ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Α.Σ.Κ.Ε.

Η συγκλονιστική υπόθεση του μικρού ’λεξ μετατράπηκε σε καθημερινό τηλεοπτικό σόου και οι εφημερίδες αφιέρωσαν πρωτοσέλιδα, ρεπορτάζ, έρευνες και αναλύσεις σ’ ένα θέμα που ξαφνικά ανακαλύφθηκε και πουλάει, την παιδική βία. Λίγοι ασχολούνται με τα αίτια, ακόμα λιγότεροι προτείνουν λύσεις, κανένας δεν αισθάνεται υπεύθυνος.
Όμως τη σχολική και εφηβική βία, τις συμμορίες, δεν τις πρωτογνωρίζουμε τώρα, έχουν μια αυξητική τάση τα τελευταία κυρίως χρόνια. Στο Δικαστήριο Ανηλίκων Αθηνών τη χρονιά 2001-02 είχαν προσαχθεί 103 ανήλικοι 7-12 χρονών, την επομένη χρονιά 2002-03 ο αριθμός σχεδόν διπλασιάστηκε. Εξ άλλου είναι κοινή διαπίστωση ότι τα παιδιά συμπεριφέρονται βιαιότερα σε σχέση με παλαιότερες εποχές. Σίγουρα κάτι φταίει, κάποιοι άλλοι ευθύνονται κι όχι μόνο το παιδί των 12 χρόνων.

Αίτια της παιδικής βίας

Η παιδική βία είναι συνέπεια και συνέχεια της μικρής καθημερινής βίας, της επιθετικότητας και του ανταγωνισμού μεταξύ των ενηλίκων. Η κατάσταση χειροτερεύει, λόγω της κοινωνικής αποσύνθεσης, της κατάργησης της «γειτονιάς», της απαξίωσης του σχολείου, του ρόλου των εκπαιδευτικών και της οικογένειας. Τα μοντέλα βίας που προβάλλονται από τα ΜΜΕ, με προεξάρχουσα την τηλεόραση, στα άθλια σόου της οποίας συμμετέχουν νεαρά παιδιά μετά γονέων και δασκάλων(!), και η επιβολή του δυτικοευρωπαϊκού-αμερικανικού τρόπου ζωής, και τα εξουθενωτικά – απάνθρωπα ριάλιτι παιχνίδια, που προβάλλονται όλες τις ώρες, τα βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια όπου νικητής είναι όποιος εξοντώσει περισσότερους «αντιπάλους», όχι μόνο καταστρέφουν την παιδική ψυχή, αλλά ευνοούν συστηματικά την επιθετικότητα και τη βίαιη συμπεριφορά από τις πολύ μικρές ηλικίες. Αν μάλιστα δέκτες αυτών των παραστάσεων είναι παιδιά προβληματικών οικογενειών, στις οποίες ίσως συνυπάρχουν φτώχεια, ανεργία, κοινωνικός αποκλεισμός ή ακόμα και ρατσισμός, είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος τα αποτελέσματα, αρκεί να μην υποκρίνεται ότι το πρόβλημα δεν τον αγγίζει.

Η στάση της πολιτείας

Γιατί η πολιτεία, αντί να προλαμβάνει την ανήλικη παραβατικότητα και βία με θεσμούς και προγράμματα, σχολικούς συμβούλους, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και σωστή εκπαίδευση, επιτρέπει όλα όσα προαναφέραμε, που συμβάλλουν στην παιδική βία;
Σε όλους τους μεγάλους κοινωνικούς, εθνικούς και πολιτικούς αγώνες η νεολαία, με συλλογικότητα, αλληλεγγύη, πνεύμα αυτοθυσίας και ευγενή ιδανικά, ήταν το πιο μαζικό και μαχητικό κομμάτι. Η καταστολή αποδείχτηκε ότι δεν ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την αντιμετώπισή της. Έτσι, στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης έγινε συστηματική προσπάθεια, με όλα τα επιστημονικά μέσα, όχι να καταστέλλονται οι αγώνες της νεολαίας, αλλά να μη γίνονται καν. Για το σκοπό αυτό καλλιεργήθηκαν ο ατομισμός, η ανασφάλεια, ο φόβος, όλα τα κατώτερα ένστικτα, ώστε ο νέος να αισθάνεται το διπλανό του ως εχθρό (που πρέπει να πατήσει στο πτώμα του, για να του «φάει τη θέση») και όχι ως σύντροφο (που μαζί θα φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο). Η «λύση» θα είναι τελική, εάν όλ’ αυτά ξεκινήσουν από τις πολύ τρυφερές ηλικίες. Οι γονείς, κι αν ακόμη υπάρχουν, κι αν είναι στο σπίτι, απορροφημένοι στις δουλειές τους και τα προβλήματά τους, αφήνουν το παιδί εκτεθειμένο με τις ώρες στην τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Αργότερα τρέχουν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες.

