προκλήσεις (βλ. σχετικό άρθρο).
Ανέβαλε επ’ αόριστον την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία.
Όλ’ αυτά δε συνιστούν, βεβαίως, μια άλλη πολιτική στα εθνικά θέματα, αλλά τουλάχιστον (ελπίζουμε να) δηλώνουν κάποια όρια στην πολιτική της υποτέλειας.

Η οικονομική πολιτική ασκείται από την Ε.Ε.

Αντιθέτως, στα οικονομικά και κοινωνικά θέματα δόγμα της ελληνικής κυβέρνησης είναι η πλήρης υπακοή στις Βρυξέλες, που θα έχει ως αποτέλεσμα την ένταση της κοινωνικής δυσαρέσκειας και αναστάτωσης. Ο επίτροπος Αλμούνια έχει αναδειχθεί σε «τσάρο» της ελληνικής οικονομίας και απαιτεί σκλήρυνση της λιτότητας και επιμήκυνση της περιόδου εφαρμογής της. Αμέσως ο Αλογοσκούφης ανακοίνωσε ότι η λιτότητα δε θα διαρκέσει 2 χρόνια, αλλά 8!
Ο ίδιος υπουργός θριαμβολογούσε ότι μας επέτρεψαν την τιτλοποίηση, δηλ. το νέο δανεισμό του κράτους. Μετά την παρέμβαση Αλμούνια, αναγκάστηκε να αλλάξει τον προϋπολογισμό του 2006, να αφαιρέσει την τιτλοποίηση και να επιβαρύνει με 2 δισ. ευρώ τους οικονομικά ασθενέστερους, για να καλύψουν τα χρέη του κράτους.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία σε ένα χρόνο η αύξηση των μισθών ήταν 2,5%, ο πληθωρισμός 3,5%, άρα μόνο γι’ αυτό το λόγο οι μισθωτοί έχασαν το 1% του μισθού τους (τα πραγματικά στοιχεία είναι χειρότερα). Παράλληλα ετοιμάζεται νέο κύμα φορολογικών επιβαρύνσεων, ενώ η προσπάθεια να συμμαζευτούν οι «νταβατζήδες» εξελίχθηκε σε φιάσκο (βλ. σχετικό άρθρο).
Τέλος αρχίζουν να φαίνονται τα πρώτα αποτελέσματα της ανάληψης της Ολυμπιάδας (άλλος «εθνικός στόχος» αυτός!), με τα υπέρογκα ποσά που αρχίσαμε να δίνουμε για την εξόφληση των δανείων, κάτι που επιμελώς προσπαθούν να υποβαθμίσουν οι υπέρμαχοι της ανάληψης πολιτικοί και οι εργολάβοι-ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, που θησαύρισαν με τα ολυμπιακά έργα.