Ελεγχόμενη και η «αμφισβήτηση»

Ακόμη και η φυσική ανάγκη του νέου να αμφισβητεί το «σύστημα» ικανοποιείται με το «σερβίρισμα» μορφών εκτόνωσης που καλλιεργούν όλα τα παραπάνω και καθιστούν τους νέους ακίνδυνους για το «σύστημα» αυτό. Η διάδοση των ναρκωτικών ήταν ένας ακραίος τρόπος για να «εξουδετερωθούν» οι νέοι, οι παρέες τους και οι οικογένειές τους. Στην Ελλάδα την εποχή αυτή έτυχε να βρεθεί στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, που ανέλαβε το καθήκον της διάβρωσης της νεολαίας, ιδρύοντας προς τούτο και ειδικό υπουργείο. Καμιά κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν έθιξε τίποτα απ’ αυτά που προκαλούν και ενισχύουν την παιδική βία και, φυσικά, δεν τίθεται θέμα να τα θίξει μελλοντικά, όσο την πολιτική στη χώρα μας θα την ασκούν οι γνωστές δυνάμεις, δηλ. οι πάτρωνές τους, ερήμην του ελληνικού λαού, που είναι συνυπεύθυνος, αφού αυτός τους στηρίζει και τους νομιμοποιεί με την ψήφο του ή την ανοχή του.
Μείζον ζήτημα η οικονομία και για το κράτος (που ήδη αδυνατεί να καλύψει βασικές του ανάγκες, με προοπτική επιδείνωσης) και για τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών, που περιέρχονται σε συνεχώς δυσχερέστερη θέση (ενώ οι ολίγοι γίνονται πλουσιότεροι).
Ο κ. Καραμανλής προεκλογικά υποσχέθηκε ότι θα βελτιώσει την οικονομία, διακηρύσσοντας (μεγαλοφώνως) ότι θα πατάξει την καταλήστευση του δημόσιου χρήματος (την οποία οι τότε κυβερνώντες είχαν αναγάγει σε επιστήμη) και (χαμηλοφώνως) ότι θα ακολουθήσει τη συνταγή του οικονομικού και κοινωνικού φιλελευθερισμού (ιδιωτικοποιήσεις, ελαστικοποίηοη εργασίας κ.λπ.).
Ως προς το πρώτο, ο κ. Καραμανλής συνεχίζει να ομιλεί σαν να είναι ακόμη αντιπολίτευση (μήπως είναι πράγματι;). Ουδείς ένοχος τιμωρήθηκε {ανταπόδοση των υποχρεώσεων του 1981), τα κλοπιμαία δεν επεστράφησαν κι έτσι εδόθη το μήνυμα προς τους "γαλάζιους" αξιωματούχους να μυηθούν και αυτοί στα μυστικά της επιστήμης. Ως προς το δεύτερο, ξεκίνησε με έναν χρόνο καθυστέρηση και με τη συναίνεση μεγάλου μέρους της κοινωνίας, αφού οι κοινωνικοί θεσμοί (συνεταιρισμοί, συνδικαλισμός, αυτοδιοίκηση, κοινωνική πρόνοια, δικαιοσύνη κ.λπ.) δυσφημίστηκαν με τις αθλιότητες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Όμως η κατάργηση αυτών των θεσμών δεν θα βελτιώσει την οικονομία, όπως απέδειξε η εμπειρία άλλων χωρών όπου εφαρμόστηκε η συνταγή. Αντιθέτως, θα εξαθλιώσει το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, αυξάνοντας τα αθέμιτα κέρδη των πάσης φύσεως μεσαζόντων.
Όταν ο κ. Σημίτης μας έβαζε στην ΟΝΕ, τότε που οι πολλοί πανηγύριζαν για την επίτευξη του «εθνικού στόχου» και οι λίγοι μασούσαν τα λόγια τους, (θα μας επιτραπεί να υπενθυμίσουμε ότι) το ΑΣΚΕ. με όση δύναμη διέθετε η φωνή του, προειδοποιούσε επακριβώς νια τις καταστροφικές συνέπειες του ευρώ και δεν σταμάτησε ποτέ να προτείνει την τάχιστη αποχώρηση μας από την Ε.Ε. Εν έτει 2005 το ευρώ τουλάχιστον απορρίπτεται από τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών των χωρών μελών της Ε.Ε. και άρχισαν να ακούγονται οι πρώτες φωνές ακόμη και από τις άρχουσες τάξεις (όχι τη δική μας φυσικά, αφού αποτελεί ακραία περίπτωση υποτέλειας) για επαναφορά των εθνικών νομισμάτων.