Πολιτική αναταραχή

Στη Ν.Δ. οι διαμάχες μεταξύ υπουργών και οι δυσαρέσκειες των βουλευτών συμπληρώνουν την εικόνα απραξίας και αδυναμίας διακυβέρνησης. Σοβαρά προβλήματα δημιουργεί πάντα το μητσοτακέικο, ιδίως όσο δε γίνεται ανασχηματισμός, αλλά κι αν ποτέ γίνει όσο η Ντόρα (προβεβλημένη των ΜΜΕ, να ομιλεί επί παντός του επιστητού) δε φαίνεται να έχει καθόλου βέβαιο το επίζηλο χαρτοφυλάκιο των εξωτερικών. Ο Καραμανλής αντιδρά με περιοδείες στην επαρχία και διαρροές περί επικείμενων εκλογών μέσα στο 2206.
Μεγαλύτερη είναι η κρίση στα δύο κόμματα του εκσυγχρονισμού. Ο Σημίτης με την έκδοση του βιβλίου του δηλώνει «παρών», προσπαθεί να συσπειρώσει την ομάδα του (όσους απέμειναν) και να έχει ρόλο στις μελλοντικές εξελίξεις (εντός ή εκτός ΠΑΣΟΚ). Ο Γιωργάκης αντέδρασε με τη δήλωση ότι επιδιώκει σταθερά την ανανέωση του ΠΑΣΟΚ (προφανώς με στελέχη του επιπέδου της κ. Ματσούκα). Οι παλιότεροι δε σκοπεύουν, φυσικά, να παραμείνουν αδρανείς.
Στο ΣΥΝ έχει επιβληθεί ένα είδος άτυπης δυαρχίας. Η μειοψηφία, με κύριο εκφραστή τον τ. πρόεδρό του Ν. Κωνσταντόπουλο και με την προκλητική υποστήριξη των ΜΜΕ, απαιτεί θρασύτατα την υποταγή της πλειοψηφίας στη γραμμή της. Το κόμμα μοιάζει περισσότερο με συστεγαζόμενα σωματεία.
Το ΚΚΕ είχε μια πολύ θετική παρέμβαση γύρω από τα ζητήματα της εθνικής επετείου (παρελάσεις κλπ.), αλλά στους μαζικούς χώρους επιμένει στις ξεχωριστές κινητοποιήσεις, που είναι σε βάρος και του γενικότερου κινήματος, αλλά (νομίζουμε) και του ίδιου του ΚΚΕ.
Η κατάσταση περιπλέκεται με την εμπλοκή εκκλησιαστικών και πολιτικών πραγμάτων. Οι «εκσυγχρονιστές» απαιτούν άμεσο χωρισμό εκκλησίας και κράτους. Θεωρούμε ότι το ζήτημα έχει πολλές πτυχές και απαιτεί σοβαρή και σε βάθος συζήτηση.
Τέλος, ο πόλεμος μεταξύ των «νταβατζήδων» καλά κρατεί και αποκαλύπτει μικρό μέρος της διαπλοκής (και η κ. Φυντανίδη, λοιπόν!). Είναι χαρακτηριστική η ευκολία με την οποία χθεσινοί σύμμαχοι γίνονται οι χειρότεροι εχθροί και αντιστρόφως. Όσο για το ύφος και το ήθος των κυρίων που ουσιαστικά κυβερνούν την Ελλάδα ελπίζουμε οι πολίτες να έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους και να ξανασκεφτούν την πολιτική τους στάση.
Για τους επόμενους μήνες, πάντως, προβλέπεται ανεβασμένο πολιτικό θερμόμετρο.
Παρακαλούμε τους αναγνώστες μας να μην ξεχνούν τη συνδρομή τους προς την ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ.
Επίσης παρακαλούμε τους φίλους του ΑΣΚΕ να μην ξεχνούν την τακτική μηνιαία συνδρομή τους προς το κόμμα.

Αμερικανική αλαζονεία


Πάντα υπήρχε ανταγωνισμός μεταξύ των δύο πυλώνων της Δύσης, κυρίως στις διακρατικές σχέσεις, άλλοτε διογκούμενος (Ντε Γκολ) και άλλοτε συρρικνούμενος, λόγω της σοβιετικής πυρηνικής απειλής. Μετά το 1990 και την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ κλιμακώνεται η ανταγωνιστική αντίληψη του γαλλογερμανικού άξονα έναντι της αμερικανικής ηγεμονίας.
Δεν είναι ο οικονομικός ανταγωνισμός η μόνη αιτία της διελκυστίνδας. Είναι και η προσπάθεια της Ουάσινγκτον και των συμφερόντων που εκπροσωπεί για ανεξέλεγκτη κυριαρχία, κυρίως σε περιοχές όπως η πετρελαιοφόρος Μέση Ανατολή και σταδιακά σ'όλο τον πλανήτη. Οι ΗΠΑ, ως μοναδική υπερδύναμη, θεωρούν πως δεν τους πρέπουν οποιεσδήποτε δεσμεύσεις, οικονομικές, οικολογικές, Διεθνούς Δικαίου, στρατιωτικές κλπ. Με πρόσχημα την τρομοκρατία προσπαθούν να προκαλέσουν σύγχυση και αμφιβολίες στην κοινή γνώμη και να ηγηθούν ενός «Αντιτρομοκρατικού Μετώπου». Βέβαια, ο χοντροκομμένος τρόπος που προβάλλουν τις δικαιολογίες τους δεν πείθει κανένα, ούτε καν το λαό τους, και επιτρέπουν στα μεγάλα ευρωπαϊκά συμφέροντα να αντιδρούν, όχι φυσικά προς χάριν της ειρήνης.
Οι ΗΠΑ, όμως, είναι αποφασισμένες να αναλάβουν έστω και μονομερώς στρατιωτική δράση, για να καλύψουν τα τεράστια οικονομικά τους προβλήματα και το εξωτερικό τους χρέος, που έχει εκτοξευτεί σε δυσθεώρητα ύψη. Η διχασμένη Ευρώπη δεν μπορεί να διαμορφώσει στρατηγική αυτόνομης παρέμβασης στη διεθνή σκηνή, όπως παλιότερα και σε Κόσσοβο-Fyrom, που ήταν στο κάτω-κάτω γειτονιά της.


Η διχασμένη Ευρώπη


Παρά το γεγονός ότι το 82 % των πολιτών της ΕΕ είναι κατά του πολέμου στο Ιράκ, συγκροτήθηκε μέτωπο με αρχηγό τη Βρετανία και συμμέτοχους Ιταλία, Ισπανία, Δανία, Πορτογαλία, Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία κατά Γαλλίας και Γερμανίας, που εδώ και 20 χρόνια έχουν συμφωνίες με τον Σαντάμ για το πετρέλαιο.Οι ΗΠΑ επεδίωξαν την αναγνώριση της κυριαρχίας τους και τη συνενοχή των 8 στα εγκλήματα που σχεδιάζουν. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου Έλμαρ Μπροκ χαρακτήρισε την επιστολή των οκτώ στον Μπους ως "παρέλαση υποτελών". Η Μοντ τους αποκάλεσε "Συμμορία των οκτώ". Το Σπίγκελ έγραψε για "Οκτώ σωματοφύλακες του Μπους".
Σαρανταοκτώ ώρες μετά τη συνεδρίαση στις Βρυξέλες των 15 Υπουργών Εξωτερικών, όπου υποκριτικά συμφωνούσαν σε κοινή θέση της Ευρώπης, οι Πρωθυπουργοί των οκτώ κρατών προέβησαν στην "προμελετημένη ψυχρολουσία", όπως έγραψαν οι Τάιμς. Δεν ενημέρωσαν κανέναν από τους ηγέτες που εκτίμησαν ότι δε θα υπογράψει. Μόνο ο Ολλανδός Πρωθυπουργός αρνήθηκε. Έτσι επιχειρείται η δημιουργία νέου Ευρωπαϊκού ηγεμονικού κέντρου κόντρα στο γαλλογερμανικό άξονα, που με άνεση και αυταρέσκεια συζητούσε για διπλή προεδρία υπό τον έλεγχο του. Αυτόν τον άξονα στηρίζουν οι κύκλοι των ΗΠΑ που απειλούνται από την πολιτική Μπους, όπως Τάιμς Ν.Υ., Wall Street κλπ. Αντιθέτως, ο πολεμοχαρής Ράμσφελντ χαρακτήρισε τη Γαλλία και τη Γερμανία «παλιά Ευρώπη, που δεν εκπροσωπεί το σύνολο της». Οι οκτώ χρησιμοποιούν τις εκφράσεις "εμείς οι Ευρωπαίοι", "εμείς στην Ευρώπη". Χώρες, που περίμενε κανείς να βρίσκονται υπό την γερμανική επιρροή, όπως η Πολωνία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, δίνουν γην και ύδωρ στους Αμερικανούς πριν καν γίνουν μέλη της ΕΕ. Η Λετονία και η Λιθουανία, με "Αμερικανούς" προέδρους, δήλωσαν πως θα συνυπέγραψαν την επιστολή, αν τους είχε ζητηθεί. Με στρατηγικές ανατροπές η Αμερική παρεμβαίνει όχι μόνο στην ΕΕ, αλλά σ' ολόκληρη την Ευρώπη. Με τα 10 νέα μέλη της η ΕΕ, πολύ πιο αδύναμη πολιτικά, ανύπαρκτη στρατιωτικά και με αμερικανικό διεμβολισμό, βαδίζει στο δρόμο της διάσπασης και της σύγκρουσης. Η τελευταία απόφαση των 15 κατάφερε ουσιαστικά να μην αναφέρει τίποτα για πόλεμο, αλλά να ενισχύσει την προσήλωση της ΕΕ στις ΗΠΑ.