Στοιχειώδης σοβαρότητα θα επέβαλλε στους πρωταγωνιστές της πολιτικής μας ζωής, συζητώντας στη Βουλή για την οικονομία, κυρίως να απολογηθούν για τις βασικές οικονομικές τους επιλογές, που με πλήρη συμφωνία ακολουθούν. Αντ' αυτού, μετέβαλαν τη συζήτηση σε τρόπο ενίσχυσης της εσωκομματικής τους θέσης και διατήρησης του δικομματισμού. Ο αναγνώστης σημειωμάτων, που υποδύεται τον αρχηγό (!) της αξιωματικής αντιπολίτευσης το μόνο που κατανοεί είναι η ανάγκη ικανοποίησης των επιθυμιών της αμερικανικής πρεσβείας και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Οι συντάκτες των σημειωμάτων αποδεικνύουν ση έχουν πολύ θράσος, ώστε να θέλουν να πιστέψουμε ότι δεν έχουν καμία ευθύνη νια τη σημερινή κατάσταση και (άρα) δικαιούνται να επανέλθουν στην εξουσία.
Ο αρχηγός της Ν.Δ. φαίνεται ότι δεν έχει συναίσθηση της θεσμικής θέσης που κατέχει και αρκείται να ναρκισσεύεται που επικρατεί επί ενός
ανυπάρκτου αντίπαλου.
Για το επίπεδο του δημόσιου βίου μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών ο μέσος έλληνας πολίτης, που επεδίωξε να
κερδοσκοπήσει με το χρηματιστήριο, που δανείζεται χωρίς να σκέπτεται πώς θα ξεχρεώσει, που με τη μικρή του συνενοχή στη διαφθορά ανέχεται τη μεγαλύτερη των κυβερνώντων, που στοιχίζεται πίσω από τα δύο κυβερνητικά κόμματα και την Ε.Ε., νομίζοντας ότι έτσι θα δώσει ατομική λύση στα προβλήματα του σε βάρος των συμπολιτών του.
Ο καπιταλισμός, με μόνιμα πλέον χαρακτηριστικά την αγριότητα, τον παραλογισμό και τη βουλιμία, θα βυθίζεί συνεχώς την ανθρωπότητα (και τη χώρα μας) σε μεγαλύτερη εξαθλίωση. Η ένταξή μας στην Ε.Ε. είναι ο τρόπος της υποταγής μας σ' αυτόν. Μετά τα χαστούκια από τη Γαλλία και την Ολλανδία (όπου-μάλιστα οι συνέπειες της ένταξης δεν είναι τόσο δυσμενείς όσο στην Ελλάδα), η Ε.Ε. μπήκε σε κρίση, με σκοτεινό μέλλον. Ένα μόνον είναι ηλίου φαεινότερο: ούτε προοδευτικότερο «ευρωσύνταγμα» πρόκειται να καταρτίσει, ούτε πιο φιλολαϊκή πολιτική πρόκειται να ακολουθήσει, όσο κι αν βαυκαλίζονται οι «προοδευτικοί ευρωπαϊστές» μας.
Ο πλούτος της φύσης, οι κατακτήσεις του ανθρώπινου πνεύματος, τα μέσα και τα προϊόντα της παραγωγής δεν μπορεί να είναι στην υπηρεσία του ιδιωτικού κέρδους, ολλά πρέπει να ελέγχονται από το κοινωνικό σύνολο, ανάλογα με τις πολιτιστικές και ιστορικές παραδόσεις κάθε χώρας. Πα την πατρίδα μας αυτό προϋποθέτει άμεση αποχώρηση από την Ε.Ε. (και το ευρώ της) και όσους διεθνείς οργανισμούς μας καταδυναστεύουν. Κι αυτό απαιτεί πλήρη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού σε συνθήκες πραγματικής λειτουργίας της δημοκρατίας.
Οι εκλογές είναι, πλέον, δυνατό να προκηρυχθούν οποτεδήποτε στους προσεχείς μήνες. Θα ήταν πολύ αρνητικό για το ΑΣΚΕ, μια που πήγαμε, άλλωστε, καλύτερα από ποτέ στις τελευταίες, να μην μπορέσουμε, για οικονομικούς λόγους, να πάρουμε μέρος σ’ αυτές.
Γι’ αυτό, καλούνται όλα τα μέλη και οι φίλοι του ΑΣΚΕ να γνωστοποιήσουν, όσο πιο γρήγορα, το μίνιμουμ ποσό που μπορούν να διαθέσουν για την έκτακτη εκλογική τους συνεισφορά και το μάξιμουμ, με όποια δυνατή θυσία, αν χρειαστεί, ώστε να σχεδιαστούν τα αναγκαία βήματα.
Πολύ δυσάρεστες εξελίξεις δρομολογούνται τους προσεχείς μήνες για το Αιγαίο. Το στρατιωτικοοικονομικό κατεστημένο (κεμαλιστές) στη Μικρά Ασία σε αγαστή συνεργασία με τους νέους πολιτικούς (ισλαμιστές και κοσμικούς) επιχειρεί συστηματικά διεύρυνση των προκλήσεων και δημιουργία συνθηκών τεχνητών κρίσεων.
Ο στόχος τους πρόδηλος και ιταμός. Επιδιώκουν, όσο πλησιάζει η έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη τους στην Ε.Ε. στις 3 (Οκτωβρίου (την οποία ένθερμα έσπευσαν να στηρίξουν η τωρινή και η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση), να κατοχυρώσουν όλες τις παράλογες και παράνομες αξιώσεις τους στην περιοχή, να εξωθήσουν την Ελλάδα σε επίσημες διαπραγματεύσεις (!) και να διευκολύνουν την Ε.Ε. να πιέσει τη χώρα μας σε υποχωρήσεις στα κυριαρχικά της δικαιώματα, σε αντάλλαγμα κάποιων υποχρεωτικών τυπικών «παραχωρήσεων» της Τουρκίας στην υπογραφή του πρωτοκόλλου σύνδεσης με τις 10 νέες χώρες, άρα και της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς να την αναγνωρίζουν !!
Η θρασύτητα τους στηρίζεται όχι τόσο στη δεδομένη όντως ευρωπαϊκή αδιαφορία για το διεθνές δίκαιο ούτε στην όχι και τόσο δεδομένη (πλέον) αμερικανική συμπαράσταση, αλλά κυρίως στη δεδομένη επίσης «ελληνική» υποχωρητικότητα σε όλα τα διεθνή της μέτωπα και τη δεδομένη πλήρη συμμόρφωση σε κάθε απλή ευχή(!) ΗΠΑ και Ε.Ε.
Ορθώς είχαν εκτιμήσει οι ιθύνοντες τραμπούκοι της γείτονος ότι η ελληνική κυβέρνηση δε θα αντιδρούσε στην πρωτοφανούς ιταμότητας πρόκληση στην επίσκεψη του υπουργού εξωτερικών στην ’γκυρα τον περασμένο μήνα με την πολιορκία των Ιμίων και την εκδίωξη των Ελλήνων ψαράδων από τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Δε θα είχαν όμως ούτε καν ονειρευτεί πως μπορούσε ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας να δηλώσει ότι «δεν αποχώρησα από την ’γκυρα (παρά τις αδιανόητες προκλήσεις τους), διότι τότε θα εδημιουργείτο μείζων κρίση»! Δηλαδή η, τυχόν, μείζων κρίση δε θα είναι το αποτέλεσμα των τουρκικών προκλήσεων, αλλά η όποια ελληνική αντίδραση σ' αυτές!! Αυτή είναι η πάγια θέση όλων των ελληνικών κυβερνήσεων από το 1967 μέχρι σήμερα και αυτή είναι η κύρια αιτία της συνεχώς κλιμακούμενης τουρκικής επιθετικότητας.
Ακολούθησαν οι ακόμη (αν είναι δυνατό...) προκλητικότερες δηλώσεις του αρχηγού του τουρκικού επιτελείου Στρατού ότι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου παραχωρήθηκαν (!) στην Ελλάδα υπό ορισμένους όρους, που όμως παραβιάζονται (και επομένως...) και οι συνεχείς θρασύτατες παραβάσεις και παραβιάσεις της τουρκικής αεροπορίας υπεράνω του Αιγαίου. Και η κυβέρνηση ούτε λόγο, ούτε μια λέξη για το αναφαίρετο από το διεθνές δίκαιο δικαίωμα των 12 μιλίων στα χωρικά μας ύδατα (και αυτομάτως στον αέρα). Ετοιμάζεται, μάλιστα επίσκεψη επίσημη του Κ. Καραμανλή στον κουμπάρο του.