Η θέση της Ελλάδας


Ο Ανδρέας και το ΠΑΣΟΚ με την πρωτοβουλία των έξι (Πάλμε-Γκάντι κλπ), τα συνθήματα "ΕΟΚ-ΝΑΤΟ ίδιο συνδικάτο", 'Έξω οι βάσεις από την Ελλάδα", "Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες", ενέπνευσε το λαό. Αυτά, όμως, ξεχάστηκαν γρήγορα και η διαχείρισή της εξουσίας διέβρωσε ακόμα και αυτούς που ξεκίνησαν με αγνές προθέσεις και στη συνέχεια συμβιβάστηκαν. Ο Σημίτης, αν και γερμανός, από την αρχή έδωσε το στίγμα του στους Αμερικανούς, με τις ευχαριστίες του για τη μεσολάβηση τους στη ντροπή των Ιμίων και συνέχισε με τη συνεργασία του Giorgos να στηρίζει τον αποκλεισμό του Ιράκ, την ελληνοτουρκική "προσέγγιση" και τελευταία να υποστηρίζει το απαράδεκτο σχέδιο Ανάν-Χάνεΐ για την Κύπρο. Τώρα ο Σημίτης γεωπολιτικά είναι με τους γαλλογερμανούς, αλλά δε θέλει να απογοητεύσει και την Ουάσινγκτον. Έτσι στέλνει δύο πολεμικά πλοία στον Περσικό, πιλότους και τεχνικούς κατασκοπευτικών αεροπλάνων και επιτρέπει τη χρήση των βάσεων του Ακτίου και της Σούδας, τη στιγμή που η Τουρκία διαπραγματεύεται σκληρά κάθε διευκόλυνση και απαιτεί ανταλλάγματα οικονομικά-στρατιωτικά και πολιτικά, όπως το Κουρδικό και το Κυπριακό. Ο Giorgos επέδωσε διάβημα στις ιρακινές αντιπροσωπείες σε Αθήνα, Βρυξέλλες και Ν.Υ. και προειδοποίησε ότι το χρονικό περιθώριο εξαντλείται και, αν δεν επωφεληθεί το Ιράκ της ευκαιρίας που προσφέρει το ψήφισμα 1441 για ειρηνικό αφοπλισμό, τότε θα φέρει την ευθύνη για όλες τις συνέπειες! Δηλαδή για ό,τι γίνει θα φταίξει ο Σαντάμ και όχι οι Αμερικανοί! Απέλασε Ιρακινό διπλωμάτη, με αστεία δικαιολογία, τις πρώτες μέρες του πολέμου. Ο Σημίτης, ως Πρόεδρος της ΕΕ, που κανείς δε λογαριάζει, προσπαθεί να εμφανίσει τη διαλυμένη ΕΕ ως ενωμένη, στηρίζοντας ουσιαστικά τις θέσεις των ΗΠΑ, με αποφάσεις που δικαιολογούν τον πόλεμο.
Τελικά η απερίσκεπτη ελπίδα πως η Ευρώπη θα αντιταχθεί στην πολιτική και ηθική οπισθοδρόμηση που οδηγεί τον κόσμο ο Μπους είναι καθαρή αυταπάτη, γιατί η ΕΕ δεν έχει καμιά ικανότητα να παίξει αυτό το ρόλο, γιατί απλά είναι μέρος του προβλήματος. Για να αντισταθμιστεί η συντριπτική στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ και να επικρατήσει το διεθνές δίκαιο, πρέπει να δοθούν δυνατότητες και ευκαιρίες στις υπανάπτυκτες χώρες, να λειτουργήσουν τα Ηνωμένα Έθνη ανεξάρτητα και δυναμικά και να απαιτήσουμε οι λαοί από τις κυβερνήσεις μας, να εφαρμόζονται παντού τα ανθρώπινα δικαιώματα, να δίνονται λύσεις στα οικολογικά ζητήματα απ' όλους σεβαστές και να περιοριστούν οι ανεξέλεγκτες δράσεις του μεγάλου διεθνούς κεφαλαίου που ως μόνο στόχο έχει το κέρδος.


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)