Και στη Θράκη

Η «Συντονιστική Επιτροπή Τούρκων της Δ.
Θράκης», που χρηματοδοτείται και καθοδηγείται από την Τουρκία, επιδιώκει σε πρώτη φάση την εκλογή 5 βουλευτών της στο ελληνικό Κοινοβούλιο, στη συνέχεια τη δημιουργία μειονοτικού κόμματος, που θα συνεργάζεται με το «αδελφό» κόμμα της Βουλγαρίας στην προοπτική απόσχισης της Δυτικής και Βόρειας Θράκης από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία αντιστοίχως και αφομοίωσής τους από την τουρκοκρατούμενη Ανατολική Θράκη.
Για όλα αυτά η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιά απάντηση. Ούτε καν να υλοποιήσει τα προγράμματα για υποδοχή 150.000-200.000 Ελλήνων Ποντίων της πρώην ΕΣΣΔ και την εγκατάσταση μεραρχίας εφέδρων από αυτούς που είχαν υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις της ΕΣΣΔ. Ο λόγος ήταν η αντίδραση της Τουρκίας και του NATO! Ίσως και κάποιες άλλες σκέψεις.


Η αντίδραση φέρνει πάντα αποτέλεσμα


Είναι πλέον πασιφανές ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα περισσότερο (το αντίθετο μάλιστα, φοβούμαστε, μετά τον εκ νέου εναγκαλισμό μας με την υπερατλαντική προστάτιδα). Πρέπει όλοι να αντιδράσουμε. Να πιέσουν, τουλάχιστον, τα κόμματα τους οι οπαδοί του διπολισμού, να κινητοποιηθούν οι υπόλοιποι, πολίτες, Τ.Α, σύλλογοι, ενώσεις πολιτών, προτού βρεθούμε μπροστά σε «τετελεσμένα», που κυοφορούνται στις μυστικές συνομιλίες, με τις ευλογίες ΗΠΑ και Ε.Ε.
Η Κως

Αφού όλοι κάνουν τους ντετεκτιβς, ας μπούμε και μεις στον πειρασμό. Μήπως με την κλοπή όπλων κάποιοι έστειλαν το μήνυμα ότι οι συλλήψεις δεν πρέπει να πάνε πιο ψηλά από τον Κουφοντίνα και το Γιωτόπουλο;

Για τις εκλογές της Αυτοδιοίκησης

Υπενθυμίζουμε συνοπτικά όσα γράψαμε αναλυτικά στο προηγούμενο φύλλο:
Το ΑΣΚΕ υποστηρίζει μόνο προοδευτικούς, ανεξάρτητους συνδυασμούς ή συνδυασμούς στους οποίους συμμετέχει όλη η αριστερά. Αν τέτοιος συνδυασμός δεν υπάρχει, δεν εκδηλωνόμαστε υπέρ κανενός υποψηφίου, απλώς ψηφίζουμε κάποιο αριστερό συνδυασμό, με το λευκό να είναι η τελευταία μας επιλογή.
Έντονη δραστηριότητα αναπτύσσει πάλι ο ξένος παράγοντας (ΗΠΑ, Βρετανία, ΟΗΕ, Ε.Ε.) για το Κυπριακό, ώστε να προλάβει να επιβάλει το σχέδιο Ανάν πριν από την 1/5/04 και να ενταχθεί ολόκληρη η Κύπρος, όπως αυτοί τη θέλουν, δηλ. όχι η Κυπριακή Δημοκρατία, στην Ε.Ε.. Υποστηρίζει την τουρκοκυπριακή αντιπολίτευση (Ταλαάτ, Ακτντζί, Ερέλ), ώστε να κερδίσει τις «εκλογές» του Δεκέμβρη, να αντικατασταθεί ο Ραούφ Ντενκτάς από διαπραγματευτής, να δεχθεί η τουρκική πλευρά το σχέδιο και να πάψει η ελληνική να ζητεί ουσιαστικές βελτιώσεις.
Μπροστά σ' αυτές τις κρίσιμες στιγμές η κατάσταση στην ελεύθερη Κύπρο δεν είναι καθόλου ευχάριστη. Μετά τους μεμονωμένους πολίτες, ηγετικό κλιμάκιο του ΔΗΣΥ, του κόμματος του Γλ. Κληρίδη, επισκέφθηκε τα κατεχόμενα, επιδεικνύοντας διαβατήρια στα «σύνορα»! Οι τουρκοκυπριακές εφημερίδες πανηγύρισαν δικαίως ότι ο ΔΗΣΥ αναγνώρισε το «κράτος» τους!
Ο λακές του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που υποδύεται τον υπουργό των Εξωτερικών της Ελλάδας, πήγε στην Κύπρο, για να πιέσει την κυβέρνηση Παπαδόπουλου να υποχωρήσει από τη θέση της ότι η λύση του Κυπριακού πρέπει να είναι συμβατή με το Διεθνές Δίκαιο, το κοινοτικό κεκτημένο και τις αποφάσεις των Διεθνών Δικαστηρίων. Δυστυχώς οι πληροφορίες από την Κύπρο λένε ότι η κυβέρνηση δεν είναι ισχυρή.
Το κακό δεν περιορίζεται στο Κυπριακό. Όπως έχουμε προβλέψει, αποδοχή του σχεδίου Ανάν σημαίνει ότι αμέσως παίρνει σειρά το Αιγαίο για ξεπούλημα. Παραθέτουμε χωρίς σχόλια ένα πρωτοσέλιδο από την κυβερνητική ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ :
“

Στα μουλωχτά αερο-συμφωνία για το Αιγαίο


Για χάρη των Ολυμπιακών Αγώνων η Αθήνα συμφώνησε με την Τουρκία για 5 νέους αεροδιαδρόμους, δυο από τους οποίους επιτρέπουν στην Αγκυρα να ασκεί στρατιωτικές δραστηριότητες στην περιοχή της Λήμνου. ”
Στη Βολιβία ο εμβληματικός (Ινδιάνος) πρόεδρος Έβο Μοράλες επανεξελέγη με αυξημένο ποσοστό 63%, που του επιτρέπει να εφαρμόσει το Σύνταγμα του 2009 και όλες τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που αυτό περιέχει.
Στην Ουρουγουάη εξελέγη πρόεδρος με 53% ο πρώην ηγέτης των ανταρτών Χοσέ Μουχίκα, με πιο μετριοπαθές πρόγραμμα, αλλά με πρώτη του κίνηση να δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζει τους πραξικοπηματίες της Ονδούρας και τις «εκλογές» που αυτοί διοργάνωσαν.
Ούτε την αυλή του δεν μπόρεσε να συμμαζέψει ο διάδοχος του Μπους!
Επιτέλους, η αποκάλυψη και επίσημα μάλιστα (!), όπως γράφτηκε και στην «Καθημερινή». Ο εσμός των πιστών της Παλαιάς Διαθήκης (Νεοδεξιοί και Εβραίοι των ΗΠΑ), 4 χρόνια πριν από το χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη 2001, έγραφαν (Γούλφοβιτς):
«Για να κατακτήσουν οι ΗΠΑ την παγκόσμια κυριαρχία, πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο Πέρλ Χάρμπορ, ώστε να εξοργιστεί ο λαός των ΗΠΑ και να κινητοποιηθεί».
Και μόλις κατέκτησαν την εξουσία, νάτο το Πέρλ Χάρμπορ (δηλαδή η στημένη επίθεση) με το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους. Είναι άραγε καλό σημάδι, που άρχισαν οι ίδιοι (δηλαδή οι εσωτερικοί τους αντίπαλοι) να τα βγάζουν στον αέρα;;
Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ενέκρινε αποζημίωση 3 εκατομμυρίων ευρώ, για το χώρο του Τύμβου των Σαλαμινομάχων, στην εταιρεία «Αρκαδία Α.Ε.», ιδιοκτησίας της οικογένειας του Αχιλλέα Καραμανλή, αντικειμενικής αξίας 19.200 ευρώ! Ο χώρος αυτός -24 στρέμματα- έχει ανακηρυχθεί αρχαιολογικός από το 1965 και ανήκε στο δημόσιο, όμως με απόφαση της χούντας το 1971 χαρίστηκε ουσιαστικά στον Αχιλλέα Καραμανλή, ο οποίος τον διεκδικούσε. Το τραγικό είναι πως, ενώ δικαστικά μπορούσε το δημόσιο να ανακτήσει την περιοχή που δικαιωματικά του ανήκει και ο Νομάρχης Πειραιά (έστω και προεκλογικά) προσπάθησε να προστατέψει το χώρο με περίφραξη από τις καταστροφές που υφίσταται από την εταιρεία «Αρκαδία», ο τελευταίος δέχθηκε επίθεση από το Γ.Γ. του Υπουργείου Πολιτισμού!
Οι εκλογές στην κατεχόμενη Κύπρο δεν ήταν νόμιμες. Διοργανώθηκαν από μια κατοχική δύναμη, ανέδειξαν «όργανα» ενός παράνομου κράτους, που δεν αναγνωρίζεται από κανέναν, και οι μισοί ψηφοφόροι που πήραν μέρος σ' αυτές ήταν πολίτες άλλου κράτους! Αυτά και μόνο έπρεπε να τονίζουν οι πολιτικοί και τα ΜΜΕ και όχι να «αγωνιούν» ποιος θα νικήσει, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι μια νίκη της αντιπολίτευσης σημαίνει καλύτερες προοπτικές για το Κυπριακό.
Ποιας αντιπολίτευσης; Ταλαάτ, Ακιντζί, Ερέλ! Όλοι υπέρμαχοι του Αττίλα, όλοι πανηγύρισαν την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, όλοι υποστηρίζουν το έγκλημα του εποικισμού, όλοι έχουν εποίκους στα κόμματα τους, όλοι είναι συνένοχοι στον αφελληνισμό της Καρπασίας και την καταστροφή των μνημείων, όλοι επιδιώκουν μακροπρόθεσμα την πλήρη τουρκοποίηση της Κύπρου. «Ο τουρκικός στρατός δεν πρέπει να φύγει από την Κύπρο», είπε ο Ταλαάτ στις 8/12/03. «Οι Έλληνες πρέπει να συνηθίσουν τη σημαία μας», είπε ο Ερέλ.
Διαφορές στρατηγικής μόνο υπάρχουν, αν δηλ. η τουρκοποίηση θα περάσει ή όχι από το σχέδιο Ανάν. Αλλά ούτε τη στρατηγική επιλέγουν οι Τουρκοκύπριοι, γιατί αυτή καθορίζεται από την κυβέρνηση της Αγκυρας, δηλ. από τους στρατηγούς του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας. «Όποιος και να κερδίσει τις εκλογές, δεν μπορεί να κάνει τίποτα ανεξάρτητα από την Τουρκία», είπε ο Γκιουλ.
Αντί, λοιπόν, να βαυκαλιζόμαστε και να ασχολούμαστε με τους κατοχικούς ηγέτες, καλύτερα θα ήταν να ασχοληθούμε με τους απλούς ανθρώπους, που ζουν σε άθλιες συνθήκες στα κατεχόμενα, τους λεγόμενους Τουρκοκύπριους, που δεν έχουν πολιτική έκφραση, που υποφέρουν από τον εποικισμό και τα στρατεύματα κατοχής, που διαπίστωσαν ότι «μητέρα-πατρίδα» δεν είναι η Τουρκία, όπως τους παραπλάνησαν το 1974, αλλά η Κυπριακή Δημοκρατία, με όλα τα λάθη, τις παραλείψεις και τις αδικίες της.


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)